Chapter 2
***
"Yna, nakikinig ka ba?"
"Ha? Ano 'yon? May tinatanong ka?" Sunud-sunod kong tanong kay Vern nang manumbalik ang sistema ko sa tanong niya. Huminto siya sa paglalakad at pumwesto sa harapan ko saka tiningnan ako sa mata. "May tinatago ka sakin. Sabihin mo na. Ano 'yon?" Agad niyang tanong na para bang siguradong-sigurado talaga siyang may itinatago akong sikreto sa kaniya which is partially true. Hindi ko pa kinikuwento sa kaniya ang tungkol sa natanggap kong paper roses na may nakasulat na 'can I court you, Sachzna'. Bakit hindi ko pa kinikuwento? Dahil paniguradong tatawanan niya lang ako at aasarin ako dahil sa natanggap ko.
"Hoy! Ano ba talaga problema? Nag-aalala na 'ko,"
"Wala, ah. May iniisip lang,"
"Okay. Anong iniisip mo?"
"Wala. Secret."
"Hindi ba bawal na secrets sa atin?" Napabuga na lamang ako ng isang buntong-hininga sa sinabi ni Vern. Hindi talaga matatahimik ang isang 'to hangga't hindi ako nagkikuwento.
Naupo kami sa bench nang may makita kami at saka ako nagkuwento sa kaniya.
"Hindi ba binigyan mo ako ng donut noong nakaraang araw tapos nagtanong ako kung marunong ka ba gumawa ng arts sa papel?" Panimula ko. Tumango naman siya. "O, bakit? Anong mayroon doon?" Tanong niya.
"May... May nakita kasi akong paper rose sa loob ng bag ko,"
"O, tapos?"
"May nakasulat doon na kung pwede ba daw akong ligawan," dugtong ko sa sinasabi.
Napalayo siya sa akin at saka ako tiningnan ng maigi at maya-maya'y humagalpak ng tawa.
Sabi na e.
"Sinasabi ko na nga ba pagtatawanan mo 'ko. Kaya ayoko magkuwento sayo kasi ganyan ka, e!" Inis kong saad saka tumayo at akmang aalis na nang pigilan niya ako. "Ito naman. Hindi ka pa nasanay sakin, e ganito naman talaga ako noon pa," pagtatanggol niya sa sarili.
"Naiintindihan ko na noon ka pa ganyan pero kasi nakakapikon,"
"Parang pinapalabas mo na katawa-tawang lalaki 'yung naglagay ng paper rose na iyon at katawa-tawa ako. Bakit? Imposible ba na may magkagusto sakin?!" Dagdag ko na nakapagpatahimik sa kaniya. Tuluyan ko na siyang iniwan sa bench at tumuloy na papunta sa room namin. Nakasabay ko pa si Myrtés na kumakain na naman ng pudding.
"Girl, you okay?" Tanong niya. I nodded saka naupo ng diretso sa upuan ko nang padabog.
"Badtrip ang lola niyo," narinig kong bulong ni Maia sa dalawa habang nakatingin sa akin.
"Baka may regla," sagot naman ni Coralynn. "You guys, shut it. Baka may LQ sila ni Vern. I saw them earlier na parang nag-aaway,"
"OMG. What happened, Sashy?"
"Tigilan mo ako sa sashy na 'yan, Maia," komento ko nang marinig ang tinawag niya sa akin. "Sungit mo naman, ghorl!" Sagot niya na nanahimik rin naman. Iba na lang ang pinag-usapan nila nina Coralynn at Myrtés para hindi na ako mas lalo pang mainis.
Nang dumating na ang teacher namin ay nagsibalikan na sa kani-kaniyang upuan ang mga kaklase ko—kasama na roon si Coralynn na sa kabilang row nakaupo. Binati namin si Sir at pagkalipas lang rin ng ilang minuto ay nagsimula na siya sa pagtuturo sa amin.
Ako? Heto at lumilipad ang utak sa kung saan. Galit kaya si Vern sa akin? Hays. Siya naman kasi ang may kasalanan, e! Kung hindi niya ako pinagtawanan, e 'di sana hindi ako maiinis sa kaniya. E 'di sana hindi ako—
"Dela Vega! Are you listening?" Agad akong napatayo ng upuan ko nang bigla akong tawagin ni Sir.
"No, Sir. Sorry po," pag-amin ko. Mas lalo namang nangunot ang noo ni Sir at saka nagbuga ng isang malalim na buntong-hininga.
"Uh—Sir, mainit po si Sachzna. May sakit po yata siya," pagsingit ni Maia at saka kunwaring hinawakan ang noo at leeg ko para sukatin ang temperatura ng katawan ko.
Huh? Anong sinasabi ng gagang 'to?
Pinandilatan niya ako ng mata. "Okay, samahan mo siya sa clinic," utos ni Sir na agad din namang sinunod ni Maia. Inalalayan niya akong tumayo at akay-akay niya ako hanggang sa makalabas kami ng room. Nagkunwari naman akong nahihilo at hinang-hina para masabayan ang trip niya. Gusto yatang tumakas ng gaga mula sa boring na klase nj Sir kaya gumawa nv palusot. Nang makaliko na kami pababa sa hagdan ay tumigil na siya sa pagkukunwari.
"Siraulo ka! Ano ba kasi'ng iniisip mo? Tawag nang tawag si Sir sayo kanina, gaga ka!" Litanya niya. Mabagal kaming naglakad paibaba ng hagdan. "Si Vern kasi nakakainis," I expressed as I sat on the stairs. Naupo rin siya gaya ko at nakapangalumbabang tiningnan ako.
"Ano ba kasi ang ginawa niya para mainis ka ng ganyan sa kaniya?" Tanong niya. "Tinawanan niya ako 'nung sinabi ko na may nagbigay ng paper rose sakin tapos may nakasulat na kung pwede ba daw akong ligawan," sagot ko.
"Ginawa niya 'yon? Kunsabagay, kung ako rin ang nasa kalagayan mo, maiinis ako sa kaniya kasi—ANONG SINABI MO? MAY GUSTONG MANLIGAW SAYO?!" Gulat na sigaw niya nang ma-realize ang sinabi ko. Nagmamadaling tumayo kaming dalawa at agad na nagtungo sa clinic nang mapansin na tinitingnan kami ng masama ng isang teacher.
"Ang ingay mo kasi,"
---
"OMG, for real?! Like—do you know the guy?" Tanong ni Myrtés na ngayon ay kumakain na naman ng pudding. "Alam mo pudding queen na ang itatawag namin sayo. Pang-ilang pudding mo na 'yan, ah?" singit ni Coralynn sa kabila ng tanong nito.
"Akala ko ako lang nakapansin," bulong ko naman.
"May seven puddings pa ako sa bag, gusto niyo?" Pag-aaya niya sa amin na tinanggihan naman namin. Mukha kasing kulang pa sa kaniya ang mga iyon. "Anyway, let's go back to our topic. Kilala mo ba 'yung guy na nagbigay sayo n'on?" Myrtés asked me. Umiling ako bilang sagot. "Nakita ko na lang sa bag ko 'yon, e."
Nag-brainstorm sila kung sino kaya sa mga kaklase naming lalaki ang naglagay niyon sa bag ko.
"Baka si Lexter?"
"Negative. Feeling ko bakla 'yung gagong 'yon,"
"How do you say so?"
"Napapansin niyo ba 'yung way ng tingin niya kay Sachzna at kay Ian? Magkaiba, girl! May halong landi 'yung tingin niya kay Ian,"
"OMG True ba?"
"Gaga. Feeling ko lang naman."
"Baka si ano..." Hindi na ako nakinig pa sa pinag-uusapan nila at nagsimula na lamang kumain dahil nagugutom na ako. Dalawang order ng palabok pa rin ang order ko at isang C2 Solo. Napansin kong nakatingin sa akin ang tatlo habang kumakain ako kaya naman napahinto ako sa pagnguya.
"H'wag niyo nga akong tignan ng ganyan. Nakakailang kumain!" Wika ko pero hindi natinag ang tatlo. Nagbulungan sila at maya-maya'y sabay na nagsitayuan dala ang mga pagkain nila. "Hoy! Saan kayo pupunta?"
"Lilipat kami ng table. Baka makaistorbo kami," sagot ni Maia na kinindatan pa ako. Ano bang sinasabi ng gagang 'to?
Agad na naging blangko ang mukha ko nang makitang naupo si Vern sa harapan ko na may dalang pagkain. "Sorry na," saad niya saka iniabot sa akin ang Siopao na may note na nakasulat na 'Sorry :(' na nakadikit sa plastic niyon. Sinamaan ko siya ng tingin at maya-maya'y nag-give up na rin.
Hindi ko kayang tiisin ang isang 'to.
"Ikaw naman kasi, e!"
"Nabigla lang naman kasi ako. Hindi ko alam kung anong ire-react ko sa sinabi mo kaya..."
"Kaya tumawa ka na lang?"
"Kaya tumawa na lang ako," agad kaming napatingin ni Vern sa isa't-isa nang magkasabay kami sa pagsasalita at nagtawanan. Itinuon ko ang tingin sa tatlong babaeng binibigyan ako ng mapang-asar na tingin at saka sila sinenyasan na bumalik na sa mesa. Sumunod naman sila kaya lumipat si Vern sa tabi ko.
"Hi, Bern,"
"Vern 'yun, gaga,"
"Magkatunog naman, ah?"
"Hey, Vern! It's nice na magkaayos na kayo ni Sachzna. Don't let her be mad at you again. Please," pagmamakaawa ni Myrtés sa kaibigan ko.
"Eh? Bakit naman? Ang cute niya kaya kapag nagagalit,"
"It's not about her cuteness, it is about her behaviour. Don't you know Sir Prado—"
"Ang daldal mo, Marites. Manahimik ka na," paniniko ko kay Myrtés habang sinasabi iyon nang nakangiti. Tututol pa sana siya pero nanahimik rin nang pandilatan ko ng mata.
"Ano 'yun? Ano mayroon kay Sir Prado?" Tanong niya na tiningnan pa ang dalawang kaibigan ko na nagtinginan rin sa isa't-isa. "Ah, wala 'yun! Napalabas lang naman siya pero nag-white lie si Maia para hindi siya mas lalong pagalitan kaya ayun nga," sambit ni Coralynn. Naitampal ko na lamang ang kamay sa noo nang ilaglag niya ako kay Vern.
"Pinalabas ka ng room niyo? Bakit?"
"Huwag mo na alamin. Ayoko muna pag-usapan," sagot ko kay Vern. Hindi naman na siya nagtanong pa at nakipagkuwentuhan na lamang sa mga kaibigan ko.
"'di ba ikaw 'yung—" pagkausap ni Vern kay Coralynn na napahinto sa pagkain.
"Ha? Anong sinasabi mo?"
"Kamukha mo 'yung kasama ni Jax sa bahay na tinitirhan niya," nandilat naman ang mga mata ni Coralynn at saka tumingin sa ibang gawi.
"Hindi ako 'yon. Wala akong kilalang Jax," sagot niya na may kasama pang pekeng tawa.
Agad na nakasundo ng tatlo si Vern dahil sa mga pagpapatawa nito. Nang tawagin na si Vern ay nagpaalam na ito sa amin. Saka ko naman naisip magtanong sa kaniya nang tumayo siya.
"Wait—mamaya pa breaktime niyo, ah? Ba't nandito kayo?" Tanong ko kay Vern na ngumiti lang.
Tumawa naman si Jax at siya na ang sumagot sa tanong ko. "Pinalabas kasi ni Ma'am Apple 'yan. Paano ba naman, equation ang pinapasagutan ni Ma'am pero sorry ang sinulat niya sa board," tumatawang kuwento nito. Tumawa rin naman ang dalawa pa sa sinabi niya habang tahimik naman si Coralynn na ipinagtaka ko. Hinampas naman siya ng pabiro ni Vern sa tiyan kaya sinubukan niyang pigilan ang pagtawa.
"Sunduin kita mamaya," paalala ni Vern bago hinila si Jax palayo sa amin na nakikipag-asaran pa kay Coralynn. "Kilala mo si Jax?" Tanong ko kay Coralynn. Umiling naman siya at saka inilagay sa gilid ng tainga ang ilang hibla ng buhok niya habang kumakain ng mahinhin. Kumunot ang noo naming tatlo sa kaniya at binigyan siya ng isang tingin na puno ng pagtatanong.
"B-Bakit?" Pagmamaang-maangan niya. "Tigilan niyo nga ako," pabebeng saad niya kaya naman inasar namin siya lalo. "Magkuwento ka kung ayaw mong ma-bash sa facebook!" Pananakot ni Maia kay Coralynn na hindi man lang umepekto sa kaniya.
***
Bago pa man tumunog ang bell ay nagsitayuan na ang mga kaklase ko para kunin ang mga gamit nila at madaling lumabas ng room. May ibang nag-aayos pa rin ng mga itsura nila habang may mga naiwan naman para maglinis ng kalat sa room, tulad ko.
Nakalimutan kong Thursday nga pala ngayon, at tuwing Thursday ay cleaners ako. Mukhang matatagalan ako rito dahil paniguradong kami lang uli ni Jessa ang maglilinis. "Lagi na lang tayong dalawa naglilinis tuwing Thursday!" Reklamo ng kasama ko nang kami na lang ang maiwan sa room. "Hayaan mo na, may nakikita naman tayong kayamanan, e." Sagot ko na sinundan ko ng pagtawa kaya naman tumawa rin siya.
Ang tinutukoy kong kayamanan ay ang mga napupulot naming limang piso at mga ballpen na siguro'y naiiwan o nalalaglag ng ilan sa mga kaklase namin. Minsan nga liptint ang nakikita namin, e. Pero dahil sa hindi naman ako mahilig sa make-up o kung ano mang nilalagay sa mukha ay ibinibigay ko ang mga iyon kaagad kay Jessa na bihasa sa paggamit ng nabanggit na cosmetic.
Nagpatugtog kami para hindi kami maburyo at para mapabilis ang pagkilos naming dalawa na tingin ko'y effective naman dahil natapos na namin kaagad ang paglilinis. Ngayon ay nag-aayos na lang kami ng mga upuan at ibinabalik ang mga iyon sa tamang puwesto. As usual, ako ang nagsara ng pinto ng room at mamaya'y ibibigay ko ang susi sa guwardiya bago lumabas ng campus. Maaga kasi umalis si Ma'am Florence dahil may emergency raw at ibinilin niya na lang sa akin na ibigay sa guard ang susi para sa pagpasok niya bukas ay mabuksan niya ang room.
Sabi ni Vern susunduin niya ako? Bakit wala naman siya sa labas ng room?
"Nasa Court na naman siguro ang baliw na 'yon," sambit ko sa sarili. Nauna nang magsiuwi sina Myrtés, Coralynn at Maia dahil may kani-kaniyang emergency rin daw. Emergency ba talaga o date? Kahit naman hindi magsabi sa akin ang tatlong iyon ay alam at pakiramdam kong may mga kalandian 'yang mga iyan.
Habang naglalakad ng mabagal ay naisipan kong isalpak ang earphone sa tainga ko at magpatugtog tutal malayo-layo ang lalakarin ko papunta sa Court. Habang naghahanap ng mapipiling kanta ay may nakabangga ako. Nahulog ang phone ko at ang mga bitbit na dala ng nakabangga ko. Umupo ako para kuhain ang phone ko at para tulungan na rin ang nakabangga ko sa pagkuha ng mga gamit na nahulog niya dulot ng pagkakabanggaan namin.
"Sorry. Hindi ko sinasadya na makabangga ka. Hindi kita napansin kasi—"
"That's fine. Are you okay? May basag ba 'yung phone mo? I'm at fault here. Ang dami ko kasing bitbit, I didn't notice you," pagputol niya sa sinasabi ko. Agad akong napatingin sa phone ko na may basag ang screen.
MAY BASAG!!!
"I'm so sorry, Miss. I didn't mean to damage your phone," paghingi niya ng dispensa sa akin. "Gagi, okay lang. At saka, may basag na talaga 'to." Pagsisinungaling ko. Napatingin ako sa mga notebook na sinusubukan niyang buhatin muli.
"Ang dami ko kasing bitbit, I didn't notice you..."
"Tulungan na kita," pag-aalok ko ng tulong sa kaniya. Naalala ko kasi ang sinabi niya kani -kanina lang. Nagdadalawang-isip naman siya kung tatanggapin ba niya ang inaalok kong tulong o hindi dahil siguro iniisip niyang lalaki siya pero inaalok siya ng tulong ng isang babae. Nang hindi siya makasagot agad ay kinuha ko na ang ilan sa mga dala niyang notebook at binitbit iyon. "Saang room ka ba papunta? Tara na!" Agad rin naman siyang gumalaw at naunang maglakad nang banggitin ko iyon.
Nang makarating na sa room na paghahatiran niya ng mga notebook ay inilapag na namin iyon sa lamesa. "Salamat nga pala sa pagtulong," he said. "And I'm sorry na din," dagdag pa niya na kumakamot pa ng ulo.
"You're welcome—SHOOT! Hinihintay nga pala ako ng baliw na 'yon!" Nasambit ko nang maalalang hinihintay nga pala ako ni Vern. Nakita ko kasi ang orasan kaya naman nagmamadali akong umalis. Mabilis pa sa alas-kuwatro'ng nilisan ko ang room na iyon na hindi man lang nakapagpaalam.
Tumakbo ako at agad na pinuntahan ang Court. Hinihingal ako nang makatapak roon dala ng pagtakbo ko ngunit ang hingal na iyon ay nawalang bigla nang makita ko si Vern na nakikipagtawanan kay Sofia, ang sweetheart ng campus.
Bakit sila magkausap?