Marienne Aecy Chandria's Point of View
"Mac, tara para maaga tayong matapos," sabi ni Zac habang nag-aayos ako ng gamit. Tinignan ko ito ng may pagtataka sa aking mukha dahil hindi ko nagets ang sinabi niya. Anong ibig sabihin ng unggoy na 'to? Anong para maaga matapos? May topic ba kanina na hindi ko alam?
"Saan? May pupuntahan ba tayo? Bakit hindi ko alam? Anong ibig mong sabihin diyan?"
"Hanap tayo ng club natin. Hindi mo ba alam iyon? Masyado ka kasing titig na titig kay Ma'am kaya hindi mo masyadong naintindihan ang kaniyang sinabi. Puro kasi anime ang laman niyang utak mo kaya wala kang naintindihan kanina sa mga sinasabi ni Ma'am," sagot niya at inikutan pa ako ng mata, dukutin ko 'yan eh. Mas mataray pa sa akin ampotek. Akala mo naman babae ang gagong 'to.
"Club? At saka malay ko bang may announcement pala si Ma'am. Nakakadistract kasi ang kaniyang kagandahan kaya wala na akong naintindihan sa kaniyang mga sinabi. Iniisip ko rin kanina kung anong anime ang isusunod kong panoorin kaya hindi ako nakikinig. Tsk. Huwag mo ako ikutan ng maa diyan kung ayaw mong dukutin ko 'yan."
"Oo at palusot ka pa talaga ah. Tigilan mo na 'yan, Mac," saad niya.
"Bakit? Huwag mo nga akong pakialamanan."
"Tangina naman, Mac!" Mura niya sa akin. Aba minumura na niya ako ngayon?
"Tsk."
"Napaka-walang kwenta mo talaga kausapin. Tara nga sa music club," sabi niya at hinawakan ang kamay ko upang hilahin ngunit hindi ako nagpahila. Anong ,usic club ang sinasabi ng isang 'to? Bakit doon kami pupunta?
"Bakit sa music club? Sino may sabing iyon ang pipiliin kong club?"
"Baka kasi doon tayo magaling diba? Ikaw kumakanta tapos ako naggigitara. Utak mo nga Mac, palitan mo na at halatang inaamag na," sarkastikong saad niya. Ampota!
"Ayaw ko doon. Sa ibang club na lang ako."
"Bakit naman? Arte mo! Woiii hindi ka maganda 'no. Saka ka na mag-inarte kapag naging maganda kana," sabi niya kaya binatukan ko ng malakas na kaagad naman niyang kinaaray. Ang arte talaga ng lalaking ito, batok lang eh.
"Hindi talaga ako maganda kasi gwapo ako, gwapo, okay? Manahimik ka na lang diyang unggoy ka."
"Nangarap ka na naman diyan. Tara na kasi." sabi niya at hinawakan ulit ang kamay ko.
Hindi na ako nakaangal pa dahil basta niya na lang ako hinila papunta sa isang building dito, paano niya kaya 'to nalaman? Siguro ay nag-ala Dora the explorer na naman ito kanina kaya niya nahanap ang building na ito. Sobrang gala talaga ng lalaking ito, kung saan-saan na lamang siya nakakarating, buti nga ay hindi siya naliligaw. Kapag ito ay naligaw, talagang tatawanan ko ito. Hindi ako masama, sadyang matutuwa lang talaga ako kapag nangyari iyon.
"Sign up na, Mac," nakangiti niyang saad ngunit ako ay halos patayin na siya sa titig ko. Gago talaga 'to.
"Pwede bang sa sports club na lang, Zac? Mas maganda ang club na iyon at panigurado akong mag-eenjoy tayong pareho. Astig kasi ng club na iyon."
"Tskk no way Mac, para namang makakapaglaro ka doon? Doon dapat tayo sa music club kasi iyon ang bagay sa ating dalawa," pilit niyang ipinapaintindi sa akin ang point niya pero mas gusto ko talaga sa sports club.
"Oo naman, maglalaro ako ng basketball doon. Magaling naman ako maglaro eh."
"WTF? Magtigil ka nga diyan Mac, hindi ka naman lalaki kaya hindi ka rin papalaruin doon," sabi niya.
"Bakit na naman? Alam mo namang idol na idol ko si Kuroko eh, s'yempre gagayahin ko iyon. Astig kaya si Kuroko at saka bakit ayaw nilang palaruin ako? Kapag nakita nila ang galing ko sa basketball ay paniguradong isasali nila ako sa mga game."
"Ulol! So ano 'yon? Maghahanap ka rin ng light mo? Ng Kagami mo? Light siya tapos ikaw shadow niya? Tangina Mac walang gano'n! Epekto lang iyan ng kakapanood mo ng anime," sabi niya kaya napasimangot ako. Yeah right, kakaanime ko nga ito.
"Very very bad ka Zac, hindi porke gusto kong gayahin si Kuroko eh maghahanap na rin ako ng katulad ni Kagami. Gusto ko lang talagang gayahin ang mga galawan ni Kuroko pagdating sa basketball. Malay mo ay magamit ko iyon balang araw."
"Ah basta sa music club tayo. Final na iyon at huwag kana umangal pa kasi ako ang masusunod sa ating dalawa," sagot niya at dinuro pa ako.
"Dali na kasi Zac, gusto ko magbasketball. Kung gusto mo ay dito ka sa music club at ako naman ay doon sa sports club, gustong-gusto ko do'n eh."
"Gusto ka ba?" Sarkastikong tanong niya. Tangina, sapakin ko 'to!
"Sinabi ko ba? gago talaga 'to."
"Tsk," sabi na lamang niya.
"Pikon."
"Hindi kaya! Argh tara na kasi, sali tayo sa school band nila," ungot niya at ipinadyak ang mga paa. At naging isip-bata nanaman ang pota na si Zac.
"Ayaw ko nga eh."
"Eh Mac! Mac! Mac! Mac! Mac! Mac! Mac! Mac! Mac! Mac!" Pangungulit niya at hinihila-hila pa ang damit ko kaya halos lumabas na ang strap ng bra na suot ko. Gagong 'to!
"Huwag ka ngang paulit-uit magsabi ng Mac diyan, baka mapagkamalan akong kasali sa cast ng 'Ang Probinsyano'. At huwag mo rin hilahin ang damit ko at may lumalabas na hindi dapat lumabas."
"Huh? Artista ka ba, Mac? Kailan pa? Anong role mo do'n? Close mo si Kuya Cardo? Kailan ka pa naging artista? Mahirap ba taping niyo? Puro action iyon diba? Kasama ka sa mga nagbabarilan? Eh di mamamata- Aray! Masakit ahh! Ikaw kaya batukan ko? Tskk. Napakawalang galang talaga nito sa akin," parang bata nitong saad habang hinihimas ang parte kung saan ko siya binatukan.
"Tanga! Alam mo Zac, nagdududa na talaga ako kung bakit kita naging kapatid. Tangina lang Zac! Kung puwede lang magpalit ng kakabal ay dati ko pa ginawa."
"Tskk wala ka talagang galang sa akin 'no? Tapon kaya kita sa Pluto?" Sagot na lamang niya at tinignan pa ako ng masama. Duh as if that would scare me?
"Naman hehe at huwag mo akong itatapon. Mawawalan ka ng napakagwapong kapatid kapag nagkataon."
"Ah basta sa music club tayo," sabi niya.
Hindi na ako muling nakaangal pa sapagkat hinila niya na ako at pumila na rin sa labas ng music room. Gago talaga eh, basta na lang akong hinila. Paano kung madali lang maputol ang braso ng isang tao? Eh di matagal na akong walang kamay niyan dahil sa kaniya? Try ko din kaya minsan na bigla siyang hilahin para naman maranasan niya?
"Okay, next!" Sigaw ng isang ginang sa table.
Pumasok na kami ni Zac sa loob at humiram ng gitara sa isang lalaking nasa loob. Ang bilis naman nitong nakahiram? Pagkasabing pahiram ng kapatid ko ay agad na ibinigay ng lalaki iyong gitara. Aba'y gago! Mukhang nabakla yata iyong lalaki sa kakambal ko hahaha.
"Kindly introduce yourselves," sabi ng isang babae na siyang isa sa mga judges. Uyy chix.
"Zachary Aero Chandrex Ramos is the name and this is my twin sister, Marienne Aecy Chandria Ramos," pakilala ni Zac at ipinakilala na rin ako, marahil ay naisip niyang wala akong balak magpakilala.
"Okay, you may start now," sabi ulit ng babae.
Nagsimula na magtugtog si Zac at ako naman ay kinocompose pa sa sarili kung ano ang tinutugtog niya and I started singing. Dito kasi mahilig iyan eh, basta-basta na lamang tutugtog tapos kapag hindi ko nasundan ag kaniyang tinutugtog ay bigla na lamang akong babatukan. Oo, ganiyan kaabnormal ang kakambal ko. Tapos magtatampo na lang bigla kapag hindi ko nakanta ang gusto niyang kantahin ko. Kung abnormal ako ay mas malala naman siya.
There's a light inside all of us
It's never hiding, you just have to light it
It's the one thing that you gotta trust
It's like a diamond, you just have to find it
So if you ever feel like giving up
Yeah, just remember that
Ang galing talaga tumugtog ng kambal ko. Napapangiti na lang ako habang enjoy na enjoy sa pagkanta. Ito ang hobby naming magkapatid sa probinsiya namin. Manghihiram siya ng gitara sa isa niyang kaibigan at yayayain akong kumanta. Sabi nila Kuya Levi ay namana raw namin ang talentong ito kay Mama. Dati raw kasi ay sumasali sa mga singing contest si Mama at palagi siyang panalo.
Samantalang bigla namang bumukas ang pintuan ng room at pumasok doon ang kanina lang na lalaking nakita namin, iyong lalaking model ng toothpaste. Nakatitig ito sa akin at sinabayan ko naman ang titig niya, isang maangas na titig. Anong ginagawa niyan dito? Ditong club din kaya siya o napadpad lang dito? Oh wala na akong pakialam sa tukmol na ito. Ang gusto ko na lang ngayon ay tapusin ang kantang kinakanta ko. Hindi ko na lamang siya pinansi at tumingin kay Zac na busy sa pagtugtog. Ganito talaga siya, maloko sa buhay pero pagdating sa music ay palagi siyang seryoso at hindi mabaahiran ng biro.
Mukha naman na natutuwa sila sa performance namin ni Zac kaya lalo pa akong nag-enjoy. Napalingon uli ako sa lalaking model ng toothpaste at nakita ng titig na titig ito sa akin, anong problema ng taong 'to? Kung makatitig sa akin ay akala mo gusto niya kong kainin. Tangina Mac! Saan nanggaling iyong gusto kang kainin? Masyado naman yatang OA iyong kakainin ako. Ano siya, zombie? Gago hindi totoo ang mga zombie. Cannibal p'wede pa.
May papikit-pikit pa ako habang kumakanta at feel na feel ko talaga ang bawat lyrics dahil may pinanghuhugutan din ako? Pusang ginala, pinanghuhugutan? Ang lalim naman. Tsk. Gusto kong batukan ang sarili ko dahil sa mga naiisip ko ngayon. Anong mayroon at ganito ako mag-isip ngayon? Nababaliw na ba ako? O baka naman kulang lang ako sa tulog? Baka nga dahil alas dose na ako natulog kagabi, pinanood ko pa kasi iyong anime na dinownload ko noong isang araw. Masyado akong nasiyahan manood kaya nakalimutan kong may pasok nga pala ako kinabukasan. Halos buhusan na ako ng malamig na tubig ni Zac para lang magising, tulog mantika kasi ako. Hindi rin ako early bird.
Nang matapos ko ang kanta ay agad kong iminulat ang aking mata at masigabong palakpakan ang sumalubong sa akin, lahat sila ay nakangiti at akala mo ay nagmomodel ng toothpaste. Siguro ay kampon siya ng tukmol na nasa pinto kanina. Kampon? Tanginang utak naman ito oh, kailangan ko na yatang inisan at puro alikabok na. O kung maaari ay palitan na rin, bibili ako ng bago. Saan kaya p'wede makabili ng utak?
"Zac anong nangyayari? Bakit sila nakangiti sa atin? May palakpak effect pa. Nababaliw na siguro ang mga tao dito ngayon."
"May artista yatang kumanta sa harap nila Mac. Ang galing naman," nakangiting sabi ni Zac at humarap sa akin. Tinignan ko ito nang may pagtataka sa mukha dahil hindi ko nagets ang sinabi niya.
"Artista? Sino? Saan? Bakit? Kailan? Paa—Aray! Anak ka ng kagang Zac! Bakit ka nambabatok? Bwisit ka rin eh, ikaw batuakn ko diyan, gusto mo?"
"Alam mo Mac minsan talaga nakakainis iyang pagiging slow mo 'no? Batukan kaya kita ulit?" Naiinis na tanong ni Zac at inambang babatukan ako ngunit tinignan ko ito ng masama kaya hindi natuloy.
"Problema mo ba? Ikaw kaya batukan ko diyan?"
"Ayy ewan ko sa iyo. Kain ka ng marami, gutom lang iyan. Tigilan mo na rin ang kakapuyat at iyan ang epekto no'n," sabi na lamang niya. Ano ba kasing point ng isang 'to?
"Very well, Ms. Marienne and Mr. Zac," sabi ng isang judge kaya nalipat dito ang paningin namin.
"Mac at Zac na lang po Ma'am."
Ayaw ko talagang tinatawag akong Marienne, masyadong baduy at pa-girl pa, tsk. Ano ba kasi naisip ni Papa at 'yon ang pinangalan sa akin? Ang daming pwede eh. Pwede namang Klyden, Jezriel, Lucca o kaya Maxelle. The eff lang mga pre! Kung pwede lang ikaw magdecide kung anong gusto mong pangalan noong bata ka pa ay ginawa ko na kaso hindi eh, puro iyak lang ang alam ko noong sanggol pa ako. Hindi makabuo ng salita at puro dede lang ang alam. Bwisit!
"Okay if that's what you want Mac anyway pwede kayong maging member ng school band natin," sabi niya. Ano raw? School band?
"School band po, Ma'am?" Tanong ni Zac at nababakasan ng kasiyahan ang kaniyang tono.
"Yeah, umalis na kasi ang dating vocalist ng banda at pwede ka doon Mac while Zac? Pwede din na dagdag guitarist natin," nakangiting sagot ni Ma'am.
"Nice! Sige, Ma'am," halos pasigaw na sagot ni Zac. Halatang masaya siya.
Napasimangot naman ako sa sinabi ni Zac, tsk. Magsisign-up pa nga ako sa basketball eh. Tangina dis! Pwede ba magback-out? Ito kasing si Zac bigla-bigla na lang magdedecide without my consent. Huwaaawwww English 'yon mga pre. Tumatalino na talaga ako. Hindi na ako puro anime lang. Oh well, sa anime lang din naman ako natutong mag-english kaya hindi na ako nagtaka.
Siya na lang ang nakipag-usap sa mga teachers at ako ay inantay na lang siya. Sobrang saya niya habang sinasabi ni Ma'am kung ano ang dapat naming gawin. Actually pangarap ko talagang maging isang sikat na singer, international singer pero alam ko namang imposibleng mangyari iyon kaya nga nangangarap na lang ako. Ngayon ay gusto ko na lang maging isang anime character, gusto ko maging si Satsuki Momoi para kapartner ko si Kuroko hehehe. Oo, crush na crush ko talaga si Tetsuya Kuroko. Bakit ba? Pogi naman si Kuroko ahh, maliit nga lang pero basta! Ang importante ay magaling siyang magbasketball. Sasapakin ko ang aangal sa akin. Nilubos-lubos kasi ni Atsushi ang height na ibinigay sa kaniya at hindi tinirhan si Kuroko kaya gano'n.
"Mac, tara," yaya ni Zac matapos makipag-usap sa mga teacher. Saan na naman kaya kami pupunta?
"Saan?"
"Canteen, nagutom akong tumugtog eh," sagot niya at hinawakan ang tiyan.
"Patay gutom ka lang talaga."
"Hindi naman, slight lang," nakangisi niyang sagot.
"Anong slight? Patay gutom ka!"
"Manahimik ka nga! Nakakarindi ka na, kung hindi lang kita kakambal, malamang matagal ka nang nakasabit sa puno ng mangga doon sa Mindoro," masungit niyang saad. Ampotek! Bilis talag magbago ng mood ang isang 'to.
"Watdapak! Ang bad mo Zac, kambal mo ako woi."
"Hehhh! Dapat naiwan ka na lang sa Mindoro eh," sabi niya pa. Gago talaga.
"Bakit hindi na lang ikaw? Total naman nandoon jowa mo diba? Balik ka na sa Occidental Mindoro ahh."
"She's not my girlfriend Chandria so shut the hell up!" Galit niyang sigaw.
Paktay! Nagalit ko siya, Chandria na tawag niya sa akin kaya galit na nga talaga 'to.
Hindi ko naman sinasadyang banggitin ang ex niya eh. Bunganga ko rin kasi minsan eh, hindi maiwasan. Bwisit na bungangang ito, masyadong pahamak sa buhay.
"Sorry."
Hindi niya na ako inimik at nauna nang maglakad sa akin, galit nga siya. Ampota na bunganga, pinahamak nanaman ako.
**********