Tips 104:
Hindi ibig sabihin na hindi kayo nagkatuluyan ay hindi na kayo destiny o forever. Ang true love ay hinding-hindi maglalaho kahit lumipas pa ang mahabang panahon. Sabi nga nila ay nasa sa ex ang true love!
JEDIDIAH
NIGHTINGALE
“Alam mo ang ganda naman talaga ni Jonna para pagselosan ni Shaina,” sabi ni Raf kay Shai pagka't hindi pa pala sila umaalis sa restaurant.
“Maganda rin si Sandy at tiyak na mas pagseselosan pa ni Shaina. Ngunit hayaan na lang natin silang magkakaibigan. Dapat ay ako lang ang maganda sa paningin mo ngayon,” pagbibiro ni Shai at wala silang kamalay-malay na nakikinig kami ni Shaina.
“Huwag kang hirit nang hirit dahil sa ganiyan ako napaibig ni Sandy.”
“Wala kang ibang pangalan na babangitin pa kundi ay hahalikan kita,” banta ni Shai matapos lapitan ang mukha ni Raf.
“Ang sabi ko ay huwag kang hirit nang hirit!”
Nagkatinginan kaming dalawa ni Shaina pagka't unti-unti nang naglalapit ang wangis nina Raf at Shai. Napadaan lang naman kami rito dahil sa dito lang ang tanging daan palabas ng mall. Hanggang sa isang pulgada na lang ay tuluyan nang maghahalikan ang dalawa subalit kami ay napansin nila. Nabanggit nila ang pangalan ni Shaina ngunit hindi sila pinansin. Tumigil ako sa paglalakad upang kausapin sana sila ngunit hindi talaga nagustuhan ni Shaina ang kaniyang mga narinig.
Nang makalabas kami ay kaagad na pumara ng taxi ang aking kasama. Huminto ang sasakyan ngunit hindi na kami sumakay pa pagka't gastos lang. Mayroon naman akong motorsiklo at wala siyang choice kundi ang sumakay. Kinuha ko na ang extra helmet upang magamit niya. Ako ang naglagay nito sa kaniyang ulo upang pangatawanan na ako ay kaniyang tunay na boyfriend.
Medyo mahaba-haba ang aming magiging biyahe. Nang makasakay siya ay hinawakan ko ang dalawa niyang mga kamay upang ilagay sa aking beywang. Kailangan niyang humawak sa akin upang hindi mahulog dahil sa mahihirapan akong saluhin siya. Nagdalawang isip pa siya at nang biglang matanaw namin si Ian ay roon pa siya kumapit na parang ako ay niyayakap.
Ilang kilometro na ang aming narating ngunit wala pa rin kaming imik sa isa't isa. Nagsimula ako nang isang paksa na tungkol sa kaniya. Nais kong isiwalat ang tungkol sa tunay niyang nanay ngunit hindi pa sa ngayon ang tamang panahon. Ako ay nagtanong na lang tungkol sa kaniyang pagiging isang sundalo.
Hindi niya sinasagot ang aking mga katanungan katulad nang kaniyang dahilan na pinili niyang maging sundalo.
“Nandito na tayo,” at huminto na ako sa pag-mo-motor pagkatapos ay itinabi ko na ito.
Ang kapaligiran ay sobrang putik habang nasasabik naman si Shaina na makilala ang aking lola. Nagtanong akong muli sa kaniyang dahilan ngunit hindi raw niya alam. Sa kaniyang pagmamadali at nang dahil sa kaniyang dress at heels ay naging hadlang ang mga putik. Siya ay madudulas na kaya nagmadali akong tumakbo upang masalo siya. Hanggang nasalo ko siya ngunit kaming dalawa ay kapwang naligo sa putik. Siya ay nakapatong sa akin at tila ba bumibilis ang pagtibok ng aking puso.
Nagkatitigan kaming dalawa nang hindi ko alam ang tagal hanggang sa maputol ito nang dahil kay lola.
Ang aking lola ay halos himatayin nang kami ay kaniyang madatnan sa labas. Halos mamatay siya sa pagtawa. Hindi raw siya makapaniwala na magdadala ako ng babae sa kaniyang bahay sa unang pagkakataon.
Eh kasi naman, siya ang number one basher ko!
Ako ay kaniyang apo at siya ang nagpalaki sa akin kaya kilala niya ang totoong ako.
“La, si Shaina nga po pala,” sabi ko at nagsenyas ako kay Lola na huwag tumawa.
“Girlfriend niya po ako,” nagugustuhan kong sabi ng aking girlfriend para lamang mapasaya ang aking lola.
“Ikinagagalak kitang makilala, iha. Natitiyak kong marami pa tayong dapat pag-usapan,” at pilit na pinipigilan ni lola ang kaniyang tawa. “Ang mabuti pa ay maligo muna kayo habang niluluto ko ang paboritong adobo ng apo kong nurse,” masayang sabi ni Lola sabay abot ng mga tuwalya pagkatapos ay umalis na.
“Mauna ka nang maligo,” sabi ko kahit gustong-gusto ko nang maligo.
“Mas marami kang natamong putik kaya mauna ka na at sanay kaming mga sundalo na marumihan ang kasuotan.”
“Mauna ka na...”
“Kung gusto mo sabay na lang tayo?” Sabi niya pa at ako naman ay sang-ayun ngunit nang makita ko ang kaniyang mga kamao ay nagtungo na ako sa banyo.
Matapos akong maligo ay kaagad akong lumabas sa banyo ng nakatwalya lamang. Sarap na sarap sa kakapunas ng aking katawan hanggang sa maalala kong may babae pala kaming bisita. Hindi ko namalayan na kanina pa siya nakatayo sa aking harap.
“Napakamanyak mong gwapo ka,” sigaw niya habang nakatingin sa kumakawalang ahas na siyang natabunan ng tuwalya.
“At sinong kanina pa nakatingin sa abs ko tapos ngayon naman sa ano ko....” sumbat ko pagkatapos ay nagpakita na naman siya ng kamao. “Eh bakit ba kasi nakatuwalya ka na agad?”
Siya ay naka-towel lang kasi nang ako ay makalabas.
“Nurse, alangan naman na sa banyo pa ako magtanggal ng gown!!!”
Napakasexy niya!
Nang dumating si lola ay kaagad akong pumasok sa kwarto ko at nagtungo na rin sa banyo si Shaina. Si lola ay piniling manatili rito sa dati naming bahay kasama ang aking tito. Ayaw niya raw kasing iwanan ang masasayang ala-ala nila ng kaniyang asawa. Ilang sandali pa ay tinulungan ko na siyang maghanda ng pagkain.
Hanggang sa lalo pa akong mabighani kay Shaina sa kaniyang kasuotan. Ang mga lumang estilo ng pananamit ay siyang bagay na bagay sa kaniya. Mga lumang damit ni lola ang kaniyang suot. Hanggang sa ibigay na rin niya ang kaniyang regalo sa aking lola. Nang matanggap ni lola ang dress ay para bang mayroon siyang taong naalala.
“La, namimiss mo na naman si lolo?” At siya ay aking niyakap ngunit nagkakamali pala ako.
“Ganitong-ganito mismo ang siyang unang regalong naibigay sa akin ng lalaking minahal ko nang lubos hanggang sa ngayon,” pahayag ni lola at biglang tumulo ang kaniyang mga luha.
“Pasensya na po,” paumanhin ni Shaina. “Ngunit kung hindi po ninyo mamasamahin ay nais kong malaman ang inyong buhay pag-ibig noong kabataan ninyo.”
Lalo lang pinapaiyak ni Shaina ang aking magandang lola. Itong lola ko naman ay best actress at pumayag din na magkwento. Ngayon ko lang daw malalaman ang tungkol sa lalaking minahal niya nang lubusan. Ang kaniyang ay dahilan ay si Shaina dahil sa bago pa raw siya mawala ay may naipakilala akong dalaga.
Ako ay biglang nalungkot din pagka't hindi ko kayang sabihin na baka ako pa ang maunang lumisan.
Hindi pa nagsisimula si lola ay labis-labis na ang kaniyang luha. Nagdesisyon kami ni Shaina na huwag nang ituloy ang kwento ngunit desidido si Lola. Naluluha lamang daw siya dahil sa kaniyang wagas na pagmamahal.
Ang aking lola ay maari ninyong tawagin sa pangalan na Linda. Isang araw daw ay sumama siya isang okasyon ng kanilang pamilya. Isang kasuotan ang kaniyang pinagmamasdan sa isang tindahan hanggang sa mapag-iwanan siya.
Ang lugar ay hindi niya kabisado kaya hindi niya alam kung saan siya magtutungo. Ilang sandali pa ay may dumating na mga kalalakihan at siya ay pinagdiskitahan. Sinubukan niyang tumakbo ngunit huli na. Mga walang silbi na nilalang ay nais siyang saktan. Sinusubukan niyang manlaban ngunit nag-iisa lamang siya. Ilang sandali lamang daw ay may isang magiting na lalaki ang dumating upang siya ay iligtas.
Mala-action star daw ang datingan ng kaniyang tagapagligtas.
“Maraming salamat, ginoo!”
“Binibini, ako ang dapat magpasalamat pagka't nakilala ko ang napakagandang dilag,” salaysay ng lalaki at kaagad na lumapit sa kasuotan na kanina pa pinagmamasdan ni Linda. “Kanina pa kita pinagmamasdan at alam kong nais mo ito kaya ibibili ko para sa'yo.”
“Kung ganoon ay bakit hinayaan mong masaktan muna ako?”
“Ako'y patawarin pagka't umuwi pa ako ng bahay upang kumuha ng sapat na pera para sa mamahaling kasuotan para sa aking mamahalin,” paliwanag ng lalaki at kinilig naman ang babae. “Taga-saan ka ba?”
Matapos ipaalam ni Linda ang kanilang tirahan ay humingi siya nang pabor. Siya ay nagpatulong na makabalik sa kanilang pagmamahay. Hindi naman daw nagdalawang isip ang lalaki na ihatid siya dahil sa maaring bumalik ang mga tambay. Ang kasuotan ay binili muna nang lalaki bago sila umalis.
Nang makarating daw sila sa kanilang bahay ay hindi niya inaasahan na kaagad nagpaalam ang lalaki sa mga magulang nito. Nais niyang hindi lang ligawan ang binibini kundi ito ay pakasalan at mamuhay nang habambuhay. Sa kasawiang-palad ay pinalayas ang binata sa pamamahay dahil sa hindi pa maaring magkasintahan ang dilag.
Hanggang sa naputol ang kwento ni lola nang dumating ang aking tito. Walang imik na pumasok si Tito habang pinagmamasdan ang wangis ng aming bisita. Ako ay kaniyang nginitian at inakbayan pagkatapos ay umakyat sa kaniyang kwarto. Maging siya ay natutuwa pagka't noong huling magkita kami ay halos mapatay niya ako. Maaring alam ng aking mga magulang at si lola ang aking tunay na pagkatao ngunit tanging si tito lang ang nakakaalam na nagkaroon ako ng lalaking kasintahan. Nahuli niya ako pagka't kilala niya si Glendmore.
Oh, siya balik tayo sa kwento ng aking lolo.
“Tapos ano po ang mga sumunod na nangyari?”
“Lihim kaming nagmahalan subalit ako ay nais ipakasal nang aking mga magulang sa anak ng kanilang kaibigan sa negosyo,” kasagutan ni lola. Lalo pa siyang naluha nang nabanggit niyang, “habang siya ay kailangan naman na mag-aral sa ibang bansa.”
Isang araw daw ay nagkita sila sa isang sekretong tagpuan at alam ni Linda na iyon na ang kanilang huling pagkikita. Niyaya siyang magtanan nang kaniyang minamahal ngunit nagdesisyon na siya. Mas mahalaga ang kaniyang pamilya at natatakot siyang mawalan sila ng negosyo. Kaya naman siyang buhayin ng kaniyang mahal ngunit isa itong kasinungalingan. Mag-aaral nga sa ibang bansa ang kaniyang mahal kaya malabo na talaga sila.
Silang dalawa ay luhaan na nagyayakapan at naghalikan. Handa raw isugal ng lalaki ang kaniyang kinabukasan para lamang sa kanilang pagmamahalan. Nais nitong sila ay magtanan ngunit biglang dumating ang mga magulang ni Linda. Nagsinungaling siya pagka't kasama niya pala ang kaniyang mga magulang.
“Linda, ipaglaban mo ako,” at lumuhod na ang lalaki habang lumuluha. “Mahal na mahal kita magpahanggang wakas.”
“Mahal na mahal kita at hindi na mahalaga kung tayo ay magkatuluyan dahil sapat nang naging magkakilala tayo. Tandaan mong tayo pa rin ang nakatadhana at sa ating mga puso ay tayo ang magpakailanman. Makahanap man ako nang bagong mamahalin ngunit hindi maglalaho ang aking pag-ibig para sa'yo,” huling mga salita ng dilag at pinatayo na ang kaniyang iniirog.
“Susubukan kong intidihin,” at nagyakapan silang muli. “Babalikan kita sa tamang panahon na walang hahadlang para sa atin!”
“Hihintayin kita pagka't lilipas man ang panahon, kung tayo talaga ay tayo pa rin kahit ano man ang ating pagdadaanan pa. Mahal na mahal kita, Juan.”
“Paalam aking destiny forever,” at muli silang naghalikan sa huling pagkakataon hanggang sa dumating na rin ang mga magulang ng lalaki.
Lumipas ang mga araw, taon, at dekada nang hindi sila muling nagtatagpo. Ang lola kong si Linda ay napilitan na magpakasal sa aking lolo. Sinubukan niya itong mahalin tulad nang pagmamahal sa kaniyang great love. Habang ang kanilang negosyo ay hindi naging matagumpay pagka't ang kanilang mga magulang ay nagkaroon nang alitan. Sa kabila ng lahat ay napamahal na siya kay Lolo. Hindi man niya ipinaglaban ang taong minahal niya nang wagas ay nagawa niya ito sa lalaking pinakasalan niya. Minahal niya nang lubusan ang lolo ko kaya naman nagkaroon sila ng dalawang anak.
Nagtanong kami pa tungkol sa kaniyang great love. Ito pala ay nag-aral sa bansang Thailand nang hindi niya nalalaman ang kadahilanan. Iyon pala ang dahilan kaya pangarap kong marating ang bansang iyon at doon magtrabaho.
Bata pa lang kasi ako ay madalas nang banggitin ni lola ang bansang iyon. Mas lalo tuloy akong nasasabik na magtungo roon pagka't maaring buhay pa ang kaniyang great love. Maaring muli pa silang magkita at magkatuluyan dahil sa ang wagas na pag-ibig ay hindi kailanaman maglalaho.
Hindi pa huli ang lahat at tanging edad lang nila ang nagbago.
“Maari po ba naming malaman buong pangalan ng iyong great love, lola?”
“At bakit?”
“Malay natin mahanap natin siya sa pamamagitan ng social media,” paliwanag ko ngunit malabo raw pagka't matanda na sila para sa mga social media.
Ngunit ipinaalam ko na maaring mahanap namin ang kaniyang great love sa pamamagitan ng mga anak nito. Naniniwala ako na walang imposible sa dalawang taong itinadhanang magmahalan nang magpakailanman. Hindi magiging dahilan ang kanilang pagiging matanda.
“Ang kulit mo talaga, Juan nga ang palayaw,” sabi ni lola at maging si Shaina ay naging mapilit. “Ronald Lombroso!”
Matapos kaming maging mapilit ni Shaina ay sabay kaming naisigaw ang isa salita.
“Ano?”
“At bakit parang hindi kayo naniniwalang ako ay nagustuhan ng angkan nang magigiting na sundalo sa buong kasaysayan?”
“La, alam kong magandang ka!”
“I agree to Jedidiah, maganda po talaga tayong dalawa pero Lola Linda hindi iyon ang ibig naming sabihin,” sambit ni Shaina at nagtataka si Lola. “Shaina Lambroso po ang buong pangalan ko at isa rin po akong sundalo.”
Sa wakas ay alam ko na ang dahilan kung bakit napili niyang maging sundalo at siguro ay kailangan ko nang ipaalam ang tungkol sa kaniyang tunay na magulang.
“Kung ganoon ay lolo mo siya,” natutuwang sambit ng lola ko ngunit hindi raw kilala ni Shaina ang kaniyang buong pagkatao. “Hindi na mahalaga iyon dahil sa nararamdaman kong kayong dalawa ng aking apo ang magpapatuloy nang pagmamahalan namin ni Ronald.”
“Isn't destiny?” Katanungan ni Shaina.
“Getting forever?” Nasabi ko at nagkatinginan na lang kami pagkatapos ay umamin si Lola na alam niyang nagsinungaling lang kaming dalawa na magkasintahan.
Hindi namin pinansin pa si lola pagka't iba ang nararamdaman ko at alam kong ganoon din si Shaina. Maari ngang kami ay nakatadhana na magmahalan ng magpakailanman. Ngunit ako ay malapit nang mamatay.