“Grabe. You did great, Tricia!” “You never failed to amaze them” Tricia was known as the so-called-pinakamagaling na nurse. She never failed lalo na when it comes to surgeries. Halos lahat ay humahanga sa kaniya because of her dedication at sipag din. Sobrang passionate niya, gustong gusto niya na nakatutulong siya. “Hey, Tay, How are you na? May masakit pa ba? Always smile ha, kahit maubusan tayo ng ngipin HAHAH.” she used to lift the patient's mood. Napaka-bubbly and down to earth niyang tao. “I am okay now, Nak Tricia. Salamat sa pag-aalaga sa akin.” “Nako. Do not thank me, Tay. Hindi ka na iba sa akin, kayong lahat that's why i am doing my best to help you, lahat kayo. Kaya, be strong ha? A lot of things are waiting for you outside this room. Pakatatag lang. Mas magandang lumaban kaysa sumuko, hindi po ba? whenever you're lonely, tay, hinga ka lang malalim at bigkasin mo ang pangalan ng mga taong dahilan kung bakit ka lumalaban, that's what i am doing everytime na i feel sad. It'll help you!” Napakaraming nagkakagusto kay Tricia? Who would not? Napakagaling niya, napakaganda pati na ang rin personality niya. “Tricia, seryoso ako sa 'yo.” May lalaking sumubok na ligawan si Tricia but it didn't work. “Bakit hindi mo kaya bigyan ng chance iyang si Jasper? Mukha naman siyang mabait at pogi.” Tricia's friend said. “Oo nga naman. Give him atleast one chance. ayaw mo kasing tumingin sa guys.” Another friend of Tricia. “Aysus. As what i've said, nasa tao lang at pasyente natin ang atensyon ko, okay? I have no time for love. Imposibleng pasukin ko ang pag-ibig na iyan.” Halata sa mukha ni Tricia ang pagkaseryoso about what she said. After her work, diretso agad sa bahay si Tricia. Wala siyang ginagawa na kung ano pa, imbes na magpaka-chill muna somewhere. Mas gusto niyang umuwi at ipagluto ng nanay niya. “Tricia!” sigaw nitong si Chester dahil hindi siya pinansin ni Tricia. Hinarang ni Chester ang daan. “Can you please talk to me? Kahit one minute lang? Or kahit tingnan mo lang ako ng isang minuto.” Chester's really desperate to court Tricia. “You know what? Wala akong panahon para makipagkilala sa 'yo. Alam mo naman siguro goal ko sa buhay. To save lives.” Tricia answered. “Bakit ba napakasungit mo ha? Iyong ibang babae nga right there, ambibilis mahulog sa akin? I don't know why kahit napakaraming babae na easy to get naman, ikaw talaga natipuhan ko.” Kinamot ni Chester ang kaniyang ulo. “Wow, so kasalanan ko pa palang ako nagustuhan mo? Don't you dare na magpakita pa sa 'kin.” Tricia has been pissed off. Something red flag. Yeah. That's the story kung paano nang-ba-basted si Ate mong Tricia. She literally doesn't care sa mararamdaman ng lalaki, she's very frank. “Why did you enter this kind of work, Tricia? Curious lang ako. I mean, aware ka namang mahirap ang trabaho rito dahil halos dumadaloy na sa dugo niyo ang pagiging doctor.” Nathalia asks. “I am fully aware that this work really needs a lot of time and effort, okay? Hindi ako nagsisising nag-aral ako para maging nurse. Aren't you proud na nakakapag-save tayo ng life? If you're not, please, be proud. This is my passion, i love seeing our patients na gumagaling” Ngumisi lang si Tricia. “CALLING ALL NURSES, PLEASE PROCEED TO EMERGENCY ROOM” tinawag ang lahat nang dahil sa may bagong pasyente. “Okay. 1, 2, 3. Clear!” “1, 2, 3. Clear.” After how many times of trying. Finally, they succeed. “Okay, give me the oxygen!” “Congrats, Ms. Villafuerte.” One of the hospital's head praised Tricia. “Nako, Ma'am. Lahat po tayo nagtulong-tulong dito. So, congrats to all of us!” Tricia shouted cheerfully. She's indeed a humble woman. “That's why hindi ka namin mabitawan eh. Napakagaling mo. You deserve to have a higher position. Lagi mo kaming pinapahanga. You never failed to amaze us. You our the pride of our Hospital.” Doctor Zye said. “No, Ma'am. I am okay with what i am right now. Hindi position ang habol ko, goal ko lang talagang makatulong sa mga tao.” Super down to earth ni Tricia. Sobra. Her journey served as an inspiration to other people. Naging magaang na si Tricia sa work dahil siguro sa nasanay na but who would have thought na may bubulaga sa ating lahat? The pandemic. All of us suffered, hanggang ngayon. “Nananawagan ako sa lahat na huwag munang lalabas at sumunod sa safety protocols. This is for us, for our safety.”
this is cool
22/08
0Sobrang ganda
09/11/2024
1nice
29/09/2024
1View All