" Ada, okay ka lang ba? " tanong ni mama nang tila mapansin ang pananahimik ko. Ilang araw na narin mula nang makauwi kami galing Aurora. Yung excitement kong pumunta roon ay lungkot ang kapalit.
" Opo! " sagot ko, sakay kami ngayon ng kotse papunta sa bahay nila Crayon. Engagement party kasi ni kuya Damon, kapatid niya.
" Para kang may sakit, ilang araw kanang ganyan a. " sabi ni papa, tinignan ako ni pala mula sa salamin.
" Okay lang po ako, hindi lang ako masiyadong nakagulog kagabi. " pagsisinungaling ko.
" Psh! iba rin kapag broken hearted e. Ilang taon kana bang nagluluksa para sa puso mong sugatan? " bulong ni Art na agad kong tinignan ng masama.
" Manahimik kana lang, wala ka namang naitutulong. " bulong ko, he glared at me.
Pagdating namin doon ay bumungad ang napakaraming tao, agad akong nagpaalam sa mga magulang ko para hanapin ang mga kaibigan ko. Nakita sila sa isang table sa gilid kaya agad kong nilapitan.
" Kumusta ka namang babae ka? " tanong ni Maybel, pilit akong ngumiti.
" I'm fine! "
" Pasukan na sa lunes, tara mamili ng mga school supplies. " suggest ni Lynix.
" Sige, kailan? " tanong ko, okay rin siguro na lumabas-labas ako para naman mabawasan kaunti yung lungkot na nararamdaman ko.
" Bukas? After lunch! " sagot ni Lynix.
" Sige! " pagpayag namin ni Maybel.
" Ang swerte rin ni ate Jessa kay kuya Damon noh! " napatingin kami sa harap kung nasaan si kuya Damon at ate Jessa.
" Swerte rin naman ni kuya Damon sa kanya. " saad ko, napangiti ako nang makita ang saya sa kanilang mga mata. They really love each other.
" Ada, asan ang kambal mo? " tanong ni Maybel.
" Bakit? " curious kong tanong, ito yata ang unang beses na nagtanong siya tungkol kay Art.
" Hayst! Ewan ko ba kung bakit sa akin lagi binibigay ng mga babae ang love letter para sa kanya. Andyan ka naman. " sabi nito na ikinakunot ng noo ko.
" Talaga? Kelan pa? " tanong ko.
" Sus, matagal na. Paano hindi sila makalapit sayo dahil ang sungit mo. " reklamo nigo na ikinatawa ko.
" Ayaw ko sila para sa kapatid ko e. " saad ko, napa-tsk lang siya.
" Oo nga pala, dumating daw ang lolo nila Crayon ah. Nakita niyo na ba yun? " tanong ni Lynix.
" Talaga? Diko pa yun nakikita kahit minsan. " sagot ko, nas ibng bans kasi ito at binibisita lamang nila Crayon doon.
" Umuwi daw at mukhang dito na mananatili sa Pilipinas pero sa gusto niya sa probinsiya manatili. Kaya parang balak nila tita na bumili ng bahay at lupa sa Aurora. " sagot ni Lynix.
" Talaga? Huli na naman ako sa balita ah. "
Napangiwi yung dalawa.
" CR lang ako ha! " paalam ko sa kanila, tumango naman sila bago ako umalis.
Pagkatapos mag-CR ay napahinto ako nang  makita si Serene na nasandal sa may pader  sa tabi ng CR. Lalampasan ko na sana ito nang harangan niya ako.
" Ano na naman ba? " inis kong tanong dito.
" Gusto ko lang ipaalam sayo na balak namin ni Crayon na s ibang bansa na mag-aral. " nakangising sabi nito.
" A-ano? " di makapaniwalang tanong ko.
" Paano ba yan Ada? Hindi kana makakapagpapansin kay Crayon at walang-wala kana rin talagang pag-asa pa sa kanya. " naikuyom ko ang aking kamao.
" Darating ang araw na magigising din si Crayon at marerealize niyang hindi ka karapat dapat mahalin. " nagtitigan kami na kulang na lang ay magpatayan.
" Talaga? Tingin mo kapag sobrang mahal niya na ako makakaya parin niya akong iwanan? Sabi ng nila, kapag maha mo ang isang tao matatanggap mo kung ano siya. " napalunok ako, totoo nga kaya? Makakaya nga ba siyng iwanan ni Crayon? Ngayon pa lang nagdududa na ako, dahil nakita ko kung gaano niya kagusto si Serene. Pero kung mahal niya si Serene, bakit hindi pa sila?
" Mahal ka ni Crayon? Kung mahal ka niya bakit hanggang ngayon sala parin kayong relasyon? Ano yun? Balak niyong maging MU na lang habang buhay? " natagawa kong saad, siya naman ang napahinto sa sinabi ko.
" Dahil yun ang gusto ko, hindi pa ako hans sa relasyon kahit na gustuhin niya. " sagot ni Serene na hindi naman ako kumbinsido, i know how much she like Crayon kaya imposible. Nakakapagtaka lang na nakikita kong sobrang gusto nila ang isa't-isa pero wala paring sila.
" Well, keep that on your mind Serene. Mabuti yan para sayo. " sabi ko at akmang aalis na sana ako nang hilain niya ako sa braso. 
" i hate you! " mariing wika nito at umangat ang kanyang palad na agad ko namang nasalo bago pa dumapo sa aking pisingi.
" well, i hate you too. " nakangising saad ko saka siya itinulak na ikinabagsak niya sa sahig, napaka-OA naman, hindi naman ganun kalakas e.
" Ada! " tila kulog na tawag ni Crayon, nakatingin ito ng masama sa akin na tila ano mamg oras ay mangangagat.
" Crayon. " okay, santa-santita mode is on. Nakakagigil talaga itong Serene na to.
Mabilis siyang dinaluhan ni Crayon at itinayo, napairap na lang ako at akmang aalis na nang tawagin ako ni Crayon.
" Ganyan kana ba kadespirada? Ano bang ginagawa sayo ni Serene at palagi mo siyang pinag-iinitan? " sigaw nito sakin, may mga ilang tao sa paligid na nakatingin na sa amin.
Napapikit ako ng mariin at sinalubong ang mga mata niyang matatalim na nakatingin sa akin.
" Crayon, hayaan mo na. Okay lang naman ako, nalaman niya kasing aalis tayo  sa isang buwan kaya siguro siya nagagalit. " tila kawawang bata na sabi ni Serene at nakayuko pa.
" Napakagaling mo talagang umarte. " inis kong sabi at akmamg suaugudin ko siya sa galit ay naharang ako ni Crayon at itinulak. Hindi ko alam kung napalakas o sadyang nilakasan niya ang pagtulak sa akin na siyang ikinabagsak ko.
" Sa susunod na sasaktan mo pa si Serene, hindi lang yan ng gagawin ko sayo. Keep that in mind. " mariing wika ni Crayon saka hinila paalis si Serene.
Napaluha na lamang ako at pinilit kong tumayo, hindi ko alam kung saan ba ako pupunta sa ganitong itsura. Siguradong magagalit ang mga kaibigan ko kapag nalaman to, ayaw ko na rin namang magkagulo pa.