Naging excited ako sa pagpasok sa school sa mga sumunod na araw. Ilang araw na din akong nakaharap sa salamin ko at ginamit ang mga nakatambak kong powder and lipgloss na galing kay Missy. Some of my classmate already wear make-ups maybe I experience puberty just like some girls on my age. I also have my period natakot pa ako noong una pero tinuruan ako ni Ate Inday kung ano ang mga dapat gawin. Dapat daw kay maging maingat na ako sa kilos ko dahil ganap na dalaga na ako. 
Inayos ko buhok ko mas ramdam ko ang pagiging self-conscious ko lalo na kapag nandiyan si Franz. 
"Aba naman dalaga na talaga nag-aayos na. Kamusta naman ang crush mo?"sabi ni Ate Inday. 
"Mas dumadami ang nagkakagusto sa kanya hindi ko din sila masisisi dahil sa galing niya sa lahat ng bagay"sabi ko kay Ate Inday. 
"Basta wag ka muna magboyfriend dahil bata ka pa. Hanggang paghanga lang muna para may inspiration ka naman"sabi ni Ate Inday. 
"Hindi ko naman naiisip yan ate dahil ang bata pa namin"sabi ko. 
Bumababa na ako dahil nandiyan na pala si Simon at sasabay sa amin si Missy. 
"Wow, gumaganda ka ngayon my dearest cousin"sabi ni Missy. 
"Hindi naman"sabi ko sa kanya. 
Tahimik lang si Simon hindi na masyadong nakikisali sa usapan namin. Napapansin ko ang pagiging tahimik niya ngunit kapag nandiyan ang barkada ay nakikisali naman siya. Madalas din siya sa cellphone niya ngunit hinayaan ko na din. 
Hinatid namin si Missy at naiwan kami ni Simon. Tahimik lang kami pareho sa sasakyan kahit pagpasok namin at hindi kami nag-uusap. Pagpasok namin nasa loob na sila Bianca at nagtatawanan. 
"Good Morning Val and Si"bati sa amin ni Bianca. Nakita ko na naman ang energetic side ni Simon which is weird. 
It's been months malapit ng matapos ang school year ramdam ko na malaki ang pagbabago sa amin ni Simon. Halos hindi ko na siya nakakasama madalas dahil naglalagi kami ni Franz sa library pero sabay pa din sa pagpasok at pag-uwi. Madalas kasing missing in action si Simon ayaw niya raw may kasama sa pag-aaral. Carl and Theo mas madalas sa court and other activities kaya kami lang parati ni Franz ang magkasama. Bianca is also busy with other things pero ayos lang mas naging close naman kami ni Franz. Nagtutulungan kami sa pag-aaral kaya mas tumataas na din ang marka ko kumpara kay Simon na nasa Top 4 na lang ngayon at ako naman ay nasa Top 3 habang si Franz ay Top 1 sa klase namin. 
Medyo nag-alala na nga ako kay Simon dahil hindi siya bumababa sa pagiging Top 1 dati. Even his Mom asked me kung kamusta si Simon sa klase dahil bumababa ang ibang grade niya. Ang sabi ko na lang ay nag-aaral naman ng mabuti si Simon kaya lang magagaling talaga ang mga kaklase namin ngayon. 
"Malapit ng matapos ang school year I can't believe that I am consistent in Top 3 dati ay parati akong Top 5"sabi ko kay Franz. 
"You just need to give all your best"sabi ni Franz. 
"So are you really planning to be a Doctor?"tanong ko sa kanya. Gusto niya kasing maging katulad ng magulang niya. 
"Yes, alam kong bata pa lang ako iyon na talaga ang pangarap ko. Gustong gusto ko noon sa hospital at namamangha ako sa bawat napapagaling nila Mommy at Daddy ang sabi ko gusto kong maging katulad nila"sabi niya. Mabuti pa siya alam niya kung ano ang gusto niya sa buhay. 
"Ikaw ba I never heard what you want to be in the future"sabi niya. 
"Matagal pa naman wala pa akong naiisip kung saan ako magaling"sabi ko sa kanya. 
"Just explore and think about a profession that will make you happy. Gusto ko lang din na maging masaya ka sa tatahakin mong buhay sa future"sabi niya. One thing about I want to him, his words is comforting. Pakiramdam ko sa tuwing kausap ko siya may isang tao na makakaintindi ng nararamdaman ko. 
"Sana katulad mo din ako na alam kung ano ang gustong mangyari sa future unlike me that I am still clueless in my future"sabi ko sa kanya. 
"I also can't predict my future maaring mabago pero sabi nga nila libre ang mangarap kung mag failed man ako sa plano ko then I will make sure that I have a thousand back-up until I succeeded"sabi niya. 
"Are you not afraid in failure?"tanong ko sa kanya dahil nagulat ako sa sinabi niya. 
"It's part of our life ang mahalaga hindi ka sumusuko. I actually not disappointed to people who failed in life but I admired them to try their best even if there is only 1% of chance na kinakapitan nila"sabi niya. 
"Where did you bought your brain?. I want to avail kahit sobrang mahal pa niyan"biro ko sa kanya. 
"You just need to look for the brightest and positive side of everything happened in your life. Kasi kahit na hindi maganda ang nangyari sa buhay mo alam mong may maganda pa din nangyari na magiging dahilan para hindi ka sumuko"sabi niya. 
"Parang grabe naman ang pinagdaanan mo sa buhay"biro ko sa kanya. 
"It's my parents who taught that to us"sabi niya. 
"I hope all parents are like that"wala sa sarili kong sabi. 
"Walang magulang ang hindi mahal ang anak nila"sabi niya. 
Sasagot sana ako ng dumating na si Simon. 
"Are you done?"tanong ni Simon. 
"Oo, aayusin ko lang ang gamit ko"agad kong sinikop ang mga gamit ko maging si Franz ay nagligpit na din ng gamit. 
"Ingat kayo hihintayin ko si Bianca. She have a meeting in Drama Club"sabi ni Franz.
"I actually saw her palabas na siya sumabay ka na sa amin palabas"sabi ni Simon. 
Nag-usap silang dalawa tungkol sa magiging laban nila sa practice game. Ako naman ay patingin-tingin lang sa paligid ng matanaw ko na si Bianca. Her beauty is still stunning at mas lalo siyang gumaganda ngayon. 
"Bye guys see you tomorrow"sabi ko kay Bianca and Franz. Kinuha agad ni Franz ang gamit ni Bianca nasanay na yata akong makita silang ganyan. 
"Let's go"aya ni Simon. 
"Ako na ang magdadala niyan Franz"sabi ni Bianca at kinuha ang gamit niya. Napansin ko ang pagsulyap ni Bianca kay Simon at tila nag-aalala pa siya kay Simon.