Mayamaya pa ay may pamilyar na sasakyan na dumating. She saw the blue Montero own by Hazel.
"Hazel?" sambit niya, napalingon naman si Selim at nagtataka din kung bakit nandito si Hazel.
"Nikki! I was looking at you sa buong school, but I can't find you until Ilker my love said to go here. Baka raw tinangay ka ni Selim at minolestiya." sambit ni Hazel.
"Actually, I'm about to do it! Kaso dumating ka, umalis kana nga panira ka ee!" sambit ni Selim.
"Tita! Ano pong ginagawa ninyo dito?" sambit ni Hazel sa kaniyang tiya at nagmano at humalik!
"Hazel Ann, pamangkin ko! Kailan ka pa bumalik?" sambit ng kaniyang tita.
"Kaninang madaling araw lang po." sambit ni Hazel. Hinila si Nikki ng kaniyang nanay.
"Hazel, pwede mo ba kaming ihatid ng anak ko pauwe! Ito kasing mga baliw na ito pinipilit na mayroon daw kasunduan na ipapakasal si Nikki sa lalakeng iyan, napaka-bastos naman." sambit ng nanay ni Nikki, napangiti naman si Nikki sa pinagsasabi ng kaniyang nanay. Kahit na nilalamon ito ng depression at anxiety nito na nagiging cause ng pagkaloka-loka nito, hindi pa din siya pinabayaan ng ina. Siya pa rin ang number 1 priority nito.
"Pero sinabi ng asawa ko..." naputol yung sasabihin ng nanay ni Selim ng ambahan ito ng nanay Nikki at sinabing,
"WALANG PERO-PERO! AKIN LANG ANG ANAK KO!" sigaw ng kaniyang anak at tinulak na siya papasok sa kotse ni Hazel.
"Mama! Ang cool niyo po." sambit niya sa kaniyang ina, niyakap niya ang mama niya ng makaupo na. Samantalang naiwang tigagal ang mag-ina sa labas at walang napala.
**
Hindi makapaniwala si Selim na nabalewala ang utos ng kaniyang ina. Nakuyom niya ang kaniyang mga kamao, dahil sa babaeng iyon. Never pa niyang sinuway ang utos ng kaniyang ina. Sa lahat ng pagkakataon, lahat ng inuutos ng kaniyang ina ay palagi niyang sinusunod. Ayaw niya kasing makaramdam muli ng kalungkutan ang kaniyang ina. Kaya palagi niya itong sinusunod at never niya itong binigo sa lahat ng pagkakataon, pakiramdam niya nabastos ng sobra ang kaniyang ina dahil sa ginawa ng ina ni Nikki.
"Mga bwesit na iyan! Don't worry mama! Pipilitin kong dalhin dito si Nikki! At hindi ako papayag na bastusin kana lang nila ng ganoon." sambit ni Selim sa kaniyang ina.
"Anak! Pabayaan mo muna silang mag-isip! Ako nang bahala sa mga pananakot na gagawin ko sa mag-ina na iyan. Hindi ako papayag na hindi ko matupad ang ihinabilin ng iyong papa!" sambit ng kaniyang ina at pumapasok na ito sa loob ng tahanan nila, samantalang siya tila lalong lumala ang libog na nararamdaman dahil sa pinagsasabi niya kanina kay Nikki.
**
Kinabukasan! Nagulat nalang si Nikki ng sandaling iyon! Sumugod sa bahay nila ang mga sindikatong pinagkakautangan daw ng kaniyang tatay, pinakita sa kanila ang pirma at xerox ng ID ng kaniyang tatay! Hindi niya mapaniwalaan dahil ayon sa testament ay inutang ng kaniyang tatay ang lahat-lahat ng mga pinapadala sa kanila. Kaya halos madurog ang dibdib niya dahil sila pala ng nanay niya ang dahilan kung bakit nagkanda-utang-utang ang kaniyang tatay. Marami pa man din silang tinutulungan na mga kapos-palad noong nasa barko pa ang kaniyang tatay! Ang alam kasi niya isang assistant ang kaniyang tatay sa barko! Kaya naman laking gulat niya ng malamang namatay ito dahil tila bumagsak ang kinabukasan nilang mag-ina.
"Kapag hindi kayo nakabayad ng dalawang milyong dolyar sa loob ng isang buwan kukuhain namin lahat ng ari-arian ninyo at sa labas na kayo tumira, wala kaming pakielam kung anong mangyari sa inyo." sambit ng nakakatakot na loan shark.
"Ano? Dalawang milyong dolyar? Seryoso ba dolyar? Baka nagkakamali lang kayo sir?" sambit ni Nikki sa mga ito. Ipinakita naman ng lalake ang presyo ng nahiram ng tatay niya. Para pala sa pagsakay nito sa barko ang ibang halagang nahiram. Subalit nilamon iyon ng apoy at tubig ng mamatay ang kaniyang ama. Dahil wala naman sa isang milyon ang iniwan sa kanila ng papa niya, pero aaminin niyang malake ang bawat padala ng kaniyang papa para sa sahod ng isang assistant ng mga kapitan ng barko.
"Nanay! Seryoso ba sila?" sambit ni Nikki sa kaniyang ina. Lalo na siyang naaligaga ng makita niyang tila natulala ang ina.
"Kasalanan ko ito, Nikki. Patawarin mo ko anak ko! Ako ang may kasalanan nito! Na-scam kasi kami nung unang barko na sinakyan niya noon kaya nangutang siya ng pera at ito tayo ngayon, tayo ang sinisingil dahil na rin sa pagiging maluho ko noon! Patawarin mo ko anak!" sambit ng ina ni Nikki. Umalis na yung mga goons at iniwan yung kopya ng kasulatan sa kanila. Lahat ng gamit nila nilagyan ng red tag. Mangiyak-ngiyak siya ng makita ang mga iyon.
"Huwag ka nang malungkot nanay. Gagawa ako ng paraan para mabayaran natin ang lahat-lahat ng utang natin!" sambit ni Nikki sa kaniyang ina.
Nang mga sandaling iyon, kinain muna niya ang kaniyang pride at dignidad. Kailangan niyang mapanatiling nakatayo ang bahay na iyon. Kung hindi lalamunin sila ng takot sa mga loan shark at sa labas sila titirang mag-ina. Kaysa mangyari iyon, naisip niyang isuko nalang ang sarili sa mga Yaman upang mabayaran ang utang ng kanilang pamilya.
**
Gabi na ng sandaling iyon ng may mag-doorbell sa kanilang bahay. Tulog na ang kaniyang ina. Pinagbuksan ito ng katulong at nakita niya kung sino ang panauhin ng ganoong oras.
"Selim!" sambit nito at mugto ang mga mata nito.
"May dalawang milyong dolyar kaba? Pakiusap pahiramin mo muna ako! Susundin ko na ang lahat ng sasabihin mo at ng nanay mo! Pakiusap pahiramin mo ko. Kung hindi sa kangkungan kami pupulutin ng aking ina. Pakiusap, Selim maawa ka sa amin ng mama ko!" pakiusap ni Nikki sa kaniya, umupo ito sa kaniyang kandungan at pakiramdam niya tila nabuhay ang natutulog na agila.
"Diba gusto mo ito? Gagawin ko na ito para lang saiyo." sambit ni Nikki at dahan-dahan na tinanggal ang kasuotan nang masilayan na ni Selim ang loob niyon, hindi na siya nakapagpigil at kinarga niya ang dalaga at masuyong hinagkan ito at dinala sa kaniyang silid. Nang sandaling iyon, wala nang ibang naiisip si Selim kung di ang mabigyan ng hustisya ang kaniyang nararamdaman na init at salamat kay Nikki- malaya niyang napunan ang kaniyang nakakabaliw na pantasya.
--