Laurence's pov
Nanghihinayang ako dahil 'di ko s'ya inabutan. May sa palos yata ang babaeng 'yon. Bigla na lang kasi syang nawala kanina at hindi ko na nakita pa. What she' s said kanina? Alagaan ko ang aking ina, at bumalik na ako sa hospital?
How did she know na Nasa hospital ang nanay ko?
Kilala nya kaya sina Mom or si Lance?
Hindi talaga ako mapakali. Nais ko sya Muling makita. Bumalik ako ng Hospital para tanungin ang aking kapatid.
Pagkakataon ko na ito mara matagpuan ko ang matagal ko ng hinahanap.
" SON, bumalik ka! akala ko umalis ka na talaga?" Biglang nag liwanag ang kanyang mukha ng makita ako.
Naguilty tuloy ako dahil ang totoo may iba pa akong dahilan kung bakit ako pumunta dito.
" May nakalimutan lang po ako Mom. Ito nga pala may ibibigay ako sainyo." Wika ko sabay Inabot sa kanya ang linament na pangmasahi.
Ito lamang ang naisip Kong rason sa kanya kung bakit napabalik ako.
Napakunot ang noo nya habang Nakatingin sa bagay na hawak ko.
"ANONG gagawin ko dito? Palagi kayong wala ng kapatid mo, sino naman maglalagay sa'kin nyan ?!"
"Sinabi ko na kay Lance na kumuha ng magbabantay sainyo. At kayo naman mom, Could you please stop being rugged. Lumalayo na ang mga tao sainyo. Hindi naman kami pwedi ni Lance na palagi narito.Alam nyo naman pareho kaming Abala."paninirmon ko pa sa kanya. But in Nice tone naman.
" So ako pa ba ang mag aadjust sa kanila? "
Salubong ang kilay niyang sambit sa akin."Pero mom, please do it para sa amin okay? "
Hindi kami matatahimik knowing na mag isa kayo at walang nagbabantay, may sakit pa kayo." Inilapit ko pa ang mukhang ko sa kanya para makiusap. "Mom please..?"
Tila sumasang ayon naman ang Kanyang mata
Sa nakikita ko.
"Okay.. Papayag na ako. Sa isang kondisyon."
"Anu po ba iyon?"
" Ako ang pipili ng pagbabantay sa akin. Gusto ko yong isang nurse dyan. Siya ang nais Kong mag alaga sa akin. Kung Hindi lang din sya.. Wag na. "
"Okay Mom. Si Lance na bahala doon. Hayaan nyo.. Ipapakausap ko sya kay Lance.. Kung kinakailangang doblehin ko or triplihin ko pa ang sahod nya gagawin namin pumayag lang sya."paninigurado Kong turan sa kanya.
Kung sino man ang nais ni wala na akong paki alam. Ang importante may magbabantay sa kanya.
" Sya nga pala mom, may itatanong lang ako. May iba bang dumadalaw sainyo dito?" pag iiba ko.
"Bakit mo naman naitanong?"
"Gusto ko lang malaman kung sino na ang mga naging bisita mo dito? "
"Ayaw ko ng mga bisita. Ayaw Kong makita nila ako sa ganitong kalagayan." wika niya.I can see the embarrassed feeling inside her.
"Sure ba kayo? Walang bumibisita sainyong dalaga? Ah...mababa lang sya mga hanggang balikat ko! Balingkinitan ang katawan," sabay kinorte ko pang coke ng bote ang kamay ko sa hangin.
" Maputi, ang buhok niya naman hanggang baywang Maganda at makinis ang mukha at----."
Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ng sumulpot si Lance.
" Pwedi ba kung bumalik ka dito para hanapin ang babae mo, umalis ka na. Wala dito ang hinahanap mo."agaw ni Lance na mataas pa ang boses kisa sa akin. Para itong Naka volume na speaker na dinig sa boung silid ni Mom.
"Tss! Maraming ganong babae. Sabihin mo ano bang pangalan niya?" dagdag pa nya.
"Hindi ko nga alam eh.. For sure pumunta sya dito dahil alam nyang narito si Mom at lagi nating iniiwanan."
Tinawanan lang ako ni Lance sa sinabi ko." Sa susunod kasi yon ang unang una mong aalamin kapag enteresado ka sa isang tao.
Mahirap MAghanap ng tao na sa ikaw lang ang nakakaalam ng eksaktong itsura nya."
Sambit pa kuwago Kong kapatid na pangingisi ngisi At balak pa akong asarin.
Mukhang wala yata akong mapapala sa kanila. Mabuti ka lamang si Mom Hindi nag react. Kung Hindi isa pa itong masakit mag salita.
Umalis na lang ako.Matapos Kong masinsinang kausapin si Lance about sa hinihinging favor ni Mom.
Bahala na. Siguro kung nakatadhana na maging kami, mangyayari din yon sa Tamang panahon. Alam ko magtatagpo uli ang landas namin at sa pagkakataongb iyon ang pangalan nya ang una Kong tatanungin.
Katerena's pov
"KUMUSTA, po ang pakiramdam nyo?" nakangiting tanong ko sa kanya. Hindi ko sya kinabakasan ng sama ng mukha ngayon.
"Ayos naman. Gusto ko na nga sanang umuwi, ayaw ko na lugar na'to." walang ganang sagot n'ya sa akin.
"Ngunit hindi pa kayo magaling. 'wag po kayong mag alala. Sa nakikita ko sainyo ngayon mukhang.Ilang araw na makakalabas na kayo".pamlubag loob ko sa kanya.
"Sana nga". Nakita ko ang lungkot sa kanyang anyo.
Marahil dahil yon sa pag- iisa nya. Wala syang kasama ng Inabutan ko dito kanina.
Palabas na ako ng bumukas ang pinto. Si Lance ang iniluwa noon.
Napatingin ako sa mukha nya. Wala akong mabakas na anumang imosyon sa itsura n' ya parang hindi kami nagkita sa mall kahapon.
Nilagpasan nya ako at naupo malapit kay Madam.
Ako nman tuluyan ng lumabas ng silid na 'yon.
Sa pagdaan ng araw unti unti ng bumabait si madam sa akin. Si Lance naman ay ganun pa rin. Kung paano ko sya unang nakita sa hospital ay ganun lang.
Pauwi na ako ng mkita ko syang Naka sandal sa Kotse at waring may hinihintay.Lumapit sya sa akin.
"Katerena can we talk?"wika niya. Kaswal lang ang Kanyang tono. Ganun din kung paano sya tumingin. Hindi ka gaya noong makita ko sya sa mall na puno ng pananabik ang mata niya.
" Tungkol saan Mr. Arevalo? "kaswal lang din na tanong ko sa kanya.
" Sabihin na nating business! "
" business..? pasensya na'di kasi ako mahilig sa business."sambit Ko. Anu naman kaya ang naiisip n'ya at bigla akong aalukin ng business. Mukha ba akong mapera? Naubusan na ba s'ya ng business prospects na mayaman at pati ako naiisipan n'yang alukin
"Pasensnya na Mr. Arevalo. Wala kasi hilig sa business."
.
" Sumama ka muna sa akin. I have the big offer for you. Mamaya ka na tumanggi kapag narinig mo na ang paliwanag ko."sambit niya.
"Pasensya na Kasi si talaga maari..ayaw ko.iba na lang alukin moMr.Arevalo.Baka masayang lang ang oras mo sa akin."mariing tanggi ko.
"okay.. Aalukin kitang mag alaga kay mom.
Dodoblihin ko ang sahod mo okay ba?"
Napaisip ako sa sinabi niya. "DoDoblihin?"
"Huwag tayo ditong mag usap." Agad niya akong iginiya papasok sa loob ng sasakyan.Saka kami nagtungo sa resto na malapit na hospital.
Kaunti lamang ang tao sa paligid naupo kami sa bakanting pwesto kung ibang tao ang makakita sa amin akalain nila ay date ito. Pero ako hindi ko maramdaman yon ngayon dahil sa trabahong alok nya.
"Katerena, pasensya na ikaw kasi ang nais ni mom dahil sya sa tao. I'm willing to pay you in higher prise para lamang pumayag ka. Wala kang ibang gagawin kundi ang alagaan sya." pauna nyang sambit habang blankong nakatingin sa kanya.
Actually kanina ko pa ito iniisip. Gusto ko na nga silang iwasan. Kung maari ayaw ko ng mapalapit sa pamilya nya.
" Lance sa iba mo na lamang ialok ang trabhong yan. Kontento naman ako sa sinasahod ko". Sambi ko Kaya lamang Hindi niya ako pinakinggan
Sa halip kinuha niya ang envelop na brown sa tabi niya at binasa ang laman noon.
"Ikaw si Katerena Marasigan. 26 year's old, may isang anak, nakatira sa slums area sa Laguna.Kasama ang isang kapatid at mga magulang.
Anu pa ba? Sumasahod ng 20 thousand pesos kada buwan."sambit niya matapos basahin ang nasa brown na envelop. Ibinaba niya iyon at may kinuha sa ilalim ng mesa.
Habang ako napatiim ng nakatitig sa kanya.
" So pina-imbestigahan mo ako?" tumaas ang boses ko sa kanya.
"I'm sorry Miss Marasigan. Pina background check lang kita para na man sa siguridad ng Mom ko. Other than that, wala na!"
" Pambihira!" dismayado Kong sambit. He's envading my private life.
"I have an offer to you. 50 thousand pesos. Tapat na ba?" seryuso niyang sambit sa akin.
"Hindi! Ayaw ko! "Matigas Kong tanggi.
" 75 thousand pesos plus other benefits with allowance at day-off. Para ka na ring nag abroad noon. I've heard na ikaw lamang ang sumusuporta sa magulang at anak mo kaya.. Alam ko kailangan mo 'to, kaya sige na tanggapin mo na, please? "nakikiusap ang tono niya sa akin.
Napatingin ako sa mata niya. Maraming mga katanungan sa isip ko ng mga sandaling iyon. Pano pala Kong isang trap lamang ito at mayroon syang ibang pinaplano sa akin. O sa anak ko.? Hindi ko hahayaang mangyari iyon.
" Kahit na ayaw ko pa rin. Hindi ako pagtatrabaho sayo! " muli Kong sagot sa kanya,
Doon ko lamang syang nakitang tumitig sa akin.
Itutuloy.....