Nilapit ko pa lalo ang mukha ko sa kanya. Alam ko na kunting galaw ko lang ay dadampi na ang labi ko sa labi niya. Nararamdaman ko ang mabilis na paghinga niya sa mukha ko.
“Kapag hindi ka tumigil sa ginagawa mo. Hahalikan talaga kita.” Banta niya sa akin
“Can you do it?” sabi ko naman
Gulat siyang napatingin sa akin at tinitigan ako ng masama.
“Fine! You win, stop it. You’re really something. I didn’t know that you could be that bold.” Taray niya sa akin.
Natatawa namang pinitik ko siya sa ilong.
“You’re also the same. Still being the happy-go-lucky person. Maginoo na medyo bastos huh?” asar ko sa kanya
“Hindi ko talaga alam kung ano gagawin ko sa iyo. Sana naman next time na magkikita tayo eh sa coffee shop na lang.”
“Okay lang sa akin.” Sabi ko saka ko nilapat ang ulo ko sa dibdib niya
“May problema ba?” nag-aalalang sabi niya sa akin
“Wala naman.” Sabi ko saka bumuntong-hininga
“Kilala kita kaya alam ko na may problema. Anong nangyari?” sabi niya sabay haplos sa buhok ko
“Nothing. I’m just suffocated around some people. Stop stroking my hair baka makatulog ako sa ginagawa mo.” birong sabi ko sa kanya
Sasagot pa sana siya ng magpalit na ang music kaya niyaya niya akong bumalik na sa table namin. Dumaan muna kami sa table nila para ipakilala niya ako sa mga kasama niya saka niya ako hinatid sa table namin.
Pagdating namin doon ay halos nakayuko at natutulog na ang ibang kasama ko. Nakita kong nakaupo si James sa tabi ni Matthew at nag-uusap silang dalawa.
“Mamaya ulit ha?” paalam ni JR sa akin
“Umm okay.” sabi ko
Umusog naman si James kaya kailangan ko na namang umupo sa gitna nilang dalawa. Napansin ko na pumipikit-pikit na din si Matthew.
“Galit ka ba?” tanong sa akin ni James
“Huh?” sagot ko sa kanya
“Yung totoo?” tanong na naman niya sa akin
Inirapan ko siya at hindi na sinagot.
“Galit ka nga. Sorry na. Pinuntahan ko lang mga kakilala ko kanina. Nagtext kasi sila.” sabi niya
“Hindi ba uso sa inyo ang magpaalam? Hindi ka naman namin pipigilan eh. Kung ayaw mo kaming kasama di sabihin mo.” Inis na sabi ko
“Wala akong sinabi na hindi ko kayo gustong kasama. Kaya nga ako bumalik dito kasi gusto kong makipagkwentuhan sa inyo.”
“Ewan ko sa iyo.” Irap ko sa kanya
“Hindi ko na iyon gagawin sa susunod. Alam ko naman na kailangan ko talagang magpaalam. Humihingi na din ako sa ginawa ko noon na biglang umalis ng walang paalam.”
“Mabuti naman at alam mo pala ang maling ginawa mo noon at ngayon. Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa.”
“Okay. I give up. Let’s meet up again together to talk things over. We’re not going to resolve anything here. Deal?”
“What?! What made you think that I would meet up with you again?”
“I know that you will. Alam ko na inis at galit ka sa ngayon pero you wouldn’t hate me again, will you?” confident na sabi niya
“You wish.” Sabi ko
Sa totoo lang, gusto ko lang naman marinig ang sorry niya at okay na ako. I hate people going home without even saying goodbye. Ang hirap kayang mag-alala. Dalawang beses kasi niyang ginawa iyon noon.
“I will treat you somewhere nice. I’m really sorry. I mean it.” Sabi niya sa akin
Hindi ko na siya pinansin kasi naramdaman kong natumba si Matthew kaya napasandig siya sa likod ko.
“Jeez! Anong oras ba kasi kayo nagsimula at lasing na kayo?” baling ko kay Phoebe na tahimik lang sa gilid
“Five o’clock.” Sagot niya na nakangiwi
“Wow. You have been drinking for almost 9 hrs. Kaya pala yumuko na ang mga lalaking ito.”
“Don’t mind them. Cheers.” sabi naman ni Emma na tinaas na ang baso niya.
Inayos ko muna ang ulo ni Matthew sa tabi ko bago ako uminom. Ilang sandali pa ay naramdaman ko namang sumandig siya sa akin. Inayos ko ang upo ko at hinayaang nakasandig siya sa balikat ko.
Ilang sandali ay tumugtog na naman ang isang party song kaya nagsitayuan ang mga kasama ko para sumayaw. Nagising din ang ibang mga lalaki na kasama namin na parang walang nangyari at sumama sa dance floor para daw matanggal ang lasing nila. Naiwan si Matthew na hanggang ngayon at nakatulog pa rin sa balikat ko.
Nanigas ako ng maramdaman ko ang kamay niyang yumakap sa akin. Bumilis ang tibok ng dibdib ko at hindi ko alam ang gagawin ko.
“I missed you.” Bulong niya sa akin
“What are you doing?” bulong ko din sa kanya
“Let us stay like this for a few more minutes. I’m still dizzy.” Sabi niya saka ako mas hinapit sa beywang.
Uminit ang mukha ko at nanindig ang balahibo ko. Nararamdaman ko kasi ang mainit na hininga niya sa leeg ko. Huminga ako ng malalim para magrelax.
“Lasing lang siya kaya siya ganyan.” Sabi ko sa sarili ko
Kinuha ko ang bote ng beer at uminom. Sunod-sunod akong lumagok pero naramdaman ko ang kamay niyang pinigilan ako.
“Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?” taas ang kilay na sabi ko sa kanya.
“May balak ka bang maglasing? Dahan-dahan sa pag-inom.” Sabi niya saka kinuha ang beer sa akin at ininom iyon.
Napangiwi ako sa ginawa niya.
“I just drank from that bottle. Are you crazy?” sabi ko
“Okay lang. Wala ka namang sakit eh. Ayaw mo ng ganun? Indirect kiss na sabi ninyo.”
“Hindi ko alam kung anong sumapi sa kanya at ang landi niya ngayon.” Bulong ko
“Ayaw mo ba?” tanong niya sa akin
Lumayo ako sa kanya dahil sa sinabi niya.
“Punta muna akong CR.” Sabi ko saka dali-daling tumayo at umalis.
Ilang buntong-hininga din ang ginawa ko sa CR. Sa totoo lang, minumura ko siya sa isip ko. Pinipilit kong balewalain ang presensiya niya pero gumagawa naman ito ng dahilan pra maging awkward kami. I hated his guts when we’re alone. Hindi ko tuloy maintindihan kung bakit siya ganoon.
Tinignan ko ang cellphone ko at nakita ko na alas dos na pala. Bumalik ako sa table namin at nadatnan ko silang kompletong nakaupo. May announcement na sila na malapit na ang closing hour.