ESAIAH FOLLOWED his gaze to Kiera as the latter went out of the room.
Fuck! Fuck! Fuck! So fucking fuck!
What the hell did you just do, Esaiah?
Teacher ka and yet how dare you slammed your lips on hers! Where did you put your brain, huh, you dimwit? How are you gonna face her later? The next days? You didn't use your fucking head, you dick!
Halos sabunutan na ni Esaiah ang sarili niya kung hindi lamang siya nasa loob ng klase at inaayos ang mga gamit niya.
He quickly grabbed his bag and headed towards his private office.
Bawat hakbang niya ay mistulang inililipad siya sa alapaap.
Hindi lamang niya inasahan ang sumunod na hakbang ng dalaga—she slapped him real hard.
Nagpapasalamat na lamang si Esaiah at ito lamang ang ginawa nito.
He believed that he deserved it anyway. Kulang pa nga siguro iyong kabayaran sa ginawa niya dito.
For fuck's sake, Esaiah kissed Eri without permission! That must be punishable!
Ang daming gumugulo sa isip niya. Halo-halo iyon at hindi alam kung paano iyon aayusin.
Kung hindi mo kasi sana hinalikan...
Ang dami niya ring tanong para sa sarili na hindi niya din alam kung saan kukuha ng sagot.
His head was malfunctioning. He couldn't understand himself anymore.
Why kissed her in the first place?
Ano ba kasing pumasok sa kukote niya at hinanap niya ito? Paano na lang kung may nakakita? Paano na lang kung may dumaan doon bigla na kapwa nito estudyante at nakita sila sa ganoong posisyon? Paano na lang kung may nagvideo? Paano na lang kung nakita sila ng librarian? Paano na lang niya kakausapin o pakikisamahan man lang ang dalaga? Paano siya magtuturo sa harap nito? Ano na lang kaya ang iisipin nito sa kaniya? Na isa siyang manyak at walang galang na guro?
Napakadami niyon at hindi alam ni Esaiah kung paano pa ba iyon kakaharapin.
He threw his self towards his swivel chair and just put the bag he was holding on the table.
Ano bang mayroon at unang araw ay ganito na ang mga nangyayari?
As he put himself to a deep thinking, Esaiah couldn't forget how soft and kissable her lips was.
It was like she tasted sweet like strawberry aside from the fact that it was her scent, alright. He literally craved for more as he thought about it deeply.
He was intoxicated. She had bewitched him. Her lips was like a potion. She possessed something he himself couldn't identify either. What he knew was that he couldn't forget everything.
All that happened was like a video being played again and again and again. Nonstop. No pause.
The day is not yet over and here they are, they already went too far for a student and teacher.
Mabuti na lamang at vacant siya sa mga susunod na oras hanggang sa mag-tanghalian.
Napapansin na lamang kasi niya ang sarili na matiim na niya itong tinititigan. Kaya hindi na din halos lumilingon sa kaniya ang babae.
Esaiah carefully leaned his back and combed his hair frustratedly.
Mapapahamak pareho ang reputasyon nila kung hindi niya pipigilan ang sarili. Masyadong delikado ang ginawa niya.
He enjoyed the kiss they shared but he never think of what will happen next.
What if there were CCTV's out there? The university, after all, is one of a hella prestigious school. One of the top schools in college in the Philippines.
Kaagad siyang naalarma. Esaiah run rapidly until he reached the library. He needed to check. Hindi niya hahayaang mapagpiyestahan ang dalaga ng dahil sa kaniya.
Nabungaran niya ang librarian. Si Ma'am Andaya ang naroroon ng mga sandaling iyon. Kilala siya nito at ngumiti lamang ng tipid ng makita siya.
Hindi siya nagpahalata na nagmamadali siya. Sa pinto pa lamang ay nakita na niya agad ang dalawang CCTV cameras na nakalagay sa dalawang bahagi, sa kanan at sa kaliwa.
Napaisip siya. Kung sa labas nga ay mayroon, sa loob pa kaya ay wala? Imposible!
Inilibot niya ang tingin sa loob. Lahat ng sulok nito ay mayroon. Shit!
Lihim siyang napamura. Kinakabahan siya habang nilalakad ang dulong bahaging iyon ng library.
Minsan lamang siya pumunta dito kaya hindi niya alam na ganoon pala karami ang mga kamerang nakatutok doon.
Nang umabot ang kaniyang mga paa sa lugar na pinangyarihan ay kaagad siyang binundol ng kaba.
Nagmamadali siyang lumabas roon. Hindi alintana ang mapanuring tingin ng librarian ng lisanin niya ang lugar.
"Fuck!" Lakad-takbo na ang ginawa niya hanggang sa makaabot sa security building ng unibersidad kung saan doon nakalagak ang lahat ng CCTV footages.
Wala siyang pakialam kung may tumatawag sa kaniyang mga estudyante niya dati para batiin siya sa unang araw ng pasukan.
All that he could ever think about was the footage, the kiss, and Eri. Fuck! He needed the footage to be deleted.
Baka maging eskandalo pa iyon at madadamay niya ang inosenteng estudyante.
When Esaiah reached the building, he quickly went to the room that has a label outside the door that says, "Security: CCTV ROOM."
He knocked three times. He was sweating bullets. His heartbeat was beyond normal.
What have he done?
Slowly, the door opened showing a man on his late 50's. The man was the head security in this field. Esaiah sighed in relief. Thanks God, he knew the man. Mapapansing may katamtamang laki lamang ito ng pangangatawan at may iilan nang puting hibla ng buhok ang makikita sa ulo nito. Sakto lamang din ang tangkad nito para sa isang lalaki. Mapagkakatiwalaan ito. Isa ito sa mga tapat na tauhan ng ama.
Agad siya nitong nginitian na agad din naman niyang ginantihan pabalik.
"Ano po ang sadya ninyo dito, sir? May maitutulong po ba ako?"
Sandali siyang natahimik at alanganing nagsalita. "Magandang tanghali po. Gusto ko lang sana na tingnan ang footage sa may library. Pwede ho kaya yon?"
"Ay, opo naman, sir. Walang problema. Anak naman ho kayo ng may-ari kaya kahit anong oras pwedeng-pwede." Bibo nitong sagot sa kaniya.
"Ganoon po ba? May hinahanap kasi ako. Baka makatulong kung dito ko titingnan."
"Sige po, sir. Halina po kayo. Pasok kayo."
Sumunod naman siya dito kaagad. May built-in CCTV cameras din ang pamamahay niya kaya hindi na mahirap para sa kaniya ang gagawin.
Ipinagdarasal lamang niya na sana ay walang nakakita nito o nakakuha ng kopya.
Dahil kapag nangyari iyon, hindi niya alam kung anong gagawin sa taong magpapasimuno noon.
Heaven will break loose and hell will freeze. He swears to God that if that day comes, he'll do anything to destroy it and protect Eri.
Nagsimula itong magpipindot. Sinabi lamang niya sa head security ang petsa, lugar, at oras nang mangyari iyon.
Sinadya niyang medyo maaga pa ang oras na ibinigay niya dito para hindi nito makita ng eksakto ang nangyari. Sinabi niya na ang hinahanap niya ay makalipas pa ang isang oras bago ang nangyari sa loob ng library.
Lumutang ang walang tao na parte ng library. Malayo kasi talaga iyon at hindi masyadong puntahan ng mga estudyante. At isang CCTV camera lamang ang nakapwesto doon sa sulok na iyon kumpara sa iba na dalawa o minsan ay tatlo pa nga.
Nang makita na niya ang video na ipinapahanap, pinigilan niya ito na i-play ang video.
Agad siyang dumukot ng pera sa wallet niya na galing sa kaniyang bulsa.
"Nagmeryenda na po ba kayo, Kuya? Or maybe lunch?"
"Ay naku, sir. Maya-maya pa at wala pang bantay dito na papalit sakin. Pero dadating din iyon."
"Kung ganoon, heto po," sabay inilagay ang pera sa kamay nito, "bumili na po muna kayo. Masama ang nagugutuman. Ako na po muna ang bahala dito tutal papanoodin ko pa ito." Wika niya matapos ituro ang monitor na may footage.
"Naku, sir. Nakakahiya po. 'Wag na-"
"No, Kuya. I insist. Sige na ho ako na muna rito."
"Sige na nga, sir. Mapilit kayo eh." Napakamot pa ito sa batok ngunit umalis din naman agad.
Pagkalabas na pagkalabas nito ay agad niyang hinarap ang monitor at tumipa sa keyboard na nandoon.
Esaiah fast forwarded the footage to the exact time he went there.
Kitang-kita niya kung paanong nag-react ang mukha ng dalaga sa ginawa niya. She was shocked, indeed. Napangiti siya.
Esaiah then started to insert his flash drive laced from his ID on one of the CPU's and do some wonders.
After securing a copy, he quickly tapped over the computer's keyboard and deleted it.
Nakahinga siya ng maluwag. He secured his flash drive and made himself looked like he was watching keenly when the door of the CCTV Room opened widely.
"Sir!" Bati nito kaniya. "Kumusta ho? Nahanap niyo na po ba ang hinahanap niyo?"
Kadarating lang ng head security. May dala na itong soft drinks at tinapay sa kamay. Natapos siya ng mabilis pa sa inaasahan.
Kunwari ay napapabuntong-hininga siyang sumagot, "hindi nga po, Kuya eh. Siguro nagkamali ako. Wala dito..."
"Eh paano na ho 'yan, sir?"
Nagkibit-balikat na lamang siya kapagkuwan ay namulsa siya. "Sige ho, mauna na po ako. Salamat."
"Walang anuman, sir. Ako nga ho itong dapat na magpasalamat sa inyo sa libre niyong pameryenda," anito ng nakangiti.
Ngumiti siya dito at nagsimula nang maglakad sa pinto, "sige po, aalis na 'ko."
Hindi na niya ito hinintay pa na sumagot. Tanging tanguan na lamang ang naging senyales kaya umalis na siya.
Malumanay na ngayon ang dibdib niya kumpara ng pumasok doon kanina.
Mabuti na lang at naisip niya iyon. Kung siguro'y nagpatanga-tanga siya, sira na sila pareho ng dalaga.
This will serve as a lesson. Esaiah will never forget about this.
He should know his reputation. He should know his limitations. Eri should be off limits. Right! That's the right thing to do.
Hindi na niya sigurado kung ano man ang pwede pang mangyari. Hindi niya din alam kung saan pa siya tatahakin ng atensyon niya pagdating sa dalaga.
But there is one thing that he was sure of. Esaiah never regretted every single minute that their lips touched and met. And if he can have the chance to taste it again, he doesn't even care if he was Eri's professor. He would do anything to take her again in his arms.
_notborntoimpress©