𝙁𝙧𝙚𝙫𝙮𝙖.
"handa na po akong pumunta sa ibang mundo" matapang na saad ko.
"Handa ka ba sa ganon kalaking kundisyon?" Tanong ng matanda
"Opo, wala rin naman halaga ang buhay ko rito kaya mas mabuti pang lumipat ako baka sakaling maging masaya ako" saad ko.
"Isuot mo itong kwintas, yan ang magsisilbing tinginan mo kung ilang araw kana sa mundong iyon" saad ng matanda.
Isinuot ko na ang kwintas na hugis hour glass kulay blue ito, nagustuhan ko.
"Portal ad alias mundi ego praecipio tibi ut aperias!"
Sambit ng matanda gamit ang lengwaheng di ko maintindihan.
Translation; Portal of the other world i command you to open!
Namahanga ako dahil may tila pabilog na biglang sumulpot sa di kalayuan, yun na ata ang portal na sinasabi ni lolo.
"Pumasok kana iha, tandaan mo yung kapalit" sambit nya na nakangiti.
"Opo, lagi kong tatandaan" malungkot na saad ko.
Naglakad na ko palapit sa portal parang hinihigop ang katawan ko ng portal, sa sobrang lakas ay nakapasok na ko. Umikot ng umikot ng portal kaya nahilo ako at bigla na lamang tumigil.
"Tapos na ba?" Tanong ko sa sarili ko.
Nang mawala ang portal ay biglang lumiwanag ang kwintas unti unting may nabuong numero
"One?" Tanong ko.
Oo nga pala bilang ito ng araw dito sa mundong ito, so ibig sabihin nandito na ko.
Pinag masdan ko ang paligid ngunit napag tanto ko na silid ko ito, silid ko ito sa bahay namin.
"Baka naman ibinalik lang ako ng matandang iyon sa bahay?" Naguguluhang tanong ko sa sarili.
Lumabas ako ng kwarto at dito ko nga nakumpirma na nasa bahay nga ako.
"Oh, Frevya gising ka na pala halika kumain kana ma lalate ka na sa school" narining kong sambit ng isang babae.
Nag unahan sa pag patak ang mga luha ko. Dahil bumungad sakin ang isang pamilyar na mukha, mukha na di ko malilimutan, mukha na matagal na panahon ko ng gustong makita.
"Ma-mama?" Nauutal kong sambit.
"Oh, bat naman umiiyak ka anak? Binangungot ka na naman ba?" Malambing na tanong ni mama
"Mamaaaaaa na miss kita sobra" sabi ko sabay yakap.
Matagal akong na ngulila sa yakap na ito, yakap ng isang ina.
"Ma totoo ba to? Totoo na buhay kayo?" Naguguluhang tanong ko.
"Hay nako naman Frevya pinapatay mo na ba ako?" Natatawang saad ni mama.
"Halina kayo hon, Frevya lalamig ang pagkain" Sambit ng isang baritonong boses
"Pa-papa?" Nauutal na saad ko.
"Oh bakit parang nakakita ka ng multo frevya?" Natatawang saad ni papa
Tumakbo ako papalapit kay papa at niyakap sya ng mahigpit.
"Frevya hindi ako makahinga" saad ni papa
"Sorry po na miss lang po talaga kita, kayo ni mama" masiglang saad ko.
"Ano bang nakain mo Frevya? Araw-araw naman tayo magkasama" nakangiting saad ni mama.
Masayang masaya akong kumain, hindi pa rin makapaniwala na buhay sila, tama nga si Lolo magiging masaya ako sa mundong ito.
"Frevya anak, malalate kana sa school bilisan mo" sigaw ni mama.
Lumabas na ako ng bahay, wala namang nag bago parang yung dating mundo lang kaya nag lakad na ako papasok ng paaralan.
Nang makarating ako sa school ay nag taka ako bakit nga pala wala dito yung pinsan ko? Bakit wala sa bahay si tita? Nasaan na kaya sila.
Natigil ako sa pag mumuni-muni dahil sa dumating na si maam.
"This is your last, test. Gagraduate na kayo kung makakapasa kayo good luck to all of you" sabi ni maam.
"May test ngayon? Shuta di ako nakapag review babagsak ako nito" sambit ko sa sarili.
Ng ibigay ang test ay nabigla ako dahil katulad ito ng test na ibinigay saamin nung nandun pa ko sa kabilang mundo.
Dali-dali kong sinagutan ang test alam ko lahat ng sagot kaya naging madali saakin na tapusin lahat ng test.
"Maam tapos na po ako" masiglang saad ko.
"In just 20 mins you finish all the test? 2hrs ang allotted time para dyan" saad ni maam.
"Alam ko po lahat ng sagot eh," sagot ko.
Kinuha ni maam ang papel ko at chineck nya ito sa key to correction. Kumunot ang noo ni maam.
"You got all the correct answers Miss Wordsworth congratulations" masayang saad ni maam.
Nilibot ko ang paningin ko at lahat ng ka klase ko ay tila nahihirapan, buti nalang parehas lang yung test na binigay kung hindi baka bagsak ako.
"Miss Wordsworth gusto ka raw makausap ni principal, please proceed to principals office after the exam" sabi ng assistant ng principal.
"Okay po sir" sagot ko.
"Miss Wordsworth you can now go to office tapos ka na rin naman" saad ni maam.
Kinakabahan ako bakit kaya ako pinapatawag sa office? Nabalitaan ba ng principal na na perfect ko yung exam na ibigay saamin?.
Tok tok tok.
Kumatok na ako sa office halos marinig ko na ang pintig ng puso ko.
"Bukas yan just enter" narinig kong sabi ng principal.
Pumasok na ako sa office di ko alam kung bakit ako pinapatawag.
"Maam pinapatawag nyo daw po ako" kinakabahang sambit ko.
"Have a sit miss Wordsworth, relax" nakangiting sabi ni principal.
Naupo ako katapat ni principal.
"Pinatawag kita dahil you are the candidate for valedictorian, kailangan mag prepare ka ng speech mo for graduation" sabi ni principal.
"Kailangan pa po ba talaga nun? Nahihiya po akong mag speech" sagot ko.
"Yes kailangan dahil you are the valedictorian and ito ang gagawin mo" sabi ni maam.
"Okay po maam" sagot ko.
"Aasahan kita miss Wordsworth, you may now go" sabi ni maam.
Lumabas na ako ng office.
"Akala ko naman kung ano na, oo nga pala candidate rin ako for valedictorian dun sa mundong pinangalingan ko" sambit ko sa sarili.
Nagtataka ako bakit hindi kasali si Liliana, sya yung karibal ko for valedictorian, bakit tila wala sya sa mundong ito? Bakit tila wala rin si tita,
Nagtataka man ay bumalik na ako sa class room at nag hintay na matapos sila.
Natapos ang araw na ito na puno ng tanong ang isip ko, bakit dito buhay sila mama at papa?
Bakit wala si tita, si liliana?
Asan kaya sila? Maraming tanong ang gumugulo sa isip ko.
"Itatanong ko nalang ki mama at papa kung nasaan sila tita, tama baka alam nila" sambit ko sa sarili ko.
-Blackcoatedpen.