keterena's pov
Magkaharap kami ni Lance sa mesa. Nakatitig s'ya sa akin.Bakit ganito pakiramdam ko?hindi ba dapat kinakabahan ako.Bakit parang normal lang ang lahat?Ibang iba noong mall kami.
"Maari bang malaman kung bakit ayaw mo?"tanong n'ya sa akin.
"Basta ayaw ko lang."
" Malaki na ang offer ko sayo, Kaya walang dahilan para tanggihan mo.. Now tell me, anu bang pumipigil sayo?" Seryusong pamimilit niya sakin.
Hindi ko s'ya nilubayan ng tingin.
" Ikaw, yon lang ba talaga ang dahilan mo, kung bakit mo pinabackground check mo pa ako?"mas tumiim ang titig ko sa kanya.
"Miss Marasigan, Ano naman ang dahilan ko para ipabusisi ko ang boung pagkatao mo?
Hindi ka naman siguro killer or what.. Kung anu man ang iba mo pang tinatago wala na akong paki alam doon. Ang mahalaga lamang sa akin ay alam Kong wala kang record sa nbi or sa police at alam ko ang pamilyang pinagmulan mo para kampante ako para seguridad ng aking ina. Sorry to say that.. Kung sa tingin mo too much ang ginawa ko. Nais ko lang talaga na makatiyak na matino ang magbabantay kay Mom, kaya kinakailangan Kong gawin iyon." seryusong Saad niya sa akin.
"Okay.. Akala ko kasi pinaimbistigahan mo narin ang ama ng anak ko . Mahina Kong sambit at hindi na tumingin pa sa kanya.
" Wala akong paki alam sa ama ng
anak mo." Sambit niya.
Narinig pa pala niya ang sinabi ko kahit sobrang hina nito.
" I've heard na nabuntis ka lang.. At wala akong balak na alamin pa ang tungkol doon.Hindi naman kasi ako ganun ka tsismoso , isa pa wala na yong kinalaman sa magiging trabaho mo sa akin.
Sabihin mo nga bakit mo ba nabanggit ang ama ng anak mo, may dapat na akong ikakabahala sa kanya? "
" ah w-wala! Wala.!"Nataranta Kong sambit
" Wala naman pala. Sige na pumayag ka na. Hindi ito basta bastang trabaho lang. Infact I have a contract here."
Ito basahin mo bago mo pirmahan parang malaman mong liget ang usapan at kasunduan natin." Wika niya sa akin. Sabay abot ng isang papel na nasa folder.
Fifteen minutes Kong binasa ang kontratang Inabot n'ya sa akin. Nakadalawang ulit pa nga ako sa pagbabasa nito. Wala naman akong nakitang problima.
May day-off ako once a week at kapag nagtatrabaho pa ako sa oras na 'yon may dagdag na bayad. Actually Hindi na masama ang ang sahod niya sa akin na seventy-five thousand pesos. Tama sya. Para na rin ako nitong nag abroad. Isa pa hindi ganun ka bigat ang magiging trabaho ko dahil isa lamang ang aalagaan ko.
Mayroon akong two years contract at maari pa itong maextend kung nanaisin ko. Free accommodation, with allowance. Tapos malaki ang sahod. Wow! galante naman nito. Kaso may dout pa rin ako sa usapang ito.
"Mr. Arevalo okay naman ang contract na 'to, malinaw, maari bang bukas ko na lamang sabihin Kong anu ang desisyon ko?" Wika ko sa kanya.
Mayroong kasing bahagi ng utak ko ang nagsasabing wag Kong tanggapin.
May inilabas muli sya galing sa ilalim ng mesa. Dalawang bundle ng lilibuhing malolotong na pera.
" Two months advance. Baka Makatulong sa desisyon mo," sambit n'ya sa akin.
Lumabas ang peso sign sa mga mata ko habang Nakatingin sa alok niya sa akin. Medyo makapal din iyon.
Sa tanang buhay ko ngayon lamang ako nakakita ang ganong lalaking pera. At dalawang buwan ko lamang itong pagtatrabahohan kaya nag isip na talaga ako.
"Hawakan mo! sige na wag ka ng mahiya." panunudyo niya sa akin. " Pakiramdamdaman mo.Marami ka ng mabibili n'yan para sa anak at mga magulang mo." wika niya at pinahawak iyon sa akin.
Para syang tukso na mahirap tanggihan. Kaya lamang ng maisip ko ang anak ko.. Nag dalawang isip akong hawakan iyon.
Ayaw Kong magpadalus-dalus ng desision. Muli akong Napatingin sa kanya. Dahil ayaw Kong pagsisihan ito bandang huli.
" Lance.. Alam mo ba ang Villa Azul?" mahina Kong tanong sa kanya ngunit seryso ako.
"Hindi. Bakit?" sagot niya kahit kita ko sa mata niya na hindi enteresado sa tanong ko. Hindi kasi sya nakatingin sa akin ng nag salita sya ng bakit?
Yong tipong natanong lang n'ya.
"H-Hindi ka ba pamilya sa Lugar na 'yon?' nagdadalawang isip kung tanong sa kanya.
Umiling lamang sya sa akin. Paanong Hindi n'ya yon alam!? Alam ko sya yong nakasama ko. Niloloko ba niya ako?Noong nasa mall kami parang iba, ngayon naman parang ang cold n'ya.Ano bang meron sa taong to?
Nahihiwagaan ako sa kinikilos niya.
Muli Kong binasa at mata niya. Wala akong paki alam Kong anu ang isipin niya sa akin.
"Hey.. Miss Marasigan! Bakit ka ganyan ka makatingin sa akin? May dumi ba ako sa mukha?" kunot noong tanong n'ya.
"Wala" sambit ko at bigla akong na hiya sa tanong niya.
Napatawa sya ng mahina habang Nakatingin sa akin.
"Hm.. Okay.. Alam mo.. Hindi lang naman ikaw ang ganyan sa akin. Marami kayo, actually. Kaso may laman na ang puso ko. Si Chloe 'yon. Kaya one more thing nga pala. Idadagdag ko dito sa contract natin kung sakaling tatangapin mo ito. Don' t fall in love with me! Because I'm already inlove With someone. "
Hinatak ko a ng papel na hawak niya." May Idadagdag din ako dyan sa papel na hawak mo.
"Ano yon?"
"Bawal kang maki alam sa personal Kong buhay lalo na sa anak ko!"matigas akong sambit sa kanya.
" 'yon lang pala eh"wika niya habang Nakatingin sa ibang dereksyon.
Napairap akong Tumingin sa kanya. Naiinis pa rin ako kung bakit niya nalaman ang tungkol sa anak. Pero dahil sinabi niya na Hindi sya makiki alam sa akin. Sige. Nagpakampante ako.
Pinasadahan ko ng itim na ballpen ang hawak Kong kontrata.
Iba na talaga ang pakiramdam ko sa kanya. Parang nawala yon init. Napalitan ng pagiging komportabli .
Dahil sa sinabi niya. Now I'm feeling's relieved and secured.
. Wala namang nakakalam sa ama ni KATELYN, Maliban sa akin , mukhang wala na man syang duda. Kaya kinuha ko ang papel.
"Okay.. Salamat Miss Marasigan." wika niya sa akin sabay abot ng kamay.
"Thank you din. "Sambit ko. At Muling nagdaop ang aming mga palad.
Isang Linggo pa kami sa ospital bago sya Tuluyan ilipat sa kanilang Mansyon.
Kinakailangan kasi nilang iayos ang boung silid ni Madam para maging mas convenient ito.
Kung saan naroon na lahat ng kakailangan niya. Tulad ng dialysis machine. At mga supplies na ka kailanganin niya para sa Pagpapatuloy ng gamutan . Mayroon ding oxygen tank, at iba pang kagamitan.
Si Mr. Arevalo na rin ang nagpaalam sa akin sa hospital para lumipat sa kanila. Palibhasa kaibigan niya ang may ari ng hospital, kaya madali niya itong na papayag sa paglipat ko.
"Katerena totoo ba na aalis ka na dito sa ospital?" tanong ni Thea Isa sa mabait Kong kasamahan at matagal na din ang pinagsamahan namin sa ospital na iyon.
"Oo Thea ."kailangan kong maging practical kaya tinanggap ko ang alok ni Mr. Arevalo. Sagot ko sa kanya.
Palibhasa kasi mababa lamang ang sahod namin. At naiitindihan niya ako sa naging desisyon ko. Natutuwa pa nga sa sa naging desisyon ko.
" Ang swerte mo friend mukhang malaki ang sahod mo doon. Sana ako din may kumuhang Mayamang employer." Natutuwang sambit niya sa akin.
Nginitian ko lamang sya. Habang tinutulungan sa Kanyang ginagawa sa paghahanda ng mga gamot ng Kanyang pasyente.
"Hmph.. Kung thirty thousand lang naman ang sahod nevermind na lang.Hindi ako magtiyaga sa masungit na 'yon, Mananatili na lamang ako dito sa hospital." Nakairap na sabat ni Melba.
Hindi ko alam nakikinig din pala sa usapan namin.
Napaharap ako sa kanya." Ah. Oo tama ka kaya tinanggihan ko ang alok n'yang 50 thousand pesos, kaya ayon.. Ginawa nyang seventy-five. Not bad. Mabait na sa akin ngayon si Madam.
Actually mas gusto ko na syang mkasama sya kisa sa iba d'yan na buraot dito." Sambit ko na pa tungkol sa kanya.
Nakita ko sa kanyang mata na parang syang aatakihin sa inggit sa sinabi Kong halaga ng aking sahod.
Ilang saglit pa ay bumaling ito sa akin at nag iba ang Kanyang itsura.
" Ay congrats friend.. Baka naman.. Magpa despidida ka bago ka umalis." biglang bait niyan sa akin.
"Sorry Hindi kasi uso sa akin iyon." wika ko saka ko sya tinalikuran. "Thea Mauna na ako. Akyat muna ako sa itaas."
Okay.. Sige. "sagot ng Napapangiting kaibigan ko.
Last day ko sa hospital kaya umuwi muna ako sa bahay namin sa Laguna. Nais Kong dalawin ang pamilya ko bago ako lumipat ng matitirahan.
Iniuwi ko na rin tuloy sa aming bahay ang ilan ko pang mga gamit.