ANG kulay kremang kisame ang unang tumambad kay Roxy nang imulat niya ang mga mata. Tumingin siya sa paligid niya. Where was she?
Malawak na opisina ang kinaroroonan niya. Different shades of blue ang kadalasang kulay na nakikita niya. May mahogany desk sa gitna, sa likod no'n ay ang kulay itim na executive chair. Ang isa sa dingding ng opisina ay gawa sa heavily tinted glass. Sa likod ng sofa bed na kinahihigaan niya ay may malaking bintana. Tumanaw siya ro'n at nagulat sa nakita. Ang computer shop niya!
"Does that mean...?" Naroon pa rin siya sa Game Zone. Everything that happened a while ago came rushing back to her—ang away na namagitan sa dalawang binatilyong customer, ang ginawa niyang pag-awat sa mga ito, ang pagtama ng siko ng isa sa ilong niya, ang dugo...at si Cloud Kaiser.
I own this place, lady.
"Lintek," usal niya nang maalala ang mga katagang iyon. Si Cloud Kaiser ang kakompetensiya niya, ang dahilan kung bakit ini-snob na ng customers ang shop niya. Dapat ba siyang tumawa at sabihing, "What a small world?"
No. wala siya sa mood tumawa.
Umalis siya sa sofa bed at tinungo ang pinto. Napatigil siya sa tapat ng mahogany desk nang mapansin ang nag-iisang picture frame na nakapatong doon. Dala ng kuryosidad—at pagiging pakialamera—dinampot niya ang frame at tiningnan. Larawan iyon ni Cloud at ng kakambal niyang si Ria. Selfie actually iyon na kuha sa loob ng isang sasakyan. Kotse malamang ni Cloud dahil wala namang sasakyan si Ria, unless binilhan ito ni Cloud. They were both wearing an identical baby blue colored T-shirt and plastic rimmed eyeglasses. Ngiting-ngiti si Ria, tila nagniningning sa excitement ang mga mata, habang si Cloud ay nakaangat lang ang isang sulok ng mga labi.
"Ang KJ talaga ng taong 'to," puna niya nang maalala na hindi pa niya nakikitang tumawa o ngumiti nang todo si Cloud. Magpapa-misa siya at kakanta ng Hallelujah kapag bigla itong nag-selfie at nag-wacky pose sa picture.
Noon niya lang napansin na magkahawig na sina Ria at Cloud. Sabi nila, ganoon daw talaga kapag laging magkasama. Magkamukha sila ni Ria, therefore kahawig niya rin si Cloud?
Gah.
Roxy stared at Ria. Three minutes ang tanda niya rito, identical sila ngunit marami ang nagsasabi na mas gusto ng mga ito ang mukha niya. Oval ang hugis ng mukha niya, medyo pahaba ang kay Ria. Manipis at nakaarko pataas ang mga kilay nito kaya mukha raw itong mataray. They got the same button-shaped nose and pouty lips. Their hairs were jet-black; Roxy's was always tied up in a messy bun while Ria loves wearing her hair down. Isa ang hair-do nilang iyon sa palatandaan ng mga tao sa kanila. Tatlong taon na nang huli niyang makita si Ria, mahaba pa rin kaya ang buhok nito? Noong mga teenagers pa lang sila, siya ang taga-suklay ng buhok ni Ria. Naalala niya ang huling beses na dumampi ang buhok na iyon sa kamay niya—nang sumabit ang ilang hibla no'n pagkatapos niya itong sampalin.
"Stupid girl," mapakla niyang sabi nang maramdaman na nama ang kirot ng ginawa nito. She betrayed her, her own flesh and blood. That's the sad thing about betrayal, they said, it never comes from your enemy.
"You missed her, don't you?"
Napapiksi si Roxy at mabilis na lumingon. Napa-"ow!" siya nang tumama ang noo niya sa baba ni Cloud Kaiser. Napatingala siya, agad na sumalubong sa kaniya ang mga mata nitong nanunuot kung tumitig at agad ding sumikdo ang puso niya gaya ng madalas mangyari sa tuwing nakaka-eye-to-eye contact ito.
Pasimple siyang tumikhim at umatras. "A-Aalis na ako." Stop stuttering, idiot! She put the picture frame down and walked passed him. Nasa pinto na siya nang muling magsalita si Cloud.
"Nagpakita na ba siya sa'yo?"
"Hindi pa."
"And if she does, will you tell me?"
"If ever she does, yes, I will inform you." Hindi na niya idinagdag na malabo pa sa sabaw ng adobong pusit ang iniisip nito. Hinding-hindi lalapit sa kaniya si Ria, takot lang nu'ng masupalpal ulit.
Lumapit sa kaniya si Cloud at may iniabot. Ang cellphone niya! Gosh, muntik na niyang makalimutan 'yon. Kinuha niya iyon at ibinulsa.
"Thanks."
"Why are you here, Roxy?" Cloud asked all of a sudden. "You're not here for our service, aren't you?"
Sumipa agad ang defensive side niya. "Ano'ng gusto mong i-imply? Na ikaw ang ipinunta ko dito?"
"Yes," walang kagatol-gatol nitong sabi. Isa pa iyon sa mga ikinaiinis niya sa lalaking ito, masyadong straight-forward, hindi marunong magpaliguy-ligoy. Attack kung attack, kumbaga. "You're snooping on me, on my business. Ikaw ang may ari ng computer shop sa tapat."
Napaawang ang mga labi niya. "P-Paanong—? Pinaiimbestigahan mo ba ako? Sino ngayon ang nag-i-snoop, ha?"
Matabang na ngumiti si Cloud. Lumapit pa ito at isinandig ang isang balikat sa pinto, naharangan nito ang knob at mas napalapit ang distansiya nila. She wanted to step back pero kung gagawin niya iyon, mahahalata ni Cloud na nai-intimidate siya dito. So she stood her ground and squared her shoulders.
Hindi ka nai-intimidate, hindi ka nai-intimidate. Si Cloud Kaiser lang 'yan.
"Sa negosyo, dalawang klase ng tao ang higit na pinagtutuunan ng pansin. First, the target market—the customers. Then, the opponent. You're a competitor, regardless of your business' condition, you're still my competitor."
Nagpanting ang mga tainga ni Roxy. Hindi niya gusto ang tono ng damuhong ito. Hindi niya gusto ang nakikitang kislap sa mga mata nito. "Regardless of my business' condition. Is that your subtle way of saying that my shop was unprofittable? Fine, hindi nga kumikita ang Crest ko at nagsimula iyon nang bigla na lang sumulpot na parang kulugo ang shop mo sa tapat ko."
"Kulugo?" Cloud let out a snort. "I wonder kung saan mo ikukumpara ang kawawa mong shop."
"Aba't—hoy!" Dinutdot niya ito sa pagitan ng mga dibdib. "Hindi porke nasa teritoryo mo ako eh puwede mo nang alipustahin at tapak-tapakan ang shop ko. Hindi ka pa nakontento na ninakaw mo ang customers ko—"
Pinigilan ni Cloud ang kamay niya, halata ang inis sa mukha nito. "Hindi ko ninakaw ang customers mo. Sila ang kusang pumapasok sa shop ko."
Roxy glared daggers at him. Gusto pa sana niyang magsalita at lumaban ng laitan kay Cloud, o kaya ay ihampas ito sa pader—kung papayag ito—pero minabuti niyang itikom na lang ang bibig. Marahas niyang binawi ang kamay dito.
"Tumabi ka. Lalabas na ako." Tinabig niya si Cloud, hindi ito natinag. Hinawakan siya nito sa braso. She winced when some strange sensation crawled to her skin. Shit, ano 'yon?
"I have something to discuss with you, Roxy."
"Sa tingin mo ba gaganahan pa akong makinig sa kung anumang i-di-discuss mo matapos mong lait-laitin ang shop ko?" Sarkastiko siyang tumawa.
"Ikaw ang tumawag ng kulugo sa shop ko 'tapos ako ang nanlalait ngayon?" Bumuntong-hininga ito, humigpit ang pagkakahawak sa braso niya. His palm was warm and his grip was gentle. She was again aware of their distance, of his body inches away from her. His scent was making her hard to breathe. Hindi dahil nababahuan siya dito, in fact, gusto niya ang amoy nito. Hindi masakit sa ilong gaya ng mga pabangong naaamoy niya sa mga kakilalang lalaki. His was clean and mild and— "Mag-i-invest ako sa shop mo. Or I can merge my shop with yours."
Napatanga siya. Ano raw? Invest? Merge? Shop nila?
"H-Ha?" parang engot na tanong niya.
"Tutulungan kitang palaguin ang negosyo mo."
Ilang sandali na hindi siya nakaimik. Nahihirapan ang utak ni Roxy na i-digest ang mga sinabi nito. Tutulungan siya ni Cloud? Siya na sa simula pa lang ay hindi na nito makasundo, siya na "Mister Obnoxious" at "Lion King" ang tawag dito, siya na ipinagtulakan nito palabas ng elevator three years ago. The guy hates her the way she hated him so bakit siya nito tutulungan? Competitor nga ang turing nito sa kaniya. Unless...
"Ano'ng kapalit?" deretsahan niyang tanong. Subukan lang nitong sabihin na katawan niya ang kapalit, ihahampas talaga niya ito sa pader.
Ngumisi si Cloud. Binitiwan siya nito at tumayo nang tuwid. Mas naging foreboding ang aura nito, hindi niya rin gusto ang kakaibang ningning na naglalaro sa mga mata nito. May pakiramdam siya na hindi niya magugustuhan ang susunod na lalabas sa bibig nito.
"Be my fiancée, Roxy," Cloud said. "My temporary fiancée."
Eh? Ano raw?!