"Hey, can't sleep?" rinig kong tanong ni Luan na kakalabas lang ng veranda. Nilingon ko siya sandali bago muling humarap sa malawak na bakuran sa harap ng mansyon na natatanaw ko dito mula sa Veranda.
"Ikaw rin?" mahinang tanong ko. Naramdaman ko siyang tumabi sa'kin ng may ilang distansya saka tumingin din sa mga tinitingnan ko.
"I can't leave you here Ari." sagot niya. Ngitinian ko siya saka bumuntong hininga.
He knows it well. Alam niyang kaya akong kampanteng nandito sa veranda ng mansyon hindi dahil may mga guards kami kung hindi dahil nandito siya. Nasa mansyon siya kasama ko at alam kong gising pa siya, hindi naman kasi siya natutulog nang hindi nasisiguradong nasa kwarto na ako. He became my reaper since that incident happened. We know they're still after me dahil nasa blacklist nila ako.
"Are you sleepy?" I asked him nung marealize kong napatitig ako sakanya.
"Nope but we need to sleep now, babalik ka na sa dorm bukas." sagot niya.
Friday nung dumating sina lolo at linggo na ngayon, isang gabi pa ngalang kami dito ay babalik na kami agad sa dorms namin. Masyadong kulang yung oras para makasama ko sina lola pero uuwi narin sila bukas.
"May misyon ka na ba Lu?" wala sa sariling tanong ko habang sinusundan na siya papasok ng mansyon.
"Ayaw mo na ba akong maging reaper?" nakapamulsang tanong ni Luan na tumigil sa isang hallway at sumandal sa pader kaya napatigil din ako para kausapin siya.
"Of course not. I was just checking baka tumatanggap ka na naman," sagot ko.
Since he became my personal reaper, hindi ko na siya pinapayagang tumanggap ng ibang mission. It's like nagiging paranoid narin ako whenever he's not around. Dahil minsan ay may overnight missions na nangyayari at hindi pwede iyon dahil gabi gabi siya dapat ang nagbabantay sa'kin. I can't stand it when he's not around. Lalo na at hindi ko sinabi sakanyang habol din siya nung lalaking gustong pumatay sa'kin. Baka magkaharap sila. Baka may mangyari sakanya.
"You're being paranoid," saway niya sa'kin bago umayos ng tayo at naglakad.
Tahimik ko siyang sinundan hanggang makarating kami sa pinto ng kwarto ko. We both bid goodbyes and goodnights before going inside our rooms na magkatabi lang.
Kinabukasan maaga akong nagising at saktong gising narin ang buong pamilya kaya sabay-sabay na kaming kumain maliban kay Luan na sinabi nilang nauna nang umalis. Maaga daw itong uuwi mamaya para sasama sa'kin kaya kailangan niyang taposin lahat ng school works niya ng maaga. Nandito narin sina tita Jina pati na sina tita Hallea na umalis para sa bakasyon at yung isang para pumunta sa side ng family ng family ni tita Jina.
"How's the family day?" tanong sa'kin ni Eury pagkaupo namin sa isang bench sa may gym. P. E yung magiging klase namin kaya kami nandito. Hindi pa naman nagsisimula yung klase kay may oras pa kaming magpahinga.
"Great, hindi ba dumalaw si lolo sa org?" may kahinaang tanong ko sakanya patungkol sa pagdalaw ni lola sa mafia org. nung sabado ng hapon.
Tumango tango siya habang may kinakain.
"He's so scary, Aris. Ibang-iba siya kapag tungkol sa mafia. Mabuti nalang at si Sir Phil ang namamahala madalas dahil kailangan niyang maging maingat." kwento ni Eury sa'kin. Lolo's the mafia boss but he's old already kaya hindi na niya hinahandle ang mga mabibigat na bagay tungkol sa org., dad's helping him kasama sila tito.
"Mabait naman yon," sagot ko kahit na alam ko namang iba talaga si lolo kapag tungkol sa mafia ang usapan. I've seen him mad too, noong mga panahong muntik akong makidnap sa hacienda at kitang-kita ko kung paano niya saktan ang mga nagbabantay sa'kin noon. Mabuti na nga lang at umarte akong umiyak para makuha ang atensyon niya kaya nakaligtas din ang mga guards na yon.
"Okay class, let's start." rinig naming anunsyo ng aming guro. Isa-isa kaming bumaba sa bench para magsimula na. Marunong naman ako sa halos lahat ng mga sports dahil tinuturuan ako sa hacienda ni lola kasama ang ilang guards ko kaya madali lang din sa'kin ang gagawin namin.
Pagkatapos ng p.e namin ay mabilis akong dinala ni Eury para magligo at magbihis sa shower room ng gym. Pagkatapos namin ay nag-paalam siyang may tataposing misyon, sinabi niyang nasa labas ang kambal na pinsan ko para pumalit sa pagbabantay kaya hindi na dapat ako mag-alala.
Mag-isa akong lumabas ng gym para hanapin ang dalawang pinsan ko. Nakita ko silang nakalikod habang nag-uusap kaya tatawagin ko na sana pero naisip kong pakinggan nalang muna sila.
"Nagpaalam siyang may misyon siya kanina," rinig kong sabi ni Nim.
"What? Bakit wala siyang - - "
"Amaris," tawag sa'kin ni Nim na as usual ay naramdaman ang presensya ko. Gulat naman akong hinarap ni Czed na hindi natuloy ang sasabihin kanina.
"Anong pinag-uusapan niyo?" tanong ko kahit wala naman dapat sana akong pakialam doon. They're talking about missions which is out of my business. Baka si Eury lang din ang pinag-uusapan nila na kaya sila nandito para pumalit sakanya dahil nagpaalam itong may misyon.
"Nothing. Let's go? What do you want to do now?" nakangiting tanong sa'kin ni Czed nung makabawi na sa pagkagulat. Umakto akong nag-iisip pero wala rin naman akong maisip.
Ayokong sabihing may isa pa akong klase dahil ayoko narin namang pumasok kaya naisip ko nalang na umuwi sa bahay. I don't want to stay in my dorm ng wala parin si Luan.
"I wanna go home, gusto kong hintayin nalang doon si Lu." aya ko sa dalawa na pareho nilang ikinagulat na hindi ko naman alam kung bakit.
"Aris, we can go to mall if you want. Bakit gusto mo na agad umuwi? Mabobored ka lang saka isa pa sa dorm na tayo matutulog ngayon," angal sa'kin ni Czed.
"I said I wanna go home, Czed." pagmamatigas ko. Narinig ko ang pagbuntong hininga ni Czed.
"Alright uuwi tayo pero dadaan muna tayo sa mall to have some fun before going home, okay ba sayo yon?" singit ni Nim na agad kong sinang-ayonan.
Mabilis ang byahe namin papuntang mall saka kami nanuod ng sine, naglaro sa arcade at nakakain pa sa iba't ibang kainan. May isang grupo pa ng mga babae akong muntik makaaway dahil sa pagiging oa nila kahit aksidente lang na nabangga ko sila, luckily hindi na pinatulan ng mga kasama ko kung hindi baka sa hospital sila abutan ng gabi.
Halos madilim na nung naisipan naming umuwi sa mansyon at doon ko antayin ang hindi parin tumatawag na si Luan.
"Mom? Dad?" excited na tawag ko sa dalawa habang papasok ng mansyon.
"Amaris? Why are you here?" takang tanong ni mommy na bigla nalang sumulpot sa hallway mula sa kusina.
"Where's dad?" I asked nung makitang siya lang mag-isa. Hindi ko rin pinansin ang tanong niya.
"He's not here anak." sagot niya saka binalingan ang kambal. "Bakit nandito si Aris? She was supposed to sleep in her dorm already,"
"I'm sorry tita, nagpumilit kasi siyang dito niya aantayin si Luan." sagot sakanya ni Czed.
"Speaking of Lu. Where is he? Nandito na ba siya? Diba dapat maaga siyang umuwi dahil maaga ang alis niya kanina?" nagugulohang tanong ko pero nung pasadahan ko si mommy ng tingin ay umiwas lang ito saka tiningnan ang kambal.
"Mom? May hindi ba kayo sinasabi sa'kin?" tanong ko pero hindi parin sila umiimik.
"Ano ba! Where's Lu?" tuluyan nang nawala ang pasensya ko dahil sa nagsisimulang takot na namumuo sa utak ko. Did something happened to him? May hindi ba sila sinasabi sa'kin? Saan siya nagpunta? May misyon ba - - - misyon!
"Tell me Nim. Ang pinag-uusapan niyo ba kanina ay si Lu?" matalim ang tingin na ipinukol ko kay Nim na ngayon ay hindi na makatingin sa'kin.
"Nim!" galit na sigaw ko.
"Aris calm down, he's fine. He'll be back." pagpapakalma sa'kin ni Czed pero tinulak ko lang siya saka kinwelyuhan si Nim.
"Ano ba Nim! Sabihin mo sa'king hindi siya yung sinasabi niyong may misyon kanina! He didn't tell me! Wala siyang sinabing may misyon siya! I told him not to accept anything! H-He's my...he's my r-reaper!" naiiyak sa galit na sigaw ko habang pilit na inaalis ni Czed ang pagkakahawak ko sa kwelyo ng suot ni kambal niya.
"Anak - - - "
"Let me go!" galit na sigaw ko kay Czed at hindi pinansin si mommy. Malakas kong tinulak si Nim bago marahas na inalis ang pagkakahawak ni Czed sa'kin. Mabilis akong tumakbo sa labas at agad na sumakay sa kotse ni Czed na swerting naiwan ang susi sa loob.
Nakita kong hinabol nila ako pero mabilis akong nakaikot at nakaalis sa mansyon. Dinoble ko pa ang bilis ng pagmamaneho ko para mapabilis ang pagdating sa lugar kung saan ko mahahanap si dad. Alam kong may alam siya. Hindi nila pwedeng itago sa'kin ang ginawa nila. They lied to me! Why?!
"F*ck!" malakas na mura ko kasabay nang mabilis na pag-apak ko ng break. Hindi ko man lang napansing nakarating na ako sa hideout ng organisasyon at muntik ko pang mabangga ang ilang kotseng nakaparada din sa parking lot.
Havilon Mafia has a very high tech security pero dahil galit at nagmamadali ako halos hindi na ako mapigilan ng mga guards nila. I even harshly push them habang galit na hinahanap sakanila ang opisina ni dad. Doon nila ako nakilala at nagkusa nang umalis sa dinadaanan ko.
"DAD!" galit na sigaw ko pagkabukas ng pintuan ng opisina niya. Inabutan ko siyang kausap ang ilang councils na nakaharap ko dati. Gulat na gulat silang makita ako sa harapan nila.
"Tito! Someone told me Aris is h - - " naputol ang sasabihin ni Axell na papasok ng opisina ni dad nung makita ako. Galit ko siyang tiningnan bago si Vam na kakapasok lang din.
"WHERE IS HE?!" galit na tanong ko sakanila.
"Lumabas muna kayo, kailangan ko lang kausapin ang anak ko.." baling ni dad sa mga kausap niya kanina na agad rin namang umalis para iwanan kami. Galit kong binalingan si dad.
"Nasaan siya? Nasaan ang kapatid ko dad!?" galit na tanong ko sakanya.
"Princess calm down, hey.." masuyong saad niya na umikot pa sa mesa niya para sana yakapin ako pero umatras ako para iwasan siya.
"No! Tell me where he is! Bakit hindi niyo sinabi sa'kin?! Bakit niyo siya binigyan ng misyon?!" Galit na galit kong tanong habang tinuturo siya. I saw how he tried to calm his self. Itinaas niya rin ang kamay niya para pigilan sa paglapit si Axell at Vam.
"Dad...I want him back! Tell him to comeback!" galit na utos ko kay dad.
Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko pero masyadong mahirap iyon lalo na at nasasapawan din ang galit ko ng takot at pag-aalala.
"I can't do that Aris. Tinanggap niya iyon kapalit ng hindi mo pagsali sa mafia. Si lolo mo mismo ang kinausap niya kaya wala akong magagawa doon," paliwanag sa'kin ni daddy na kalmado parin sa kabila ng pagsisigaw ko kanina dahil sa galit.
"No. Do something. You have to call him. Stop him! Tawagan mo si lolo dad! Dad please!" pakiusap ko saka umaktong kukunin na sana ang telepono sa mesa niya pero masyadong mabilis si dad para mailayo sa'kin iyon.
"I said no Amaris. Desisyon iyon ni Luan at hindi ako pwedeng makialam doon," hind niya pagsang-ayon sa kagustuhan ko.
Luan shouldn't do that. Kaya ko namang pakiusapan si lolo bakit kailangan pang gawin niya yon?! That's dangerous! Isang araw na siyang wala at hindi ko alam kung ano nang nangyayari sakanya sa tang*nang misyon na yan!
"Sabihin niyo sa'kin kung nasaan siya! Kailangan ko siyang puntahan! I need to see him! He needs help!" hysterical na sigaw ko at pilit na niyugyog si dad. "Dad! D-Dad please... - -"
"Ari..." tawag sa'kin ng taong kanina ko pa hinahanap.
Dahan-dahan ko siyang nilingon at tila kusa akong naiyak nung makita ang kalagayan niya. Tuluyan nang nanaig sa sarili ko yung takot at kaba ko.
"What the f*ck dude." rinig kong usal ni Axell pero pakiramdam ko humihina iyon. Para akong walang naririnig dahil sa takot.
"Sh*t your shirt dude," reaksyon ni Vam na tila mas inalala pa ang suot ni Luan keysa sa kalagayan nito.
How could he be so calm?! He's wounded! Ang daming dugo! Ang damit niyang puti ay tila naging pula ito dahil sa dami nang dugong lumalabas sa sugat niyang hindi ko alam kung saan galing. He must be shot!
"Lu!" patakbo ko siyang nilapitan para yakapin at hindi na ininda pang malagyan ako ng dugong nakakalat sa katawan niya. Naramdaman ko pa ang kaunting pagkapitlag niya dahil sa impact nang pagyakap ko bago niya ako yakapin pabalik.
"S-Sorry" bulong ko dahil sa pagsagi ko ng sugat niya bago siya dahan-dahang niyakap pabalik.
"Bakit hindi mo sinabi sa'kin Lu?" tanong ko habang nakayakap sakanya.
Hindi niya alam kung gaano ako katakot. Hindi niya alam kung paano bigla nalang gumuho ang pakiramdam ko nung malaman kong may misyon siya. Hindi ko alam kung bakit ganito ang naging reaksyon ko pero ngayon lang ako naging malapit sakanya at nakikita siyang tumatanggap ng misyon.
"S-Shhh..hey I'm f-fine, com'on Ari mamaya mo na a-ako pagalitan..." nahihirapang bulong niya habang hinahaplos ang buhok ko sa likuran at pilit akong pinapatahan.
Natatakot man ay pinilit kong tinatagan ang loob ko saka siya binitawan at inalalayan na makaupo. Mabilis akong dinaluhan ni Joss na nandito na pala kasama si Zy at ang kambal na humabol sa'kin kanina pero hindi ko binitawan ang kamay ni Lu.
Umiling ako kay Joss nang may nakikiusap na tingin.
"Joss, please...I want to stay," pakiusap ko pero tila hindi siya natablan ng pakikiusap ko at iaalis na sana ang pagkakahawak ko sa kamay ni Luan pero mahigpit kong niyakap si Luan dahilan para mapatigil siya.
"No! I said no!"
"Young lady, hey...calm down." bulong sa'kin ni Luan na iniinda din ang sakit sa mga sugat niya habang sinisimulan nang tanggalin ang suot niya nina dad na maggagamot sakanya. Labag din sa loob ko ang pagbitaw sa yakap para makahubad siya ng maayos pero hindi ako umalis sa tabi niya para hindi ako maisama nina Joss.
"Amaris, we have to go. Gagamotin pa nila si Luan," pamimilit sa'kin ni Zy na hinawakan na naman ang kabilang kamay ko para sana hilahin ako ng marahan.
"Sinabing ayoko e! Dito lang ako." pagmamatigas ko at saka malakas na binawi ang kamay ko. Hahawakan pa sana niya ako pero tinampal ko iyon at aawayin na sana siya pero sumingit na si dad.
"It's okay, Zy. Let her stay," singit ni dad bago may kung anong idineal sa cellphone niya.
"She owns me, I'm her reaper Zy. She's just marking her territory." seryosong sabi ni Luan kay Zyan dahilan para hindi na pilitin pa ni Zy na alisin ako sa tabi niya.