“GO XENON!!! We love you!”
Hindi pa man nagsisimula ang practice sa pagitan ng soccer team ng eskuwelahan nila laban sa katabi nilang unibersidad ay hindi na magkamayaw sa kakasigaw ang mga babaeng katabi nila sa bleachers ng soccer field.
“I couldn’t believe it,” naiiling na wika niya habang nakatingin sa mga babaeng nagtsi-cheer kay Xenon. “Ano ba’ng meron ang unggoy na Xenon na iyon at ganoon na lang mag-cheer ang mga babaeng iyon?”
“Well…” Nagkibit-balikat si Cecille. “Guwapo po kasi siya, matangkad, sikat at star player lang naman ng soccer team.”
Napairap siya sa kawalan. Mahirap mang aminin subalit may katotohanan ang sinabi ng kaibigan.
Unfortunately, sikat na sikat si Xenon sa buong St. Claire. Bukod kasi sa guwapo at matangkad ang walanghiya, starplayer din ito ng soccer team. Kaya naman kahit gusto niyang puntahan at panoorin ang laro ni Harry, pinipili niyang huwag na lang dahil alam niyang mawawala lang siya sa mood dahil kay Xenon.
Tulad na lamang ngayon. Sa halip na ituon niya ang buong atensiyon kay Harry ay hindi niya magawa dahil naiirita siya tuwing nahahagip ng tingin at naririnig ang pangalan ni Xenon.
Nagsimula ang game. Napapangiti siya at napapalakpak sa tuwing napupunta kay Harry ang bola. Subalit mabilis naman siyang napapaismid kapag napapasa ang bola kay Xenon.
“Grabe, ang galing talaga ni Xenon,” humahangang sambit ni Cecille nang matapos ang laro. Panalo ang team nila at tatlo sa apat na puntos ng team ay galing kay Xenon. "Buhat na buhat niya ang laro, ah."
Pinanliitan niya ng mga mata ang kaibigan.
“O, chill,” natatawang sagot ni Cecille sa kanya. “Masyado ka talagang sensitive pagdating kay Xenon. Sasabihin ko rin naman na magaling si Harry.”
“Of course,” sagot niya. “Naka score rin naman siya.”
“O, tara na. May klase pa ako ng alas kuwatro,” yakag sa kanila ni Catalyst habang nakasulyap sa relo nito. "Ayokong ma-late kay Sir Marquez."
“Teka,” pigil ni Cecille. “I-congratulate muna natin iyong mga players.” Ngumisi ito sa kanya. “Come on, batiin mo si Harry, Cadi.”
Alanganing tiningnan niya si Cecille bago ibinaling ang tingin sa mga babaeng nag-uunahang bumaba sa field.
“Look at them, Cadi.” Itinuro sa kanya ni Cecille ang isang grupo ng babae na lumapit kay Harry. “Kapag hindi ka kumilos, mauunahan ka na ng mga babaeng iyan kay Harry. Sila, gumagawa ng paraan para mapansin ni Harry. Eh, ikaw? Naghihintay ka sa wala.”
Napaisip siya sa sinabi ni Cecille. Tama naman talaga ang kaibigan. Patuloy lang siyang maghihintay sa wala kung hindi siya kikilos para mapansin ni Harry.
Kinagat niya ang ibabang labi at bumuntong-hininga. “O, sige na nga.”
Ngumisi sa kanya si Cecille. “Alright. Good luck, Cadi. Mauna na kami, ah."
Napanganga siya. “Hindi niyo ako sasamahan?”
“Kaya mo na iyan.” Tinapik ni Cecille ang balikat niya. "Saka bawal ma-late si Cat. Kilala mo naman si Sir Marquez." Kilala ang matanda sa buong science department bilang isang terror professor.
“Good luck, Cadi,” pahabol ni Catalyst bago siya tuluyang iniwanan ng dalawa.
Huminga siya ng malalim. Bahala na nga. Tutal ay hindi naman siya magtatapat ng damdamin kay Harry. Babati lang siya at magpapakilala. Iyon lang. Hindi nga naman siguro masama iyon.
Bumaba siya patungo sa isang bahagi ng soccer field kung saan naroon ang mga player. Magkahalong nerbiyos at exitement ang naramdaman niya habang naglalakad papalapit kay Harry.
Kausap ng lalaki ang coach ng soccer team habang umiinom ng tubig. Kahit pawisan si Harry ay guwapo pa rin ito. Ang bahagyang singkit na mga mata nito ay lalong nagpapatingkad sa kakisigan ng mukha nito. Bahagya ring namumula ang mukha nito. Mestizo kasi.
Nagsimula siyang humakbang patungo sa lalaki. Subalit bago pa siya tuluyang makalapit kay Harry ay isang unggoy ang humarang sa kanya. Walang iba kundi si Xenon.
“Cadi.” Nakangising humalukipkip sa harap niya si Xenon. “Hindi ko alam na isa ka na pala sa mga supporters ko ngayon.”
“Anong supporters?” sikmat niya rito. “I didn’t come here for you, Xenon. Asa ka pa!” Kahit kailan talaga, napakayabang ng unggoy na ito. Akala mo naman kung sino.
Bahagyang umangat ang kilay nito. “Then why are you here?” Sinuklay nito ang buhok gamit ang mga daliri. Bahagyang basa ang dulo ng buhok nito dahil sa pawis.
“At bakit ko naman sasabihin sa ‘yo?” Pinagtaasan niya ito ng kilay. “Close ba tayo?” Dahil sa suot niyang heels ay halos ka-level niya ang tainga ng lalaki.
Unti-unting umangat ang sulok ng mga labi nito. “Ayaw mo’ng sabihin? O baka nagpapalusot ka lang. Dahil ang totoo, ako naman talaga ang ipinunta mo rito?”
Napaawang ang mga labi niya sa galit. Ang yabang talaga ng walanghiya. “Shut up, Xenon!” mariin ngunit pigil na singhal niya rito. Kahit gustong-gusto na niyang sigawan si Xenon, pinigil niya ang sarili dahil nakapaligid lang sa kanila ang mga teammates nito.
Sa halip na makipagsagutan pa kay Xenon nilagpasan na niya ito. Nilapitan niya si Harry.
“H-harry.” Dammit. Ngayon lang siya nautal as harap ng isang lalaki.
Bumaling sa kanya ang seryosong mukha ni Harry. “Bakit, Miss?” Hay… lalo talaga itong gumugwapo sa paningin kapag nakikita niya ito sa soccer uniform nito.
Pasimple niyang kinagat ang ibabang labi bago ngumiti sa kaharap. “Uhm… congatulations nga pala sa magandang game.”
Tumango lang sa kanya si Harry. “Thanks, Miss."
Miss? Tama si Cecille. Dapat ay magpakilala na siya sa lalaki. Kaya naman sa halip na umalis ay nanatili siya sa harap nito.
“Uhm, by the way, I’m Cadi.” Inilahad niya ang kamay rito.
Sa halip na tanggapin ang kamay niya ay nagsalubong ang mga kilay nito. “Pasensiya na, Miss. Pero hindi ako interesado.”
Napaawang ang mga labi niya sa matinding pagkapahiya. Binawi niya ang nakalahad na kamay at bahagyang yumuko. “I-i’m sorry.”
Bago pa siya malusaw sa kinatatayuan ay tumakbo na siya palabas ng soccer field. Ni hindi niya inalintana na naka-takong siya.