Napabagsak siyang umupo sa damohan habang nakatingin sa nasusunog nilang bahay. Nanginginig siya sa takot at naiiyak na sa sobrang pighati. Kagagaling lang niya sa kaniyang bagong kaibigan para makisaya sa kaarawan nito. Ngunit agad siyang umalis doon nang may magbalita sa kaniya na nasusunog ang bahay nila. Hinanap niya agad ang kaniyang pamilya pero wala raw nakita ang mga kapitbahay na lumabas mula sa loob ng bahay nila. Walang salitang nais lumabas sa kaniyang bibig. Tulala lang siyang umiiyak sa damohan. Hindi na niya maipaliwanag ang nararamdaman. Tumawag na raw ang kapitbahay ng bumbero pero mabilis kumalat ang apoy. Nang dumating ang bumbero ay hindi pa rin siya tumatayo sa kinalalagyan niya, tila naestatwa siya.
"Buhay pa ang bata!" sigaw ng isang bumbero.
Huminga ito ng malalim, tila nag iipon ng lakas.
"...Dragomir....a-ate....si..t-tito Zidon.....bi-bina..ril si p-papa."
Nahihirapan ang kapatid niya sa pagsasalita pero naintindihan parin niya. Bumagsak ang kaniyang mga balikat. Tumigil ang kaniyang mga luha. Masyado nang masikip ang kaniyang pakiramdam.
"Nakita na namin ang mga katawan!" narinig niyang sigaw ulit ng bumbero.
Nilingon niya iyon. Nawawala na ang sunog. Mula sa liwanag ng buwan nakita niya na hinanay ng bumbero ang mga sunog na katawan.
Ang buwan ang nagbibigay liwanag sa nakakatakot na gubat na dinadaanan ng mga pitong lalaki na naka all black from head to toe, pare-parehong naka mask at sumbrelo na itim at sa gitna nila ang lalaking nasa edad 40 na naka office attire. Ang lalaking ito ay kanilang tinakpan ang mata, at naka-tali ang mga kamay, dalawa sa pitong lalaki ang umaalalay sa paglalakad nito. Mula sa gubat ay narating nila ang pinakaliblib na mansyong itim na pinalilibutan ng mga malalaking vines na kung titingnan ay nakakatakot talaga. Mula sa gubat na malapit sa mansyon ay pinalilibutan ito ng CCTV kaya nakita agad ng isang babae na matalim ang tingin sa monitor na papalapit na sa kanya ang kanyang mga taohan dala ang taong matagal na niyang inaasam na makaharap.
Pagkapasok ng mga lalaki sa mansyon ay pabagsak nilang pinaluhod ang lalaking naka takip ang mga mata. Mula sa taas ng hagdan ay bumababa ang babaeng naka pony tail ang itim na buhok, all black ang suot, may mask na itim at rinig na rinig sa mansyon ang ingay na nagagawa ng sapatos habang nanlilisik ang mga mata nito na nakatingin sa lalaking nakaluhod. Nang makalapit siya sa lalaking nakatakip ang mga mata sinenyasan niya ang isa sa taohan na tanggalin ang pagkatakip ng mga mata nito. Rinig nya ang mabigat na paghinga nito at nakikita nya kung paano ito manginig sa takot na ikinatutuwa nya.
"S-sino ka-kayo? Anong k-ka-kailangan nyo sakin?" Sambit ng lalaking nanginginig sa takot na inililibot ang tingin sa paligid hanggang sa makita ang babaeng nanlilisik ang tingin.
"I-ikaw? Si-sino ka?" dugtong pa ng lalaki.
Naglakad siya pakaliwa at binuksan ang itim na case na kinuha dito ang baril. Rinig ng lahat ang pagkasa sa baril at napalunok ang lalaking nanginginig sa takot. Bago humarap sa lalaki tinagkal niya ang mask at unti unting lumalapit dito na nakatutok ang baril. Mula sa pagkatakot ay nagulat ang lalaking nakatingin sa kaniya. Nakumpirma nito na nakikilala siya dahil sa nunal niya na nasa baba ng kaliwang mata.
"IKAW??! SINO KA BA TALAGA?! BAKIT MO PINATAY ANG BOUNG PAMILYA KO??! ANO BANG KASALANAN NAMIN SA'YO??" sigaw ng lalaki dahil sa galit.
"Ang tanong mong yan ay laging itinatanong ng mga angkan mo bago sila malagotan ng hininga. At hindi parin magbabago ang i-sa-sagot d'yan.......
DAHIL ISA KANG DRAGOMIR!" nanlilisik niyang sagot dito.
"Kagaya ng ginawa ng angkan mo sa pamilya ko.... uubusin ko ang lahi nyo! At dahil ikaw nalang ang natitira sa kanila..... kagaya ng ipinangako ko...... ako ang papatay sa huling DRAGOMIR!" dugtong pa niya na pasigaw ang banggit sa huling salita.
Lubosan nang nawala ang takot nito at humahalakhak pa sa mga sinabi niya. Nagtaka siya sa pagtawa nito habang ang mga taohan niya ay lumayo sa kanila dahil tinutok pa niya ang baril sa ulo ng lalaki.
"Nagkakamali ka. Hindi pa ako ang huling Dragomir...." tumigil sa pagtawa ang maedad na lalaki at nakipagtitigan ito sa kaniya.
".....meron pang kambal ang Dragomir. Ang mga anak ni Zidon!" sigaw ng lalaking nakaluhod at may tali ang mga kamay.
Nagulat ang babae at lalong hinigpitan ang pagkakahawak sa baril dahil sa galit.
"Sabihin mo.......nasaan ang kambal? SABIHIN MO!!"
"Bakit ko naman sasabihin sayo? Sino ka ba ha???!!"
"Ako..........
.....si BELLA
......ang uubos sa lahi nyo..!"
Umalingaw-ngaw ang pagputol ng baril sa mansyon. Bumagsak ang lalaki sa sahig at nagkalat ang dugo nito.
Inakala niyang dumating na ang araw na matagal na niyang hinihintay, ang huling DRAGOMIR, ang angkan na tumapos sa kan'yang angkan, at siya ang papatay dito. Ngunit ang araw na yun ay ipinagkait sa kan'ya dahil may itinago ang mga ito. Ang totoong huling DRAGOMIR.....
Paano nalamang niya mahahanap ang matagal nang itinatago ng lahing kinasusuklaman niya? Paano nalamang kung nagkamali s'ya sa mga taong inaakala niyang kakampi o kalaban? Kaya ba n'yang isan'tabi ang galit ng kaniyang dugo o paiiralin ang puso para mahanap ang totoong hustisya?
Kaya ba n'yang taposin ang buhay ng taong minsang bumuhay sa patay n'yang puso?
Darating ang araw na kan'yang hinihintay ngunit kailangan n'yang mamili:
.......... Blood or Heart