-Kent POV-
Ng marating ko na ang bar. Tinext ko kaagad si elle kung saan matatagpuan itong bar. At sinabihan ko narin siya kung paano siya hihingi ng tulong. maya maya lang ay nag reply na siya sa akin.
~Papunta na kami diyan, love - Elle malabss
~Sige mag-ingat ka.- Ako.
Pagkatapos kong mag reply sa kanya. Dali dali na akong pumasok. At grabe ang daming tao, ang wi-wild. Sayaw doon, sayaw dito, kiss doon, kiss dito at kong ano- ano pa. May nakikita din akong mga naka business attire at iba pang mayayaman.
At pumasok na ako ng tuluyan. Pumunta muna ako sa taas baka andun sila. Pero napagod na ako kakahanap pero wala parin akong makitang kwarto o kung anong lungga na posibleng naroon si hanna. At napa upo na lang ako sa bakanteng upuan, at tanaw na tanaw ang stage dito sa kina uupuan ko. Maya maya lang ay may naririnig akong nag-uusap na dalawang babae malapit sa kin.
"She deserve it naman eh" sabi nung isang babae na may dalang susi.
"HAHAHA, tama ka diyan pabida kasi" Sabi naman nung isa.
"Kainis din kaya siya, sinigawan pa niya ako" Sabi nung susi girl. Di ko kasi alam pangalan niya at may dala din siyang susi. Kaya susi girl.
Napa tigil lamang sila sa pag-uusap ng may lumapit sa kanila na naka bongang attire. Yayamanin, HOPE ALL.
"Excuse me, pretty girls" Sabi nung lalaking yayamanin. "I just want to ask the name of the girl and where they are" tanong niya sa dalawa.
"Girl? the who?" tanong naman ni susi girl.
"Yung kasama ni boss" Sagot ng lalaki.
Bat ba ako nakikinig sa usapan nila. Wala namang kwenta eh, nagsasayang lang ako ng oras. Aalis na sana ako pero nabigla ako sa narinig ko.
"Si Hanna Avellano, back stage" Sagot ng isang babae.
Sh*t! Damn...
Natagpuan ko na lang yung sarili ko sa loob ng kwarto habang binugbog yung walang hiyang matanda. Maya-maya lang ay narinig ko na lang yung ingay ng serina ng police. Kaya nagka gulo sa labas. Pagka tapos kong patulugin ang matanda ay hinarap ko na si Hanna. Bigla na lang nanlambot mga tuhod ko.
"Shh tahan na, Andito na ako" sabi ko sa kanya at lumingon siya sa akin.
"Kent, dumating ka" Sabi niya at humagulhol ulit.
Damn! that man pina iyak niya yung insan ko. "Tama na, Ligtas kana" Sabi ko sa kanya habang hinimas himas yung buhok niya.
Pagkatapos ng nangyari kanina ay dinala na ang mga nahuli sa presinto at ang matanda. Habang kami ay naka upo dito sa labas ng presinto habang hinintay si hanna. May ilang katanungan daw kasi ang mga police sa kanya. Maya maya lang ay dumating si mayang.
"Saan si hanna? ok lang ba siya? Anong nangyari?" Sunod sunod niyang tanong. Kaya nilapitan siya ni elle at yinakap siya. Sinabi naman ni elle ang lahat ng nangyari kay hanna kaya umiyak na naman iyon.
Tumalikod na lang ako dahil hindi ko kayang nakikitang umiiyak ang mga babae parang nakaka durog. Lalo na't sa mahal mo.
"HANNAA" Sigaw ni mayang sa tinitigan niya. Kaya tinignan din namin iyun. At kaka labas lang pala ni hanna.
"h-ha-hanna" nahihirapang sabi ni mayang dahil sa iyak niya.
At tumakbo siya palapit kay hanna at yinakap ito. Pati narin si elle sumunod kay mayang at hinawakan ni elle ang isang kamay ni hanna. Habang si hanna ay naka tingin lamang sa malayo at walang kahit na emosyon sa mukha niya.
I pity them....
-Hanna POV-
Pagkatapos kong sagutin ang ilang mga katanungan ng mga police ay pina labas na nila ako. At lalabas na sana ako pero natigilan ako ng nakita ko si mayang na umiiyak habang naka yakap si elle.
"Yan lang naman ang kaya mong gawin eh, ang umiyak habang ako nasa binggit na ng kamatayan. Gusto ko magalit sa inyo pero hindi ko..... kaya" Bulong ko sa sarili ko at hindi ko namalayan na tumulo na pala mga luha ko.
"HANNAA" tawag sa akin ni mayang kaya tinignan ko siya.
Patakbong lumapit sa akin si elle at si mayang at yinakap ako ni mayang habang si elle hawak- hawak ang isa kong kamay.
"h-ha-hanna" hirap niyang sambit sa akin habang kayakap ako. Maya maya lang ay bumitaw na siya sa pagka yakap sa akin at tumingin sa mga mata ko. Kaya umiwas ako ng tingin dahil hindi ko kayang tignan sila habang kinaawaan ako.
"S-s-sor-sorry, h-h-hindi ko sinadyang.... uhmm yung.... hindi... sagutin yung tawag mo sa akin" she said while stuttering. Tumawa naman ako ng sarkastiko, kaya napayuko siya. "Sorry talaga".
"Sorry, tssk, wala akong mapapala sa pag sorry mo" I said to her in cold tone...
"Hanna, ano ba" Sita sa akin ni kent pero diko siya pina kinggan.
"h-hanna, baka di lang talaga si-sinadya ni mayang na di sagutin yung tawag mo" sabi naman ni elle habang hinimas himas yung likod ni mayang.
Sana all....
Tumawa ulit ako ng sarkastiko. "Hindi sinadya huh, kaya pala nakita ko na lang na nag my day na kasama yung mga ka-klase niya nag iinuman. Saya niyo naman nakaka inggit" Sabi ko sa kaniya na nagbabadyang tumulo yung mga luha ko.
"Ang sasaya niyo, habang ako nahihirapan na sa lits*nggg buhay to" at lalong tumulo yung mga luha ko.
"hann-" Sita naman sa akin ni kent pero diko na siya pinatapos sa sabihin niya.
"Ilang tawag ako sayo mayang eh, dahil mag susumbong sana ako sayo na parang may ginawang mali yung butiking iyon. Pero anong ginawa mo. Dimo sinagot at sabi mo na busy ka, na nag-aaral ka... May nag-aaral bang nasa party." Sabi ko sa kanya at lalo siyang napa iyak.
"Ikaw naman elle" Baling ko kay elle at bahagya pa siyang nagulat. "Akala mo diko malalaman na inignore mo pala mga chat ko sayo. Nanghingi lang naman ako ng tulong sayo na baka may alam kang trabaho na mai-offer mo sa akin" Kaya napayuko lamang siya.
"Sorry talaga hanna.... si kuya kasi unang naka kita nun eh, kaya pina ignore niya yung chat ko sa yo. Sorry talaga hindi namin sinadya iyon" Sabi ni elle habang naka yuko.
"Gusto kong magalit sa inyo....." Umiwas muna ako ng tingin dahil bigla silang napatingin sa akin. "Gusto kong magalit sa inyo dahil sa ginawa ninyo. Minsan na nga lang ako nang hingi ng tulong niyo pero tinangihan niyo pa". At napa upo nalang si mayang dahil sa pagka iyak niya. At agad naman siyang nilapitan ni elle at yinakap iyun.
"At naiingit ako dahil.... Yan ouh ako sana ang kailangan ng kayakap ngayun eh, ako ang kailangan ng masasandalan ngayun kahit man lang kapatid o kaibigan dahil alam kong wala na akong ibang PAMILYA na malalapitan" Sabi ko na pina diinan ang pagka sabi ng pamilya. "At naiingit din ako sa inyo dahil nagagawa niyong magsaya, nagagawa niyong mga bagay na gusto niyo. Samantalang ako nakiki sana all sa inyo. Gusto ko lang naman maging malaya ako eh, yung kagaya niyo, gusto kong..... gusto kong mag enjoy sa pagka bata. Dahil imbes na maglaro ako kasama yung ka edad ko at yung pupunta sa school ng walang bugbog yung walang pasa sa katawan at gusto ko din..... mararamdaman yung pagmamahal sa mga magulang. Pero kabaliktaran ang lahat." Sabi ko sa kanila at sumikip na yung dibdib ko sa kaka iyak.
"Dahil imagine isang 16 years old nag tra-trabaho sa isang bar. yung 16 years old na sabik sa kalayaan yung 16 years old na walang ibang ginawa kundi ang mag rebelde daw sa mga magulang. At alam niyo ba napa tanong ako sa sarili ko kung kaibigan ko ba talaga kayo o kina-ibigan niyo lang ako pag may kailangan kayo. " Sabi ko sa kanila.
"Damn!!" Rinig ko pang bulong ni kent na napa luha narin.
"Alam mo namang hindi iyan totoo, han" sabi ni elle na patuloy sa pag iyak.
"I'm soryy bunso ko" Sabi naman ni mayang at hinawakan na naman yung mga kamay ko.
"Hayaan mong babawi si ate sa iyo, hayaan mong iparamdam ko sayo yung pagmamahal ng isang kapatid" patuloy niyang sabi kaya lumayo ako ng kunti dahil hinang hina na talaga ako. Habang napa upo naman ulit si mayang.
Maya maya lang ay may dumating na diko inaasahan......