Summer’s POV
“Why are you late? Didn’t I tell you to arrive here at exactly 7 am? Anong oras na ngayon?” masungit na tanong sa akin ni Luke nang sa wakas ay makarating na rin ako sa meeting place namin na sinabi niya sa akin.
“E kasi nga, magkaiba ang timezone natin. Nahuhuli kami ng isang oras.” Pagbibiro ko.
Kaagad niya naman akong sinamaan ng tingin dahil sa sinabi kong iyon. “I’m not kidding, Miss Cortez. This is a very important day for me.”
“Ito naman, hindi na mabiro. Pasensiya na kung late ako, kasi nga may mga kailangan pa akong gawin na work related kaya hindi ako kaagad nakapunta.”
“Fine. Pagbibigyan lang kita ngayon, pero sa mga susunod na meeting natin, siguraduhin mong hindi ka na mal-late.”
“Yes, sir!”
Matapos niyon ay pumasok na kami sa isang building para doon daw kami magp-prepare.
“You need to change your clothes first. Try all of that.” Sabi niya sabay turo sa mga dress na nakatambak sa isang couch.
“L-Lahat ‘yan susukatin ko?”
“Yes, hanggang sa makahanap tayo ng magmumukhang presentable sa’yo.”
“Pero---”
“No buts. Remember you’re late. You don’t have the right to complain.”
At dahil nga mukhang mage-evolve na sa pagiging monster niya ang lalaking ‘to, wala akong nagawa kundi gawin na lamang ang gusto niya. Pumasok ako sa CR saka isinukat ang isang kulay pink na dress na above the knee ko. Pagkatapos ay lumabas ako para ipakita kay Luke iyon.
“Change it.” Iyon kaagad ang sinabi niya wala pang isang segundo niya akong nakikita.
Wala naman akong karapatang umangal kaya naman bumalik nalang ulit ako sa loob ng CR bitbit ang iba na namang dress. At gaya ng una, sinabi niya lang din na palitan ko ito. Isang oras din akong nagpabalik-balik sa CR bago siya nakuntento.
“That’s fine now. Let’s go.”
“H-Huh?”
Pero hindi pa man ako nakakapag-complain ay hinila niya na ako palabas ng kwartong iyon.
Ang suot ko ay isang white longsleeve above the knee dress na sa sobrang fit ay hindi na ako makahinga. Balak yata akong patayin ni Luke kaya ito ang pinili niya e.
“This is what you should remember. Lagi ka lang ngumiti sa harap ng media. Don’t make it obvious that you’re nervous. Do you understand me?”
Huwag kabahan? E ngayon pa nga lang parang sasabog na ang dibdib ko sa sobrang kaba. Ngayon kaya ang unang beses na haharap ako sa napakaraming tao. Lalo na sa media. Tapos malalaman pa ng buong mundo ang tungkol sa relasyon namin. Sigurado akong pati sina mama at papa ay mapapanuod ito. Lagot talaga ako pag-uwi ko mamaya.
Tumango lamang ako sa kanya. “O-Okay.”
Sandali pa kaming tumunganga bago sinabi ni Denver na pwede na kaming lumabas.
“Hold my hand.” Utos sa akin ni Luke.
“H-Huh?”
Bigla niya na lamang inabot ang kamay ko saka iyon hinawakan. Pagkatapos niyon ay naglakad na kami palabas. Pagkalabas na pagkalabas namin, nakita ko na kaagad ang napakaraming tao na may hawak na camera at mic.
Ganito ba talaga ka-big deal ang pagkakaroon ng girlfriend ng ugok na ‘to?
‘There he is! Luke Matt Forger!’
‘The youngest CEO in the country!’
‘Mr. Forger, during the corporate event held by your company, we’ve seen you kissing with this woman. Can you tell us the real status of your relationship?” isa sa mga reporter ang nagtanong.
Panay flash naman ng camera ang tanging nakikita ko sa paligid.
Pakiramdam ko tuloy ay artista ako.
Ganito pala ang pakiramdam kapag maraming gustong maki-tsismis sa buhay mo.
Bigla-bigla ay itinaas ni Luke ang magkahawak naming kamay para ipakita iyon sa media.
“As you can see and as you are all expecting, this woman beside me is none other than my girlfriend.”
Lahat sila ay nagsigawan nang sabihin iyon ni Luke. Bakas sa mga mukha nila ang pagkagulat. Mas lalo pa nga silang naging agresibo sa pagkuha ng mga litrato sa amin.
At gaya ng sinabi ni Luke sa akin kanina, wala akong ibang ginawa kundi ang ngumiti lang. Baka kasi kapag nagsalita ako ay may masabi akong hindi dapat sabihin.
‘Mr. Forger, can you tell us some details about your relationship?’
‘May I know where did the two of you meet?’
‘Why did she kiss you during the event?’
Sunud-sunod ang mga tanong nila na tila ba roon nakasalalay ang mga buhay nila.
Napatingin naman ako kay Luke. Wala man lang ni katiting na bakas ng kaba sa mukha niya. Nakangiti lamang siya habang sinasagot ang mga ibinabatong tanong.
“Well, we happened to meet each other at a party. I just fell in love with her una ko palang siyang makita.”
Muntik na akong masuka sa sinabi niyang iyon.
Ang galing pala mag-imbento ng kwento ng lalaking ‘to.
“I know we’ve kept this a secret for a very long time because we wanted it to be private. But we’ve been actually together for three years now. And the reason why she kissed me during the event, well, we were actually having a small argument back then so instead of arguing with me, I guess she just chose to kiss me.” sabi pa niya habang nakangiti sa akin.
THREE YEARS?! Baka three days ago.
Ang mga tao naman sa paligi namin ay mukhang paniwalang-paniwala sa mga pinagsasabi ni ugok. May mga nagsusulat pa nga na mukhang talagang tinatandaan kada salitang lumalabas sa bibig ni Luke. Mabuti na lamang kamo at hindi nila ako tinatanong dahil hindi ko talaga alam ang sasabihin ko. Hindi naman ako gaya ng lalaki na 'to na magaling mag-imbento ng kwento.