logo text
Add to Library
logo
logo-text

Download this book within the app

Chapter 4 Kidnapped

"She's here?!"
Dad's loud voice caught up with me as I come out the room. Katatapos ko lang mag-ayos ng sarili at handa nang pumasok. Nasa dulo ng hagdan si dad, namumula ang mukha na tila galit while manang Sally was standing in front of him.
"Nagpupumilit po, Sir."
I walked towards them and intentionally tapped my heels to get their attention. Napalingon naman agad ang mga ito sa akin. I smiled sweetly.
"Good morning, daddy!" magiliw na bati ko at tumingkayad para halikan ito pisngi. Dad's furious expression immediately turned into a smile when he looked down to me. He even chuckled a bit.
"Good morning, princess." Niyakap niya ako nang mahigpit. "You're wearing a school uniform but... Why do you still looks so beautiful?"
Tumawa ako. "Stop it, dad! Here comes your mouth again."
When I looked at his aura... He's wearing a white botton-down shirt and belt, pair with a professional, closed-toed shoe. Mukhang papunta na siya sa trabaho. Maging ang suit case ay bitbit na rin. I glanced at manang Sally and my brow arched.
"Whom are you talking about?" I asked with a little bit of grumpiness. Napatingin ako kay dad nang tumikhim ito. Kinagat ko ang ibabang labi ko. I added, "...po."
It's really hard for me to act like a fucking good girl in front of him!
"Si Madam Kharissa po."
Tumango lang ako, walang pakialam. I faced dad again when I noticed his changed of expression. Nakita ko ang ilang ulit na paggalaw ng kaniyang lalamunan. I still managed myself to smile at him.
"Aalis ka na?" pagbabago ko agad sa topic. "Let's eat breakfast together!"
He forced smile. "Sure."
We ate breakfast together. Palihim akong ngumingisi habang nagkukuwentuhan kaming dalawa. Hindi mawala sa isip ko si tita Kharissa. She's probably waiting outside and hoping for someone to come out. I mentally rolled my eyes because of that thought.
That was so tragic.
Well, you can't be together. Because if could, Oliver and I would be the one who couldn't and I won't let that happen. Infact, this is my own love story, not yours.
Inihatid ko si dad sa sasakyan niya pagkatapos. Sinabi ko na ako na ang bahala kay tita Kharissa at tumango naman siya bilang pagpayag. Though, there's something on his expression that he also wanted to face tita Kharissa but he's badly stopping himself.
I smirked.
You should dad.
Nakangiting kumaway ako sa papalayong sasakyan ni dad. Mabilis binuksan ng mga guards ang gate pagkalampas niya ng garden. After that, I saw the woman hurriedly running towards the car. Tinitigan ko siya ng ilang segundo bago matamang napailing.
I took a deep breath before running closer to her.
Mahigpit kong hinawakan ang braso ni tita Kharissa. Damn, this bitch is here again.
"Bye, daddy!" pahabol kong sigaw sa nakalayo nang kotse. Hindi ko na naitago pa ang tuwa sa ekspesyon ko. Lahat ng nangyayari, umaayon sa aking plano. Seems like luck was into me.
"Kaeah!"
"Hmm?" I glanced at her.
She immediately grabbed my arm and pleadingly met my eyes. Nagsimulang magtubig ang kaniyang mga mata na ikinataas ng kilay ko.
"Help me... Help me to take your dad back. Mahal na mahal ko ang daddy mo." She started to cry. "Tulungan mo kaming magkaayos."
Umawang ang labi ko. Napatitig ako sa babae at hindi makapaniwala. She just ask me to... help her. Without knowing that I am the who started this fucking messed. I laughed histerically. Hinigit ko ang braso ko mula sa kaniyang pagkakahawak at nang-aasar na ngumiti.
Why do a stupid girl like her exist?
"Leave him alone, lady. He doesn't need you. Look, he abandoned you without any reason!" I knew how sarcastic my voice was. "It's because he realizes that replacing my mom was such a wrong decision."
The strong wind blew and it made my hair messy. Alam kong darating ang araw na ito. I remembered how mad Oliver is to me that night. He really doesn't want to hurt his mother. Yes, tita Kharissa doesn't know anything. She's too innocent to even get it.
I smiled while thinking Oliver. Mas gugustuhin niya talaga na masaktan ang mama niya because of the thought the my dad lost his love for her kaysa pandirihan nito ang kaniyang sarili dahil sa sex tape na ginawa ko.
Napayuko si tita Kharissa at nakita ko ang mabilis na paggalaw ng kaniyang balikat. Based on her reaction... halatang nasaktan siya ng sobra. I can say that... She really loves my dad.
But just like the villain of the typical love stories, I am the one who's stopping them. Hangga't nabubuhay ako, they won't ever feel the happiness they wanted to have.
"H-hindi ko alam kung anong mali ang nagawa ko. B-bigla na lang siyang lumayo. He didn't even talk to me..." nagsalita siya.
I looked at other direction. Pinanood ko ang mga dumadaang sasakyan sa kalsadang nasa harapan namin. I tried to feel myself if I am guilty but I felt nothing even a bit.
Maybe, I am really that wicked.
"Umalis ka na," seryosong sabi ko.
Narandaman kong nag-angat ito ng tingin sa akin pero nanatili sa ibang direksiyon ang mga mata ko. Before I even speak again, tita Kharissa already knelt down in front of me while holding both of my hands. My eyes grew bigger. I was... literally shocked. She just kneel down in front of me!
You really want my dad back, huh?
"Help me, Kaeah. Pakiusap. Talk to your dad! Kahit anong kapalit, gagawin ko!" Halos magmakaawa na ito.
Hindi ko na nakontrol ang galit na tinitimpi ko, marahas akong lumingon sa kaniya at malakas na hinila ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya. After that, I stepped back and kicked her shoulder that made her fall to the ground. Shock immediately drawn on her face. It's as if I did something that she didn't expect. Mas dumiin ang titig ko sa kaniya. Nanginginig ang mga kamay ko sa galit. I want to hurt her... so bad.
Bakit kailangan niya pang gawin ito? She's so fucking desperate that I can't even bear with her. She need to stop this shit. Hindi na nakakatuwa. She just have to break up with my dad and I'm done. I won't interfer anymore to her life, kahit hawakan siya ay hindi ko na gagawin.
For the third time, pinukulan ko siya ng masamang tingin. Sinalubong niya iyon gamit ang naluluha niyang mga mata.
"Why would I help you if I am the one who made you two seperate?! Yes. I am!" May tumakas na luha sa gilid ng mga mata ko pero agad ko iyong pinahid. "You are such a flirt! Huwag kang lumapit sa daddy ko! You can't replace my mom!"
Umiling siya at pilit na tumayo. "I'm not replacing your mom, Kaeah. No one can replace her. But I am doing this because I love your dad. I may not be your real mother but-"
"You can be my second mom? That was same! You really want to be my mom! Pero that will never happen. You are not my mother and will never be!"
Sa lahat ng masasakit na salitang sinabi ko, mukhang mas lubos pa siyang nasaktan sa sinabi ko. Nawalan siya ng balanse at nanghihinang napaupo sa harap. She sobbed and repeatedly shook her head.
"Take you words back, please..." pagmamakaawa niya.
Sinenyasan ko ang mga guards at naintindihan naman agad ng mga ito ang ibig kong sabihin dahil isa-isa silang naglapitan sa babae. Hinawakan nila ang braso nito saka hinila siya palayo. Nagpumiglas si tita habang sinisigaw ang pangalan ko, nagmamakaawa.
I didn't waste any minute. Tumakbo ako papasok ng gate hanggang sa makarating sa loob. Umakyat ako sa kwarto ko at padabog na isinara iyon. My heart were aching. No. Mali ito, Kaeah. Don't let yourself to be hurt. Be tough.
Maglalakad sana ako papunta sa kama ko nang mapatingin ako sa bukas na bintana. If I'm not mistaken, I closed it before I go out. Naging alerto ang tingin ko sa paligid. May pumasok ba rito? Lumapit ako roon at sumilip sa ibaba. Hinangin agad ang buhok ko, tumama ang hangin sa balat na kahit papaano ay nagpakalma naman agad ng nararamdaman ko.
Payapang lugar lang ang bumungad sa akin at bukod doon ay wala na.
"I didn't expect that you still have a bit good side," I heard a familiar voice behind my back.
Mabilis akong napalingon dahil sa gulat. I saw Jairus sitting at the edge of my bed. He's wearing a white jacket and black pants, looking straight into my eyes while smirking. Nakadekuwatro pa itong panlalaki. Ni hindi ko alam kung paano siya napunta roon.
WHAT THE FUCK?!
WHAT THE IS THIS GUY DOING HERE?!
My cheeks burned.
THE WEIRD STALKER GUY!
Kinuyom ang mga kamao ko at agresibo siyang nilapitan. Hindi ito umiwas kaya malaya ko siyang nasakal. Napahiga ito sa kama ko habang ako ay nakaibabaw sa kaniya. Puno ng galit na tinitigan ko ang mukha niya.
"Did you just tresspass to my room?!"
Kaya ba nakabukas ang bintana? Ito ba ang ibig sabihin ng sinabi niya na, 'I've been watching you.' ? He's so creepy, obsessed and jerk.
"Hey, hey! I can't breath," natatawang tulak nito sa akin. Hinawakan niya bigla ang kamay kong nasa leeg niya and he rubbed it softly. It seems like he's enjoying our situation.
Of all people, ako pa talaga?!
Mas nanggalaiti ako sa galit kaya mas sinakal ko pa siya. Namula ang mukha nito pero nagawa pa ring humalakhak. He's making me pissed as hell! He was suppose to be scared of me! Bakit siya tumatawa? Nakakainsulto. Mukhang ang galit na nararamdaman ko kanina ay ngayon ko nailabas. Diniinan ko ang pagkakadagan sa kaniya.
Who really are you, huh?
Napalingon ako sa likuran ko nang marinig ko ang pagsara ng malaking bintana. Nanlalaki ang mga matang ibinalik ko ang tingin kay Jairus. Nakangiti ito sa akin na parang hindi man lang naapektuhan sa higpit ng pagkakasakal ko. Kumalabog ang dibdib ko at gumapang ang kilabot sa sistema. Still, I didn't let Jairus see my expression. I'm just looking at him deeply.
"Who closed the window?" I asked him.
He shrugged his shoulder. "Why ask me? Hindi ko nakita," sagot nito.
Sinamaan ko siya ng tingin.
"Damn, babe! Umalis ka sa ibabaw ko," he then groaned. "Are you trying to seduce me? No need for that. You looks sexy without even trying."
He chuckled as his eyes darted to my chest.
"W-what the hell?!"
"Do you wanna try it? I can promise you that I will make you satisfied 'til-"
I automatically jump off the bed. Dinampot ko ang lamp shade sa bedside table at inihagis iyon sa kaniya. Pero masiyadong mabilis si Jairus kaya agad itong nakaiwas. The object I had thrown thundered and cracked when it fell to the floor. Tawang-tawa ang lalaki dahil sa ginawa ko. Mas nakaramdam ako ng galit. Hindi ako natutuwa sa ikinikilos niya.
Pinagtatawanan niya ako.
"That was cool!" he shouted, still laughing.
Ang maliit na table naman ang binuhat ko. Ibinato ko iyon sa kaniya pero muli na naman itong nakaiwas. Tatakbo na sana ako para sugurin siya pero may biglang kumatok sa pinto.
"Good morning, my niece. Are you there?" I heard tita Maddy's voice.
Nabigla ako nang lumapit si Jairus sa pinto at idinikit ang tainga roon. Lumapit din ako habang salubong ang mga kilay. What is that bitch doing here?!
"Keaeh!" she called me again.
I was about to shout back but Jairus immediately covered my mouth. I tried to push him away pero masiyado siyang malakas. And in my great surprise, Jairus moaned loudly as if he was in the middle of pleasure. My jaw literally dropped. Nanlaki ang mga mata ko at hindi nakagalaw.
"That was a sexy move, Kaeah," sinadya niyang lakasan ang boses.
After that, I heard the quick footsteps of someone outside until it disappears, seems to have left.
I swallowed hard.
Gamit ang buong lakas ko, itinulak ko si Jairus palayo. He smiled at me and raised an eyebrow, looking proud of what he had done.
Hinawakan ko ang pisngi ko. Am I blushing?
Maybe, because I am too furious.
"Masiyado pang maaga para marinig mo 'yon." Bumuntong-hininga siya at maya-maya'y kumibit ang balikat. "But nevermind. I just want to ask you something. Calm your ass, please. Don't be excited just because you already heard how I-"
"Fuck you!"
"Kasasabi ko lang, Kaeah. Hindi pa pwede."
I hurriedly walked towards the window. I turned to Jairus to order him out but I didn't saw him again. Kumurap ako, muling iginala ang mga mata. Wala talaga ang lalaki. Nandito lang siya kanina, ah?
Where did he go?
Yumuko ako at sinilip ang kama pero wala siya roon. Maging ang cabinet ay hinalughog ko. Pumasok ako ng cr, at kung saan pang maaari niyang pagtaguan. But I didn't saw him.
I took a deep breath. He must be... hiding? I asked mentally to pull away the creepy things that I was thinking.
Lumabas na ako ng kwarto. Nagmamadali akong bumaba ng hagdan at hinagilap kung nasaan si tita Maddy. Nagtanong ako sa isang kasambahay. Sinabi nitong nasa kitchen kaya agad akong tumungo roon. Nakaupo si tita Maddy, nakikipagkuwentuhan kay manang Sally habang nagkakape.
"Why are you here?" matigas na tanong ko.
Gulat itong napatingin sa akin, sinulyapan pa ang likuran ko. "Oh? Are you done?"
"You don't have the right to ask me! Just fucking answer my question."
I knew she's up to something again, and again, and again.
Huminga ito nang malalim. Ibinaba niya ang hawak na tasa ng kape bago tumayo at humakbang palapit sa kinatatayuan ko. Seryoso na ang mukha nito ngayon.
"I've decided already," wika nito. "You can't stop me from doing this. I will make your dad fall for me."
Ngumisi ako.
"And what made you think that-"
"I'm not thinking this time."
I gritted my teeth. "Tell me you're joking!"
"No. Because I'm not," she hissed. "Ano ang ikatatakot ko sa 'yo? You are just a spoiled brat teenager. Wala kang magagawa!"
Natigilan ako. Did she just say that I'm just a teenager?
Mukhang sa nagdaang araw na hindi siya nagpaparamdam ay mas lumakas ang kaniyang loob na kalabanin ako. Her aura was shouting confidence. Mukhang sigurado na ito sa desisyong sinasabi niya.
But I won't let that happen.
I stared at her in few minutes. Nginisian ko muna siya bago ako basta na lang tumalikod. Lumabas ako ng mansion namin.
"Teenager, huh?" I whispered. "Let's see, then."
I didn't know what happened. I just found myself sitting inside my car and driving fastly. Marami na akong muntik mabunggo pero wala akong pakialam. Sobrang bilis ng pagmamaneho ko. The hell I care with them. Isa lang ang gusto kong mangyari ngayon... Ang mapatumba si tita Maddy.
Tumigil ako sa pagmamaneho ng sasakyan pagkarating ko sa lugar. Before I walked inside, I called someone to give him a task.
Naglakad ako sa patag na damuhan. Malamig dito at mukhang ako lang ang tao. Nang makita ko ang pakay ko, lumuhod ako rito at hinaplos. Nandito ako sa puntod ni mommy. My tears started to stream down my face. I miss her so much.
Bata pa lang ako no'ng... mawala siya.
She died after saving the young version of me.
"Bakit kailangan mo pang mamatay, Mom?" napapalunok na sabi ko. I gasped. "Look what happened. There are some bitches who's trying to replace you!" mas malakas na sabi ko. Pinahid ko ang luhang tumulo sa pisngi ko. "When will you come back?"
Wrong.
You will never come back anymore.
For the whole time, naubos ang oras ko sa pagkausap sa puntod ni mommy. Naglabas ako ng galit at... sama ng loob.
Balak ko na sanang tumayo para umalis pero natigilan ako dahil sa titig ng kung sino. I roamed my eyes around to know who she is pero wala akong nakita. Bigla na lang umihip ng malakas na hangin at kasabay noon ay ang bahagyang pagkulog. Sandali lang naman iyon dahil nawala rin agad.
Hinaplos ko ang braso ko, napansin ko ang pananayo ng balahibo sa balat ko.
Naglakad na ako pabalik sa kotse ko. I looked at the back of my car nang makarinig ng umiiyak. Nagulat ako dahil sa nasaksihan ko. Isang babae ang nakabulagta sa kalsada at nababalutan ng dugo. Nakaluhod sa kaniya ang isang dalagita at umiiyak kasabay ng paghingi ng tulong.
And when I glanced at my car, may nakita akong bakas ng mga dugo sa unahan nito at ganoon din sa gulong. Nanginig ang mga kamay ko.
What the hell is happening?
Ibinalik ko ang tingin sa nagkakagulong mga tao at bahagyang napaatras nang masalubong ang malamig na titig ng dalagita. She was looking at me with full of loath and hatred as if knew what really happened.
Did I just bumped her mom?
No! I knew I didn't!
"You killed that woman." An unfamilliar old man appeard at my back. Napaatras ako sa pagkalito.
"You're wrong! I-im not! How can you be stupid like that?!"
Lalapit na sana siya sa akin pero nagmamadali akong sumakay sa kotse ko. Hindi na ako lumingon, mabilis kong pinaharurot ang sasakyan ko paalis. Damn! Ramdam ko ang pamamawis ng noo ko.
Sa dinami rami ng panahon, ngayon pa talaga ako makaeenkwentro ng ganoon. Madadagdagan na naman ang isipin ko. I have no time for that. I killed, huh? Hindi ba ikaw?
Tsk.
Inayos ko muna ang sarili bago bumaba sa sasakyan. Narito na ako ngayon sa abandonadong gusali na pinupuntahan ko madalas.
My face turned to a serious expression.
Pagpasok ko pa lang sa loob ay ang nagpupumiglas na babae na ang bumungad sa akin. Tita Maddy were sitting on the small chair and tied both hands that caused her not to get away. May packaging tape rin na nakadikit sa bibig nito.
"Mmm!" Nagulat siya nang makita ako. She blinked twice to assure what she was seeing but in the end, lumaylay lang ang kaniyang balikat. Bakas ang lito at pambibintang sa paraan ng pagtitig niya sa akin.
Para bang gusto niyang itanong na "Are you the one who planned this, my niece?" pero may tape na nakatapal sa kaniyang bibig kaya hindi niya magawa.
Walang emosyon akong lumapit sa hanging cabinet na nasa taas at binuksan iyon. Kumuha ako ng isang stick ng sigarilyo saka sinindihan gamit ang lighter. Humakbang ako palapit kay tita, ngumisi muna ako bago ko ibinuga ang usok sa mismong mukha niya. Napaubo ito. She looked up to me with disgust on her face.
"Have you decided already while you are here? Nakapag-isip-isip ka na ba?"
To be continued...

Book Comment (5)

  • avatar
    Dwine Cruz Ambrocio

    i love the story

    22/07/2024

      1
  • avatar
    Tina Tina

    sobrang nakakasad

    14/04/2024

      0
  • avatar
    Caressa Villaver

    thank you

    17/07/2023

      0
  • View All

Related Chapters

Latest Chapters