PANIMULA
SA ikalaliman ng aking pagtulog ay nagmulat ako ng aking mga mata. Napabangon ako mula sa pagkakahiga ko sa tuyong dayami at dahan-dahan akong napababa sa animo'y sementong altar.
Sinipat ko ang aking sarili at laking pagkamangha ko dahil mamahaling tela ang saplot na tumatakip sa aking katawan. Puting bestida ito ngunit nagmumukha itong pangkasiyahang kasuotan. Masarap at malambot sa katawan. Magaan din itong dalhin.
Ngunit iba ang pumukaw sa aking atensyon at napalinga sa aking paligid. Nasa loob ako ng isang lumang bulwagan. Ngunit nakapagtataka dahil ako lamang ang mag-isa sa nakakatakot na lugar na ito.
Isang hakbang sa hagdan ay siyang pagpalid ng buhok ko dahil sa haplos ng hangin sa akin.
Isang hakbang pa pababa ay siyang pagsindi ng mga lampara sa paligid ko.
Bahagya akong natigilan. Samu't saring emosyon ang nararamdaman ko ngayon. Naghahalong kaba, takot at pangamba ang nananaig sa akin. Sa pagkurap ng aking mga mata ay siyang paglitaw ng isang bulto ng katawan.
Hindi ko maaninag ang mukha nito ngunit alam kong lalaki ito. Nakasuot ito ng itim na tuksedo.
"Alyana," anito kasabay nang paglahad nito ng kanyang kamay.
Hindi Alyana ang pangalan ko ngunit bakit parang pakiramdam ko'y ako ang babaeng iyon.
Nagsitayuan ang mga balahibo ko ngunit daig ko pa ang nahipnotismo. Humakbang akong muli pababa. Mabigat ang aking hakbang habang lumalapit sa kinatatayuan nito.
Wala sa sarili kong iniabot ang aking kanang kamay sa nakalahad nitong palad. Maingat na dumantay sa aking baywang ang isang palad nito at hinapit ako ng husto.
Isinayaw nito ako kahit na walang musika. Hindi ko alam kung bakit ganito ang aking pakiramdam. Parang matagal ko na siyang kilala at parang ang laki ng puwang niya rito sa puso ko.
Habang isinasayaw nito ako'y napagawi ang aking paningin sa likuran nito. May malaking salamin na nakalagay sa likuran namin. Napakunot ako ng aking noo at natigilan. Ibang replika ang nakikita ko sa salamin. Kulay gintong mapusyaw ang aking buhok sa salamin gayong kulay itim naman talaga ito.
Bahagya ring tumaas ang mga kuko ko sa aking mga kamay. Mas lalo ko pang ikinagulat ang kulay ng aking mga mata. Nag-aalab na kulay pula ito.
Kumalas ako sa pagkakahapit nito sa akin at napatanga sa harapan ng salamin. Bakit ganito ang itsura ko?
Napasinghap ako sa biglaang pagpulupot ng braso nito sa akin. Hinawi nito ang aking buhok dahilan para lumantad sa kanya ang aking leeg. Sa isang kurap lang ay nakabaon na ang mga pangil nito sa aking leeg. Kitang-kita ko sa salamin kung paano umagos ang malapot kong dugo sa aking leeg.
Pakiramdam ko'y hinihigop nito ang aking lakas, maging ang aking pandama ay naging walang silbi.
Sa pagbitaw nito sa akin ay siya ring pagbagsak ko sa sahig. Maging ang salaming nasa harapan ko ay nabasag. Sa biak ng salaming nagkalat sa paligid ko'y nakita ko ang mga mata nitong nag-aalab na kulay pula. Pakiramdam ko'y parang katapusan ko na sa mundo.
"Ayesha," huling sambit nito bago ako tuluyang malagutan ng hininga.
KABANATA 1
"Yana!" Napalundag ako sa tindi ng gulat.
Ngalingali kong nahampas si Jeorgie sa kanyang balikat at hinila ang ilang hibla ng kanyang buhok.
"Gaga ka ba!? Gusto mo akong mamatay ng maaga!?" Napanguso naman ito at napakamot sa kanyang ulo.
"Palagi mo kasing tinititigan ang larawang iyan sa tuwing napapagawi tayo rito sa silid-aklatan." Napaismid ako.
"Nakapagtataka lang kasi dahil may kakaiba akong nakikita sa nakapintang larawan na ito." Imbes na sagutin ako'y inirapan niya lamang ako.
"Ewan ko sa iyo!" Padabog pa itong umalis sa tabi ko.
Wala akong nagawa kundi ang magkibit-balikat at muling napatitig sa larawang nasa harapan ko. Ewan ko ba pero iyon talaga ang nakikita kong eksena sa larawang ito.
Pakiramdam ko'y bahagi ako ng larawan. Nakakabaliw mang isipin ngunit simula nang tumuntong ako ng dise-otso'y sa tuwing napapatitig ako sa larawang ito, ang sarili ko mismo ang nakikita kong nakatayo sa harapan ng salamin na nakapinta sa larawan. Napabuga ako ng hangin at pinilig ko ang aking ulo. Masiyado na yata akong praning at kung anu-ano na ang aking nakikita. Ngunit hindi ko pa rin maitatanggi sa aking sarili ang katotohanang sa mga mata ko'y buhay na buhay ang larawang nakapinta.
Tinitigan kong mabuti ang larawan at pilit na inaaninag ng aking mga mata ang pangalan ng pintor.
"Ma... Matt..." sambit ko na ngunit napaurong ako dahil sa biglaang paghatak sa akin ni Jeorgie.
"Nakakainis ka na talaga Yana! Ang hirap talaga tanggalin ng presensya mo sa larawang iyon! Palagi na lang!" talak nito sa akin at tanging pagkamot sa aking sintido lamang ang nagawa ko.
Aminado ako, natatagalan kami sa aming mga gawain dahil sa biglaan kong paghinto para lamang titigan ang larawang iyon.
"Patawad Jeorgie..." paumanhin ko ngunit tanging irap lang ang itinugon niya.
Bumigat ang aking paghinga. Paniguradong magpapasuyo na naman ito sa akin at talagang mahihirapan na naman ako nito.
"Matatanggalan tayo ng trabaho nito Yana kapag ipinagpatuloy mo pa iyan! Ilang taon na ba? Dalawang taon na! Diyos ko naman Yana!" talak niyang muli habang pababa kami ng hagdan. Nanatili akong walang imik sa naging mga patutsada niya.
Wala talaga ako sa aking sarili ngayong araw na ito. Hindi lang ngayon yata, kundi araw-araw matapos kong titigan iyong nakapintang larawan ay talagang nawawala ako sa aking sarili. Wari'y ang lawak ng imahinasyon ko dahil damang-dama ko pa ang bawat nangyayari sa loob ng larawan.
"Ayesha Yana!? Nakikinig ka ba, ha?" Bumaling ako sa kanya.
"Oo na," tipid ko lamang na sagot at nagpatiuna na sa pagbaba.
Diretso ako agad sa ika-dalawang palapag at tinungo ang bodega na pinaglalagakan ng mga gamit sa paglilinis.
Dalawang taon na akong nagtatrabaho rito sa pribadong eskuwelahan ng St. Mary's College bilang isang dyanitor. Mababa man ang antas ngunit ikinararangal ko ang trabahong ito. Muli akong humugot ng malalim na hininga at agad na dinampot ang walis ting-ting at ang mga basahan para pamunas sa salamin. Ngunit bago ko pa man madampot lahat ay may umihip na pinong hangin sa aking batok. Natigilan ako at nagsitayuan ang aking mga balahibo sa katawan. Nanginginig ang mga tuhod ko at pakiramdam ko'y nanigas ang buo kong katawan. Pinagpapawisan ang mga palad ko, maging ang tungki ng aking ilong, pati na ang buong mukha ko. Panay kabog din ang aking dibdib. Sa lakas nito'y parang nakakabingi. Napakurap pa ako ng maraming beses at buong tapang na napahugot ng malalim na hininga.
'Wala iyan Yana.' Sa isipan ko.
Ngunit nang bumaling ako sa aking likuran ay biglang sumirado ang pinto. Napatili ako sa sobrang takot. Agad akong kumilos at nagkukumahog na lumapit sa dingding para kapain ang ilaw ngunit bago ko pa man ito mahawakan ay naramdaman ko na lang na may biglang humawak sa aking kanang kamay. Maging ang isa pa nitong kamay ay ramdam kong nakahapit sa aking manipis na baywang. Natigilan ako at tila nalunok ko ang aking dila dahil hindi ko man lang nagawang sumigaw o humingi ng tulong. Madalim man ngunit damang-dama ko ang bawat haplos nito sa akin, dahilan upang magkagulo ang buong sistema ng aking katawan. Damang-dama ko ang hininga nito sa aking leeg, maging ang marahang paghagod ng kamay nito sa aking likuran. Kabaliwan man ito kung tutuusin ngunit hindi ko alam kung bakit takot ko'y lumisan bigla. Sa isang pagsinghap ko'y sakop na nito ang aking labi. Dampi lang ito ngunit pakiramdam ko'y buong katawan ko ang nakadadama ng halik niyang iyon. Napasinghap akong muli at sa isang galaw ko lang ay bigla na lamang itong nawala sa harapan ko at napalitan ng matinding lamig ang buong silid. Bumilis lalo ang tibok ng puso ko at muling nanaig ang matinding takot sa akin. Mabilis kong pinihit ang busol at napatakbo palabas. Sa pagmamadali ko'y nabangga ko pa si Jeorgie.
"Hoy Yana! Ayos ka lang ba? Namumutla ka ah? Tagaktak pa ang pawis mo," anito.
Kay bigat ng aking paghinga at panay ang paghabol ko rito.
"M-may...s-sa...." tanging sambit ko at tuluyan akong nawalan ng malay.