เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี สัญญาไปก็เท่านั้น

หญิงสาวเดินทางมาที่จวนอ๋องด้วยท่าทีไม่รีบร้อน วันนี้นางตั้งใจมาพบเขาหลี่เฉินกงชายในดวงใจเพียงคนเดียว

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี ร้ายมาร้ายกลับ

ดวงหน้างดงามของอ้ายฉิงที่ระคนความเสียใจปรากฏในห้วงความคิดของหลี่เฉินกง หลังจากอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อ

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี ชายที่มีดวงตาสีเดียวกัน

ความจริงเย่ลู่เข่อซิง ไม่ได้อยากจะออกจากหุบเขาอันเงียบสงบที่เขาพำนักอยู่สักเท่าใดนัก แต่เพราะได้รับจ

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี ชีวิตแสนสงบ

เป็นเวลาเกือบปีที่นางหนีออกมาจากที่นั่น อ้ายฉิงนั่งฟังเสียงต้นไผ่เสียดสีกันเมื่อยามมีลมพัด เสียงธารน

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี กบฏหลี่เฉินอ๋อง

รัชทายาทนำกำลังโอบล้อมตำหนักสนมหลิง เสด็จอาที่เขาเคยนับถือตอนนี้เป็นอะไรกัน กลายเป็นคนสับปลับ ไร้ควา

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี พบนางอีกครั้ง

สายฝนที่ตกไปเมื่อตอนบ่ายหยุดไปนานแล้ว บรรยากาศในหุบเขาตอนนี้จึงมีความเย็นชื้นจากละอองฝน เด็กชายพยายา

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี บทส่งท้าย

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี คำนึงถึงความสุขของนาง

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี ทำหน้าที่พ่อ

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี เรือนไม้ในหุบเขา

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี พบนางอีกครั้ง

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี กบฏหลี่เฉินอ๋อง

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี ชีวิตแสนสงบ

เมื่อนางร้ายอย่างฉันต้องหนี ชายที่มีดวงตาสีเดียวกัน