Nakatuon Ang atensiyon ni TJ sa hawak na diary. Tinanggal niya ang strap na iyon at ibinalik din niya. Why would he waste time reading it? Ibinalik niya iyon sa kanyang brief case at kapagkuwan ay lumabas na siya Ng kwarto para sabayan sa pag hahapunan ang kanyang dad.
He made it a point to always dine with his father when he was home. Iyon lang ang pag kakataong nakakapag usap sila nito.
Pagkatapos mag hapunan ay bumalik siya sa kanyang kwarto. Hindi na niya napigil ang sarili ng ilabas niya Ang diary. Parang may nag pwersang nag uutos sa kanya na buksan ito at basahin iyon. Sumandal siya sa head board at tinanggal uli niya ang strap ng diary.
Puro quotations about love and life ang mga nakasulat sa unang pahina. Napangiti siya because some people were born romantics. Aminin man niya o hindi sa sarili ay alam niyang may romantic side din sa kanyang pag katao. He liked caring people and he loved sweet women iyong mga babaeng maalaga at mapagmahal. Hindi pa nga lamang niya marahil natatagpuan iyon. he was not a perfectionist but he knew he was looking for someone who had qualities beyond beauty.
Pakiramdam niya ay gumaan ang pakiramdam niya sa mga quotations na nabasa niya. He flipped the second page and read it.
January 9
Dear diary,
  Ito Ang kauna unahang pag kakataong isusulat ko ang aking nararamdaman. I'm inlove Kasi Isang bagay na hindi ko inaasahang tao at sa isang hindi ko inaasahang pagkakakataon. Wala akong mapag sabihan ng aking nararamdaman ko kaya ko isinusulat dito.
  Pakiramdam ko ay sasabog na Ang dibdib ko sa kaligayahang pumupuno sa aking puso. Hindi ko kasi akalaing sa sitwasyon ko ito ay may darating na isang lalaking mag papatibok sa aking puso at mag sasabing ganoon din Ang nararamdaman niya para sa akin. matagal ko Ng hinintay ang pagkakataong umibig at ibigin.
  Kailan kaya uli ako dadalawin ni Tomas? Sana ay bumalik na siya sa lalong madaling panahon. At sa pag babalik niya may aaminin ako sa kanya na aking nararamdaman. I love him with all my heart.
Napalunok si TJ because he felt very strange. Kapangalan pa niya ang lalaking nabanggit sa diary. Thomas Jose Ang buong pangalan niya kaya TJ ang palayaw niya. Jose Ang pangalan ng kanyang dad. Dito isinunod ang pangalan niya at hindi niya alam kung saan nang galing ang Thomas na name niya.
He knew it was a mere coincidence, but an unexplainable feeling engulfed him. binuklat niya pa Ang sumunod na pahina .
January 10
Dear diary,
  Malungkot ako ngayon dahil hindi bumalik si Tomas. Naisip ko na baka nag hihintay lang ako sa wala baka awa lang Ang kanyang nararamdaman niya para sa akin kaya niya sinabing gusto niya ako. Imposible nga siguro na ang kagaya niyang may sinasabi ay magugustuhan ang Isang gaya ko. Mahirap pa lang umibig at umasa but I missed him so much.
Sa mga sumunod na pahina ay puro hinanakit at sama Ng loob ang nabasa niya. Nakaramdam siya ng awa para sa may Ari Ng diary. Napaisip siya dahil kagaya rin ba siya ni Tomas nagpapaasa ng babae? Umiling iling siya kaya nga lumalabas agad siya sa isang relasyon ay para hindi siya makasakit ng babae. Naaawa siya Kay S.F kasi mahal nito si Tomas puro hinagpis lang ang isinukli ng huli sa pagmamahal na iyon.
Isinara niya ang diary at ipinatong iyon sa bedside table. Bakit ba niya pinag aaksayahan ng oras na basahin ang diary na yun?. Bumigat tuloy ang kanyang pakiramdam. Hinila niya ang switch Ng lamp shade saka siya humiga sa kama. Ipinikit niya nang mariin ang kanyang mga mata. Kung anong uri ng hiwaga ang nararamdaman niya na hindi niya maunawaan.
Why was he feeling that way? Pabaling baling siya sa kama niya. Hindi siya dalawin Ng antok. kailangan pa man din niyang gumising nang maaga dahil kailangan siya sa site ng isang building na itinatayo nila sa taguig. Nang hindi makatiis ay binuksan niya ang lamp shade at sumandal sa head board. Parang may nag tulak sa kanyang isipan na ipatuloy ang pagbabasa niya ng diary. Kaya binuklat uli niya Ang diary sa bandang gitna ng pahina.
May 28
Dear diary,,
    Wala nang papantay sa kaligayahang nararamdaman ko ngayon. Dahil hindi ko pinag sisihan na inialay ko kay Tomas ang aking sarili. Ngayon ang ikalawang buwan ng Anibersaryo namin. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito. I love him so much. And I'm willing to give him everything..... even my life.
Napangiti si TJ dahil natapos naman pala ang pag hihintay niya. Binalikan niya ang na unang pahina partikular doon sa pahina pag katapos ng date na May 28. Nabasa niya roon kung paano umusbong at lumago Ang pag iibigan Nina Tomas at S.F. Dahil sa Hindi maipaliwanag na enthusiasm ay nag patuloy siya sa pag babasa. he was so engrossed with their love story.
September 18
Dear diary,
   Para na akong pinag sakluban ng langit at lupa dahil kinausap ako ni Tomas. He said he loved me but he had to say goodbye. Akala ko ang pag pasok ko sa sitwasyong ito ang pinaka masaklap na bagay na maaaring mangyari sa buhay ko pero hindi pala. Mas masakit na iniwan ako ng lalaking mahal ko.
  Hindi ko na nasabi Kay Tomas ang tungkol sa ipinagbubuntis ko dahil hindi ko maaaring hadlangan ang kaligayahan niya kahit nakasalalay roon ang kapakanan ng magiging anak namin. Malungkot ako pero sa sulok ng aking puso ay alam Kong may dahilan para maging Masaya.
  Nawala si Tomas pero nag iwan siya ng alaala sa akin. May dahilan para ipagpatuloy ko ang aking Buhay..... kahit mahirap. Umaasa pa rin ako na sa huli ay mag kikita pa rin kami ni Tomas para ituloy ang aming pag iibigan.
  Hindi naman siguro masamang mangarap. Noon ay isa lamang pangarap si Tomas para sa akin. Pero minahal niya rin ako ramdam ko iyon alam ko. Pero kailangan niyang mamili para sa ikagaganda ng kanyang buhay. I understand him. Alam kong ganito ang tunay na umiibig-- handang umunawa at mag paraya.
                                                               S.F.
Nagpaka- martyr din naman pala ni S.F. bakit nito ipinaubaya si Tomas gayong may pananagutan dito ang lalaki? Parang hindi na niya kayang basahin ang mga susunod na pahina kaya tinitigan na lang niya ang diary. Hindi pa rin niya napigil ang sariling muling buklatin at basahin iyon. Habang binabasa niya ang bawat pahina na iyon ay parang kinukurot ang kanyang puso lalo na nang makarating siya sa pinakahuling pahina.
December  18
Dear diary,
   Ang araw na ito ang itinuturing kong araw ng aking kamatayan. Wala akong nagawa nang kunin na nila ang aking anak. Mahina siya at may sakit kaya kailangang malapatan agad siya ng lunas. Nang pirmahan ko na ang waiver na nag sasabing pumapayag na akong ipaampon siya ay para ko na ring tinapos ang pagiging Ina ko sa kanya.
   Mahal na mahal ko ang aking anak. kung pwede ko lang ibigay sa kanya ang aking buhay ay gagawin ko. Pero kailangan naming mag hiwalay para sa kanyang kapakanan. Gusto ko sanang hanapin si Tomas pero hindi ko alam kung paano at kung saan ko siya matatagpuan. Alam kong hindi niya tatanggapin ang aming anak, pero ayoko na ring magulo Ang maayos na niyang buhay.
  Kung darating pa ang araw na muli kaming mag kikita ng aking anak ay Diyos na lamang ang tanging nakakaalam.
Parang pinipiga ang puso niya dala ng labis na awa kay S.F. kung may maitutulong lamang siya gagawin niya para makita nito ang anak nito. May karapatang lumigaya ang lahat Ng tao. Gusto niyang makilala ang mayari ng diary and assure her that everything would be all right.
  Bumuntong hininga siya. Tiningnan niya ang oras sa table clock sa bedside table. Alas singko na pala ng umaga. Jesus! he couldn't believe he wasted time reading that diary. Pero parang may maliit na tinig na bumubulong sa kanya na hanapin ang may Ari na iyon at kilalanin nang lubusan.
  Pero paano kaya?
Umiiling na bumangon siya at pumasok sa banyo. Gustuhin man niyang matulog ay alam niyang hindi na siya makakatulog. Kailangan niyang umalis nang maaga dahil sa isang breakfast meeting. Pagkatapos ay tutuloy siya sa construction site.
Naligo na siya at nagbihis. Pagkatapos ay lumabas na siya ng kwarto at tumuloy sa lanai. Mula roon ay nakita niya ang kanyang dad na nag lalakad sa lawn. Tuwing umaga at nagbi-brisk walking ito. Ipinayo iyon dito ng doctor nito Mula nang magkaroon ito ng mild stroke. Mula sa di kalayuan ay nakatanaw rito ang private nurse nito na si Julie.
Nilapitan niya ito. "Good morning dad" bati niya.
Huminto ito at nilingon siya,, may sumilay na ngiti sa mga labi nito. "Hijo, good morning. Too early to rise, huh?"
Ngumiti rin siya at hindi niya maaaring sabihin dito ang dahilan kung bakit hindi siya nakatulog. Lalong hindi niya maaaring sabihin na labis siyang naapektuhan ng mga nabasa niya sa isang lumang diary baka pag tawanan lamang siya nito.
"May breakfast meeting ako" sabi na lang niya. kaagapay na niya ito sa paglalakad.
"Ibig sabihin hindi mo ako sasabayang mag almusal" sabi ni dad.
"I'll join you dad, pero magkakape lang ako" sabi ko
"mabuti naman" sinenyasan nito si Julie . "Pakisabi kay Maria na sa pool area maghanda ng almusal" saad ni dad
tumalima na si Julie.
Siya na ang umalalay sa dad niya palapit sa wrought- iron table sa gilid ng pool. Madalas na doon ito nag aalmusal at naghihintay ng pagsikat ng araw. Inalalayan niya itong umupo sa silya at saka siya umupo sa kaibayong silya nito.
"How's the business"? tanong ni dad.
"So far so good dad. I just signed a new contract yesterday. Hindi iyon kalakihan pero atleast hindi tayo nasi-zero"
"How small?"
"A hundred twenty million contract"
tumawa ito. "Iyan ang gusto ko sa iyo anak. Noong nag sisimula pa lang ako sa business ay mahalaga na sa akin ang Isa o dalawang milyon kontrata. Pero Ikaw.... one hundred twenty million na nga, naliliitan ka pa rin nun"
"Alam nating ilang porsiyento lang ang matitira sa halagang iyon kapag nabawas na ang lahat ng expenses. As I've said, ang importante ay hindi tayo nasi-zero at palaging may trabaho ang mga tao natin."
tinapik nito Ang kamay niya. "that's my man. Manang- mana ka talaga sa akin".
tumawa siya "kanino pa ba naman ako mag mamana?"
Iniba na nito ang usapan Nila " baka masyado ka ng nawiwili sa negosyo at nakakalimutan mo na ang sarili mo"
"I'm enjoying now dad"
"Sigurado ka? matagal tagal ka nang walang ipinakikilala sa akin ah. Ano na ang nangyari sa mga babaeng ipinakilala mo sa akin noon?"
"Darating din tayo riyan dad,, don't worry" sabi ko Kay dad.
"Hindi na ako bumabata, TJ. Gusto ko naman na bago ako mawala rito sa mundong ito ay makita ko muna Ang mga magiging apo ko" sabi ni dad.
"Dad , Bata ka pa" sabi ko
"Bata pa ba sa tingin mo ang seventy one?" seryusong Sabi nito
"Alalahanin mong may heart problem ako kaya hindi natin alam kung hanggang kailan na lang ang buhay ko. Hindi Ako nag kamali ng desisyon ng ibigay ko sa iyo Ang pamamahala sa negosyo natin. Pero, anak asikasuhin mo rin ang personal mong buhay. Have a family, have a children--- lots of children". sabi ni dad.
"Matagal ka pang mabubuhay dad, don't worry bibigyan kita ng maraming apo" Sabi ko kay dad
"Aba'y bilis bilisan mo dahil hindi ka na bumabata ah. ilang taon ka nga ba? thirty?" dad said.
"Thirty two na ako dad" sabi ko
"ay Oo nga pala" sabi ni dad
Pag katapos nilang mag almusal ay umalis na siya. Dapat sana ay siya na lang ang mag mamaneho patungo sa venue ng meeting niya pero dahil sa wala siyang tulog ay tinawagan niya si Romy para ipagmaneho siya.
Sumakay siya sa passenger's seat. "Sa traders hotel tayo" sabi niya rito. In-slant niya ang kanyang upuan at isinuot niya ang sunglasses at saka siya pumikit.
"Mukhang puyat kayo boss" Puna nito.
" Medyo". Itinaas niya ang kanyang sunglasses at saka dumilat. "Gisingin mo na lang ako kapag nandoon na tayo, okay?"
"Yes, boss. Matulog ka lang diyan " sabi nito.
Sumulyap siya sa kanyang wrist watch "Alas siyete ang meeting ko. Baka naman sobrang bagal ang pagdadrive mo. Huwag mo akong intindihin kung sakali lang akong makakatulog. Mas nakakahiya kung malelate ako sa meeting"
Sinaluduhan siya nito "Yes, boss"
Inayos niya ang kanyang sunglasses at saka muling pumikit. Pero hindi siya makatulog dahil okupado nito rin ang isip niya ng may Ari ng diary. Pakiramdam tuloy niya ang mga nakasulat doon ay naiisip din niya ang babaeng bumaba sa taxi na sinakyan niya nang nag daang araw.
Could she be the woman?
kung ito man si S.F. ay napakalaking gago ni Tomas para Iwan ito. Bukod sa maganda ay mukhang matalino ang babae. Naglaro sa isip niya ang imahe nito. Sumalit din sa isip niya ang mga nabasa niya sa diary. But how could the woman let her child be taken away from her? the woman looked strong enough to take care of her child. O baka bukod sa pag kakasakit ng sanggol ay may iba pang dahilan kung bakit hinayaan ni S.F na makuha ang anak nito?
Bakit ba kung ano ano ang pumapasok sa isip niya? bakit kailangang pagurin niya ang kanyang isip sa pag iisip ng mga bagay na hindi niya dapat pinag aaksayahan ng panahon? It was just a diary-- a reading material that should mean nothing to him. Why was it bothering him that much?
Ibinalik niya sa dating ayos Ang upuan at saka siya dumiretso na ng upo. Tinanggal niya na ang kanyang sunglasses at inihagis iyon sa dashboard.
"Damn!!" pag mumura niya.
Nagulat si Romy sa ginawa niya. "Boss?.. May problema ho ba?" tanong sa akin.
Umiling siya. "Wala lang may naiisip lang ako" sabi ko sa kanya
"Akala ko nagagalit kayo sa akin" saad ni Romy
"Hindi , wag mo na lang akong pansinin ipagpatuloy mo lang pag drive mo Jan" sabi ko..
"Sige boss". Saad nito.