"Seryuso ba to?" Laglag ang panga kung tanung.
"Pfft, Yeah." Natatawang sagot ni Archist.
"My ghod!" Usal Naman ni Cass.
Nandito kami ngayun nakatayo sa harap ng lumang kwadra ng mga kabayo, Ang magiging tirahan namin.
"No way!" Sigaw ko "Hindi ko to matatanggap! Hindi to pwedi, Tao tayo at hindi kabayo, ano Ba!" Reklamo ko sa kanila.
"We have no Choice." Sagot lang muli akin ni Archist.
"Siguro dapat linisan nalang natin diba?. Tara na?" Alinlangang yaya ni Cass, hindi parin ako makapaniwalang nakatingin doon.
"Mas maganda pa ang tinirahan ko sa gitna ng gubat kesa dito." Usal ko
"Ok Sana Kaso kung sa gubat yun ay masyadung malayo sa Centro." Tugon ni Archist.
"Seryuso na ba talaga to? Wala ng iba?" Paninigurado ko pa kaya binatukan na ako ng lalaki. "Aray ko naman!" reklamo ko.
"Wala na nga, Ang kulit mo." Asik nya.
"Archist! Ikaw kaya ang batukan ko dyan!" Galit na suway ni Cass kaya napangisi ako at lihim na bumungisngis bago dilaan sya pang asar.
"Oo nga Cass. Ang sakit tuloy ng ulo ko," Paawa kung sabi at inangkla ang braso ko sa braso nya.
"Tsk, Oo na, Mas ok kung simulan na natin mag linis. Lumipat nalang tayo kapag may sapat na tayung pera," Sagot nito, Tumango nalang kami ni Cass at pumasok na doon.
"Ok dito sa isang kwadra kami nalang ni Eli then doon ka sa kabila," Sagot ng Kasama ko, Parang style barn talaga Yun pero Ang sinabi sa amin Nung lalaki na natagapaglinis Dito ay mga kabayo daw Ang nakatira, wala na nga lang ngayun.
"Segi tapus ako nalang ang maghahanap ng ilang gamit na kailangan natin," Pag sang ayon ko at tumalikod paalis doon.
"Psh. Tatakas ka lang eh." Asik ni Archist.
"Ok lang yan, Kailangan din naman natin ng ilang kagamitan." Kontra Naman ni Cass kaya wala syang nagawa kundi ang umirap habang ngiting ngiti akung umalis doon.
Bawal mag bigay ng impormasyon sa totoo mung pagkatao sa kabilang mundo kaya wala parin kaming alam sa isat Isa. Hindi naman sa bawal pero hindi namin sinabi o pinag usapan yun.
Ok lang sa akin at ganun din sa kanila, Pare pareho lang naman kami nag iingat at Isa pa sa mundong to walang kasiguraduhan, At walang permanente.
Inilibot ko ang aking paningin sa paligid, Madali kung nakabisado ang lugar dahil narin nilibot namin to kanina.
"Ano bang kailangan namin?" Bulong kung tanung sa sarili at naglakad sa gilid malapit sa isang nagtitinda ng mga prutas, Maraming bumibili doon kaya sigurado akung di nila ako mapapansin.
My Ghod! Patawarin nyo po ako, Ngayun lang to promise.
Sabi ko sa sarili at pasimpleng kinapitan yun isa-isa at tineleport papuntang bag na nasa likod ko.
"Shockss dapat sa mabuti ginagamit ang magic eh." Bulong ko pa at nagmadaling naglakad palayo doon na walang nakapansin. "Thief dapat pala ang pinili ko psh." I chuckle.
Dumiritso ako sa Smith Shop na pagmamayari ng matandang si Arif.
"Oh. Nabisita ka yata." Salubong nya, ngumiti ako at naupo sa may upuan at doon ko inilapag ang mga nakuha kung prutas. "Andami nyan ah. Saan ka kumuha ng pambili?" Tanung nya pa ulit kaya napakagat labi akong umiwas ng tingin.
"Kunti lang naman to ah." Dipensa ko. Limang apple lang naman yun, dalawang Orange at isang piling ng Saging! "Oo nga pala may itatanung ako sayo," Pag iiba ko ng usapan mukhang di nya narin naman na pansin hehe. "Matanda kana ah? Bakit ka nandito?" Tanung ko.
"Alam mo kasi Matagal ko ng gusto ang pag gawa ng mga sandata." Kwento nya "Sa tunay na mundo ay hindi naman ginagamit ang mga yun kaya ginusto kung pumasok dito at gawan ng sandata ang bawat isang manlalakbay." Dugtong nya. Tumatango kung pasimpling ibinalik sa bag ang mga prutas at kumuha ng isang mansanas bago kinain yun habangnakinig sa kanyang kwento.
"Pano yan ngayun? Maaaring di kana makalabas," Sabi ko pa.
"Lahat naman tayo ay maaaring hindi na makalabas dito," Natatawa nyang sagot.
"I mean, Kaya pa ba ng katawan nyo? Ilang buwan na ako dito pero nanirahan lang ako sa gubat, Ng maglibot kami kanina ay may ilan kaming nakita na nanghihina na at sabi ni Cass ay baka di na daw kaya ng katawan nila sa totoong mundo dahil narin sa lakas ng power na ng gagaling dito sa game." Paliwanag ko pero nagkibit balikat lang sya.
"Alam mo bang Isa ako sa 500 na naunang pumasok dito," Imporma nya na nag palaki sa mga mata ko.
"Talaga?!" Gulat kung tanung, natatawa naman syang tumango.
"Nag tatrabaho ako sa Techno-Vgame Corporation na pag mamayari ni Mr. Stroam, Isa ako sa Matagal ng nag tatrabaho doon at sa tinagal tagal na pag susuri at pag aaral ay nabuo ang larung ito, Hindi pa talaga to tapus pero nag padala sila ng 500 tao dito sa loob, Ang mga may gusto lang ang pinadala nila dahil hindi pa kami nakakasigurado kung ligtas to." Kwento nya, napalunok ako at mas naging interesado. "Isa ako sa mga nagpresintang pumasok sa mundong ginawa ng pinaka matalinung tao sa kasaysayan at ng makapasok ako dito ay ginusto ko ng hindi na lumabas pa," Natatawa nya pang dugtong. "Nagkaroon pa noon Ng problema na kailangang ishutdown Ang Buong system nito pero mabuti nalang at walang nasaktan, Nagkalat na ngayun ang mga manlalaro samantalang nung unang pasok ko dito ay halus mga tao lamang na naka program ang mga nandito." Patuloy nya.
"Kung ganun. Hindi kaya ang Demon lord ay pinrogram lang din." Saad ko.
"Isa lang yung program. Lahat ng halimaw dito ay isang program lamang." Sagot nya
"Edi madali lang natin yung matatalo!" Nabubuhayan Ng loob kung Tugon ko.
"Ang may buhay kapag lumaban sa isang may buhay ay walang kasiguduhan kung sino ang matatalo o mamamatay, Parang sa larung to, Ang mga halimaw ay program lang na parang sa mga RPG games, Kung Isa kang manlalaro mula sa labas ay wala kang dapat Ipagalala kung matalo ka dahil kahit mamatay ka ay maari ulit mabuhay ang character mo, Pero sa lagay natin ngayun ay Hindi tayo pweding lumaban basta-basta dahil lang sa program lang sila." Paliwanag nya.
"Pero bakit?" Takang tanung ko.
"Dahil kahit tayo sa mundong ito ay program lang din." Sagot nya na nag patigil sa akin. "Ang mga halimaw sa mundong ito ay may buhay at pinrogram sila para patayin kung sino mang tao ang makikita nila, At tayo bilang tao sa mundong ito ay higit na mas mababa ang buhay kumpara sa mga Demons na'yon At naka program tayo para labanan ang mga halimaw." Dugtong nya.
"Huh? Nalilito ako, Pano mo nasabing naka program din tayo? Eh hindi naman nila tayo pinapagalaw at tapus na tung game bago pa tayo pumasok dito." Takang sabi ko.
"Hindi ko Alam kung bakit nawala ang log out point na isang daan para makalabas ang player sa mundong ito, Pero naging Isa itung dahilan para makontrol tayo ng game, Kung titignan mung mabuti." Huminto sya sa pag sasalita at bumuntong hininga. "Kung may log out point dito at maari namang lumabas at pumasok ang player. Bakit pa nila gugustuhing lumaban diba? Mas gugustuhin ng lahat na mag adventure at libutin ang buong lugar para magpakasaya, Pero dahil sa hindi malamang dahilan ay nakulong ang libo libong manlalaro dito," Patuloy nyang sabi. "At ngayun. Para narin tayung pinrogram para pumatay ng halimaw. Dahil kinakailangan natin yung gawin para mabuhay."
Lumabas akung tulala sa shop ng matanda, Hindi man sya sigurado sa mga sinabi nya ay nakukuha ko na ang punto nun, Pero yun ba talaga ang dahilan? Kinulong nila ang mga manlalaro dito para Controlin? Para mag laban laban at pumatay? Para gumawa ng isang mundo kung saan sila ang panginoon?
"Dad. Bakit mo to ginawa?" Bulong ko. "Sabi mo ay kinakailangan patayin ang nag constitute ng game para maka survive ang lahat, Pero bakit? Para saan? Kung pwedi namang nung una palang ay hinayaan mo ng makalabas na ang mga manlalaro dito ng walang pinapatay." Dugtong ko kasabay ng pagtulo ng luha "Hindi ko sya nakasama dahil sa oras na ginugul nya sa larung to pero, Sigurado ako, Sigurado akung hindi sya ang may gawa kung bakit ang isang paraiso ay naging impyerno, Hindi nya yun magagawa sa sarili nyang obra."
Ngayun Para akung nasa isang panaginip at hindi ko Alam kung kailan ako magigising.
Nagpatuloy ako sa pag hahanap ng gamit na kailangan namin pagtapus Ng mahabang pag iisip, Hanggang sa mapunta na ako sa isang lumang iskinita na mukhang wala ng dumadaan.
Lumiko ako doon at nag hanap ng bagay na tinapon na ng mga tao dito na maari pang magamit.
"Shockss kaylan pa ako naging basurera?" Takang tanung ko sa sarili ko at nag patuloy sa paglilibot doon pero wala rin akung napala.
Napairap ako at aalis na Sana pero may nahagip bigla ang aking mata, Agad akung lumapit doon at nakita Ang Isang lumang gasera.
"Ayus pa to ah," bulong ko at agad yung kinuha bago tineleport papunta sa loob ng bag. Alam ko namang dapat hindi inaaksaya ang mahika pero nakakatamad kasing buksan payun para lang ilagay yun eh!
"Mabuti siguro kung bumalik na ako doon sa tinutuluyan naming kwadra ng kabayo." Bulong ko at sumama ang mukha ng maisip nanaman yun, Dahil sa larung to marami akung naranasan na never kung naranasan sa totoong mundo, Tsk.
Muli akung naglakad pabalik, pahapon na rin pero parang mas dumarami lang Ang mga tao sa paligid, Karamihan dito ay may dalang sandata.
"Ano kayang meron?" Bulong ko At nag mat'yag pa muna hanggang sa tuluyang makarating sa tinutuluyan namin.
"Hi Cass, Archist." Bati ko pag balik ko doon.
"Anung nakuha mo?" Tanung ni Cass, tinanggal ko yung bag ko at inabot sa kanya.
"Yan lang wala na," Sagot ko at bumaling sa lalaki "Arch anung meron?" Tanung ko.
"Siguro mang hahunting." Sagot nya sa akin "Madalas yan tuwing gabi, Mas lumalabas kasi ang mga mababangis na hayup, Ang iba naman ay Kumukuha ng Quest." Dugtong nito
"Kasi Elicia ang iba ay nag papalakas dito at nag iipon ng pilak para makapunta sa susunod na bayan." Paliwanag naman ni Cass.
"Susunod na bayan? So maraming bayan at lugar dito?" Gulat kung tanung.
"Yeah. Even the demon lord have there own Place." sabad ni Archist.
"Wait-- so saan makikita ang demon lord?" Takang tanung ko ulit, Ako lang yata Ang walang Alam sa amin eh.
"Ang demon lord at iba pang kampon nito at nakatira sa dungeon, ang ibang halimaw na sumusugod sa mga bayan ay doon din nanggagaling bukod sa mga nakatira sa gubat." Paliwanag muli ni Cass.
"Nasaan ang dungeon kung ganun?" Tanung ko nanaman.
"Matatagpuan yun sa malayung bahagi ng mga bayan, May ilang mga pinapadala rin ang matataas na guild para mag bantay at mag masid doon," Sagot nito.
"Pano mo nalaman yan Cass?" Nanlilit ang mata kung tanung, tumawa naman sya at napakamot sa ulo.
"Sabi lang ng kaibigan ko," Sagot nya.
"At sinung kaibigan?" Nakataas ang kilay kung tanung, Mas tumawa sya at hinampas ang braso ko bago pinisil ang aking pisnge.
"Ikaw talaga napaka matanung mo." Sabi nya bago ngumiti "Si Night" Bulong nya.
"Archist! Ihanda mo yung sandata mo May nag aaligid na lalaki kay Cass! Siguradong iba ang intention nun!" Sigaw Sigaw ko kaagad namang nangunot ang noo ng lalaki at lumapit sa amin.
"Who is he?" Seryuso nyang tanung.
"Nigh-- Aray ko Cass!" Reklamo ko ng Bigla nya akung batukan.
"Wala yun Arch, Nantitrip lang yan si Elicia." Sagot nya at tumawa.
"Who is he?" Muli lang tanung ng lalaki, Pigil Ang tawa ko lang naman sila na pinanood.
"Umm, Si night lang yun, Na kwento ko na sya dati sayo Diba." Sagot ni Cass dito.
"Ok, Don't come near to that guy again," Utos ni Archist dito bago bumaling sa akin "Tell me if that guy went near to my girl." Utos nya rin bago kami talikuran.
"Copy!" Sigaw ko at bumungisngis, lukot naman ang mukhang tinignan ako ni Cassie.
"Elicia!" Reklamo nya kaya mas lumakas ang tawa ko.
"Possessive ang Bf ah, Sana everyone!" Pang aasar ko, nanlaki naman ang mata nito at namula ang buong mukha na mas nag patawa sa akin. "By the way, Sabihin mo lang kung nakuha mo na yung gamit sa bag ko ha," Sabi ko at nag paalam muna.
Nag lakad lakad nalang muna ako hanggang makarating sa isang tulay. Tahimik akung Umupo doon at pinagmasdan ang buwan sa reflection ng tubig.
Marahan kung ikinumpas ang aking kamay habang nakatutok yun sa tubig at Isa isang nag taasan yun na hugis bula na Nagpangiti sa akin at pinaikot pa yun sa ere bago basta nalang binitawan dahilan kung bakit tumalsik din sa akin ang tubig, Mahina akung natawa sa Sariling kalokuhan at napabuntong hininga. Hindi ko inakalang mararanasan ko ang ganito.
Dahil sa isang laro, naramdaman kung napaka makapangyarihan ko At dahil narin kay papa na nakasama ko dito, kahit na Hindi ko Alam kung sya ba talaga yun o hologram lang din na pinrogram para mag pakita sa player, pero dahil doon nalaman ko ang lahat.
I miss father so much, I want to give him a Justice he deserve, I want to kill those guys who killed my father.
Wala namang kasalanan Ang papa ko Diba?
Natigilan ako sa pag iisip dahil biglang kumalabog ng malakas ang aking dibdib, Kaagad akung napatayo at inilibot ang paningin sa paligid.
"Who's there?" I ask then sommon the magic maze I have on my right hand. "Show yourself!" I shout but still no one response. "The fuck." bulong ko ng unti unti ng nawala yung presensya na naramdaman ko kanina.
"I can't be wrong" I whisper again. Hindi ako pweding mag kamali dahil naramdaman ko talaga at hindi lang basta presenya dahil napaka lakas nun. "Is is a demon?" I ask to myself.
"Elicia."
"AY DEMON!" Napasigaw ako sa gulat ng may biglang kumapit sa balikat ko. "Ano ba! Wag ka ngang manggulat!" Reklamo ko kay Archist pero nanatili lang syang seryuso.
"Just forget what happened." Sabi nya at bahagyang tinapik yung balikat ko at tumalikod "Tara na, wag mo nalang sabihin kay Cass ang nangyari ngayun, Siguradong mag aalala yun." Sabi pa nito, napatango nalang akung sumunod sa kanya Pero Hanggang sa makarating kami doon sa kwadra ng kabayo na tinutuluyan namin ay binagabag Ako Ng nangyari.
"What was that?" Takang tanung ko sa sarili.
"Huh? Ano yun?" Takang tanung din ni Cass kaya napabalik ako sa sarili.
"Ahh, Umm ano, Wala! Naisip ko lang yung nag nakaw sa akin, Oo tama, yun nga! Sino kaya yun no?" Tanung ko, umirap lang sya at natawa.
"Ewan sayo," Sagot nito at inayus yung higaan namin. Alam kung Weird at nakakaawa talaga kami dahil sa kwadra kami ng kabayo matutulog pero...
"BAKIT NAMAN PATI HIGAAN NATIN DAYAMI!!" Reklamo kung sigaw na halus yumanig sa Buong kwadra kaya Agad nya akung binatukan.
~•~