"Hoy!!" Hahabulin sana uli ito ni Derek pero dahil masakit pa ang katawan niya at ulo hindi na niya ito naabutan pa.
Napilitan na lang siyang bumalik sa motor niya. Kinakapa ang napalong ulo. Nagsisising hinubad pa niya ang helmet. 
"Lagot sa akin yung babaeng iyon pag nakita ko uli siya. Ang malas ko talaga."
Kinapa niya uli ang ulo na tinamaan ng bag. Nabukulan pa siya nito. "May laman yatang bato ang bag ng babaeng yon." Pero kahit may bukol na siya at masakit ang katawan he still decided na puntahan ang pinsan. 
Importante ang dahilan ng pagdalaw niya kaya hindi na siya puwedeng magsayang pa ng oras. Kahit break time ay nasa opisina pa rin ang pinsang si Jon at natatrabaho. Workaholic na talaga ito noon pa man pero kahit pasaway siya at seryoso ito magkasundo silang dalawa dahil siguro sabay silang lumaki. 
"Anong nangyari sayo? Para kang sumugod sa sandstorm at bukol ba yang nakikita ko sa ulo mo?" tanong nito pagkapasok pa lang niya.
"Yeah, some crazy girl hit me with her bag. Pagkatapos niya akong muntikang patayin," kuwento niya rito. 
Natawa ito. "Ex girlfriend mo ba yon?" tanong pa nito.
"I don't even know her," sagot niya dito sabay upo.
"Karma hitting you on the face? Baka representasyon yan ng mga babaeng pinaiyak mo noon," seryosong biro nito.
"I committed tons of mistakes pero wala akong naagrabyadong babae. That girl is bad news. But let's just forget about her. Nakuha mo na ba yung info na hinihingi ko?" tanong niya dito.
"Yup, I got the information you want. Patricia Romero 19 years old. Second year irregular college student," sagot nito.
Ibinigay rin nito sa kanya ng printed records nito. Medyo nagtaka siya doon. He's expecting na graduating student na si Patricia. "Anong nangyari? Huminto ba siya?" 
"Well hindi but she changed course three times and she failed almost all her major subjects. Ngayon she's taking business management. Pero sa tinatakbo ng mga bagay-bagay I think she's doomed to fail again. Nangangalahati pa lang ang sem at may dalawang absent na siya sa Algebra na dalawang beses na rin niyang binagsak," kuwento nito.
Inabot pa nito sa kanya ang ilan pang files ng nasabing estudyante. Tiningnan niya muna ang transcript nito. Umuulan nga yon ng pasang awa at bagsak. May incomplete pa itong subject and then he looked at her picture na medyo may kalabuan. 
Mahaba ang buhok nito sa larawan. Ilang taon na rin yata ang nakakaraan ng huling kinunan yon.
"Dapat talaga matagal na siyang wala sa scholarship program natin pero dahil nga sa iyo binigyan namin siya ng sobrang konsiderasyon," pagpapatuloy nito.
"Salamat pinsan." Tiningnan niya uli ang picture nito. "Wait meron ka bang mas recent na photo niya. Yung medyo malinaw naman," request niya dito.
Hinarap nito sa kanya ang monitor. At napasimangot siya sa nakita.
"Bakit? May problema ba?" tanong nito.
 "Yan yung babaeng nagbigay sa akin ng bukol kanina lang." hindi niya makapaniwalang turan. Ang layo na ng itsura nito sa iniisip niya.
"Nice, atleast nagkakilala na kayo sa wakas."
"And she's anything but nice. Tinakasan lang niya ako," reklamo niya dito.
"Hindi lang ikaw ang tinakasan niya. She's supposed to be in class. But luckily for her, absent ang professor nila. And I need to find a substitute," kuwento nito.
"Matagal na ba siyang ganito?" tanong niya sa pinsan. "Her father told me na napakatalino niya at sobrang bait. Infact first honor siya dati sa klase niya." Nakatingin pa rin siya sa larawan nito. 
She looks innocent sa picture. Pero yung nakita niya kanina hindi nga niya naisip na estudyante ito. She's wearing skinny jeans, black boots at white sando na pinatungan lang nito ng knitted blouse na butas-butas. Maiksi rin ang buhok nito at puro butas ang tenga. 
She's also wearing tons of make-up. Pulang-pula nga ang labi nito kanina. Kung makakasalubong niya ito ng gabi mapagkakamalan niya itong nagbebenta ng aliw. Malayong-malayo sa picture nito na nakita niya dati.
"Well lahat ng bagay at tao nagbabago. She chose her own path. Wala ka ng magagawa pa doon. Hindi mo na siya obligasyon. She's old enough," sagot nito.
"But I promised her dad." 
"So ano ang gusto mong gawin? I mean you're already shouldering her education. Nagbigay ka rin ng pera sa pamilya niya bago ka umalis papuntang Amerika. Wala ka nang obligasyon sa kanya," patuloy nito.
"This isn't just about money Insan. Malaki ang kasalanan ko sa pamilya niya," giit niya dito.
"Then what do you want to do?" seryosong tanong nito.
"I don't know pero sinabi mong absent yung professor nila di ba? And you need a substitute?" tanong niya dito. May naisip siyang ideya.
"Yeah."
"Then hindi mo na kailangang maghanap. Ako na ang papalit sa kanya pansamantala," seryosong sabi niya dito.
"Sigurado ka ba sa gusto mo?" gulat na tanong nito.
"Estudyante siya dito so mas mababantayan ko siya kung nandito rin ako."
"Don't you think that's going too far?" medyo nag-aalalang tanong nito.
"Have you seen her? She's on her rebellious stage and she needs guidance," dahilan niya dito.
"That's not your job. Trabaho yon ng magulang niya."
"Exactly at ako ang dahilan ng pagkamatay ng ama niya kaya responsibilidad ko na tulungan siya," pamimilit niya dito. 
"Fine since you're so determined at kailangan ko talaga ng substitute professor I guess you're hired. Padala mo na lang mga credentials mo. Pero please don't cause any trouble," babala nito. "Don't make me regret hiring you."
"Don't worry I'm a changed man," paninigurado niya dito.
"I know pero don't underestimate ang katigasan ng ulo ng mga kabataan ngayon," babala nito. "And you will need to start tomorrow. Kakayanin mo ba?" nagtatanong na hamon nito.
"I'll be here tomorrow. Sige may pupuntahan pa ako," paalam na niya dito.
"Saan ka na naman pupunta? Hindi ba dapat dumaan ka muna sa ospital at ipatingin mo ang bukol mo? Tsaka sigurado ka bang wala kang pilay?" 
"You worry too much. I'm fine. I just need to visit an old friend." At tumayo na siya para umalis.