At para matapos na 'to. Humugot ako ng malalim na hininga bago kalmadong nagsalita.
" Thank you, " I said it in a sincere way. Siguro ay naramdaman naman niya 'yon dahil bumaba na siya at nagtungo ng driver seat.
" By the way, I don't need your 'thanks'. Sinubukan ko lang talaga kung magiging sincere ka. And gladly. . . nakita ko kung paano ka magmaka-awa na tulungan ka at mag 'thank you'. Seeing you in that situation makes me happy. " At least nag- thank you pa rin ako. Maganda na rin 'yon para wala na akong utang na loob sa kaniya. And it's his fault anyway! Sinadya niya na mangyari na maipit ang dress ko kanina.
Ilang minuto namalagi ang katahimikan sa loob ng kotse. Itinuon ko na lang ang pangingin ko sa labas ng bintana ng kotse at tinitingnan ang mga kasabayang sasakyan. Hindi masyadong traffic ang lugar hindi tulad no'ng nakaraan.
" Dito lang," sabi ko. Ipinarada naman niya sa isang tabi ang kotse kasama pa ng mga iba. Bumaba naman ako. Bago ko pa maisara ang pinto ng kotse ay nagsalita ako. " H'wag mo na akong sundan sa loob ng restaurant na 'yo-"
" Ang ingay mo, para kang bubuyog na maga ang labi dahil sa pulang lipstick. Don't worry, hindi ako susunod." Halos mag-dikit ang dalawa kong kilay sa sinabi niya.
" Enjoy your date. Sana wala namang mangyaring masama sa loob. Ayaw kong magsayang ng lakas at oras sa pagligtas sa babaeng katulad mo," pahabol na wika nito. Pabagsak ko naman na isinara ang pinto at wala akong pakialam kung masira 'yon. 'Yong pinto rin naman na 'yon ang naging dahilan kung bakit naipit ang magandang dress ko.
Pagkapasok ko ng restaurant ay nakita ko si Via na kumakaway sa 'kin. Pumunta ako sa puwesto niya at naupo.
" What's wrong? Parang hindi maganda ang mood mo at ganiyan ang hitsura mo? Did something happen to you?" agad na tanong nito. Itinukod ko naman ang ulo ko sa braso ko at tinapik-tapik ang mesa ng mahina.
" Yes. By the way, did you order some food. I'm hungry, hindi ako kumain sa bahay bago umalis. At bakit mo ba gustong makipag-kita. May sasabihin ka ba? "
" Yes, naka-order na ako," sagot nito habang kinakalikot ang cellphone niya at nakangiti habang tinitipa ito.
" Why are you smiling? " tanong ko at umayos ng upo. Inilapag naman niya ang cellphone niya sa isang tabi at ngiting-ngi na hinarap ako.
" My boyfriend. . ." sagot nito at ininom ang milk tea na nasa harap niya. Napataas naman ang kilay ko. Her boyfriend?
" Ah. . ." Tuma-tangong sagot ko na lang. Halos mapatayo si Via ng makarinig ng nahulog na tray at nabasag na na plato. Napatingin naman ako sa waiter na nakabasag no'n.
" Walang gagalaw! " kasabay ng sigaw na 'yon ang putok ng baril at pagkabasag ng bintana ng restaurant. Halos mangatog naman ang tuhod ko. Parang nanlamig ang buo kong katawan dahil sa putok ng baril. Damn! Why now? Napalingon naman ako kay Via na naka-singit na sa tabi ko at nanginginig. Halos maging basa rin ang balikat ko dahil sa luha niya.
" I-Im scared. . . ." nanginginig na wika nito. Takot rin ako! What if na mamaril na ng tao ang lalaking ito. Napalingon ako sa lalaki na may hawak na hostage at sa palagay ko ay costumer rin lang 'yon dito. Nakatutok sa ulo ng babae ang baril at umiiyak rin ito.
" S-Someone. . .h-help-" aniya nito.
" Tumahimik ka! H'wag kang magsalita kung hindi pasasabugin ko 'yang bunganga mo!" Napapikit naman ang babae at umiiyak.
" W-What do you need? Ako ang manager d-dito. Anong kailangan mo? P-Pera? I will give it to you, pakawalan mo lang ang babaeng 'yan and make sure na wala kang sasaktan na iba." Lumingon naman ang holdupper sa babaeng nagsalita.
" Ibigay mo ang pera-"
" Nandito 'yong anak ni Mr. Azello. Ayon! S'ya na lang ang biktimahin mo. . .wag ako!" sigaw ng hostage niyang babae at parang nangati ang malamig kong kamay at gusto kong sabunutan ang babaeng 'yon.
" Hindi mo na kailangan sabihin 'yan, Miss. Boss, ako ng bahala sa dalawang babaeng ito, mukang mayayaman." Naramdaman ko ang malamig na bagay sa leeg ko. Hindi naman ako nakagalaw sa puwesto ko napabitaw naman si Via sa akin.
" Upo. Diyan ka lang sa tabi!" Hawak-hawak ako tinulak rin niya paupo si Via. Ako naman ay hawak-hawak niya at nakatutok parin sa leeg ko ang matalim at malamig na bagay. Ramdam ko naman ang mabigat kong paghinga at pagtulo ng malamig kong pawis.
Sana pala nandito 'yong walang kuwenta kong bodyguard. Forth! Nasaan ka ba? Dapat pala ay sinama ko siya dito sa loob.
" Ooppss. . .I didn't know na may holdapan na nagaganap dito. . ." Napalingon naman ako sa boses na 'yon. Itinutok ng holdupper sa pinto ang baril niya kung nasaan si Forth. Sugudin mo na 'yan! Suntukin mo! What are you waiting for?
Para bang hindi kabado ang muka niya sa mga nakikita niya at sa halip ba ay parang natutuwa ito. Napalingon siya sa puwesto ko at ikinuway ang kamay niyang nakataas sa 'kin.
" Sino ka? Anong ginagawa mo dito?" galit na tanong ng holdupper sa kaniya. Humigpit naman ang hawak sa 'kin ng lalaking nasa likod ko. Ramdam ko rin ang pagdiin ng matalim na bagay sa leeg ko at halos mapaluha naman ako sa hapdi.
" C-Customer. . .kakain sana kaso may holdapan pala. O-Okay lalabas na ako," Tumalikod ito at aktong lakabas ng pinto ngunit napatigil rin ng nakarinig ito ng kasa.
" Subukan mong lumabas sa pintong 'yan. Tatama ang bala ng baril na ito sa likod mo," seryosong wika ng holdupper sa kaniya habang mahigpit na hawak ang babae.
" Okay, saan ako pupuwesto?" tanong ni Forth at walang bakas na pangamba man lang sa muka niya.
" H'wag mo ako sagutin ng papilosopo! Doon ka!" Turo nito malapit sa puwesto ko. Ramdam ko naman ang ngiti nito sa mata niya habang nakatingin sa akin. And I know he's happy seeing me in a situation like this.