Andrew's POV
Simula noong una kong masilayan ang kanyang mga mata napakasaya niya kasama ang kanyang mga magulang. Bata pa lamang ako noon ng una kong makita si Zahania at masasabi kong ang ganda naman talaga niya halatang nanggaling sa isang marangyang pamilya. Ngunit ngayon ay kabaliktaran ng aking mga nasilayan noon. Ang lungkot lungkot ng mga mata niya na mismong ako ay nahahawa sa kalungkutang iyon.
Sana ay hindi pa huli ang lahat para tulungan kang maging masaya Zahania
Agad akong nagtungo sa silid ni nanay para sabihin na lalabas ang kanyang alaga
"Nay! Gustong mamasyal ni Zahania" humihingal pang sabi ko
"Aba't mabuti iyan Andrew! ngayon ko lang ulit narinig ang mga salitang yan galing sa kanya" Hindi makapaniwala ngunit may bahid na ngiting sagot ni nanay sa akin.
" Bilisan mo nay! baka magbago pa ang isip non" Nakangiting tugon ko.
" Ahm.... Hmmmm.. N-ay? "
" Ano iyon anak? "
" Pwede po ba akong sumama? segi na po nay! Hindi po ako magpapabili ng kahit na ano! " nagmamakaawang ani ko para isama :D
"O siya segi para mabantayan mo naman si hania" Ani nanay
"Yessssss yuhoooooo" tumatalon-talon pa ako sa tuwa
" Ikaw talagang bata ka! Segi na magbihis kana't pupuntahan ko muna si hania" Sabi ni nanay at agad na tumungo sa itaas
" Segi nay salamat po! I love you nanay kong maganda na sexy pa! Hahahaha"nginiwian lang ako ni nanay at ngisi-ngising naglakad palayo.
Agad akong nagbihis suot ang aking polong puti at inayos ang aking buhok
Hindi kalaunan bumaba na rin si nanay dala ang bag ni Zahania at nakita ko na ang babaeng kay ganda naman talaga.
"Ang ganda naman nito" bulong ko sa sarili habang tinititigan si Zahania.
Nasamid ako sa aking kinatatayuan ng batuhin ako ni nanay ng walis
"Ano pang nginingiti-ngiti mo dyan ha? Andrew? Halika na" ngisi-ngisi pa ito na may halong pang-aasar.
"Ahh 0----po! eto na nga po ako" Napakamot pa ako sa ulo dahil sa hiya. Hahayyyy eto naman talagang si nanay pinahamak pa ako. buti nalang gwapo ako Hahahaha.
Zahania's POV
Siraulo siguro tong Andrew na ito. he had just smiled while we were traveling. what are you smiling down the road for? Hayyyyy! I wish I could do that even though it may seem like a crazy moment than to drown in this sadness of life
"Mam gising na po, nandito na po tayo" pag gising sa akin ni Andrew.
I didn't realize that i fall asleep while we're traveling. I opened my eyes and gazed at the smiling creature in front of me.
Creature ha? Eh sino paba? eh di si Andrew E! Este Andrew lang pala tssss!
"Good morning mam Hahaha. Pwede na po kayong mag toothbrush!" ngisi-ngising bungad niya! at talagang may gana pa siyang bwesitin ako ngayon ha! Ngayon pa talaga!
"What the!! what did you say?!" Iritadong sigaw ko sa mismong mukha niya!
Nakakainis!
" Ahh ang sabi ko po para kang si sleeping Cinderella" Sabi niya habang pangiti-ngiti pa!
Sleeping Cinderella? Meron ba non? Baliw!
"Anong sleeping Cinderella?Meron ba non? kyuryusong tanong ko.
" Oo naman mam, syempre kapag natutulog si Cinderella! kaya nga sleeping Cinderella ehh" Seryusong sagot niya na may pa blink-blink pa!
" Ha ha ha! Nakakatawa yon! kunwaring natatawang sabi ko
" Bakit mam tumatawa ba ako? Hindi naman ahh. Ako kaya ang naka-isip niyan Hahaha ang talino......."
Hindi niya tinuloy ang kanyang mga sinasabi dahil sa seryuso kong mukha na nakatingin sa kanya. Pero sa totoo lang natutuwa talaga ako sa kabaliwan niya.
I admire your craziness! Sana isa ka sa mga taong tutulungan akong makabangon at maging masaya ulit...
A couple of hours yaya came and we're about to enter the mall when Andrew enterupt.
"Nay? Pwede maghihintay po muna kayo dito? Naiihi po kasi ako ehh. Sandali lang to nay! Ahm... Mam sandali lang po ah?" Nagmamakaawang ani Ni Andrew
I just nod " Segi. Sasama ako"
Natulala pa si Andrew at parang nagtatakang tiningnan ako. Gusto ko ring pumunta sa comfort room para ayusin ang mukha baka nadumihan o di kaya'y nasira ang makeup dahil nakaidlip ako kani-kanina lang.
"Let's go. Yaya wait here nalang po"
"Segi tara na po mam."
I nodded and just followed him.
......Kanina pa kami nag lalakad at napapagod na ako
Parang hindi naman siguro niya alam kung nasaan ang Comfort ng mall na ito.
"Andrew? Asa ba talaga?kanina pa tayo lakad ng lakad dito ehh!" Iritadong sigaw ko sa kanya
" Ahh kasi po hindi ko rin alam eh hehehe" Ngiting kalmado at nag peace sign pa
" Ano? Nababaliw ka na ba?" Naiinis na talaga ako sa kanya!
"Hehehe peace po tayo mam! Magtatanong lang ako sandali lang hehe" Sabi niya at agad naghanap ng matatanungan
Hindi nagtagal at nakabalik din si Andrew kaya tumungo na kami sa pupuntahan namin.
I entered the girl's room and face at the mirror. Hindi na ako naiihi dahil sa kakalakad namin kanina kaya i just want to fix my self and put some makeup so i can feel comfortable right after. Ng sa tingin ko ay ok na lumabas na ako sa CR at nadatnan ko si Andrew na naghihintay sa akin sa labas.
"Let's go" tuloy-tuloy ako sa paglalakad at hindi na pinansin ang magiging sagot niya
Hindi kalayuan nakita ko si yaya na nakaupo habang umiinon ng juice kaya lumapit na ako sa kanya para makapamasyal na kami at sumunod naman kaagad si Andrew sa akin.
"Oh nariyan na pala kayo! Ang tagal niyo naman yata? Dibali na, mauna na kayong mamasyal hania... Naiihi na rin kasi ako kakahintay sa inyo at Andrew bantayan mo itong si hania" Tugon ni yaya at agad naglagad! Hindi man lang hinintay ang sgot ko hayyst
"Ingat nay!" Habol sigaw ni Andrew
Bakit naman ako babantayan Ni Andrew? What am i, a child that need to be protected? Mygod yaya!
"Tara na po mam" nakalahad ang kanyang kamay sa akin
" I can manage" Sabay irap at lalakad na sana pero pinigilan niya ako at hinawakan sa kamay
"Hayaan niyo akong hawakan ang kamay niyo mam at dadalhin ko kayo sa lugar kung saan ka magiging masaya"Sabay ngiti sa akin
I'm just speechless and stared him. His words bothered me (Magiging masaya) Hindi ko alam kong kailan ko ulit mararanasan ang mga salitang yan.
Naaalala ko pa noong mga araw na sobrang saya ko kasama ang aking mga magulang.
When daddy brought me a cake while mama is preparing the foods for my birthday. Sobrang saya ko noong araw na yon dahil pagkatapos ng birthday ko dinala ako ni mama't daddy sa mall then we spend time together in watching movies, playing games, buying clothes and shoes. We're so happy that day in just the three of us.
Memories from past was priceless
Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko habang binabalikan ko ang mga ala-alang nagpapasaya sa akin.
I miss you so much mama at papa.. :(
"Ahh mam? ok lang po kayo? Halika umupo muna tayo saglit baka pagod na po kayo.... Ahmmm may nasabi ba akong hindi niyo nagustuhan mam? Sorry po" Nag-aalalang tanong ni andrew sabay lahad sa akin ng panyo.
" No it's ok may naalala lang ako" Ngiting sagot ko
"Sa totoo lang Andrew hindi ko na Alam kung paano maging masaya ulit" malungkot na dagdag ko
Napayuko siya sa sinabi ko at agad ding tumugon
" Lahat ng tao mam nagiging masaya kahit may problema. Hindi ako naniniwala na nakalimutan mo na kung paanong maging masaya dahil ang totoo pinipigilan mo lang ang sarili mo kahit alam kong kayang kaya mo naman ito"
" Sana nga dumating din ang araw na makakalimutan ko ang pait na dinanas ko" tumulo na naman ang luha ko kaya agad ko itong pinunasan
Ngumiti lang si Andrew"Darating din ang araw na yan mam at asahan mong ako ang kasama mo sa pagdating ng araw na iyan.. At saka wag mong pipilitin ang sarili mong maging masaya, hayaan mo itong kusa mong nararamdaman hehe"
" S-salamat Andrew" d0_0b Hindi ko alam kong bakit ko nasabi to dahil kusa itong lumabas sa bibig ko
Nabigla din si Andrew ngunit ngumiti nalang ito
"Basta ikaw mam, walang problema"
"Andrew? Gusto ko kasi ng kaibigan pwede ka ba? At saka wag mo na nga akong tawaging mam! Magkasing-edad lang naman tayo eh"Nakangiting sabi ko sa kanya. Sa totoo lang gumaan ang loob ko sa kanya at nais ko siyang maging kaibigan.
"Pwedeng-pwede syempre ma--Ah Zahania" Nahihiya pang sagot niya
" Hehe simula ngayon bestfriends na tayo ha?" Ngiti ko pa
"Yesss Bespards! Ano tara na?" Tanong niya
Tumango nalang sabay ngiti at tumayo na rin para lumakad na.
Bespardss.....