Velvet Victoire, the point of view.
"Why are you so quiet?" Basag ni Jake sa katahimikang bumabalot sa loob ng sasakyan pabalik ng mansyon nila.
Ang saklap pa ay kaming dalawa lang dito. Sa pagkakaalam ko ito yung sinakyan ni Jace dahil nakita ko siya kanina na mag-isang pumasok at pumarada ng sasakyang 'to.
So Jake ended up driving the car and I'm on the passenger's seat. Pinilit ko naman na sumama lang ako kay Lily, but she refused dahil may pupuntahan pa sila ng kapatid niyang si Sasha.
I sighed. Hindi ako magsasalita.
"Why on earth is so quiet?!" Napatingin agad ako kay Jake dahil bigla siyang nagdabog. Umigting pa ang panga niya dahil siguro sa inis dahil hindi ko siya pinansin.
"Kasi ayokong magsalita." Inirapan ko siya. Kita ko sa gilid ng mata ko na ang sama ng titig niya sa akin.
"What?" Iritableng tanong niya. Hindi ko siya pinansin at sa halip ay inayos ang sarili kong upo sabay hila ng dulo ng dress na suot ko.
Tinitigan ko muna siya bago huminga nang malalim. Diniretso ko ang titig ko sa daan at nanahimik ulit.
Nasa kalagitnaan na kami ng isang madilim na parte ng daan nang may biglang sumabog sa  unahan ng sasakyan.
He immediately stepped on the brake. Dahil do'n ay mabilis niyang inangat ang braso niya papunta sa 'kin upang hindi ako masyadong matapon. Even if I have the seatbelt on me, sa sobrang gaan ata ng katawan ko ay muntik akong tumilapon sa harap.
"Shit. Stay here." He unbuckled his seatbelt after checking on me. 
Tumango lang ako sa kaniya. Medyo malayo pa 'yung part na may sumabog, kaya agad na nawala sa paningin ko si Jake pagkalabas niya.
Ilang minuto ang hinintay ko, wala pa rin si Jake. Hindi pa rin siya nakakabalik. I have no choice but to go out from this car at hanapin siya.
Bahala siya dyan. Kung sana ay agad siyang nakabalik--
"Anak ng nuggets!" napasigaw ako nang may tumambad sa akin na lalake.
I was about to turn and run away, pero huli na dahil bigla akong sinipa ng lalake at tumilapon ang katawan ko sa sahig. Umubo ako ng dugo kaya mas lalo akong nanginginig sa takot.
F*ck, f*ck, this place is infested with vampires! Ayoko pang mamatay. May mga pangarap pa ako. Hindi ko pa natupad ang mga pangarap ko para kay tita Aivy at tito Miguel.
Napasigaw na naman ako nang tumalsik papunta sa direksyon ko ang isang lalake na sumipa sa akin kanina. Katabi ko siya ngayon at nakanganga. Blood dripping down from his head.
Oh shit, is he dying?!
Sinundan ko ang direksyon na siyang sumipa sa lalaki at nakita sa unahan si Jake na sobrang pula ang mata mga mata habang ang kamay naman niya ay duguan. Nang bumaling ang tingin niya sa 'kin ay biglang nanlambot ang itsura niya at bumalik sa normal ang kaniyang mata. He quickly wipped off the blood dripping down from his claws on his tuxedo.
Humihikbi akong tumakbo papunta sa kaniya at niyakap siya. Kahit puros dugo ang kamay niya at namamantsyahan na ako, wala akong pake. I almost get killed by that scary monster.
"Salamat," bulong ko habang humihikbi sa pagyakap niya. Hinaplos niya ang likod ko at napapikit ako dahil sa takot kanina.
"Tara na." Inalalayan niya akong pumasok sa kotse at pinaharurot niya 'yon.
I almost got killed. I almost lost my life. Mahal ko pa buhay ko. Ayokong--
Napatingin ako sa kamay ko dahil hinawakan niya 'yon at pinisil--para bang pinapalakas ang loob ko. Nakatingin lang siya sa daan habang nagmamaneho. 
"Who was that back there?"
I see him clenched his jaw. "Nothing important."
༊*·˚༊*·˚༊*·˚༊*·˚༊*·˚༊*·˚˚·*༊˚·*༊˚·*༊˚·*༊˚·*༊˚·*༊
Nauubusan na ako ng hininga dahil sa kakatakbo sa loob ng gubat. I don't even know where and how I get in here. Parang may humahabol sa akin na mga naka-itim. They're all after me. Hindi ko alam kung may kasalanan ba ako sa kanila or what. But all I just did is to run and never look back.
Ngayon ko lang napagtanto na naka-gown ako ng itim, nakalugay ang mahaba kong buhok at nawawala ang isa kong suot na sapatos. I ran as fast as I could until the dead end meets me. Paglingon ko, nakapalibot sila sa akin.
They 're all holding a torchlight. May mga hawak silang garapon na may mga laman doon. Mga kulay green, blue, violet and such. Geez. What are those?
"So sad, Velvet. Your knight will no longer be here. You left the party without asking permission," sabi ng isang boses lalake.
Tumawa naman ang isang babae na animo'y isang nakakatuwa ang nakikita niya. May lumapit sa akin na babae at tinanggal niya ang hood niya. She's wearing her evil smile. Half of her face lang ang nakikita ko dahil medyo blur ang upper part ng mukha niya.
"So long, Vel..." May binuhos siya sa akin that made me scream in pain. Para siyang muriatic acid na ewan. It melts my skin and I can feel it burning.
Napaupo ako sa lupa at pilit na alisin ang sakit sa katawan ko. It's just a liquid, pero grabe ang acid nito. Parang matutunaw din ang mga buto ko nito. But too late, para na akong nawawalan ng buhay.
"No... Please!"
"Velvet!"
Napabangon agad ako habang hinahabol ko ang hininga ko. Pinagpawisan ako nang sobra na pati ang hinigaan ko ay sobrang basa.
"Therese," banggit ko ng pangalan niya. Inabutan niya ako ng tubig at agad ko naman 'yon tinanggap at ininom. "Salamat," sabi ko pagkatapos kong uminom ng tubig.
It's just a nightmare, Vel.
"Pinagpawisan ka nang husto. Nananaginip ka ata ng hindi maganda. Magbihis ka muna."
"Anong oras na pala?"
Hindi agad siya sumagot at pinikit ang mata niya. Maya-maya ay minulat niya ulit 'yon at tumingin sa akin. "It's five in the morning, Velvet. Medyo napaaga kang nagising dahil sa panaginip mo."
Tumango ako at lumapit sa bintana. Binuksan ko 'yong kurtina at agad na tumambad sa akin ang papalabas na araw.
Napangiti ako. Matagal-tagal na rin na hindi ako nakakita ng araw.
Lumingon ako sa likod para sana tawagin si Therese, pero wala na siya doon. Paglingon ko sa pinto, nandun lang siya at nakatayo.
"Ayaw mo bang panuorin ang araw, Therese?"
Umiling siya saka yumuko. "We don't like sun, Vel. Napapaso kami niyan."
Oh. Just like in novels, napapaso din pala ang balat nila. Tumango nalang ako at sinarado ulit ang kurtina.
"Sorry," I mumbled. Humarap na ako kay Therese. "Nasaan nga pala si Jake?"
Natigilan siya saglit at tinitigan ako. "He's with Athena. Mukhang pinaplano na nila ang engagement party."
Napansin kong nanggigigil siya sa pagsasalita lalo na ang pagbanggit niya sa pangalan ni Athena.
Tumango nalang ako sa kaniya at umupo sa kama. Ano pwede gawin ngayon? Kung pwede lang akong lumabas--
"Pwede naman po kayong lumabas, pero wala pong magbabantay sa inyo." Ani Therese.
"Okay lang po," tumayo agad ako at nagtungo sa pintuan. Pinihit ko 'yon at parang isang bilanggo na matagal nang hindi nakalabas na nagtatakbo sa daan.