#IASS02
Pagkatapos naming kumain ni Reign ng lunch ay dumeretso na kami sa klase. Naalala ko na hindi ko pala siya magiging kakalse dahil magka-iba kami ng schedule, kaya nagpaalam narin kami sa isa't isa at dumeretso narin ako sa klase.
Pagkapasok ko sa room ay napansin ko marami-rami narin ang mga estudyante, malapit narin sigurong dumating ang prof namin.
Dumeretso na ako sa upuan ko. Since wala pa ang prof, mag-aadvance study narin ako sa lesson namin ngayon. Sa tulong ni Reign, nag-aaral narin ako ng mabuti. Dati kasi di ako ganoong nag-aaral. Lagi lang akong nakikinig sa prof namin, 'di rin ako masyadong attentive sa klase pero kahit ganun ay hindi naman ako bumabagsak.
Kuntento naman ako sa mga grado ko pati narin ang mga magulang ko.
Habang nag-aaral ako napapansin ko na may nakatingin saakin mula sa likod. Dahan-dahan akong lumingon at nagulat ako noong nahuli kong nakatingin sa'kin yung lalaki kanina sa cafeteria. Si Chris.
Naalala ko yung sinabi sakin ni Reign, na 'wag syang pansinin kaya ibinaling ko nalang uli ang atensiyon ko sa libro na binabasa ko.
Pinagpatuloy ko nalang ang pag-aaral ko. Ilang sandali ay may narinig akong bumukas na pinto at bumungad doon ang prof namin. Agad ko namang inayos ang upo ko. Hindi nagtagal ay nagsimula nadin siyang maglecture.
"Students, please open your textbook on page 236," sabi ni Sir
Habang binabasa ko ang topic naman ay may narinig akong tumawag ng pangalan ko sa likod.
Probably Chris. Ano bang gusto ng lalaking yun sakin?
Umiling nalang ako at itunuon ang atensiyon sa libro. Unang tingin ko palang kung anong lesson iyon ay tumindig na ang balahibo ko.
Personality disorder
Cluster A
-paranoid
-schizoid
-schizotypal
Cluster B
-Antisocial
-borderline
-histrionic
-Narcisstic
Cluster C
-avoidant
-dependent
-obsessive compulsive
"As you can see in page 236 we are going to discuss Split personality, also known as Dissociative Identity Disorder or DID," sabi ni Sir at mukhang lahat kami ay interesado sa sasabihin niya.
Agad na sinulat ni Sir sa white board ang lesson namin ngayon.
"Does anyone know what is the meaning of DID?" tanong ni Sir sa'min at agad na nagtaas ng kamay ang secretary namin dito sa klase.
"Yes, Ms. Smith."
Tumayo sya at nagsimulang magsalita.
"Dissociative Identity Disorder or DID, previously known as multiple personality is a mental disorder characterized by two distinct or relatively enduring identities or dissociated personality states that alternately show in a person's behavior. Accompanied by memory impairment for important information not explained by ordinary forgetfulness," she said with full confidence.
"Alright, thank you Ms. Smith," sagot ni Sir at may sinulat ulit sa whiteboard.
"And also Dissociative identity disorder or DID is one of the most controversial psychiatric disorder with no clear consensus on diagnostic criteria or treatment," pagpatuloy nya.
Sa lahat ng lessons namin sa psychology ay eto ang pinakainterisado para sa'kin. May kakaiba akong naramdaman dito sa lesson na ito kaya wala akong ginawa kundi makinig kay Sir.
"Along with the dissociation and multiple or split personalities, people with dissociative disorders may experience a number of other psychiatric problems, including symptoms." dagdag niya
Sinulat ni Sir sa white board ang mga sintomas at agad ko namang kinuha ang notebook ko at sinulat iyon.
"Such as Depression, mood swings, suicidal tendensies-
Pati pala suicide? Nakakaawa naman yung mga may ganitong sakit, kung meron ako nito, hindi ko alam ang gagawin ko.
"-sleep disorders, anxiety, panic attacks, and phobias, alcohol and drug abuse, compulsion and rituals, psychotic like symptoms, and eating disorders," pagpatuloy ni Sir.
Pagkatapos isulat ni Sr. Williams ang mga symptoms sa white board ay humarap uli sya saamin at tinignan kami isa isa.
"Now class, who among you has this type of illness or perhaps do you know someone who has it?" tanong ni Sir sa'min.
Walang nagtaas ng kamay sa sinabi ni Sr. Williams, ibig sabihin wala saming may ganitong sakit.
"Now class, don't be ashamed or be embarrassed if you have this type of illness, you are not the only person who has it," patuloy ni Sir.
Tumingin ako sa mga kaklase ko at wala ni isa sakanila ang nagtaas ng kamay. Ibinalik ko nalang ang atensiyon kay Sir at nagulat ako noong nakatingin sya sa'kin.
Bakit nya ko tinitignan? May dumi ba sa mukha ko? 'Di ko alam bakit ako kinabahan.
"Yes Mr. Cruz, are you a victim of this type of illness?" si Sir. Williams
Agad akong tumingin kung saan nakatingin si Sir. Napabuntong hininga ako dahil akala ko ako ang tinitignan ni Sir kanina yun pala yung kaklase ko sa likod.
Pinagmasdan ko sya at nakita ko na medyo nakataas yung kamay nya, na parang nag-aalinlangan kung itaas nya ba ito o hindi pero agad na napansin ito ni Sr. Williams kaya natawag sya. Napansin ko na parang natatakot sya at nahihiya na parang hindi nya alam ang sasabihin.
Nakajacket sya na itim na may hood at nakasalamin, nerdy type yung itsura nya. May pagka weird din itong si Damien. Tuwing napasok ako dito sa psychology class lagi ko syang napapansin sa sulok at may kinakausap, parang bumubulong kaya siguro walang nakausap dito kay Damien sa kaweirduhan nya. Maski ako ay natatakot na kausapin siya.
"Mr. Cruz?" ulit ni Sr. Williams
Halos lahat kami ay nakatingin kay Damien.
Unti-unti niyang inangat ang tingin kay Sir pero agad din siyang tumungo na para bang pinagsisisihan nya na tinaas nya ang kamay nya.
"It seems to me that you have this type of disorder, would you mind to share in class what you have experienced?" sagot ni Sir na mukhang interesado sa sasabihin ni Damien.
I don't know why my prof suddenly asked him that. I mean I think it's very inaappropriate and uncomfortable with Damien.
Hindi umimik si Damien at nakayuko padin. Napansin nya rin na lahat ng kaklase namin ay nakatingin sa kanya kaya mas lalo syang nahiya at hindi nalang sya sumagot.
Napabuntong hininga si Sir dahil hindi sumagot si Damien.
"Mr. Cruz, you're failing in this class and I'm sure you don't want me to take you to the principal's office and talk your parents. I'm just asking you a question because it's a part of our lesson. I'm not angry at you, I just want you to participate in this class so you won't fail," paliwanag ni Sir.
Hindi talaga masyadong nagsasalita si Damien sa klase, tahimik lang sya at laging nakatingin sa bintana.
Ilang segundong katahimikan ang bumalot sa loob ng room. Nakayuko padin si Damien habang nakatingin naman si Sir sa kaniya.
Narinig ko ang ilang bulungan ng mga kaklase ko. Ramdam ko ang tension na bumabalot sa'min at hindi ko inalis ang tingin ko sa kaniya.
Unti-unting inangat ni Damien ang kanyang ulo at sabay na tinanggal ang kaniyang salamin. Naningkit ang mata ko habang pinagmamasdan ang pagbabago ng ekspresiyon ng mukha niya. Hindi ko tinanggal ang tingin ko sa kaniya at inabangan ang sasabihin niya.
Kinilabutan ako dahil bigla syang ngumisi habang nakatingin sa baba. Agad syang tumingin kay Sr. Williams habang nakangisi, yung ngisi na nakakapangilabot, yung ngisi na may masamang binabalak.
Napalunok ako habang pabalik-balik ang tingin sa kanilang dalawa ni Sir.
"Trust me Sir. Williams, you don't wanna know," sagot ni Damien at ngayon ay buo na ang atensiyon niya kay Sir.
Kinilabutan ako sa sinabi nya pati narin sa pagbabago ng ekspresyon ng mukha nya, iba na sya sa Damien na tahimik. Tinignan kong muli si Sir Williams na ngayon ay seryosong nakatinging kay Damien. Maslalong lumakas ang bulungan ng mga kakalse ko.
"And why is that?" si Sir. Williams
Pagkasabi nun si Sir ay biglang tumunog na ang bell. Tulala padin ako hanggang ngayon. Hindi ko na namalayan ang pag-alis ng mga kaklase ko sa classroom. Napansin ko na kaming tatlo nalang dito nila Sir dahil umalis narin ang ibang estudyante.
Nakatingin lang sina Damien at Sir. Williams sa isa't isa at ako naman ay dali-dali nang inayos ang gamit ko at tumayo dahil narin sa kaba. Tumingin akong muli kay Damien at nakitang nakangisi padin siya kay Sr. Williams. Agad na akong lumabas ng classroom dahil hindi ko na kaya ang tension sa loob.
What the fuck?