Flashback:
"Anak magpakabait ka dito sa bahay ha? wag mong bibigyan ng sakit sa ulo si yaya" Sabi ni mama
" Upo mama, mabait namn ako ey! tapos maganda pa" masayang sagot ko kay mama
" Ikaw talagang bata ka dami mong alam!" Natatawa at umiiling pang sabi ni mama.
Hindi ko maiwasan ang lungkot na aking nadarama tuwing may pupuntahang malayo ang aking mga magulang. Pero iba itong ngayon eh parang may Mali! d0_0b
Niyakap ko si mama ng Mahigpit at hindi nagtagal dahan-dahan ng kumawala ang mga luha ko.
"Mamimiss ko kayo mama:( Mag iingat po kayo dun ah? Pag uwi nyo pasyal tayo sa amusement park tapos kakain tayo ng marami"
Pinunasan ni mama ang mga luha ko at hinalikan ako sa noo.
" Wag kang mag alala anak mag-iingat kami ng papa mo tapos pag uwi namin marami kaming pasalubong sayo at kay yaya" Masayang sabi ni mama at mahigpit akong niyakap
" Honey let's go it's getting late" Sabi ni daddy habang pababa ng hagdan dala ang mamahaling bag ni mama na inerigalo niya noong birthday nito.
"Ok honey just a minute" sagot ni mama at muling humarap sa akin.
"Mahal na Mahal kita anak, palagi mong tatandaan iyan"Nakangiti ngunit tila may lungkot na sabi ni mama.
Sa oras na ito nais kong huwag ng humiwalay sa yakap ng aking ina sapagkat parang iba ang aking pakiramdam at malulungkot ako kapag tuluyan na silang lumisan.
"Zahania anak bitawan mo na ang mama mo at kami'y aalis na" ma authoridad na sabi ni daddy
"Segi po mag-iingat po kayo ni mama dad" malungkot na tugon ko.
Tumango si daddy at hinalikan ako sa noo habang nakangiti. lumakad na kami patungo sa labas upang maihatid ko si mama at papa sa kotse ngunit napatigil ako ng mahulog ang family picture namin. Pinulot ko ito at sa hindi inaasahan nadulos ang aking kamay at nasugatan ito dahil sa bubog ng frame.
"Napano yan hania?" Agad na sulpot ni yaya galing sa kusina.
"Nahulog po ey" Pagtayo ko upang punasan ang dugo sa aking kamay ay hindi ko mapigilang mangamba at makaramdam ng takot ng dahil sa tumulong dugo galing sa nasugatan kong kamay at sa family picture namin ito tumulo. Nahaluan ng dugo ang magkahawak kamay ni mama at daddy sa litratong iyon.
"Anak halika na. Si yaya na ang bahala dyan" nagmamadaling tugon ni daddy
Agad na tumulo ang mga luha ko at patakbong niyakap ang aking mga magulang. Hindi rin mapigilan ni mama ang mapaiyak dahil sa iniasta ko.
Pinunasan ko agad ang mga luha ko at bahagyang ngumiti. "Ang drama ko Hihi uuwi rin naman kayo sa isang linggo"
Patuloy kaming naglalakad hanggang sa makarating kami sa kotse. Nakasakay na si mama at daddy habang ako nakatingala lang at hinihintay ang kanilang pag-alis. Aandar na sana ang kotse ng humarang ako.
"Mahal na Mahal ko po kayo mama at daddy" tudo ngiting sabi ko pero may isang butil na luha ang pumatak galing sa mga mata ko:(
"Mahal na Mahal ka namin anak mag-iingat ka palagi" sabay sabi ni mama at daddy. Bahagya pa silang natawa dahil sabay nilang nasabi iyon.
Ngumiti nalang ako upang magsilbing paalam sa kanilang pal-alis. Tuluyan na silang lumisan pero nakita ko pa si mama na kumakaway at nakangiti ngunit may makikitang lungkot sa kanyang mga mata.
"GOODBYE" Ang huling nabasa kong salita sa bibig ni mama na naging dahilan upang humagolgol ako ng tuluyan.
End of flashback:
Iyon ang huling araw na masilayan ko ang aking mga magulang na nakangiti at puno ng pagmamahal dahil kinabukasan may nabalitaan nalang kami ni yaya na may naaksidente sa isang tulay at iyong daw ay mag-asawa. Hindi na natagpuan ang kanilang bangkay dahil sumabog ang kotse at nasunog kaya wallet nalang ang natirang bagay na naiwan sa aksidenting iyon.
Sa masamang kapalaran iyon nga ay ang aking mga magulang na tuluyan ng namaalam. Simulan ng araw na iyon nawala na ako sa aking sarili, napakalungkot at napakasakit isipin na nag-iisa nalang ako T_T
Agad kong pinunasan ang aking mga luha ng may kumatok sa pintuan
"Who's that?" Walang ganang tanong ko
"Ahh mam ako po pala si Andrew anak po ng iyong kasambahay. Ako po Ang inutusan ni nanay na maghatid ng iyong pagkain"tugon ng isang lalaking batid kung nakangiti ito ngayon.
"You are not allowed in my house!! Now go!! I don't need that fucking foods!" Iritadong sigaw ko sa lalaking ito!
"Segi po mam. Sorry po" Magalang na sabi niya.
Hindi na ako nag-abala pang sumagot at bumalik nalang ako sa paghiga habang yakap-yakap ang unan ni mama at daddy
It's been a year since my parents past away and now here i am. I'm lonely,a crying baby that needs shoulder to lean on. I'm suffering depression since my parents died wala akong ibang ginawa kundi umiyak, nagsasalitang mag-isa, mag las-las naisipan ko pa ngang uminom ng lason noon na muntik ko ng ikamatay pero dinala ako ni yaya sa hospital na sana ay hindi na niya ginawa at pabayaan nalang akong mamatay T_T
Gusto kong bumangon at palitan ng masasayang ala-ala ang pait ng nakaraan ngunit nilalamon ako ng lungkot tuwing lalabas ako ng kwarto at madadatnan ko ang bawat ispasyo ng bahay na may masaya kaming ala-alang tatlo. Napakahina kong tao dahil hindi ko kayang labanan ang pagsubok na ito.
"Mam kumain na po kayo" ito na naman siya!
Agad akong bumagon para tignan ang mukha niya.
"Buti naman po mam at naisipan ninyong lumabas" bungad sa akin nitong Andrew na ito!
Tinitigan ko siyang mabuti mula sa mga singkit niyang mata, mahabang pilik-mata, matangos na ilong at ang magagandang ngiti sa kanyang mapula-pulang labi Eheeem! Hindi ko namalayan na nakatulala na pala ako sa kanya kaya nagulat ako ng *Pitikkk* pumitik siya!
" Naku mam alam ko naman pong gwapo ako pero wag niyo po akong titigan ng ganyan matutunaw po ako Hehehe" Nakangiting sabi niya saka sinuklay gamit ang kanyang mga daliri sa mahaba niyang buhok.
Gwapo kana nyan? Tsssk feeling!
Inirapan ko lang siya"Pakisabi kay yaya na gusto kong mamasyal" Walang reaksiyon na sabi ko.
He nodded at parang hindi makapaniwala sa sinabi ko at agad na tumakbo pababa ng hagdan para puntahan si yaya.
Crazy ashole!
I closed the door then settle down my self for a while. After taking a moment pumunta na ako sa banyo para maligo at maghanda.
Be happy Zahania! Smile! Kaya natin to!