Henry
Sitting at the dining table with everybody makes me wanna rush off there.. They keep on making fun of me, I just remembered them. The old man was sir Greg, on his left side is his son uncle Nicollo, and the rest are Nicollo's sons and daughter-in-law. I didn't know Sarah of course she's been married to Oliver the elder son for five years, but someone was missing..the amasona of he family, the second child and only daughter, the bully
That amasona is my bully, napakaliit pero malupet.. When were kids sobrang chubby nya kasi and that's her advantage among us, she always eats lots of donuts, oily foods, junk foods.. But still cute even when she looked like that. I was always her scape goat whenever she's in trouble. Sigurado ma's chubby pa sya ngayon, nothing much will change about her, and now I have the advantage to bully her I wanna see her already
"son? do you have a girlfriend?" nagulat ako sa tanong nya, but I answered what's obvious
"Yes po, but I don't know what the future holds" I said truthfully and family stared at me and to the one beside me, so I looked at it also.. Pero wala akong naging reaksyon matapos makita si Stacey dun, i didn't say something wrong nasa kanila na yun kong anong pagkakaintindi nila
"ha ha ha, what an honest man.. Sayang lang at may kasintahan ka na, you will be the best match for my granddaughter," sir Greg, jokingly said
"pa, lolo!!" sabay na sabi ni tito Nicollo at Oliver
"what? I was just kidding.. Right iho?" pagtatanggol ni sir Greg sa sarili pati ako kinontsaba.. Well I don't mind
"yes, sir Greg.. Its alright, I didnt take it at heart.. Besides everything is possible"
"see, James? your son and I are very alike, he also got your personality.. So you will understand him the most"
"I agree Greg, he's my only son kanino pa ba magmamana?" biro ni Dad
They all started to talk to each other about business, no more monkey business so I guess no more awkward situations
I saw a hand on in front of me, it was Stacey. Naglagay sya ng pagkain sa plato ko, hindi naman na ako nagreklamo pa dahil ayoko ng ipahiya pa sya ng husto, that's enough for now.. Im still a gentleman, and I still consider her feelings
The dinner ended at sabay sabay na tumayo ang mga Guillaran para makapag paalam na sa amin
"ahhh... I had a great evening, the food was fantastic James, you guys owned a great place I would love to come here from time to time" puri ni sir Greg
"thanks Greg!! Im glad you like our resort.. Your stay here was very much appreciated and please enjoy the view tomorrow, all the guest are free here for the next couple of days" I didn't know na free pala lahat ng guest na imbitado, hindi ko pa malalaman kong hindi sinabi ni dad
So that's means the girl who's saves me are staying here as a guest
"oo nga pala Greg, kanina pa natin pinag-uusapan si Zarathee.. Why didn't I see her here?" tanong ni mommy, I couldn't help but be curious.. Kanina ko pa rin gustong itanong yan
I've been waiting for them to answer my mother's question.. Hindi ko napansin na kanina pa sila nakatingin sa akin, kaya naman inayos ko ang pagkakatayo ko at nagkunwaring walang nangyari
Napansin ko naman sa peripheral vision ko ang pagtawa ng mga nakakita, lalo na si Crest, yung nakababatang anak ni tito Nicollo
"okay, since excited na si Henry na malaman ill tell you" pang-aasar ni sir Greg
"that brat is nowhere to be found at the moment.. Baka nandito sya kanina at na misunderstood nya ang dinner na to! For something that involves marriage or maybe may nakita syang gusto nyang iwasan na nandito rin sa restaurant kaya hindi na tumuloy" ahh, kaya nman pala.. Sabi na hindi parin yun nagbabago, ganun parin ang personality nya at malamang sa malamang chubby parin walang duda
"oh I see, she's still naughty as I remember.."
"so..ibigsabihin chubby pa rin sya?" wala sa sariling bulong ko na ikinatawa ng malakas ni tito at sir Greg, even Crest.. Maybe that kid is bullying his older sister, magkakasundo kami
"hahaha... I uh, I cant stop laughing" halos ikamatay na ni Crest ang pagtawa
"iho, now I'm warning you.. If you see my daughter one day, please hold your jaw!!" natatawag sabi ni tito bago nakipagkamay kay Dad at nagpaalam na aalis na, ganun din ang iba pa
The rest of night I spend it thinking what would Zarathee would look like, why would my jaw drop? kakatawa? o ano?. I kept on thinking at nakalimtan ko na ang tungkol kay Stacey
"oh god.. Stacey" bulong ko
how could I possibly forget about her? she was with us, pero hindi ko na sya napansin at tuluyan ng nakalimutan
*calling babe*....maybe I should change the caller ID later, looks annoying
While dialling her number I tried few times, and while doing that lumabas ako sa resort at Naglakad-lakad
"what do you want?" she finally answered pero galit
"I just wanna say sorry to you.. I was really tired that's why I forgot to take you to your room"
Maybe I should reconcile with her, siguro mali lang ako ng akala.. Nadala lang siguro ako ng galit ko kanina
"sorry? that's all you can say after embarrassing me in front of everyone? really Henry.. Do you think I'm dumb?" sermon nya, I smiled.. I still loved her at wala akong ebidensya na nagloloko nga sya. I must understand her and trust her lalo Nat hindi pa kami nakakapag-usap ng matino  
"babe! Please forgive me!! I promise babawi ako sayo.. What do you want? do you need anything?" Stacey the only thing that can make her anger go away is an expensive gift, I don't know if other girls are like her, but they must be I don't really know..
"awe babe, you really know my weakness.." she said sofly "I want a new designer bag, shoes, and a set of  jewelries" then her voice turn cold
That's her, that's her personality.. She's always like that, but that's okay, as long as she's happy and as long as we're okay
"is that all?" tanong ko pa
"yep, that's it.. Thank you babe I love you" she then hung up
I smiled, I will give her a chance..
"stupid" a voice from my back, I turned around and saw the last woman on earth I wouldn't wanna meet
Zara
Matapos ang isang oras na pakikipag-usap kay Densie ay nabagot ako kaya naisipan kong magpaalam na sa kanya..
Kakalabas ko lang sa resort ng may makita akong pamilyar na pigura ng isang lalaki, yung lalaking nakita ko sa restaurant, sa floating house, at sa kalsada.. Yeah naalala ko yung kaninang umaga lang, nung pumunta ako sa mall.. Sya yung lalaking nakita kong naglalakad sa kalye na may bitbit na maleta, yung halos mamamatay ako para lang masilayan ng maayos yung mukha. I didnt know na magkikita kami rito at magkakaroon pa ako ng pagkakataong makalapit sa kanya without any restrictions
Sinundan ko sya, sinamahan sa paglalakad nya kahit na hindi nya nararamdaman ang presensya ko. At isa pa rinig na rinig ko yung usapan nila ng kausap nya sa telepono, gusto kong masuka at matawa sa kanya.. Ang rupok masyado eh,
"awe babe, you really know my weakness.." she said sofly "I want a new designer bag, shoes, and a set of  jewelries" i heard girl on the phone say
'kong ako hihingian ng mga ganyang kalase ng bagay naku turn down kaagad kasi yan ang mga sign ng pagiging gold digger'
"is that all?" tanong nya pa, ang tibay.. Paano kaya kong hiningi titulo ng lupa neto.. Bibigay din?
"yep, that's it.. Thank you babe I love you" masiglang sabi nung babae, nakuha na nya yung gusto nya eh... Susss apaka arte pa nung una eh yun pala kailangan lang ng mga mamahaling bagay
"stupid" bulong ko, hindi ko namalayang napalakas pala kaya nagulat ako nung biglang humarap yung lalaki sa gawi, at ako naman na patuloy sa paglalakad ay nabunggo sa dibdib nya
Tila tumigil ang oras, nagkatiitigan kami at ramdam ko na magkahawak kami ng kamay
Bakit nangyayari ang mga bagay bagay kapag sya ang kasama ko? This things never happened to me before
"w-whom are you c-calling stupid?" utal na sabi nya kaya napahagikhik ako, umayos ako ng pagkakatayo na parang walang nangyari kahit na naghuhurumentado na ang puso ko, sa bilis ng pagtibok nito baka makapagproduced na ako ng kuryente
"why are you laughing?" naiilang na tanong nya
"wala lang, ang tanga lang kasi"
"sinong tanga?" naiinis ng sabi nya
"ikaw malamang, sino pa ba?" pangaasar ko pa, i miss bullying someone.. Hindi ko kasi maasar si Crest ako ang naaasar imbis na sya eh
"hey, not because you save me.. I should thank you-"
"youre welcome" agad na sabat ko
"did i say thank you" inis na sigaw nya, lalo pa akong natawa. Tumango ako at lalo pa syang nainis saka naglakad paalis
"hey! Wait up.. I was just teasing you okay? Ang hot mo masyado, chill ka lang" patuloy ako sa pagsasalita habang hinahabol sya, ayaw naman nya magpatalo kaya lakad takbo ang ginawa nya
"hoy sandali lang pwede ba..wait up!! Are you deaf? Hoy..." sigaw ko pa, at yung sira ulo mukhang nageenjoy na pahabulin ako, pero ayos lang, yan lang kaya nyang iganti sa akin eh..
Eh bakit ko nga ba sya hinahabol aber? Hayst..medyo malayo na ng distansya naming dalawa ngunit nagawa ko parin syang maabutan ng naging mabagal na ang bawat hakbang nya hanggang sa tuluyan ng huminto at nakatulala sa malayo. Dahan dahan akong lumapit sa gawi nya at tumayo sa kanyang tabi, kita ko ang pagpatak ng luha nya..tinanaw ko kong ano yung tinitingnan nya na nagpaluha at nagpalungkot sa kanya
Kani-kanina lamang ay bakas ang saya sa mukha nya, nung pinapahabol ako at nung napipikon sya sa bawat hirit ko. Pero matapos makita kong sino yung nakikipaglampungan sa harapan namin ay nag-iba ang ihip ng hangin
Hindi ko kayang may nakikitang umiiyak sa harapan ko, mapakahit anong kasarian pa yan
Humakbang ako at hinarap yung lalaking hindi ko pa pala alam yung pangalan para takpan ang kong ano mang kababalaghan ang nasa kanyang harapan, tumingin sya sa aking mukha at may nagtatakang pares ng mga mata ang sumalubong sa akin
Ngumiti ako ng napakatamis, yung ngiting hindi pa nakikita ng iba liban sa family ko. Hindi ko alam kong bakit ko ito ginagawa, ang tanging alam ko lang ay hindi ko sya kayang makitang nasasaktan.. Mr. Walang utang na loob.. Sino ka ba at bakit ganito na lang ang epekto mo sa akin, hindi tayo magkakilala pero bakit pakiramdam ko parte ka ng buhay ko? bakit parang may sumisigaw sa utak ko na kailangan kitang tulungan? bakit hindi kita kayang balewalain tulad ng hindi ko pagtuon ng pansin sa ibang tao at sa ibang bagay
"wag mong tingnan kong di mo kayang kalimutan, don't force yourself to accept the reality.. Everyone knows reality sucks" mahinahong sabi ko, with a hint of advice..enough to comfort and encourage him to go on, baka  kasi magpakamatay na naman ulit naku promise hahayaan ko na talaga sya
"set your eyes on something that you think will you happy, to ease the pain even though it won't go away as we wish" dagdag ko pa
He then look at me!!, is he giving me false messages? Please stop.. Zarathee those are just your imagination, walang ganun
Sabay kaming naglakad salungat sa tinatahak namin kanina, hindi na kami tumuloy pa baka maistorbo pa yung nagmimilagro dun, ayoko namang maki osyoso pa sa buhay ng may buhay kqya hindi ko na tinanong yung lalaking kasama ko ng kong ano ano
"are you hungry?" tanong ko, to change the topic.. Ayokong sabihin nya na pakealamera ako masyado
"no! I just ate dinner with my family" pabulong nyang sabi, halos di ko na marinig, yung boses nya kakaiba na
"pwede ba umiyak ka na lang wag mo ng pigilan, ang arte mo! O hayan balikat ko hiramin mo muna mas kailangan mo yan ngayon wag na mag inarte"
"wag mo kong' kaawaan, hindi ko kailangan nyan"
"uy nagtatagalog ka pala? Akala ko nakakaintindi ka lang ng tagalog.. Tsaka don't worry hindi ako naaawa sayo, naiintindihan lang talaga kita"
"whatever..." 
"nagsusungit ka na naman, pero ayos lang sungitan moko hanggat gusto mo, kasi ako hindi madaling maoffend kaya kitang intindihin hanggang sa maabot mo limit ko then..."
"then what?"
"then.. Mamahalin na kita" biro ko pa.. Mukha naman syang timang dahil sa reaksyon ng mukha nya
"you wish"
"i wish" pang-aasar ko pa
"ahh oo nga pala, kanina pa tayo nagaasaran dito pero di ko pa alam yung pangalan mo"
"hoy" tawag ko, pero hindi man lang ako nilingon
"bingi ka ba?" pilit ko syang kinakausap ngunit wala akong nakuhang tugon
"uyy pangalan lang ang damot pa, ako nga pala si Zara, whats yours?" tuloy tuloy na tanong, dinidedma na naman ako, i must prevent him from overthinking again. ayos lang kong di nya sabihin pangalan nya marami naman akong pwedeng itawag sa kanya eh
"sungit, uy.. Dali bilisan mo dun tayo" aya ko sa kanya at basta na lang sya hinila dun sa may mga nagkakasiyahan. Wala naman syang ibang nagawa kundi ang magpatianod at sumama ng puro reklamo ang lumalabas sa bibig. Nagbingibingihan ako hanggang sa makarating kami sa kumpulan ng mga tao
Sila siguro yung mga taong nakatira malapit dito sa resort, parang may pa concert kasi eh. Tumutugtog sila ng mga nakakaindak na sayaw at yung mga nanonood ay nagsisipagsayawan, punong puno ng ilaw ang paligid, may mga naka hung na pailaw sa itaas
"halika sayaw tayo dali..." excited a sabi ko, ngunit hindi man lang gumalaw sa kinatatayuan nya 
Bahala nga sya jan, may lumapit sa akin na isang medyo may edad ng ginang at inaya akong sumayaw, sumama naman ako ng walang reklamo
Sumayaw kami at tuwang tuwa, sumasabay sa bawat beat ng music