- NASAAN KA? -
" Malalim ba 'yan?! Baka mangamoy 'yan! "
" Pare! Kahit mangamoy 'yan e walang papansin. Nasa gitna ng kawalan 'yan! Saka walang maghahanap d'yan, kahit si Melba nga isinusuka 'yan 'di ba?! "
" Isinama ba n'yo 'yung bag? Ang pera nasaan?! Mahirap na mag-iwan ng ebidensya! "
" Limang daan 'yung pera at na kay Bitong na nga e! Naunahan ako! "
" Bayad sa pagkalalaki ko 'to! Haha! "
" Sige na, kalas na tayo at baka may makakita pa sa atin dito magtaka kung ano ang ginagawa natin! "
" Tapos pahinga muna tayo, medyo naubusan ako ng lakas e! Haha! "
" Huwag kalimutang linisin ang mga ginamit natin, may kalagkitan pa naman ang lupa rito! "
" Si Fidel na bahala d'on! Siya ang mas malapit dito e! "
Paumaga na ng matapos sila. Tanging ang limang kalalakihan ang magkakasama, wala na si Isabel na kanina lamang ay ginugulo nila.
Hiwa-hiwalay ang daan nila. Kanya-kanyang lusot sa kung saan na walang makakakita. Nilisan na nila ang lugar kung nasaan ang punong malaki. Ang punong; tanging saksi sa kung ano man ang ginawa nila.
***
"Ugh! "
Naalimpungatan si Luisa sa pagbagsak ng isang bagay mula sa tindahan.
" Ano 'yun?! "
Nang tingnan ang cellphone ay..
" Five thirty na pala, si ate Lena siguro 'yun at nagbubukas na. "
Pumupungas-pungas pa siyang bumangon.
" Napuyat na naman ako, hindi naman dumaan 'yung nagtitinda ng balot. "
Ngunit nawala ang antok niya nang mapatingin bigla sa pintuan ng kuwarto dahil sa isang babaeng mahaba ang buhok ang biglang dumaan. Sumayaw pa at naiwan ang laylayan ng damit nito dahil sa tila may hati sa harapan.
" Huh?! "
Sabay ihip ng malamig na hangin sa kanya nang makalampas na.
" A-ano 'yun?! Biglang lumamig ang hangin! Nagbukas na siguro si ate Lena! "
Nagmadali siya sa pagtayo upang makalabas na ng kuwarto.
Ngunit..
" Tulog pa sila?! "
Nakita niya kasi na tulog pa ang dalawa. Si Abel na nasa mahabang upuan na plastik at si Elena na nasa kanyang silid.
" Sino 'yung nakita kong dumaan?! "
Nang tingnan niya ang direksyon kung saan nagtungo ang babaeng mahaba ang buhok na dumaan ay sa kahon ng pizza siya dinala nito, nakasabog ang lahat ng mga larawang laman nito. Ito pala ang bumagsak kanina at ikinagulat niya.
Nilapitan niya ito. Nagkalat ang mga larawang iginuhit ni Isabel.
" Ito pala 'yung bumagsak. "
Isa-isa niya itong dinampot at isinalansan.
Nang biglang..
" Ay! "
Umihip ang malamig na hangin. Nabitiwan niyang bigla ang mga hawak na drowing ngunit may isang humiwalay at bumukod sa iba.
" Teka.. "
Ang larawan ng isang babaeng nakatayo sa malawak na kalsda na may bitbit na bag at kahon.
Dinampot ito ni Luisa. Tiningnang mabuti.
" Nakakatuwa talaga ang mga drowing niya.. "
Ngunit nailaki ang kanyang mga mata nang may mapansing pagbabago.
" Huh?! "
Inilapit pa niyang mabuti ang larawan sa mukha.
At..
" Sayang naman, ano kaya ang nangyari ?! "
Nakita niya kasing may bitak ang mukha ng babae sa drowing at tila pumusyaw ang dati-rating buhay na kulay nito.
" Nabasa siguro 'to kahapon pag-iyak niya.. " nagtatakang sabi ni Luisa.
" Hindi naman ito ganito kagabi.. "
" Tss! Sayang, baka magalit siya sa akin.. Ano nga bang pangalan n'on? "
***
" Isabel! Isabel ang pangalan niya.. "
" Nasaan po ba siya? Hindi yata siya pumasok ngayon! " sabi ni Luisa.
" Oo nga e, hindi naman nagpapatanghali 'yon.. Pero baka hindi pa naka-ubos ng pandesal niya kaya wala pa.." sagot ng matanda.
Tumango lamang si Luisa at nagpaalam na ring agad sa matandang babae.
Nang lumabas sa karinderya ay napatayo pa muna at nagmasid sandali sa paligid.
" Bakit.. Bakit parang iba ang simoy ng hangin?!Parang... Parang malungkot.. " bulong niya.
Nang umihip ang malamig na hangin ay isinabay niya ang pagpikit ng mga mata. Pilit pinakikinggan kung may bubulong ba sa kanya. Kapit ang kahon ng pizza habang napapabulong pa.
" Bakit hindi ka mawala sa isip ko.. Isabel.. "
Mas lumakas ang ihip ng hangin. Malamig na hanging tila may gustong iparating.
***
Alas-dos ng hapon.
Dumating na ang ina ni Isabel galing sa kabilang bayan. Masayang sumalubong ang isa nitong anak habang ang isa ay umiiyak.
" Tumigil ka na nga Ana! Kanina ka pa iyak nang iyak! " galit na sabi ng tatay nilang si Domeng.
Nilapitan naman ng kanyang ina at inalo-alo.
" Ano ba'ng iniiyak mo? May pasalubong naman si nanay 'di ba?! "
Hindi naman sumagot ang bata, tuloy lamang siya sa pag-iyak.
" Nasaan ang ate n'yo?! Bakit hindi man lang ako sinalubong?! "
Lumikot ang mga mata ni Domeng nang marinig ang tanong ng asawa, iniwas niyang agad ang tingin.
" Domeng?! Sinaktan mo na naman ba si Isabel?! Baka naman naglasing na naman kayo ng mga barkada mo tapos bugbog sarado sa utos si Isabel?! "
Umangil naman agad si Domeng.
" A-anong sinaktan?! Magmula nga nang umalis ka e mas madalas nasa kalye 'yung gagang 'yon! "
" Hindi ko na nga lang pinapansin e! Iinit lang ang ulo ko! "
" Pati mga kapatid nga niya hindi iniintindi! " Ang galit pa kunwaring sabi nito.
Matapos maggalit-galitan ay umalis na.
" Saan ka pupunta?! " tanong ng asawa.
" D'on kina Fidel! May sabong ngayon! " sigaw nito sabay tuluyan nang umalis.
Wala namang nagawa ang asawa.
" Nasaan ba si ate n'yo? " muling tanong niya sa mga anak.
***
Alas-diyes na ng gabi ngunit bukas pa rin ang tindahan ni Luisa. Naka-upo sila ni Elena sa labas ng tindahan at nagkukwentuhan.
" Hindi ko yata nakita 'yung nagtitinda ng balot, kahapon ang aga niyang nagtinda. " sabi ni Elena.
" Oo nga 'te, bakit kaya? " sagot naman ni Luisa.
" Ay hinde! Parang nakita ko pala siyang dumaan dito kanina.. Mga ala-sais siguro 'yun! "
" Talaga 'te?! Nasaan ako n'on? "
" Nasa palengke ka yata e! "
" Pero.. tuloy-tuloy lang siya, kulay berde pa nga 'yung daster niya e! Tapos, sira pa 'yung laylayan sa harapan. May bitbit na bag Isang, saka.. ewan ko kung ano 'yung kapit niya sa kamay niya. Parang maliit na kahon ng sapatos e! Iyong pambata! " kwento ni Elena.
Biglang may sumagi sa isip ni Luisa.
" Berde? Sira ang laylayan sa harapan?! "
Sumagi pala sa isip niya ang malikmatang nakita niya kaninang madaling araw. Bigla itong nanahimik, malalim na nag-iisip.
At bigla na lamang..
" Ikaw 'te? Ano ang suot mong pinantulog kagabi?! "
" Ako?! Iyong pantulog kong paborito! Iyong kulay puti na mukha akong multo! Haha! " natawa pang sabi ni Elena.
Hindi kumibo si Luisa. Muli niyang binabalikan sa isip ang kulay at hitsura ng damit na suot ng kanyang nakita kanina.
" Sabi mo 'te may dala siyang bag? "
" Oo! 'Yung pangmatandang bag! Kulay tsokolate pa nga e! "
Napatingin si Luisa kay Elena.
" Baket?! " taas kilay na tanong nito.
" Hindi kaya umalis na siya?! Ayon kasi sa kanya ay pupunta raw siya sa Maynila.. "
" Siya?! Sa Maynila?! Naku baka kung mapaano lang siya d'on! Ang daming loko d'on! Ang dami pang multo! " biro pa ni Elena.
Ngunit hindi naman tumawa si Luisa. Tahimik lamang ito habang nakatanaw sa malayo.
" Bakit ba masyado kang nag-aalala sa babaeng 'yun?! Tumanda na nga rito 'yun Luisa, tayo ang baguhan. "
" Nagtataka lang ako kung umalis na siya... Bakit iniwan niya ang mga drowing niya? "
" Ano ka ba Isang! Drowing lang 'yan! "
" Hindi 'te.. "
" Ano'ng hindi?! "
" Hindi mo naiintindihan e! Mahalaga sa kanya ang mga larawang 'yun, kaya napakaimposibleng iwanan niya. "
Umatake naman ang pagkapilosopo ni Elena. " E iniwan na nga ano pa bang magagawa mo?! Alangan naman ihabol mo 'yung mga drowing na 'yun sa kanya! Naku Isang! Ewan ko sa'yo! "
Tumayo na ito at iniwan na si Luisang naka-upo mag-isa sa labas ng tindahan, matapos ay..
" Abeeel! Magsara ka na nga! Puro ka nood ng t.v. diyan! Bilisan mo at gabi na! " Ang alingawngaw ng bunganga ni Elena, si Abel naman ang pinagbalingan niya.
" Huwag ka ngang maingay at gabi na! Wala tayo sa atin! " sagot naman ni Abel.
" Pake ko! Bilisan mo na nga! "
Habang nagbabangayan ang dalawa sa loob ay nakatuon lamang ang pansin ni Luisa sa loobang madalas sulputan ni Isabel.
" Ano kayang nangyari sa kanya?! " bulong niya.
Hindi maalis sa isip niya ang dalaga. Ngunit mas hindi maalis sa kanya ang babaeng napadaan kanina sa loob ng tindahan nila.
Ang babaeng nakasuot din ng berdeng daster na sira ang laylayan na tulad ng kay Isabel.
June_Thirteen