Napadiretso siya ng upo sa narinig mula rito. "G—Gano'n kalaki pala ang damage sa 'yo nang hindi mo makuhanan ng exclusive interview si Jio?"
"Exactly," ani 'to, tinuro pa ang tinidor sa kaniya. "Kaya magdusa ka dahil ikaw naman ang may kagagawan niyon."
"Pero sa pagkakaalam ko ay sikat na business journalist ka, marami pang company tiyak ang kukuha sa 'yo."
"Oo pero hindi ko gusto sa ibang company magtrabaho."
"But, why?" Hindi niya mahanap ang sense sa sinabi nito. Hindi nito gusto sa ibang company na magtrabaho pero naroon 'to sa kaniya at mamamasukan na maid? Seryoso ba 'to?
"Ah, basta!" anito, winagayway ang isang palad sa ere.
Pinagkibit na lamang niya ng mga balikat 'yon. May mga bagay na hindi natin masasabi sa iba and we should respect that.
Wala namang problema kung gusto nito sa bahay niya.
Ah, may problema pala, hindi naman kasi 'to normal na bahay. Iisa lang ang k'warto niya rito...
***
"GOOD morning..." Naghihikab pa na bati ni Art San Martinez sa kaniya.
'Morning," ganting bati naman ni Lizzie rito. Nang lingunin niya ang lalaki ay halos nakapikit pa 'to habang naglalakad.
Maliit lang naman ang condo unit nito kaya napag-usapan nila nito na sa sofa na siya matutulog. Wala namang kaso 'yon sa kaniya dahil siya na nga ang nambulahaw sa nananahimik na buhay nito e, siya pa ba ang mag-iinarte?
"Kumusta ang pagtulog mo?" tanong nito kaagad sa kaniya nang makalapit na 'to sa kaniya at magpunta 'to sa coffee maker.
Nginitian niya 'to kahit hindi pa naman nagtatagpo ang mga mata nila. "Okay lang. Napuyat ako sa pinanood ko sa TV mo."
"Napuyat ka pero ang aga mo naman nagising. Eight pa lang ng umaga."
"Maaga talaga akong nagigising e. Saka baka namahay lang ako kagabi kaya napuyat ako. Salamat pa rin sa pagpayag mong makituloy ako sa 'yo muna."
"Nagkape ka na ba?" pabalewala nitong tugon.
"Oo, tapos na," simpleng sagot din niya. "Mag-grocery tayo ngayong araw na 'to."
Tinaasan siya nito ng kilay. "May trabaho ako, work from home. Businessman ako na kaya hindi nga sumisikat dahil introvert ako, miss."
"So? Hawak mo naman ang oras mo ah. Wala ka na kasing stocks dito sa bahay mo, gusto mo bang kumain ng hangin sa mga susunod na araw?"
"Ang sabihin mo, takot ka lang na magutom."
"Hindi 'no, mas kinatatakutan ko na magutom ka. Sabi sa isang article na nabasa ko about San Martinez, malalakas daw ang topak niyo."
Tumaas na naman ang kilay nito. "Miss, saang article ka ba nagbasa? Bakit hindi ka yata na-inform na hindi ako kasali sa malalakas ang topak na sinasabi mo."
"Sa article online kung saan bida ang Sta. Fe. Doon ang bayan ng mga San Martinez ah," aniya rito. Sigurado naman siya sa nabasa niya kaya malakas ang loob niyang tugunin 'to.
Tinatamad siyang tinignan ni Art. Sa totoo lang, maganda naman ang gising niya ngayon kahit inaalala niya kung saan na siya pupulutin isa sa mga araw na 'to pero mas gumanda yata ang gising niya ngayong napagmasdan niya ang lalaking 'to...
Napakalinis naman ng mukha nito. Ang puti ay parang gatas. Wala 'tong suot na salamin sa mga mata ngayon unlike her na mamamatay 'pag wala niyon. Dahil kakagising lang nito, sabog-sabog pa ang buhok nitong may kahabaan pala 'pag hindi nakaunat nang patalikod...
Nakakatulala pala 'tong pagmasdan sa gano'n kalapit na view. Mukhang mabait talaga ang lalaking kaharap. Matalino type na mabait...
"Hindi ako kasali sa may mga topak na sinasabi mo dahil hindi naman ako belong sa sikat na triplets ng mga San Martinez," ani Art, naramdaman na lang niyang isinara nito ang bibig niya.
Noon lang niya napunang nakanganga pala siya! Nakakanganga naman kasing tunay ang gandang lalaki ng isang 'to, aba!
"H—Ha, a—ahm, oo nga naman... I mean, ang triplets lang ba ang may mga topak?"
Patuloy siyang tinignan nito sa nakakatamad na paraan. 'Yong parang antok na antok pa ang mga mata pati ang katawan.
Lanky si Art San Martinez. Para ngang nabuhay ang mga lalaking oppa sa mga napapanood niyang K-drama sa pormahan nito at saan ba siya nagsuot at bakit ngayon lang niya 'yon napuna?
Naipilig niya ang ulo. Dapat niyang ituon ang sarili niya sa misyon niya rito—ang guluhin 'to sa buhay para makakuha siya ng exclusive interview sa pinsan nitong si Jio San Martinez. Sa gano'ng paraan lang siya makakabalik sa trabaho niya. Kailangan niyang magpursige ro'n at hindi kung ano-ano ang isinasaksak niya sa kukote niya.
"Sila lang ang malakas ang mga topak dahil maisip nila ay maisip nila," simple nitong sagot sa kaniya bago 'to humigop ng kape.
"E, bakit feeling ko pati ikaw?"
"Ano?"
"Kapuna-puna kaya ang lakas ng topak mo. Ano pa ba ang aasahan sa mga San Martinez? Magkakamag-anak naman kayo."
Umiling 'to. "Don't start. Alam ko na kung sa'n papunta 'yan."
Napangisi siya. Saka siya nag-peace sign gamit ang mga daliri niya.
"Baka lang naman makalusot," natatawa niyang aniya rito. Nilapag niya sa harap nito ang egg sandwich na ginawa niya't ininit niya sa oven kaninang nagbanyo 'to. "O, breakfast."
"Thanks," agad naman na nagpasalamat 'to sa kaniya. "About your sahod—"
"Naku, okay lang kahit magkano, 'wag na natin 'yong i-discuss."
Tumaas na naman ang isang kilay nito. "Okay."
O, 'di ba, gano'n talaga kadali 'tong kausap.
"Ako naman ang nagpumilit ng sarili ko rito e."
"Which I remember, para saan ba, Lizzie Ang? Para pa rin ba sa exclusive interview mo kay Jio?" prangka nitong tanong sa kaniya pagkuwan.
Ngumunguya na 'to pero nakakatulala pa rin ang kagandahan nitong lalaki kaya humarap na lang siya sa lababo at hinugasan ang ginamit niyang baso kanina para matuon na ro'n ang pansin niya.
"Kung matutulungan mo ba 'ko, hindi ko tatanggihan 'yan. S'yempre ay magbabakasakali pa rin ako na makabalik sa trabaho." Nakangiwi niyang saad. Naniniwala naman siyang ang lahat ay nakukuha sa dasal.
"Pero nasabi ko na sa 'yo na hindi makabubuti kay Jio ang interview ng company niyo. And also, wala ka naman nang mapipilit dahil nasa honeymoon niya si Jio. So technically, wala ka nang ma-i-interview."