RHIANNON'S POV
I'm here at the library, looking for a book so I can advance reading para sa susunod naming subject. Vacant ang oras namin ngayon kaya malaya ang mga estudyante na magawa ang mga gusto nila.
Dahil wala na rin akong gagawin, wala naman ako sa mood mag bukas ng social media account kaya sa library na lang ang punta ko. May matututunan pa ako, baka matalo ko pa sa recitation si Alec mamaya kung mayroon man.
And gotcha! I've found the book I'm looking for!
Ang alam ko kasi, ilan na lang ang natirang libro dahil hiniram din ng ibang section. Kaya kailangan talagang mabilisan sa pag kuha dahil baka maubusan ka. Pero sa nakikita ko, siguro may mga tatlo pa.
Mabilis akong lumapit sa shelf pero nung nahawakan ko sa kabilang side 'yung libro at kukunin ko na sana ito, may humawak din sa kabilang side. Pilit kong kinukuha, pilit ding kinukuha ng lalaki sa kamay ko.
Natanggal sa shelf 'yung libro pero hawak pa din naming dalawa 'yung mag kabilang side. Napakagat ako sa labi ko at masamang tiningnan ang lalaking nasa harapan ko. Nakakunot na naman ang noo niya habang pilit na inaagaw sa akin 'yung libro.
Pati ba naman dito makikita ko siya at aagawan niya ako?!
"Bitawan mo," sabi ko.
"I was the first to touch this book, kaya ikaw ang bumitaw," sabi ni Alec.
"Ako ang unang nakakita, kaya akin 'to!" sabi ko at inagaw ko sa kaniya pero ayaw niyang bitawan.
"Hushhh!" hush ng mga estudyante dito sa loob ng library.
"Ikaw ang unang nakakita, pero ako ang unang nakakuha. Kaya sa akin dapat ito!"
"HUSHHH!"
"Ano ba, Alec! Ako ang nauna kaya akin 'to!"
"No. This is mine."
"Akin nga sabi eh!"
"Rhiannon, this is mine."
"Ano ba Alec, bitawan mo na!"
"And why would I do that? I was the first so this is mine."
"Bitaw sab—!"
"YOU TWO, GET OUT!"
Natahimik kaming dalawa ni Alec dahil sa malakas na sigaw ng librarian. Nanlilisik ang mga mata niya habang nakatingin sa aming dalawa, nakaturo din sa amin ang mahaba niyang stick.
"But—," naputol ang sasabihin ni Alec.
"I SAID GET OUT!"
"P-pero M-miss—," ako naman ang nahinto sa pag sasalita.
"DIDN'T YOU HEAR ME?! DO YOU TWO WANT TO NEVER COME BACK TO THIS LIBRARY?!"
"Sorry po..." Sabay na sabi namin ni Alec.
"GET OUT!"
-
"Alam mo, kasalanan mo 'to eh. Kung bumitaw ka na lang kasi e'di sana okay."
Nilingon ko si Alec. Sabay kasi kaming lumabas sa library kaya sabay kaming nag lalakad ngayon. Ang lakas ng hangin sa field kaya parehong nililipad ang buhok namin.
"Excuse me? Ako pa ngayon ang may kasalanan? Ako naman talaga 'yong nauna sa libro," sabi ko.
"Sige, sabihin na nating ikaw nga 'yung nauna. Pero sana nag paraya ka na lang para hindi na tayo nag-away. E'di sana hindi tayo pinalabas sa library, muntikan pa tayong ma-ban."
"Bakit naman ako mag paparaya? Dapat ikaw 'tong nag paraya dahil lalaki ka at babae ako. Ladies first. Akala mo naman kung sino kang gentleman sa ibang babae, tapos 'pag ako, napaka-g*go mo. Hindi ka patas, Alec Montreal."
Nagulat na lang ako ng bigla siyang tumawa kaya napatigil ako sa pag lalakad. Gano'n din siya, huminto din siya at tumawa nang tumawa.
"Ano'ng nakakatawa?!"
"Hahaha! Nilalabas mo na ba 'yung sama ng loob mo? Masama ba ang loob mo dahil gentleman ako sa ibang babae tapos sa 'yo hindi? Sige, simula ngayon magiging gentleman na ako sa 'yo kahit hindi ka mukhang babae. Mahal na prinsesa, baka gusto niyong mauna?"
Yumuko siya na parang kawal tapos 'yung kamay niya, ipinanturo niya sa daan. Ano daw, ako hindi mukhang babae?!
"Nababaliw ka na ba? Ako, hindi mukhang babae? Eh ano'ng tawag mo sa magandang mukha ko? At anong mahal na prinsesa? Nakakadiri!"
"Hahaha! Ayan, nang dahil sa kaartehan mo, wala tayong libro ngayon! Pero dahil matalino ako, I have already figured out a way kung paano ako makakakuha ng libro,"
Tinaasan ko siya ng kilay at pinag-cross ko ang mga braso ko.
"Sige nga, paano?"
"Watch and learn."
Nag lakad siya palayo sa akin at lumapit siya sa isang grupo ng mga babae sa ilalim ng puno na nakaupo sa bench. Kinausap niya ito at ewan, bigla na lang silang nag tawanan. May pa-takip-takip pa ng mukha si Alec na parang nahihiya habang tumatawa.
Ano'ng pinag uusapan ng mga 'yon?
Mukhang enjoy na enjoy naman ng mga babae 'yung tawanan nila kasama si Alec. Para nga silang kinikilig, sigurado ako na nag ba-blush na 'yung mga 'yon. Tapos, bigla na lang may inabot 'yung isang babae na libro kay Alec. Napaikot naman ako ng eyeball, ah, kaya pala, nakipag landian muna siya para makahiram siya ng libro.
Wow, galing ah.
Mukhang tapos na silang mag landian dahil pabalik na si Alec. Hawak niya 'yung makapal na libro sa kaliwa niyang kamay, hindi naman siguro masakit kung ihahampas ko sa nguso niyang may ngisi 'yung libro 'no?
Huminto siya sa harapan ko at pinantay sa mukha ko 'yung libro. Napapikit pa ako dahil akala ko, hahampasin niya ako!
"See? Wala man lang ilang minuto 'yon, pero may libro na ako," nag mamayabang niyang sabi.
"Sa tingin mo... ikaw lang ay may kaya nang ginawa mo?" sabi ko naman kaya nawala panandalian ang ngisi niya pero bumalik din agad.
"Can you do that?"
"Do you underestimate me?"
"Okay. Let's see."
May nakita akong dalawang lalaking nag lalakad na mukhang dadaan sa harap namin. Hinintay ko muna silang makalapit sa amin bago ko sila hinarang. Binigyan ko muna ng ngisi si Alec at nag kibit-balikat lang siya.
Binigyan ko ng matamis na ngiti 'yung dalawang lalaki.
"Hi," sabi ko.
Tinaasan nila ako ng kilay. Ang attitude naman ng mga 'to.
"A-ano kasi... kailangan ko niyang librong hawak mo... baka puwede kong hiram—!"
"Hihiramin mo? Bakit maganda ka ba? Umalis ka nga sa dadaanan namin, harang-harang ka pang nalalaman jaan. Alis."
Laglag panga akong gumilid para bigyan sila ng dadaanan. Pinahiya ba nila ako? Seryoso, pinahiya nila ako? So, kapag maganda kailangan pahiramin, 'pag pangit bawal? Hindi ba ako maganda? Eh 'yung beauty standards ko puwede sa Miss Universe!
Nahihiya akong humarap kay Alec na nag pipigil ng tawa. Hindi niya lang kasi nakita, narinig niya pa! Bwiset na mga lalaking 'yon! Sino sila para pahiyain ako sa harapan ng kaaway ko?!
"Tawa-tawa ka jaan?!" naiinis kong sabi at nag marchang lumapit sa kaniya.
"Hahahaha! I think, you failed... hahahaha!"
"Huwag ka ngang tumawa! Naiinis ako!"
"I-i can't. He just told you that you are not beautiful... hahahaha!"
"Sige, ipaalala mo pa sa akin," sarkastikong sabi ko.
"H-hahaha!"
"Oh, huwag kang masyadong masaya baka mamatay ka na niyan," muling sabi ko.
"Our vacant time is over. Our next teacher may be in our classroom already, if you want to be late, just stand here at hintayin mong bumalik 'yung mga lalaki kanina."
Binigyan ko lang siya ng masamang tingin.
"Here."
Muli ko siyang tiningnan pero nawala ang pagkakasalubong ng mga kilay ko. Nag tataka kong tiningnan 'yung inaabot niya at saka ko nilipat sa kaniya ang tingin ko.
"Ano 'yan?"
"Libro. Hindi mo nakikita?"
Nakikita ko nga. Kaya nga hindi ako makapaniwala na inaabot niya sa akin ngayon 'yung librong hiniram niya kanina sa babae.
"Bakit mo binibigay sa akin 'yan?"
"Did I say I would give it to you?"
"Eh ano pala?"
"Ipapahiram ko sa 'yo, ayaw mo?"
Inabot niya ulit sa akin at hinihintay niya ako kung kukunin ko ba o hindi.
"Ano'ng kapalit?"
"Wala. Kailangan ba meron?"
"Ikaw ba si Alec?"
"What do you mean?"
"Wala! Wala!" Kinuha ko 'yung libro sa kamay niya. "Siguraduhin mo lang na wala 'tong kapalit," sabi ko.
"Kung ayaw mo, akin na—,"
"Hindi. Gusto ko. Umalis ka na. Baka ma-late ka pa. Alis na." Tinuro ko 'yung daan pagkatapos kong yakapin 'yung libro.
"Sa susunod kasi, mag make-up ka para naman mag mukha kang tao." Nag lakad na siya, ihahampas ko pa sana sa kaniya 'yung libro pero bigla siyang humarap.
"Nevermind. Huwag ka ng mag make-up, kasi hindi ka pa rin mag mumukhang tao, baka mag mukhang clown puwede pa."
"Alec, kumukulo na 'yung dugo ko umalis ka na. Baka mapatay kita."
"Hahaha!"
Bwiset na lalaking 'yon. Okay na sana eh, nang-asar pa.