Every single day, I often ask myself na what if na mawala si mama? What if siya ang nang iwan at hindi si papa? Without her, would I still be breathing right now? Kapag wala siya, saan kaya ako na punta? I'm glad na hindi humanap ulit si mama na magiging asawa niya when my dad left us, I'm so lucky to have her as my mother.
"Anak, ok kalang ba? Natutulala ka ata," Malambing na tanong ni mama, madaling araw na at hindi pa siya natutulog.
Si mama ay highschool teacher, pero nag tumuturo rin siya sa day care kapag sabado. Ngayon ay hindi parin kaming dalawa natulog kase tinutulongan ko siya sa pag gawa ng lesson plan niya.
"Okay na okay po ako ma, kayo po ba? Baka antok an antok na po kayo, ako nalang po ang tatapus niyan," Sabi ko sa kaniya, alam kong pagod na si mama, tinatago niya lang.
Ako, oo antok na antok na ako gusto ko ng matulog pero hindi pwedeng hindi tulungan si mama, may time pa naman ako matulog bukas.
"Ay, wag na anak, ikaw na ang mag pa hinga, alam kong pagod kana, may pasok kapa bukas," Mahina niyang sabi.
"Po? Hindi po ma, may kape naman po, sige na ma, tulog nalang po kayo, ako na bahala diyan," Nakangiting sabi ko, trying to hide my tiredness.
"Sige anak, ha, sure kaba? Baka bukas makutlog ka sa mga classes mo, palagi mo nalang ginagawa 'to para sa'kin," Parang nahiya si mama.
Ngumiti ako sa kanya at lumapit sa kanya tapos niyakap ko siya.
"Sure na sure ako ma, matatag po itong anak niyo, no worries ma, kaya, good night sleep tight, don't let the bed bugs bite," Biro ko sa kaniya at tumawa lang siya.
"Sige ha, good night anak, hayaan mo, makaka bawi rin si mama," Tapos hinalikan niya forehead ko.
Pinipigilan ko nalang na tumulo ang luha ko, mom's affection is so soothing, she makes me feel na kapag nasa bisig niya ako, walang ma kaka sakit sa'kin.
               ***
"B*tch, you look awful, parang panda ka, hindi kaba nakatulog?" Tanong agad ni Marjorie nang makita niya ako.
Nandito ma ako sa paaralan namin, wala akong' time na mag pahinga kase madami akong' gawain.
"Obvious naman diba?" Pagsusungit ko sa kaniya.
"Ikaw na naman ba ang gumawa ng lesson plan ng mama mo?" Alam niya na talaga.
"Beh, I know na mabuti yan ang ginagawa mo pero, maybe for once, you can try to be less selfless? Hmm? Hindi mabuti sa katawan mo yan beh, you're over doing it, I don't mean na  hindi mo na dapat tulungan ang mga taong alam mo na kailangan nang tulong, maybe for once beh, you should rest, sleep," She sounds really worried about me.
"Mabuti nalang hindi mo gustong maging doctor, kase kapag ganyan ka at nag aaral kapa para maging doctor ka, I doubt na buhay kapa sa pagod, nakakapagod na yan beh, I'm just asking you for once, be less selfless," Sabi niya.
"I know you're worried about me, Marjorie, and I really appreciate it, pero si mama lang naman ang tinutulongan ko ng ganyan eh, hindi ko gustong mawala si mama sa tabi ko dahil sa pagod, kaya hanggang sa ma kakaya ko, gagawin ko, don't worry beh, I'm fine, wag kanang mag alala sa'kin," Sabi ko at ngumiti sa kaniya.
"How can I not worry about you? Since elementary best friend na tayo, it's normal for me to worry kase I care for you, Ronnallyn, since I've met you, you're already independent, I always look up to you kase napaka bait mo, remember that day na binully ng mga seniors ang isang kaklase natin? Tapos tinaponan nila ng iced coffee ang damit? Anong ginawa mo? Pinahiram mo sa kaniya ang uniform mo tapos ikaw ang napagalitan kase naka sando kalang, daig mo pa ang mga superhero beh, pero remember, sometimes, super hero cannot save every one," Parang iiyak na ako sa mga sinabi niya, she really cares for me, I'm lucky to have her as my friend.
"When's the last time you slept peacefully? Hmm? When we were elementary pa siguro noh?" Alam niya talaga ako, she knows how hard I've been through.
Yumuko nalang ako sa walang masabi, I'm speechless, tama siya, wala na akong' time para matulog ng mahimbing kase may trabaho ako.
"I bet your mother doesn't know na nag tra-trabaho ka noh? Imagine what will be her reaction na malaman niya na walang pahinga ang nag iisa niyang anak," She laughed bitterly.
Yan nalang nga ang aking' paraan para makabili ng mga gamot ni lola at para narin sa pag aaral ko.
"You know what, let's go to the nurse's office at sabihin nalang natin na may headache ka para maka higa ka doon at para makatulog ka kahit saglit lang, don't worry, I'll be right by your side," Nakangiting sambit niya.
What would I do kapag wala ang babaeng 'to sa tabi ko?
              ***
"What happened to her?" I heard someone's voice asked.
"Sabi niya masakit daw ang ulo niya kaya pinahiga ko nalang siya hijo, siguro sa sobrang sakit natulog nalang siya ng mahimbing," May sumagot.
"Is she gonna be alright? May e tutulong ba kami?" Someone asked again.
"Okay lang siya mga hijo, pagod lang siya siguro," Sagot ng nurse siguro.
"Pwede po bang' dito lang muna? Para bantayan siya?" Tanong ng isa.
"Pwede naman, sino ba'ng boyfriend niya sa inyong dalawa?" Tanong ng nurse.
Teka, sino ba yan? Ako ba ang tinutukoy nila?
"P-po? Hindi po," Sagot ng isa.
"I doubt that she even had a boyfriend," Cold na sabi ng isa.
Ayaw ko parin imulat ang mga mata ko.
"Sige, kayo na bahala muna sa kaniya ha, ang kaibigan niya kase may binili lang daw," Sabi ng nurse.
"Ok po, we'll take care of her," Proud na sagot ng isa.
I slowly opened my eyes at nagulat nalang ako, si Jhavies ang nasa harapan ko!
"A-ano—" Hindi ko natapos ang sasabihin ko.
"Good, you're awake," Walang gana niyany sabi.
"Mabuti gising kana, Ronnallyn," Napalingon ako.
Si John Rey.
"Ok kalang ba? Mukhang pagod ka, naka kain kana ba?" Nag aalalang tanong niya.
"Ok lang naman ako," Sagot ko at ngumiti sa kaniya.
"Mabuti naman, gusto mo bang—" Naputol ang kaniyang sasabihin ng mag salita si Jhavies.
"I'll get going ," Walang ganang paalam ni Jhavies.
At umalis na siya agad, kami nalang dalawa nandito.
Ano ba'ng problema nun?