I am SANDRA MONTEFALCON
Kaka-graduate kulang pala ng college, Kaya napag isip-isip kung pumunta ng manila para doon na makahanap ng trabaho,by the way sa probinsya kasi ako lumaki,kaya gusto kuring maranasan yung pag papa-syudad.
Lumaki akong sa papa's side, broken family Kasi ako since I was 5yrs old, Kaya sa bawat desisyon ko, si papa talaga ang laging andyan para ma-iassess ako. Saka only child ako,maliban nalang sa side ng mama ko, kung nagkaroon ba sya ng anak, at ang tagal na nya kaming iniwan ni papa dahil may ibang family na siya.
Habang nasa hapag kainan kami, binasag ku yung katahimikan namin.
"Pa,may sasabihin sana ako sayo eyh,hihi"
ganyan ako kuma-usap kay papa lalo nat alam kung d'sya sang-ayon sa sasabihin kung ito.
Ito namang si papa seryuso lang yung mukha
"Ano Yun?"nparang alam na nya yung sasabihin ko, sa tuno Kasi ng sagot parang hindi nya gustuhin na pag-usapan to.
"Pa, Kasi gusto kunang makapag trabaho eyh, para naman may maitulong na ako sayo sa mga gastusin natin dito sa bahay, wag kayung mag alala pa, kaya kunaman Sarili ko, saka promise ko sayo lagi akong mag-iingat don". Tuloy tuloy kung sabi kahit na talagang kabado ako, diko Kasi alam yung ekspresyon ng mukha ni papa.
Tumikhim si papa, at uminom ng tubig bago nag-salita.
"Nak, alam mo naman na ayaw kung malayo ka sakin, gusto ko pag nagtatrabaho ka dito lang sa malapit satin para maka uwi ka lage...." naputol ko yung sasabihin ni papa Kasi sumabat na ako.
"Pa, hayaan nyo naman akong, makakagawa ng bagay na makakabawi sa sakripisyo nyo, gusto ko Kasing ako naman yung mag bibigay ng panganga-ilangan nyo".
Habang nanginginig yung bosis ko, naiiyak na ako, para Kasing wlang tiwala si papa sa akin.
Bahagyang natawa si papa, Habang tinignan ako.
"Pa, naman seryuso na ako dito ohh pa ngiti-ngiti kalang dyan"
Pero yung ngiti na Yun, talagang naka pag pagaan ng aking loob, sa isipan ko naman, ay sana talaga payagan na ako ni papa.
Nag-salita si papa ulit, Habang ako ito naka simangot, Habang nag sasandok ng kanin.
Pero natigil ako sa sinabi nya.
"Diko naman sinabing, hindi ako papayag...." naputol yung pagsasalita ni papa dahil sa pagsabat ko.
"Talaga pa?" nang may halong surpresa at saya yung tuno ng tanong ko.
"Ayan ka na naman eh, kaya hindi tayo laging nag kaka-intindihan, ang hilig mong sumabat" pag sesermon ni papa.
Napa kalma Naman ako, at umayos ng upo.
"Nak, makinig ka sa sasabihin ko sayo" napaka seryuso na ni papa ngayon.
Tumango lang ako, Habang uminom ng tubig. nakaka-kaba naman Kasi ang mga titig ni papa sa akin.
"Payagan kitang mag tatrabaho sa maynila, pero lagi mo itong tandaan, pangako mo sakin ingatan mo yung sarili mo, lalo na at malayo ako sayo, huwag hahayaan na may mang babastos sayo doon, pinaka ayaw kuyon, kung ano mang problema sabihin mo agad sakin, contact-kin moko lage maliwanag? lalo na pag may mga pinagdadaanan o may masakit sa iyo" pinutol ko na naman ang pagsasalita nya, medyo nag teary eyes na kasi itong si papa.
"Pa...." tumigil ako sa pagsasalota dahil pinanglakihan na ako ng mata ni papa.
"Sandy naman wag mong ugaliing sabat ng sabat sa sasabihin ko" medyo na inis na si papa, kaya ito ako, medyo naging kabado na Naman baka Kasi magbago pa isip nito at hindi ako payagan e.
"Ayan Kasi sandy, umayos ka baka mas lalong hindi pumayag yang tatay mo" bulong ko sa sarili ko.
"Nak makinig ka sa sasabihin ko sayo" napaka seryoso na ni papa ngayon.
Tumango lang ako at ngumiti. Habang uminom ng tubig, nakaka-kaba naman itong si papa.
"Ito nak, siguruhin molang na trabaho yung aatupagin mo doon at hindi ang pag bu-boyfriend, pag nagkataon dapat ako ang unang makaka-alam, kung meron man papuntahin mo dito, at ako ng bahala kumilala, dadaan muna sya sa akin, hmm!"napaka seryuso nyang sabihin Yun.
Kanina kupa pinigilan tung bibig ko na gusto na namang,sumabat
Pano ba Kasi at yun talaga ang pinaka seryusong bilin ni papa.
Kaya tumango lang ako at ngumiti kay papa, parang ang gaan na sa pakiramdam nawala na yung kaba ko kanina na kanina ko pa tinitiis.
At natapos narin kami sa usapang yun, kasabay nun ay ang pagkatapos naming kumain ni papa.
Heto ako nakangiting nag liligpit ng pinag kainan namin kanina.
"Yan ang ngiting mamimiss ko nak" napatigil ako doon.
"Aalis muna ako, nak may pupuntahan lang ako" patuloy na pagsasabi ni papa, bago pa man naka labas ng bahay si papa ay natapos ko na ang pagliligpit at deretso na ako ng paghuhugas ng plato,at mga kailangan linisin sa kusina, parang naging bigat sa dibdib ko, ang sinabi ni papa kanina bago umalis.
heto ako ngayonsa aking silid, nag liligpit ng gamit na kailangan para sa aking pag-alis, na-isip kung mamimiss kodin ng sobra si papa, kaya lang kailangan eh nasa tamang edad na ako, saka para rin Naman kay papa itong gagawin ko.
Para naman maka bawe ako sa kanya, deserve ni papa yun, gusto kong mabigyan si papa ng magandang buhay para hindi siya masyadong nahihirapan at alam kung pag na achieve ko yun, ikakasaya ko rin ng lubusan pati na rin si papa.