Laurence's pov
"Mabuti naman anak at hindi mo pa nakakalimutan ang 'yong ina ?" patampong sabi sa akin ni Mama nang dalawin  ko siya sa hospital. 
Kahit matigas ang puso ko tinamaan pa rin naman ako pangongonsensya ni Lance.  "I'm sorry ,ma.. gustuhin ko mang dalawin kayo dito kaya lang di ko maiwanan ang trabaho ko" paliwanag ko sa kanya.
"Anak, bakit kasi hindi ka pa umalis sa serbisyo? Mayroon tayong mga negosyo..bakit kasi di mo na lang tulungan ang kapatid mo sa  pagpapatakbo nito?"
Natawa na ako tanong niya." Ma,alam mo naman na ayaw ko sa  opisina.. Isa pa kaya na'yon ni Lance"
"Alam mo ba Laurence..hanggang ngayon nagaalala  pa rin ako sa trabaho mo. Simula ng pumasok ka sa marines,bihira ka naming makasama ng kapatid mo. Kailan mo ba iiwanan ang trabaho mo?kapag nasa kabaong ka na?"
Napapailing ako hirit ni mama. Paano ba niya nasasabi ang bagay na'yon sa akin siya itong may sakit at halos tumira na dito ospital? Kunsabagay,may punto naman siya. Mabuti siya kahit paano na rito na siya at madali siyang magagamot kapag emergency. Samantalang ako kapag minalas sa trabaho,malamang mauuna pa ako sa kanya sa langit. Mabuti kung sa langit ako mapunta?paano kung sa empyerno?
Napailing ako tinakbo ng utak ko.
"Ma, ayaw ko ng makipagtalo sayo. Ito ang propesyon na gustong kong tahakin .  Dito ako masaya,eh. "Nakangiti ko sabi sa kanya. "Kayo nga pala kumusta na?"pagiiba ko.Mas bumagsak ang katawan niya  mula ng huli kaming magkita .
"Gusto ko ng umuwi sa bahay ko anak. Nahihirapan na ako rito, pakiramdam ko hindi na ako gagaling"
"Wag kayong magsalita na ganyan ma. Gagaling ka pa. Hindi pa kayo mamatay. Papayag ba kayo na hindi nyo man lang makita ang apo nyo kay Lance?"
"Bakit si Lance lang anak? Ikaw wala ka bang balak magasawa sa edad mong yan?"Tanong niya sa akin na ikinakamot ko ng ulo.
"Ma ,si Lance muna..siya tong may seryusong girlfriend.Ako hanggang ngayon bigo pa rin akong mahanap ang  babaeng nakatadhana para sa akin."
"Paano mo naman kasi siya nakikita Laurence..kundi sa kampo nasa bar ka parati,do you think mahahanap mo ang tamang babaeng sa lugar na'yon para sayo?"
"Sa tingin mo ma,saan ko siya makikita?"
"Magresign ka na sa trabaho mo at tulungan mo ang kapatid mo sa mga  negosyo natin. Do'n,marami kang ma me-meet na mararangal at magagandang mga  babae na babagay sayo."
Napakibit balikat na lang ako sinabi niya.
"I will think about it mama basta promised me ,magpagaling kayo."sabi ko kahit di tiyak kung magagawa ko nga.
" Gusto ko namang gumaling anak. .kaya lang 'tong katawan ko ayaw makisama. Kaya sana tuparin mo ng maaga 'yang pangako mo..bago pa ako mawala sa mundo."
"Ma, could you please..stop saying that. Gagaling kayo, okay?" Imostional na wika ko. Maging siya ay naging imostional na rin sa kalagayan niya. At ramdan ko sa itsura niya na hindi madali ang pinagdadaanan niya. Sumisikp Ang dibdib  maisip ko pa lamang na lilisan siya  sa mundo nang dahilnsa sakit niya ,naawa ako kalagayan niya.
Pasado alas sais ng gabi ng dumating si Lance . Tamang Tama Ang dating niya dahil tulog si mama kaya ako naman nagpalaam sa kanya.
" Aalis ka kaagad?Paano si mama.? Sino magbabantay sa kanya?
" Don't you say gagawin mo akong babysitter niya,Lance.."
" Anong gagawin natin , sabihin mo nga? hindi maaring iwan nating magisa dito si mama."
" Talaga namang di pwedeng magisa dito si mama, Lance. Ano bang ginagawa ng pera mo? Pwede ka namang maghire ng caregiver niya personal nurse,yaya and kung ano pa" naiiritang suhesyon ko sa kanya.
"Alam mo bang walang tumatagal na nagaalaga kay mama?"
". Bakit di mo doblihin ang sahod?"
"Kahit pa triple Laurence,wala talaga. Dahil si mama tayong dalawa ang gusto niyang nakakasama"
"So pano iiwanan ko ang tarabho ko para sa kanya? Imposibling mangyari yon Lance "giit ko sa kanya. Ako maghapong magbabantay sa kanya? Hindi maari.
Hindi ko maaring ipagpalit ang trabaho ko pagbabantay sa kanya.
"Ano bang gagawin natin? Pababayaan na lamang ba natin siya dito?tutal ayaw niyang magbabantay sa iba? Ikaw di kayang magbantay sa kanya dito.  Oo nakakapunta ako dito pero di ko maibigay ang boung oras ko kanya.Paano nalang ang kumpanya? "Wika ni Lance na ikinatahimik ko. Kung Bakit ba ngayon pa naging choosy ang ina namin sa mga taong makakasama niya. Hindi naman siya gaanoong klaseng tao. Sa.pagkakaalala ko strong independent woman si mama bago siya magkasakit. Ayaw niyang nakikita namin siyang mahina. At sa totoo lang siya ang nagturo sa amin kung paano maging malakas,matatag at maging masigasig.
Ngayon ano na  ba mangyari sa kanya? Hindi ko siya maintindihan.
"Bahala ka na ka dito. Kaya mo na 'yan.  You know what to do Lance." Boung kompyansang wika ko pa rin sa kanya at tinungo ang pintuan. Lalabas na sana ako harangan niya ako."
"Nagpalaam ka kay mama?" Tanong niya nang makita niya si mama na natutulog na .
"Hindi na kailangan. Malulungkot lang siya kapag umalis ako."
"Hindi ka aalis. At kung gusto mong umalis kausapin muna nating kausapin si mama.Wag mong ipaubaya sa akin ang lahat Laurence."
Wala akong nagawa kundi ang hintayin si mama magising at makipagusap kaming tatlo ng masisinan. Mabuti na lamang at napapayag namin siyang maging maayos ang pakikitungo sa kanyang mga magiging personal nurse or caregiver.
"Basta, anak..yong pangako mo,dadalasan mo ang pagbisita sa akin"
"Sure yon ma,"sabi ko na di tiyak kung magagawa ko nga ang pinangako ko kanya.
Palabas ako ng gate ng ospital ng mabulaga ng patawid na babae. Mabuti na lamang at mabilis akong nakapreno. Mabilis kong binaba ang bintana at sinilip ko babaeng halos nakadikit na bumper ng kotse ko.
" Hoy! Sa susunod kung magpapakamatay ka wag ka ng mandamay pa!"sigaw ko kanya sa babaeng nakayuko.
"Pasensya na sir,sige po mauna na ako,"nagmamadaling sabi niya sa gitna pagkagulat ko.  Mabilis siyang nakatalikod.
Wait lang,miss!"pamilyar kasi siya sa akin.
Di na niya ako nilingon tuloy tuloy siyang tumawid sumakay ng jeep.
Katerina's pov
Medyo nanginginig pa ang tuhod ko habang nakasakay ako sa jeep. Grabi muntikan na akong masagasaan. Mabuti na lang nakapreno si Lance. Kundi dalawa kaming nasa alanganin ngayon. Init tuloy ng ulo niya sa nangyari at halos murahin niya ako galit. Di ko siya pinatulan pa. May kasalanan din ako mangyari at para matapos na mabilis ko siyang iniwanan sumakay ako ng jeep. Kaso itong sinasakyan kong jeep usad pagong. Mas mabuti pa yatang maglakad kisa sumakay papunta sa terminal jeep pauwi sa amin.
Pagdating ko terminal ng jeep ay nakasakay kaagad Ako, kaso naiingit ako sa mga pasahero na kasabay ko. Lahat yata Ng dala nila pagkain,doon ko lang naalala na sahod pala ngayon kaya bumaba uli ako pumasok sa mall. Ilang hakbang lang naman kasi ang layo noon sinasakyan ko.
Sa halip pagkain lang bibilhin ko mall ay napabili Ako ng ilang peraso damit ni Katelyn sinamantala ko na hanggat sale.
At pumili din ako ng babagay sa akin na isang blouse na pink. Kaso pagtingin ko presyo, isang araw na kayod ko na kaya binitwan ko. Nanlaki ang mata ko ng pagbaba ko ng blouse ay si Lance ang bumungad sa akin. God,paano ako nasundan ng lalaking to dito? Wait sinundan o sadyang dito ro'n ang punta niya? Pero hindi. Basi sa nakikita ko mukha niya sinundan niya talaga ako dito.At bakit ba siya sumunod sa akin?galit ba siya pagiging careless ko kanina?
"Bakit na rito ka Mr.Arevalo?"
"Paano mo nalaman ang pangalan ko?"
Natawa ako sa tanong niya. Ako yata itong muntikan nang mabangga kanina,bakit ito parang may amnisya?
"Nagpakilala ka sa akin nakalimutan mo na ba?"
"What?" Gulat niyang sabi."pagkakaalam di tayo nagkakilala sa una nating pagkikita me hindi ko nga alam ang pangalan mo..ngayong nagkita na uli tayo pwede ko bang malaman ang pangalan mo?"
Lalong lumakas ang tawa ko sa sinabi niya.
"Lakas ng trip mo Mr. Arevalo. Kung di mo matandaan ang pangalan ko, nevermind.
Magkikita pa naman uli tayo.Dyan ka na nga..mauna na ako"
"Wait lang " para akong nakuryente ng hawakan niya ang kamay ko. Same old feeling ng unang dumampi ang balat niya sa balat ko. Di kaagad ako nakakilos.Itong  pakiramdam nato ito yong feeling na nakikilala ng katawan ko nung una kaming magtagpo. Bakit nung nagkamay kami sa ospital ay iba ang pakiramdam ko sa kanya?y Walang akong naramdaman na spark kagayanito?
Nakapagtataka.
Bigla kong naipilig ang ulo ko. Mali to. Maling mali na entertain ko kakaibang pakiramdam nato sa akin,lalo na may nobya siya at siya na rin mismo ang nagsabi na marami na siyang nabuntis na babae.
"Sorry Mr.Arevalo,"wika ko sabay pagkalas ng sa kamay niya nakahawak sa kamay ko.
Kailangan ko ng umalis."
" Maari bang magkape muna tayo?"
"Sa halip na yayain mo ako, bakit kaya di mo na lang balikan ang mama mo sa ospital. Kawawa naman siya roon."
"Teka,paano mo nalaman na nasa hospital si mama? kunot noon niyang tanong sa akin na labis na ipinagtataka ko?paano namang di ko malalaman,pasyente ko yon?di Kona nasabi yon sa kanya. Ayaw kong sakyan ang nakakalokang trip niya.
"Ewan k sayo Mr.Arevalo..mabuti pa d'yan ka na sa ospital na uli tayo magkita."sabi ko at mabilis ko siyang iniwanan. Narinig ko pa ang pangungulit niyang magkape kami kaya lang di ako pumayag,sinadya kong sumuot ako sa maraming tao, kaya di niya ako nahabol pa.