"Hoy!" tapik ng kaibigan n'yang si Plitch sa kan'yang pagmumuni-muni.
Pletina Linchie ang pangalan nito pero Plitch ang nakasanayang itawag na n'ya dito ayon na rin sa kagustuhan nito.
"Plitch kase ang paborito nitong cartoon character pati ng ina nito.
Nakilala nya ito noong mga panahong wasak na wasak ang puso n'ya nang dahil sa sawing pag-ibig.
Naalala pa n'ya 10 years ago gabing-gabi na ay mag isa siya sa tabing dagat at lasing na lasing, iyak siya ng iyak noon dahil ang kaisa-isang lalaking kan'yang minahal ay nakipaghiwalay na sa kan'ya at ang masakit pa ay sa sulat lamang ito namaalam. Akmang lulusong siya sa tubig noon nang biglang may sumigaw sa kan'yang babae,
"Hey! Miss magpapakamatay kaba?! sigaw nito.
"High tide ngayon at madali kang tatangayin ng tubig! dagdag pa nito.
Nahintakutan sya sa sinabi nito at kaagad umahon.
Bagaman at sobrang kirot ng kan'yang puso ay hndi n'ya gugustuhin magpakamatay.
At doon nagsimula ang kanilang pagkakaibigan.
Saglit na sinulyapan muna nito ang hawak n'yang gitara at isang kapiraso ng lumang papel bago ito nagsalita.
"Mukhang nagmumukmok ka na naman ah!" puna nito.
Umiwas siya ng tingin dito.
Totoo naman kasi ang sinasabi nito.
Nagmumukmok na naman siya, nahagilap na naman kasi n'ya ang kan'yang gitara na regalo sa kan'ya ng ex-boyfriend niya-- ng dahilan ng kan'yang pagmumukmok.
Yumuko sya at sinimulang tugtugin ang kantang Right Here Waiting.
Ayaw na n'yang kaawaan na naman siya nito sa tuwing nakikita nitong malungkot siya dahil sa kan'yang sawing pag-ibig.
Nasa kalagitnaan na siya ng pagkanta ng muling nagsalita ang kaibigan.
"Haaaaay.. Einy!" tawag nito sa palayaw n'ya.
"Its been a long time! You have to finally forget the past and move on!" wika nito na paulit-ulit n'yang naririnig sa mga labi nito sa tuwing siya ay pupunahin nito.
Napatigil siya sa pagtugtog at napatingin sa malayo.
Kailan ba siya makakalaya sa kahapong iyon kung heto't may naiwan sa kan'yang bagay na ala-ala ni Lian Salvador-- ng kan'yang kahapon. Ang kanyang first love.
Ilang ulit na n'yang gustong ipamigay o sunugin na lang ang gitarang iyon na nagpapabalik ng kan'yang ala-ala sa nakaraan pero hindi nya kaya-- hindi n'ya magawa, nasasaktan siya kasi para sa kan'ya ito ang buhay niya-- ang nagbibigay sa kan'ya ng lakas para mabuhay.
Malungkot n'yang pinagmasdan ang kan'yang hawak na gitara, itchurang bago pa rin iyon kahit luma na palagi kasi n'yang nililinis at inaalagaan para sa pagbabalik sana ng taong may ari niyon ay makikita nitong pinahahalagahan niya ang mga gamit na nagmula rito.
Katulad ng pagpapahalaga niya sa relasyon nila noon-- na kahit malayo sila sa isat-isa ay ito lang ang itinatangi ng puso niya at hindi pagtataksilan.
Kaso wala na. Ito ang unang bumitaw. Nagpadala ito sa kanya ng sulat na naglalaman na tinatapos na nito ang kanilang relasyon dahil may mahal na itong iba at magpapakasal na ang mga ito.
Labis labis s'yang nasaktan ng mabasa ang sulat na iyon. Halos madurog ang puso n'ya sa sobrang sakit na nararamdaman. Bigla ay gumuho ang mundo niya-- kaytagal n'yang naghintay, ang daming mga pangarap ang nabuo sa kan'yang isip habang hinihintay ito. Ang tagal n'yang umasam na muli itong makita at makasama.
Kaya pala hindi na ito tumatawag at sumusulat sa kan'ya noong ito ay nasa Amerika iyon pala ay doon na nito balak tumira kasama ng bagong babaeng iniibig nito at pumalit sa kan'ya sa puso nito. Malalim na sugat ang iniwan ng ala-alang iyon sa kan'yang puso at kailanman ay hndi na n'ya iyon malilimutan.
"Einy, Einy okay ka lang?" boses iyon ng kan'yang kaibigan na nagpabalik sa kan'ya sa kasalukuyan.
"Kanina pa ako salita ng salita dito, iyon pala ay nakatulala ka pa rin dyan!" inis na sabi nito.
"Ang sabi ko kalimutan mo na siya! Wala kang mahihita kung magmumukmok ka lang palagi dito sa bahay! Eh kung lumabas labas ka naman at makipag date, 'di hndi sana nasasayang iyang ganda mo! Ang dami mong manliligaw na hindi mo naman pinag-uukulan ng pansin! Go out with them, malay mo isa na sa kanila ang magpatibok muli ng puso mo!" mahabang litanya nito.
Napatitig siya dito, oo nga pala mahigit sampung taon na ang halos nakalipas pero hanggang ngayon ay wala pa rin s'yang pinag-uukulan ng pansin sa mga lalaking nagpapalipad hangin sa kan'ya.
Marami na s'yang sinasayang na panahon sa kanyang buhay.
"Oh, ano?! Sakin ka na naman nakatingin tapos mamaya tagus-tagusan na naman iyang mga titig mo, aba! Baka mamaya ay matunaw na ako n'yan!" biro pa nito.
Pilit s'yang ngumiti pagkuwa'y nagsalita.
"Si Max? banggit n'ya sa pangalan ng manliligaw na katrabaho nito. Ano sa tingin mo, okay ba siya? Eh kung sumama kaya ako sa kan'ya? Nagyayaya kasi s'yang magbaksyon kami sa resort nila sa isang linggo." pag-iiba n'ya sa usapan.
Nangiti ito pagkuwa'y nanlaki ang mga mata.
Napamaang s'ya dito.
"Bakit may nasabi ba akong masama?" nagtatakang tanong niya.
"Si Max?!" Halos nanlalaki ang mga matang bulalas nito.
"Oo, bakit?" tanong niya.
"Eh, addict kaya iyon! Malakas pa daw tumira ng shabu!
Baka mapahamak ka lamang doon!" anito na nagbibigay na naman na payo.
Nagulat talaga siya sa sinabi nito.
"Nagbibiro ka ba? Ikaw ha masama ang namimintang at nagsasabi ng masama tungkol sa kapwa." aniya.
Napasimangot sa kan'ya ang kaibigan.
"Mukha ba akong nagbibiro? Tingnan mo nga itong pagmumukha ko, totoo ang sinasabi ko ano! Bali-balita sa opisina bagama't mayaman iyang lalaki na iyan ay addict daw. Siguro ay sa impluwensiya na din ng mga barkada." anito na napabuntong hininga.
"Pero-
"Kaya ikaw! Putol nito sa iba pa n'yang sasabihin.
"Huwag na huwag kang magsasama sa lalaking iyon ha!
Baka mapariwara ang buhay mo! Alalahanin mo iyan, 'wag mong pagbasehan ang mukha dahil marami na ngayon ang gwapo at mayaman na addict! Mas gustuhin ko pang magmukmok ka na lang dito sa bahay kaysa sumama sa Max na iyon." parang nanay na pangaral nito sa kan'ya.
Ganoon ang kan'yang kaibigan mas concern pa yata ito sa kan'yang kalagayan kay'sa sa sarili niya. Napailing na lang siya.
"Okay sige na.. hindi na ako maghahanap ng lalaking mamahalin kasi alam kong nag-iisa lang siya sa puso ko." litanya niya na ang tinutukoy ay ang ex n'yang si Lian.
Napasimangot ito.
"Ayan ka na naman eh! wika nito.
"Nag-eemote ka na naman!"
"Hindi na ubos na ang luha ko eh." biro n'ya dito para itago ang nadamang kalungkutan.
"May naisip na ako ngayong summer." pagkuwa'y aniya.
"Ano?! excited na tanong nito. Hindi yata nahalata ang kalungkutan niya.
"Pupunta ako sa Cagayan, doon muna ako magbabakasyon-- hndi pa siya natatapos magsalita ay pinutol na nito.
"What?! nawala ang excitement sa mukha nito.
"Hindi ba't sinabi mong ayaw mo na munang bumalik doon kasi nandoon ang lahat ng ala-ala ng ex mo na gusto mo ng kalimutan? naguguluhang tanong nito.
"Matagal na iyon Plitch and besides pupunta lang naman ako doon for the sake of my family. Halos sampung taon na akong hndi nakakauwi sa amin." malungkot na sagot niya dito. Pati ang pamilya n'ya ay nakalimutan na niya para lang limutin ang isang bagay na alam n'yang tapos na.
"I'm sorry..anito.
"Ang buong akala ko--
"It's ok." salag n'ya sa sasabihin nito.
"Hindi ko na gugustuhin saktan pa ang sarili kong damdamin."
Napabuntong hininga ito.
"Gusto mo bang samahan kita doon?" tanong nito.
Sinulyapan muna n'ya ang kaibigan bago nagsalita.
"No need my friend, hindi ba ang sabi mo ay may pupuntahan ka this week?" tanong niya.
"This week?" balik tanong nito.
"Kailan na ba ang Alis mo?"
"Tomorrow.." simpleng tugon niya.
"How long will you stay there naman?" muli ay tanong nito.
"Mga two to three weeks." aniya.
"Tagal naman!" tangkang pagbibiro nito na ikinangiti niya.