"Here goes another yellow tulip from your admirer!"
Umalingawngaw ang boses ni Alliah sa buong unit namin. I looked at her blankly then continued what I am doing.
I really needed to focus right now! Today was our last finals! It only meant that two weeks from now, graduation na namin.
And two weeks had passed noong break-up namin ni Xander.
It still hurts, wala akong ibang ginawa noong mga nakalipas na araw kung hindi ang umiyak at magmukmok sa loob ng aking kwarto. But Alliah kept on banging my door, ordering me to get out and fix my shit together.
Ilang beses niya akong pinagsabihan; kaliwa't kanang sermon. I appreciated it a lot. I really did.
I wandered what will happen to my life if Alliah never existed.
That's why I gradually accepted that Xander and I—our story—had officially ended. I'm in the process of moving on. I had to. I needed to. It was for my welfare.
Alliah made me realize that my life wouldn't revolved only to Xander and I also didn't want to neglect my studies just because I'm broken hearted.
Mabuti na lang din naman ay busy ako sa pagre-review nitong mga nakaraang araw dahilan para hindi ko masyadong maisip ang break-up namin ni Xander.
Pero hindi ko maipagkakaila na paminsan-minsan sa gabi ay napapaluha na lamang ako tuwing naaalala ko kung paano ako niloko at dinurog ni Xander.
"Hoy! Hindi mo parin ba kukunin itong tulip?" Alliah said.
I shook my head without looking at her.
Bakit ko tatanggapin ang isang bagay kung hindi ko naman kilala kung sino ang nagbigay?
I heard Alliah sighed exaggeratedly. "You're impossible! Tamang tama ang meaning ng bulaklak na ito para sa 'yo," I shrugged my shoulders and then silence enveloped us for a second.
She let out a sighed again. "Nakakaawa naman 'yong admirer mo. Hopeless na hopeless talaga siguro kaya yellow tulip ang ibinigay niya."
I rolled my eyes heavenwards as I flipped the page of the book and listening quietly to her grumble.
And yeah, I could do multitask.
"Ilang tulips pa kaya ang dapat mong matanggap sa kaniya para mapansin mo siya?"
I stopped and faced her.
"Alam mong kakagaling ko pa lang sa madugong break-up at relasyon ngayon, Alliah. I'm not ready to entertain some guy for now," I said.
"I'm not fully heal, I'm still . . . moving on from him," I added almost whispering. Alliah suddenly hugged me making me to jerk because of shock.
"Ito naman hindi mabiro, inaasar lang kita sa admirer mo, eh! Minsan lang may magkagusto sa 'yo!"
I don't know how to react on what she'd said. Para kasing nakaka-offend but I know she was just teasing me. Iyon naman ang madalas gawin ng magkaibigan, hindi ba?
"Ang sakit mo namang magsalita!" I said then slapped her shoulders lightly.
"Biro lang naman ulit! Ilalagay ko na lang ito sa may vase natin. Akalain mo 'yun may silbi rin 'yong admirer mo. Hindi na natin kailangang bumili ng bulaklak kasi may nagbibigay naman sa 'yo daily," she jokingly said as she put the yellow tulip on the vase. May mga laman na din itong yellow tulips na ibinigay din ng admirer ko, since after the day Xander and I broke up.
Sino naman kaya ang estranghero na nagbibigay ng tulips sa akin? And why yellow?
Marahan kong ipinilig ang ulo ko, dismissing those thoughts.
Napabuntong hininga ako sa aking isipan at muling hinarap ang aking mga libro sa General Chemistry at Physics. I should focus on this at hindi sa kung ano anong nonsense na bagay.
***
Last day na ng aming 3-day Finals. I could feel my head thumping. Para itong may sariling pulso.
I sighed, At least tapos na ang paghihirap ko. Ang kulang na lang ay ang toga at diploma.
Hindi ko hinahangad na makakuha ng matataas na marka. Ang hangad ko lamang ay maka-graduate nang may natutuhan.
Ano ba naman kasing silbi ng medalya mo kung ang mga sagot mo sa exams ay galing naman sa katabi mo? At hindi mo naman talaga naintidihan ang mga itinuro ng mga propesor mo?
Medals and grades doesn't justify your intelligence.
Kasalukuyan akong naglalakad patungo sa aking locker. Hindi kami sabay ng dismissal ngayon ni Alliah dahil magkaiba naman kami ng strand na kinukuha.
Siya ay ABM at ako naman ay STEM. Mas maaga siyang nakauwi dahil dalawang subjects lang ang exam nila ngayon, samantalang apat naman ang sa akin.
At ang malala, dalawa doon ay math at ang pinakamalala pa doon ay magkasunod sila ng schedule.
Nang nasa tapat na ako ng locker ko, wala sa sarili ko itong binuksan. Inaalala ko pa kasi kung tama ba ang solusyon ko sa Basic Calculus.
Pagkabukas ko bumungad sa akin ang isang pamilyar na bagay.
Yellow tulip.
Kumunot ang noo ko, paano nalaman ng admirer ko ang password ng locker ko? Kinuha ko ang bulaklak at napansing may maliit na papel ang nakasabit sa tangkay nito.
"Congrats, Nausicaa. Here's a yellow tulip for you. Cheer up! Ilang araw na lang gagraduate ka na."
I read what was written in the papel silently. May smiley face pa ito sa dulo ng pangungusap.
My gazed went down nang mapansin kong may nakasulat pa rito.
"ZDL?" I asked to myself.
Sinong ZDL? Wala naman akong kakilala na mga abbrevation ng pangalan na ZDL—sa pagkakaalala ko.
I slammed my locker door shut at pumunta sa pinakamalapit na basurahan. Akmang itatapon ko na ito nang may mapagtanto ako.
I used to give some stuffs to Xander, noong hindi pa naging kami. Mga panahong isa pa lamang akong nobody sa paningin niya. At napakasakit makitang ang iba ay itinatapon niya lamang sa basurahan.
I held the flower tightly and heaved out a sigh. Ayokong gawin ang mga ginawa sa akin dati ni Xander.
Pinaghirapan niya rin naman ito. Alam ko.
Hindi pa spring sa ibang bansa kaya malimit pa lamang ang mga flower shop na nagbebenta nito. I should appreciate his effort. Malamang ay humanap pa siya ng flower shop at nagbayad ng mahal.
Muli akong bumalik sa aking locker. Pumilas ako ng sticky note at nagsulat.
"Next time, Mr. ZDL, huwag ka nang magbibigay sa akin ng tulips o kahit anong bulaklak. Hindi mo kailangang gumastos. Though I appreciate your effort. Thank you."
Nang matapos ay idinikit ko ito sa loob ng locker ko. I'm sure that he will sneak out and put another tulip on my locker. I also asked the guards on our condominium na huwag nang tumanggap ng tulips.
He needed to stop this. I'm not capable of loving, yet. He doesn't deserve someone like me.