Napakunot noo ang guard na nag babantay sa labas ng bahay ng mga Austin. May dalawang babaeng nag aaway at nagtutulakan sa isat isa.
"Ikaw na kasi!" nang gagalaiting sabi ni Casey kay Rem
"Eh sino kayang naka isip na pumunta dito sa bahay ng bruha?" balik ni Rem
"God, Rem. ilang araw ng di pumapasok si Iris. Tsaka responsibilidad natin sya dahil tayo ang nakakita sa kanya ng mawalan sya ng malay. Baka patay na pala yun di pa natin alam"
"Oo na! Pindutin mo na kasi"
"Ikaw na nga--"
Napalingon ang dalawa ng magbukas ang napakalaking gate ng mga Austin.
"kayo siguro ang mga kaibigan ni Maam Iris. Pasok kayo" nagkatitigan silang dalawa at tumango.
Casey’s POV
Shit! Kaibigan daw. Mamaya ipalapa kami nito sa mga aso nila.
"Casey tara na"
Sus. Kunyari ayaw pang pumunta dito. Mas atat nga sya sa akin.
Kumapit ako sa braso ni Rem. Kapag bigla kaming sinugod ni Bruha mag tatago talaga ako sa likod ni Rem. Diba ganon naman dapat. True friends always have your back?
"para kang baliw jan "
"sino namang hindi? Ang ganda ng Mansion nila oh. Ang yaman pala talaga nila"
"sabi nila nasa Class B category lang ang mga Austin. Paano pa kaya ang mga Class A at Elite diba?"
"Oo nga no? Tayo saang class tayo kabilang?" tanong ko dito na ikinatawa nito ng malakas
"Kami Class D lang... Ikaw walang class hahaha! Seriously tinanong mo yan?"
Hayuup!
"Leche ka talaga Rem!" palo ko sa braso nito. Sabihan ba naman akong walang class. Nakakainsulto naman yun.
Galing lang kasi ako sa may kayang pamilya. Charot. Kung ikukumpara sa mahihirap. Kami yung may kaya. Kung ikukumpara sa A at Elite, kami yung mahihirap hahaha!
"maupo muna ho kayo Maam" sabi ni ate girl pagkatapos umalis ni kuyang guard
Nilibot ko ang paningin sa loob ng bahay. Sobrang ganda nito. Marami na akong nakitang magagandang mansions, villas sa magazine pero feel ko ito ang pinakamaganda. Unique ang architecture at yung interior nakaka amaze talaga. Pangarap kong makagawa ng ganitong kagandang bahay. Sino kaya ang Architect and interior designer ng mansion'g ito?
"you two must be Iris' friends. I’m her mother" sabay kaming napalingon sa isang Dyosa. Parang fairy sa Encantadia series. Ang batang tingnan ng mom ni Iris grabe. Hanep ang genes, top quality! Tapos mukhang super bait, saan kaya nakuha ni Iris ang sama ng ugali nya? Isa itong pala isipan.
Teka? Friends daw. Nakuuu! No way, highway!
"Good afternoon po" sabay na sabi namin ni Rem. "I am Casey po pala, at si Rem naman po itong kasama ko. Nice to meet you po "
"nice meeting you too girls. Maupo kayo at mag papagawa ako ng meryenda. Nasa taas pa kasi si Iris. Baka nakatulog na naman yata"
Wow. Ang bait naman ng Mom ni Iris. Basta nag papa meryenda, mabait.
"k-kumusta na po si Iris Maam?" nahihiyang tanong ko.
"sa awa ng Diyos okay na siya. Tatlong araw syang inaapoy ng lagnat " nakangiting sabi niya "call me Tita Sam or Tita nalang"
"okay po Tita" sabay ngiti ko.
"ah kaya po pala hindi sya nakapasok ng school." sabi naman ni Rem. May gusto pa sana itong sabihin pero pinigilan ko.
"alam kong kayo ang tumulong sa Anak ko. Naikwento sa akin ni Mang Robert na dalawang estudyante ang tumulong kay Iris. Tama ba ako?"
Sabay kaming tumango ni Remi.
Ang totoo nakaka guilty din. Pinanood lang kasi namin syang mag hintay at maglakad sa gitna ng ulan.
"bakit ho hindi sya pwedeng dalhin sa ospital?" tanong ni Remi. Curious din ako. Muntik na kasi namin syang isugod sa ospital pero pinigilan kami nung driver nya.
"She hates hospital ever since she was a child. Kapag nagising sya sa ospital mas lalong makakasama sa kanya. Our family doctor assured that she's fine kaya hindi na namin sya dinala sa ospital"
"ah kaya po pala. Kung ganon po aalis na kami. Pumunta lang po kami dito para malaman ang lagay nya. Mabuti naman at ayos lang sya" sabi ko at akmang tatayo
"Thank you so much. Pag pasensyahan nyo na ang ugali ni Iris. She's a brat but she has her good sides too. And i am not telling you this because i am her mother"
Nagkatinginan kami ni Rem.
" Yes. We know tita" napangiti ako sa sagot ni Rem.
We know.
If she's not a good person. Bakit nya ibubuwis ang buhay nya para tulungan yung matandang yon?
Sinundan kasi namin sya noon kasi basang basa na sya sa ulan at parang umiiyak. Tapos patawid naman sya ng kalsada ng huminto ito na parang may inaaninag. Then we saw her run and throw her high heeled shoes somewhere. May paparating na sasakyan at mukhang sira ang headlight dahil patay sindi ito. Ang creepy nga e.
Tapos ayun may matanda palang naka handusay sa kalsada. May saklay ito at parang hirap na hirap tumayo. Tinulungan nyang tumayo ang matanda kaso mukhang hindi nya kaya. So ang ginawa nya ay hinila nya yung matanda papunta sa gilid ng kalsada.
Nakahinga kami ng maluwag ni Rem ng lumagpas na yung creepy na sasakyan. Tapos nakita namin syang kausap yung matanda. Parang inis na inis sya at pinapagalitan ito. Typical Iris. Inis itong tumalikod palayo at iniwan ang matanda. Pagkatapos iligtas iiwan nalang? Ayos din a!
Lumapit kami para tulungan yung matanda pero nanlaki ang mga mata namin ng mag collapse si Iris. Mabilis kaming tumakbo at chineck kung okay lang sya. Nagtulungan kami ni Rem na buhatin si Iris papunta sa shed. Hahanap na sana kami ng tulong ng may humintong sasakyan sa tapat namin at nagpakilalang driver nito.
Hindi na kami sumama kasi baka hinahanap na din kami sa bahay. Naintindihan naman nito at nag bigay ng calling card. Sosyal na driver.
Paalis na sana kami ng maalala yung matandang babae. Nanlalaki ang mga mata namin ng makitang wala na sya. Hindi makakalakad iyon kaya saan ito nag punta? Nanayo ang balahibo ko ng mga oras na yun. Nawala na parang bula ang matanda. Naiwan lang ang saklay nito. Takot na takot kaming umuwi ni Rem. Creepy car. Creepy old lady. Minulto ata kami.
"teka ipapagising ko lang si Iris. Dyan lang kayo"
Bago pa kami makapag protesta ay naka alis na ito
"Tara sibat na" bulong ni Rem na halatang kinakabahan din
"h-hindi pwede. Nakakahiya kay Tita"
"di mo ba narinig? Ipapagising si bruha. Lahat ng tao galit kapag inistorbo ang tulog at bagong gising. Kaya kung ayaw nating mabugahan ng apoy, sumibat na tayo"
"S-Sige"
Sabay kaming tumayo at tumalikod. Dahan dahan ang mga hakbang namin. At nung malapit na kami sa pintuan ay narinig naming may nagsalita sa likuran.
"where do you think you're going?"
That familiar voice. It's Iris!
"A-Aalis na sana" sabi ko ng hindi lumilingon.
"Why?"
Sabay kaming nagkatitigan ni Rem. Confusion is written on our face.
"Turn around. I want to see your face" her voice is soft but intimidating. Parang magdadalawang isip kang hindi sundin.
Bakit nya gusto makita ang mukha namin?
Sabay kaming humarap sa kanya.
Holly molly! May bagong gising bang ganyan kaganda? Mas maganda pala sya kapag walang make up.
"Better"
Magulo ang buhok nito at medyo singkit ang mata. Halatang kagigising lang. Humikab ito at ipinagpatuloy ang pagbaba ng hagdan. Nanatili kaming nakasunod sa galaw nito na para bang disney princess.
Kahit nakasuot lang ito ng short shorts and oversized nemo shirt ay parang tinalo nito ang mga rumarampa sa Victoria’s secret sa galing nitong magdala ng damit.
Simple and natural. Malayong malayo sa Iris na kilala namin na maarte, glamorous at bratty.
"wala kayong dalang fruits?"
Ehhh?
"uy fruits daw" siko sa akin ni Rem.
Wala sa sariling binuksan ko yung bag ko at nilabas yung dalawang kilong dalandan at lansones.
"h-heto"
"Bakit sa akin mo binibigay, Casey. Ako ba may sakit?" tabig ni Rem sa kamay ko. Leche ka talaga!
"here" naka ngiwi kong abot sa kanya. Nakakailang ang titig nito. Akala ko hindi na nya aabutin. Nagulat nalang ako ng kunin nya ito at ngumiti. Sincere ito pero hindi maikakaila ang pagpipigil nito ng tawa.
"Thank you. Let's go"
Nag usap ang mga mata namin ni Rem. Halata din ang gulat dito na ikinatawa ko.
"baka mabait sya kapag bagong gising" natawa ako sa sinabi ni Rem. Meron ba nun?
Sinundan namin sya sa living room.
"maaaga pa. Let's watch movies tapos mag meryenda na din tayo"
Napatango nalang kami. Ang weird promise!
"anong gusto nyong palabas?" curious na tanong ni Iris. Nagningning naman ang mga mata ko at napataas ang kamay.
"K-Drama!"
Oopps. Hindi ko ng apala pamamahay to.
"sure. I like it too" natatawang sabi nito na ikinanganga ko naman. Na ikinanganga namin pala. Para kasing natuklaw ng ahas itong kasama ko.
"may Flash drive ako dito. May mga CD’s din. Maraming K Drama dyan" excited na sabi ko. She smiled amusedly na ikinainit ng mukha ko. Nakakahiya ka talaga Casey. Feeling close agad?
"sure" Iris answered while smiling
“Bakit may dala ka laging CD sa bag? Kinain kana ng K-Drama!” Pang aasar ni Rem. Inirapan ko lang sya at sinalang na yung isang k-drama.
Dumating na din yung mga meryenda na ikinatulo ng laway ko. Meryenda pala ito sa kanila. Sa baranggay kasi namin fiesta ang tawag dito.
"What's happening here?"
Nagkagulatan kaming lahat ng biglang sumulpot si Kimi na gulat na gulat at di makapaniwala na tanong nito.
"Who are you?" nagtatakang tanong nito
"I-I am Rem. She's Casey. Ahmm dinalaw lang namin ang Ate mo"
Grabe. Lahat ata ng pamilya nila pulos magaganda. I am sure gwapo ng dad nila. Wala ba silang kuya para malahian ako? Charr.
"Hey little Sis. Let's watch K-Drama"
"Err okay? But wait-- ngayon ko lang kayo nakita. Matagal na ba kayong magkakilala"
"Nope, Sis. They are the one who helped me that night"
Napasinghap kaming dalawa ni Rem.
She knows!
"Ah ganun ba? Mabuti naman at hindi yung mga plastic friends nya kung hindi susunugin ko sila"
"May sinasabi kaba, Sis?"
"None. Let’s just watch"
Natawa ako sa sinabi nito rinig na rinig ko kasi. Kimi is so cool. Seryoso lang ito sa school at intimidating. Sobrang talino kasi nakaa insecure. Pero mabait din pala sya.
"it's starting" excited na sabi ko. Oh my Gosh ang gwapo talaga.
"Heck, ano yan?!"
Natawa kami ni Rem at Iris. Ang cute kasi ng reaction ni Kimi.
"bakit puro koreano??" tanong ni Kimi
"K-Drama stands for Korean Drama Sis. Magulat ka kung puro hapon at tsino ang mga nanjan"
"Iris!"
Sabay kaming natawa ni Rem sa kakulitan ng magkapatid. Who said that Austin sisters are not in good terms? Their relationship is amazingly refreshing. Siguro kasi ay magkalapit lang sila ng edad. Kung titingnan mo naman kasi ay mukhang magkaedad lang. good thing, their features are different at hindi sila mapagkakamalang kambal. Siguro sa daddy nila nagmana si Kimi, while Iris - well. She really looked like her gorgeous mother.
Kain lang kami ng kain ni Rem habang sila ay seryosong nanunuod. Hindi na namin namalayan ang oras.
Bigla kong naalala yung isa pang rason kung bakit kami nandito. Hindi ko maiwasang malungkot at magalit. Bakit kasi may gantong system sa school namin. Mukhang nakahalata naman si Rem at nag seryoso din ang mukha.
"I-Iris" tawag ko dito kaya napalingon naman ito. She has this expectant look that made me forget what i was about to say. Can she just stop looking at me like that if i was about to tell her a horrible news?!
"Yes?"
"A-Ano kasi"
Nahinto ako sa sasabihin ko ng may bumungad na isa sa mga maids ata nila.
"Maam nanjan na po si Sir. Pinapatawag kayo sa dining room" tumango lang si Iris at tumayo. Sinenyasan nya kaming sumunod.
Kakakain lang, kain ulit? Ganto ba ang mayayaman?
Sumunod nalang kami kahit napipilitan. Joke. Pagkain yun, sinong niloko ko.
Wow. A feast!
Seafoods! Ang dami
"Girls this is your Tito Efraim, my husband. Hon, sila yung sinasabi kong nakakita kay Iris at tumulong. Si Casey at si Rem"
"h-hello po"
Shit ang gwapo!! Anong klaseng pamilya to?? Nasa Olympus ata ako.
"Hello girls. Thank you for taking care of my daughter. Just tell me if you need something, i don't know how to repay you" sabay kaming umalma ni Rem na hindi namin kailangan ng kapalit. Sa huli nasabi ko nalang na okay na tong foods as a sign of gratitude. Hindi kami matatapos kapag wala kaming hininga sa kanya. "Well then, let's eat. Mas masarap ang mga yan kapag bagong luto" nakangiting aya nito. Nakakahawa ang mga ngiti nito. Ito yung tinatawag na eye smile.
"s-sige po" nahihiyang sabi ni Rem. Ako tahimik lang. Ang bait bait kasi nila parang di ko kayang sabihin yung decision ng school about Iris. Nakakainis!
Nag simula na kaming kumain. Pansamantala kong nakalimutan ang problema, biro lang. Ang sarap ng hipon, lobster at crabs.
Lumingon ako kay Iris na kumakain din. Naramdaman nya ata na may nakatingin sa kanya kaya tumingin sya sa akin at bahagyang ngumiti. Nakakapanibago talaga. Dati kasi ay irap at masasamang titig ang natatanggap ng lahat mula sa kanya.
"So, kumusta sa school Casey? Ilang araw din akong nawala. May balita ba?" sabay kaming nabilaukan ni Rem. Pakiramdam ko nawalan din ng kulay ang mukha ko. Ramdam kong nakatitig sa amin ang pamilyang Austin. Ganun din si Kimi na mukhang walang ideya sa nangyayari sa school kahit na doon din ito nag aaral.
"May dapat ba kaming malaman Hija? " tanong ni Tita Sam.
Parang pipagpawisan ako ng malapot kahit malamig naman dito sa loob. Nasa akin ang pressure. Rem Help me!
"k-kasi po tita. Si Iris po ang napili nilang ipadala sa rival school namin for placing last po sa overall ranking"
"What??!" napakislot ako sa gulat. Seryosong seryoso ang mukha ni tito at ramdam ko talaga ang galit nito. He looks so kind earlier. Ganito pala magalit at mag seryoso si Tito. Malayong malayo friendly type at cool na nakilala namin kanina. Bigla akong kinabahan kasi sa akin ito naka tingin.
"H-Hindi po kasi nakapag-take ng last assessment si Iris. They already decided the exchange next semester. We're sorry po" nakayukong sabi ko.
"They can't do this to my daughter! They know what happened to the exchange student last year! I will talk to them. I will make them pay!" namumula na ito sa galit samantalang si tita sam ay bakas ang pag aalala sa mukha. But i can also see spark of anger in her eyes.
"That’s understandable"
Lahat kami napalingon kay Iris na ngayon ay kalmadong nakaupo at naka tingin kay Tito Efraim.
"What? baby, this is not fair! You are sick at reason yun para di ka maka attend ng assessment" nagpipigil ng galit na sabi ni Tito. Maririnig mo ang diin at bigat sa bawat salita nito.
"Dad, your heart" nabigla si tito at tiningnan si Iris na parang nag tataka.
"Baby--"
"Sit down Dad. Drink your wine, it can calm you down" maang na napatingin kaming lahat kay Iris na naka ngiti. "Go on" wala ng nagawa si tito kundi inumim ang wine. Sinundan namin ng tingin ang pag inom ni tito. "feel better?"
"y-yeah. B-but --"
"Dad. It is on the school rule book. The annual assessment is important. May sakit man o wala everyone should take it. The same reason why students are being reminded to be healthy mentally and physically, the week before the scheduled date. It was my fault. It is fair "
Laglag ang balikat ni tito at napakuyom ang mga kamay. Bakas din ang pag aalala ni Tita.
"Besides six months lang naman. And during those months magiging busy ang lahat sa sports meet at mga activities. The rival school is not that bad, even better"
"Yeah right. And don't forget that all exchange students dropped out because of bullying. Think you can survive?" Kimi interjected with a sneer.
"Kimi!!" sabay na sigaw ni Tito at Tita.
"Stop." Iris took a deep breathe and looked at Kimi "Tingin mo mag papabully ako? Can you tell me? When was the last time that I’ve been bullied?"
Natahimik kaming lahat sa sinabi nito. Oo nga naman. She's the number 1 bully sa school. Why? Because she has a group of delinquents on her palm. She's truly scary.
"Besides. It will be fun" she said amusedly.
Hindi ko maiwasang mamangha sa confidence nito. Wag naman sanang may mangyaring masama dito.