Página Inicial/Sour Love of Seyene (Sour Series 2)/
Chapter 6
Chapter 6 Brother Ilang minuto pa lamang akong nakatitig sa kisame ng kwarto ng kumatok ang isang katulong sa kwarto ko. "Ma'am pinapatawag po kayo ni Sir Kiosk." Kumunot ang noo ko at napabangon mula sa pagkakahiga. Tinignan kong tinignan ang mukha ko sa salamin. Binuksan ko ang pintuan pero iba ang bumungad sa akin. My heartbeat troubled, I gasped for the air. Kakaibang takot ang bumalot sa akin lalo na't kalapit ko siya. Agad kong pinirmi ang tingin ko sa mga mata niya at sinamaan siya ng tingin. He looks so manly standing there. Umirap at malakas na sinara ang pinto. What a waste of time. Saka lamang ako nakahinga ng maayos ng maisara ang pintuan, I was just about to walk to my bed when I heard my door opening again, I locked it pero pinipilit atang buksan. Agad kong kinuha ang mga gamit ko at inayos ang sarili, mas pipiliin ko pang pumunta sa mall ulit kesa rito. Ako na ang nagbukas ng pinto at hinarap muli ang lalaki. How annoying this man could be? "What?!" Iritang sigaw ko, nakita ko siyang nagulat sa agarang pagbubukas noon. Agad kong pinigilan ang tawa ko. He looks cute there. I saw how awkward he is in the situation. "Huwag kang magsasara ng pinto ulit sa'kin." Inayos niya ang sarili, I saw how his jaw began to tighten. "Why would I follow you? Are you a boss of mine now?" "Just do what I said." "Why would I?!" I shouted, how dare him. I hate him really damn much. "Sumama ka sa'kin." He sighed and control himself. "Ayoko." I stepped out and began to walk out. Agad kong naramdaman ang pagsunog niya. Maybe he's thinking that I will come with him, right? Natawa ako sa isipan ko. Mabilisan akong bumaba ng hagdan. "Magdahan dahan ka nga." Reklamo na naman niya. "Manahimik ka nga." Mas lalo kong binilisan ang paglakad ko papunta sa garahe. "Mall, manong." I said and open the car but a hand stopped me from stepping in. His aura and dark intensity of stares are enough to know who's beside me. My heart keeps beating so fast and I can't control my breathing anymore. I look at him and sighed. Tinanggal ko ang kamay niya sa braso ko pero mas hinigpitan niya iyon. "Look, I don't care about you, so please leave me alone." "Sasama ako sayo." "May pupuntahan ka, 'di ba?" Natatawang tanong ko. "Sasama ako sayo." "Ayokong kasama ka, alis." Naningkit lalo ang mga mata ko ng higpitan niya ang hawak sa braso ko at inalis ang pagkakawak ko sa pintuan ng sasakyan. Siya ang sumakay sa sasakyan. "Edi ikaw riyan, marami pang sasakyan." I mocked. Bakit ba gustong gusto nitong samahan ako. I am irritated because of him. His whole existence is enough for me to out of control. His taking everything from me. Agad akong sumakay sa isang sasakyan pero agad ding nagbukas iyon at pumasok siya sa driver's seat. "Are you out of your mind?" I was about to open the door when he started the engine and locked it. "Ano ba!" I shouted. Pinagti tripan niya ba ako? Kasi hindi na nakakatuwa. Ako dapat ang gano'n ang nang aasar ng ganito. "Sasama ako sayo." "Ikaw ang magda-drive pero sa'kin ka sasama? Angas." "Can you just cooperate? Tito asked me this thing." "And you're a dog now? Bagay sayo." "What did you say?" "Aso ka ni Daddy at hindi ka anak." Umirap ako sa kaniya, his eyes began to darken. Sumandal lang ako at kinuha ang telepono. Maybe I will just waste my time for the boys, wala sila Serene so I don't really have anyone to talk to. I was smiling while texting Kevin, he's funny. How cute. To: Seyene Let's meet at the mall? Let's enjoy. From: Kevin Agad akong napangiti ng malaki, someone will saved me from this. I look at the man at the driver's seat in the rear view mirror, his eyes sharpened and his jaw is still tightened. Nakatingin din siya sa salamin kaya tinaasan ko siya ng kilay at nagsimulang magtype ng mensahe. To: Kevin Wait me at Red Café. From: Seyene Nagulat ako ng may malakas na humablot sa phone ko. He's reading the texts. "What the hell?!" "Can you stop talking to this person." Isa iyong utos. Pinikit ko ng mariin ang mga mata ko. "Ano bang pake mo?" Mas lalong sumama ang mga tingin ko sa kaniya. Hindi ko kinukuha ang phone ko, I can buy another. "Ang korni niyo." Pagbabasa niya sa iba pang messages, talagang kinalkal ang cellphone ko. "Can you shut the fuck up and start the car?" "Para magkita na kayo? No!" My eyes widened, what the hell is wrong with this man? "Talagang ginagampanan mo pagiging kuya mo? You're nothing to me so stop meddling to my life. If Papa asked you to do this then I will just send him a picture of us. Just stop this shit." Hindi niya pa rin binalik ang phone ko at nilagay sa harap. "Tangina." Pagmumura ko, nawawalan na ng pasensya sa lalaking nasa unahan. "Your mouth." Mahinahon niyang ani, mas lalong umigting ang galit sa loob ko. "Fuck you!" "Hey!" Binuksan niya ang pinto sa kaniya at lumabas. Dali dali akong pumunta sa inuupuan niya kanina, the key is already inserted. I locked the door. I saw how he is shocked with my stunt. I called for Sexene, ilang segundo bago siya sumagot. "Turuan mo ako mag drive over the phone!" I said in a rushed. I started the engine, tinuturuan niya kami kahapon habang nagt training kaya may alam ako pero hindi totally alam. "You're in a rush?" She said. "Yes!" "Okay, drive your car to my house, meet me there." She said and started to tell me what I should do. Muntik pa akong sumalpok palabas ng gate pero na ayos ko agad. Fuck this guy, wala sana ako rito. I saw him entering a car. "Focus on the road, I am outside already." I focused on the road, good thing wala masyadong sasakyang humaharang sa daan. I saw Kiosk's car behind me. Pumikit ako ng mariin at mas binilisan ang pagpapatakbo. "What the hell Seyene! Bagalan mo pagpapatakbo mo" sigaw na ng nasa kabilang linya, naririnig niya siguro ang makina. Binagalan ko ang sasakyan. I saw her, waiting on a car. Agad kong kinuha ang mga gamit ko at lumabas ng sasakyan. Agad akong tumakbo papunta sa kaniya, kakarating lang ng sasakyan ni Kiosk ng makasakay ako roon. "Sexene!" I shouted, agad kumunot ang noo niya at sumakay rin sa sasakyan. She locked all the doors and start the engine. I look outside. His furiously angry. "What the hell is happening?!" Sexene asked, she started to maneuvered her car. "I don't want to be with him." My tears started to flow, ngayon lang umakyat ang takot sa akin, muntik na akong mapahamak dahil sa kaniya. "He wants to control my life, he is not my brother." Umiiling na ani ko. Napatingin ako sa likod namin. Sumusunod pa rin siya. Naghahabulan ang mga sasakyan namin. "Pupunta tayo kay Serene. Sabihin mong hindi mo kilala ang lalaking iyon para hindi papasukin. I sighed and nodded at her. She started to driver faster. Ilang minuto pa at nakarating kami sa village nila Serene. Binaba niya ang salamin at nakilala ng security guard doon. "Kuya, huwag mo pong papasukin 'yung kasunod namin. Hindi namin 'yan kilala." I said. "Sige po, Ma'am." Umabante kami at tumigil. Binuksan niya ang kaniyang pinto, gano'n din ang ginawa ko at lumabas para panoorin si Kiosk. I smirked at him. "Sir, hindi po kayo pwedeng pumasok." "Call the owner of this village." Agad akong kinabahan sa sinabi niya. "Can you just stop?!" I shouted. A tear escaped my eyes, he was stunned. "I don't even know you and you start to meddle with my life." I managed to talk, nakakapagod ang paghahabulan namin. Naramdaman ko ang paglapit sa akin ni Sexene. "Umuwi na tayo." "Ako ang anak ng amo mo, sampid ka lang sa pamilya, hinding hindi kita ituturing bilang miyembro ng pamilya ko. Umalis ka na." Matigas kong ani at pinalis ang mga luha. "What?" "I'm embarrassed to know you!" I stepped closer to him. "Ano ba talagang gusto mo? Yaman? Sayo na pera namin, umalis ka lang sa mansion." "Ayoko sa pera niyo." "Edi umalis ka!" I shouted and look at his eyes. What do you really need? "Umuwi na tayo." Akmang hahawakan niya ako ng humarang ang gwardiya sa amin, agad akong humakbang papalayo sa kaniya. "Hinding hindi ako sasama sayo, umuwi ka mag isa." I just said and ran to the car, sinenyasan ko si Sexene na magpatuloy na sa bahay nila Serene. "Are you okay?" Sexene asked when we stopped in front of Serene's house. "Yes. I don't want to go home yet." "Go home when you are okay, I don't like that guy, too." She said, I looked at her. "Eh?" "Sa ginawa niya, he's not being a brother to you, may something, he wants something else. I will searched for him." She said before calling for Serene. Agad lumabas ang isang gwardiya at pinatuloy kami ng makita si Sexene. Inisip kong mabuti ang sinabi ni Sexene. Ano ba talagang gusto mo?
Obrigado
Apoie o autor para lhe trazer histórias maravilhosas
❤️❤️❤️
27/09/2024
0This is awesome
06/04/2024
0here some
11/11/2023
0Ver Todos