Maaga kaming umalis nila ate Inday kasama ang ibang kasambahay sa bahay. Every sunday is their free time at sinasama ako nila Manang parati para makagala naman ako. Every sunday nagkikita kita sila para mag get together pero bago iyon nagsisimba muna kaming ni Manang at ate Inday tsaka kami pupunta sa park kung saan sila magkikita. 
I wear a below the knee blue dress and white doll shoes. 
"Kamusta naman ang pag-aaral mo"Tanong ni Manang  Cecile.
"Ayos naman po may mga nakilala naman po akong bagong kaibigan"sabi ko. 
"Kaibigan mo o ang kaibigan ni Sir Simon?"tanong ni Manang. 
"Kaibigan po ni Simon kasamahan sa varsity"sabi ko. 
"Kumilala ka din ng iba bukod kay Ma'am Missy at Sir Simon para naman may nakakasama kang iba. Iba pa din kapag nagkaroon ng sariling kaibigan. Ayos lang siguro na makipagkaibigan ka sa iba"sabi ni Manang. 
"Ayos lang naman po ako gusto din ni Daddy na parati kong kasama si Simon"sabi ko kay Manang. 
Habang papasok kami sa simbahan nakita ko sila Bianca and Franz with their family. 
Nasa unahan nila ang pamilya nila at sila naman ay masayang nag-uusap. Hindi ko alam kung bakit napatitig ako sa kanilang dalawa. Bagay na bagay sila at kung magugustuhan man nila ang isa't isa alam kong matutuwa ang magulang nila. 
Magtatago sana ako ngunit nakita ako ni Ate Olivia na mukhang naghihintay sa upuan. 
"Valerie?"gualt na gulat na sabi niya. 
Napalingon sila sa akin at nilapitan ako ni Bianca. 
"Hi Valerie, it was nice to see you again. Dito pala kayo nagsisimba"sabi ni Bianca. 
"Ah Oo nandito din pala kayo"sabi ko. 
"Good Morning po"bati ko sa magulang ni Franz. 
"Who's with you?"tanong ni Bianca. Nakita ko ang maganda niyang ngiti sa akin. 
"Kasama ko ang kasambahay namin si Manang Cecille at ang anak niya si Ate Inday"sabi ko. 
"Oh Hi po, akala ko makikilala ko ang Family mo and I thought Simon is also with you because you are so close together"sabi ni Bianca. 
"They are busy and Simon is with his family every Sunday"sabi ko sa kanya. 
Mukhang magsisimula na ang misa kaya nagpaalam na ako na uupo na kami. 
"Ang ganda naman ng kaibigan mo"sabi ni Ate Inday. 
"May mga kaibigan ka na pala"sabi ni Manang. 
"Iyon po ang kaibigan ni Simon"sabi ko na lang. 
Napatingin ako kung saan nakaupo sila Franz at hindi ko alam kung bakit bigla akong nahihiya kung makikibagay ako sa kanila nila Simon. Why they look so good together?. 
Tumigil na ako sa pagtingin sa kanila dahil hindi ko alam kung bakit nakakaramdam ako ng kakaiba parang naninikip ang dibdib ko sa tuwing nakikita ko silang masaya. I never felt this way before. 
After the mass ay niyaya ko agad sila Manang bago pa magtagpo ang landas namin nila Franz. Pumunta agad kami sa Park at sinalubong nila akong lahat. Tuwing sumasama ako ay nag eenjoy ako parati dahil ramdam ko na welcome ako sa kanila. Sobrang saya din nilang kasama parati akong nagdadala ng mga sinusubukan kung lutuin. Nagpapaturo kasi ako parati kayla Manang ng ibang dish tuwing sunday kasi ay umaalis din sila Daddy kaya wala din si Missy. 
Nakaupo lang ako sa duyan habang nagbabasa ng pocketbook na binili ko. Ang mga binibili kong genre ay puro teen fiction and sci-fi it was good minsan nakakalimutan ko ang mag-isa parang nagkakaroon ako ng sariling mundo. 
Habang nagbabasa ako ay naramdaman ko na may umupo sa isang duyan. 
"Are you fine being alone?"
Napatingin ako sa nagsalita nagulat ako ng makita ko si Franz. 
"Why are you here?"gulat na tanong ko sa kanya. 
"Madalas kaming magpicnic dito"sabi ni Franz. Napatingin ako at nakita ko mula sa malayo ang pamilya niya. 
"Really?. Bakit hindi ko yata kayo nakikita?"tanong ko. 
"I always saw you alone ngayon lang kita nilapitan dahil ngayon lang kita nakilala"sabi niya. 
"I always here with Manang and Ate Inday nagkikita sila dito every sunday"sabi ko sa kanya. 
"I know"sabi niya. 
"I just wondering where is your parents?"tanong niya. 
"They are busy"sabi ko na lamang hindi ko alam kung bakit ako natatakot na malaman niya ang tungkol sa magulang ko. Hindi ko alam kung bakit mas tumindi ang hiya ko na ipaalam sa iba na anak ako sa labas at naging kabit ang nanay ko. 
"I am sorry"sabi niya. 
"Sanay na naman ako"sabi ko sa kanya. 
"Mahilig ka din palang magbasa?. I always saw you reading while waiting to Simon. It is really required to wait for Simon before you go home?"tanong niya. 
Maybe he is curious about me and Simon. 
"Yeah, he is my only friend in school. My cousin is studying in different school kaya siya lang ang nakakasama ko"sabi ko sa kanya. 
Hindi na siya nagsalita pa. 
4pm when we decided to go home. The whole time nagbabasa lang ako habang nasa tabi ko si Franz na nagbabasa din may dala siyang science book ramdam ko ang katahimikan ng paligid kanina pero hindi ko alam kung bakit ang saya ko dahil nasa tabi ko siya. 
"Aalis na kami ingat kayo pauwi. Kita na lang sa school bukas"paalam ko kay Franz. 
"Sana sa susunod hindi ka na mailang sa tuwing nasa paligid mo ako o tuwing kinakausap kita"sabi niya at nakita ko ang malalim niyang dimple habang nakangiti. 
"Sige mauna na kami"paalam ko at tumakbo papalapit kay ate Inday. 
"Sino yon?"bungad ni Ate Inday. 
"Siya ang kaibigan ni Simon kanina ay nasa simbahan din siya"sabi ko. 
"Bakit parang napupunit naman yang labi mo sa kakangiti"sabi niya na tila may gustong ipahiwatig. 
"Hindi ah masaya lang ako sa binabasa ko. Tara na ate"sabi ko. 
"Pahiram ako ulit ha pero ang gwapong bata naman yang kaibigan mo"sabi ni Ate Inday. 
"Ateee"saway ko sa kanya. 
Natahimik kami sa asaran ng lumapit si Manang at niyaya na kami pauwi. Sumakay kami ng tricycle dahil wala din ang mga driver sa bahay. 
Pagkauwi ko ay dumiretso agad ako sa kwarto at nagpagulong-gulong sa kama habang kinikilig sa sinabi ni Franz. Aaminin ko na mukhang nagiging crush ko na si Franz. Sino ba ang hindi magkakagusto sa katulad niya?.