Her Pov:
It's been two days since I came here in this World of Boys at wala akong ibang ginawa kundi ang kumain at matulog. well, gusto ko rin naman pero nakakabagot lang. gusto ko na talagang umuwi lalo na pag iniisip ko si Papa. siguradong nag-aalala na sa akin yun. Nandito ako ngayon sa kwarto ni Abo. Wala dito ang Bad blood department maliban kay Nathan na siyang naatasang magbantay sa akin. Hindi rin naman kami masyadong nag-uusap dahil pag nagtatanong sila ay puro tango lang ang isinasagot ko or minsan hindi ko pinapansin. I can't easily give my trust to them even though alam ko na sila ang nagligtas sa maaaring kapahamakan na maidulot ng mundong ito sa akin. tyaka Lalaki parin sila. napansin ko ring mas dinagdagan nila ang CCTV dahil may nakakaalam na raw na nandito ako sa mundo nila at baka raw ito pa ang magpahamak sa akin at sa kanila.
"Ahm, K-kiss." rinig kong sabi ni nathan sa labas ng kwarto. hanggang ngayo'y nauutal pa rin sila pag binabanggit ang pangalan ko. tsk. Agad akong bumangon at binuksan ang pintuan ng kwarto. I gave him a 'What?' look. he just smiled at me at hinila ako papunta sa baba. Wala rin naman akong nagawa kundi ang magpahila nalang. He's so childish. btw, nais ko lang malaman niyo na naliligo ako huh. Pinahiram ako nila nathan at jairus ng damit. actually maydala naman akong extrang damit at sa underwear naman, you know, may dala ako palagi. nakasanayan ko lang.
"Isuot mo to." sabi ni nathan habang ibinibigay sa akin ang Itim na jacket na may hood.
"Why?" maikli kong tanong.
"You know, Alam kong nabobored ka kaya napagdesisyunan kong Lumabas lang muna tayo para naman mawala ang pagkabagot mo. All you need to do is wear that Jacket para walang makapansin sayo na babae ka." He explained to me while Smiling. He's really cute-- I mean nothing. tumango nalang ako. pagkatapos kong maisuot ang hood ay hinila nya na ako para lumabas.
--------------------
*Fastforward*
"Nasan na ba tayo Nathan?" hindi ko maiwasang magtanong sa kanya but he just smiled. -_- for pete's sake, mga isang oras na kaming naglalakad at ngayon ay nasa isang gubat na kami. marami akong nakitang magagandang lugar at buildings and of course Boys, mabuti nalang at hindi nila ako  napapansin. patuloy parin kami sa paglalakad ngunit hanggang ngayon ay hindi parin kami nakakarating sa sinasabing lugar ni Nathan. Napapagod na ako. dapat natulog nalang ako at hindi na sumama pa.
"I want to Sleep Nathan. Umuwi nalang tayo. I'm already tired." diritsahang sabi ko sa kanya. Hindi siya lumingon sa akin ngunit huminto sya. Hindi ko makita ang nasa harapan dhil nakaharang sya.
"Nandito na tayo." Sabi nya sabay harap sa akin ng nakangiti at hinila ulit ako sabay takbo. -_- Ang hilig nyang manghila. tatanggalin ko na sana ang kamay nyang nakahawak sa braso ko ngunit pagtingin ko sa harap ay napanganga ako sa ganda ng lugar na nakikita ko ngayon.
"Wow!" I exclaimed as I see a beautiful Spring Garden. This is Enchanted. I've never seen any of this before. naalala ko, hindi pala ako masyadong lumalabas. nasa bahay lang ako palagi at ginagawa ang favorite hobby ko at yun ay ang matulog. I smiled habang inaamoy amoy ko ang bawat bulaklak na aking nalalapitan. nung bata pa ako, lagi kaming binibilhan ni Mama ng iba't-ibang bulaklak ni Papa.
"You're really Beautiful when you're smiling." sabi ni Nathan na nakatingin sa akin nang nakangiti.
"Thank you Nathan. for bringing me here." sabi ko sa kanya and give him my Sincere smile. He smiled back. I don't know but I feel comfortable with him. umupo kami ni Nathan sa may damuhan at nagpahinga.
"Hilig mo ba talaga ang matulog?" He asked and i just nod. 
"Do you know that oversleeping is practicing what you will look like when you're dead?" He said. I mentally laughed.
"Who told you that?" Tanong ko rito habang pinipigilan ko ang sarili kong tumawa.
"I just read it in a book. but you know, if you're always sleeping, hindi mo mararanasan ang excitement ng buhay. You will missed the fun and adventure." sabi nito. nanatili lang akong walang imik habang pinapanood ang magandang tanawin na nasa harap namin ngayon.
"Pano mo makikita ang magagandang tanawin kung tulog ka? paano mo mararanasan ang thrill ng buhay if you're always sleeping?" dugtong nito. I just listen to him.
"Ang ibig ko lang sabihin, You must enjoy your Life. Live every moments. Don't waste your time. baka kasi isang araw hindi kana magising at habang buhay ka nang matulog." he said in a serious tone. I know he has a point but should i follow him? I looked at him. he really value every one's life. siguro nasanay syang makita na may namamatay para lang mabuhay sa mundong ito. I don't really get that Survival battle. this world is really mysterious.
"Nathan? paano ka napunta sa mundong ito?" i asked him. Na c-curious kasi ako. wala naman kasing babae rito kaya paano sila ipapanganak diba?
"I don't know. I just wake up and found myself here." sagot nito.
"Huh? what do you mean?" takang tanong ko rito. my curiosity is filling me.
"I hate to admit it but that's the truth. I just wake up here in this world.. at wala akong maalala. ganun rin ang lahat ng mga lalaking narito sa mundong ito." he said. I just dont get it. this world is full of mystery. paano?
"Ilang taon ka nang mapunta ka rito?" I asked him again. hindi naman pwede na baby palang sya ng mapunta dito dahil I know hindi nito makakaya pang mabuhay.
"I don't know. but It's already seven years when I got here." tinignan ko sya. He looks 18-19 years old. I'm already 17 at sa tingin ko'y hindi nagkakalayo ang edad namin. Hindi kaya galing rin sila sa mundong pinanggalingan ko at dinala lang sila rito? Marami akong tanong sa aking isipan. Paano sila natuto at nag-adjust sa mundong ito? Bakit kailangan pang may mamatay para mabuhay? I really hate thinking. natigil lang ang pag-iisip ko nang biglang tumayo si Nathan. nakaramdam ako ng isang presinsya at ibig sabihin nun ay may tao bukod sa aming dalawa.
"Who are you? Lumabas ka." seryosong saad ni Nathan. at sa isang iglap lumabas ang isang lalaki mula sa kawalan. nakasuot ito ng itim na cloak. I know He is dangerous even though His face looks like an angel. nagulat na lang ako nung magtama ang paningin naming dalawa ngunit hindi ko ito pinahalata.
"Hunter." mariing sabi ni Nathan.
*******