"Loko ka." sabi ko at alanganing tumawa.
Narinig ko rin ang mahina n'yang tawa sa kabilang linya, nag-asaran kami ng ilang minuto roon, wala naman sila Mommy at Daddy dahil tulad nga nang sabi ko kanina may problemang kinakaharap ang kompanya namin.
"Anong English ng 'ako'?"
"I?"
"Anong opposite ng hate?"
"Love?"
"Anong English ng ikaw?"
"You?"
"Buoin mo lahat ng words."
"I love you?"
Gulat akong tumingin sa kaniya no'ng ma-gets ang ibig sabihin nang lahat na sinabi niya, umangat ang kanang sulok ng labi niya.
"I love you, too." nakangisi niyang sabi.
"Ayos, ah? Try ko nga sa ex ko." sabi ko at ngumisi rin.
Nalukot ang mukha niya kaya natawa ako, trip ko lang naman 'yon, baka masapak ako nito bukas, e.
Ilang minuto pa kaming nag-asaran doon hanggang sa biglang may nagchat sa akin, kahit ka-call ko siya ay tinignan ko iyon.
1 message request from Chandria Mae Clemente.
Wow, sana lahat Clemente na, sana lahat natupad ang pangarap na maging isang ganap na Clemente. I can't imagine this day will happened. But still, I opened it.
Chandria Mae: Hi, bestie! Can we talk tomorrow? I have something important to tell you, atsaka I am here in Philippines! May pasalubong ako sa 'yo!
Nawala ako sa mood noong mabasa iyon, agad ko rin pinatay ang tawag na pinagkakaabalahan namin kanina ni Kaiden.
Kaiden Lee: Ba't mo pinatay?
Amelia Fern: I'm sorry, bukas nalang ulit, I'm sleepy.
I lied, nawala lang ako sa mood kaya ko 'yon pinatay, hindi ko alam kung haharapin ko si Chandria bukas, natatakot ako na baka umiyak na naman ako sa harap niya.
But I don't have any choice but to agree.
Amelia Fern: Okay, bestie! By the way, welcome home! :)
I cried that night knowing that tomorrow I will go to see and know what the truth happened in the past 2 years.
Maaga akong gumising kinabukasan dahil hindi rin naman ako maayos na nakatulog, iniisip ko kung paano hindi umiyak sa harap niya kapag sinabi niya sa 'kin ang lahat ng katotohanan.
"Hello, Mommy!"
I called Mommy but she seems busy, hihingi sana ako ng payo kung pupunta ba ako at makikipagkita kay Chandria.
"Anak! Sorry, I'll call you later, I'm so busy right now," she said and ended the call.
Pinagsisihan ko rin naman agad ang pagtawag sa kaniya ng ganitong oras dahil alam kong busy talaga sila ng ganitong oras.
"Hays, I think I don't have any choice but to occurrence her, she's my best friend after all." frustrated na sabi ko at uminom na lang ng kape.
Nanood pa ako ng ilang palabas bago napag-disesyunang magbihis, I am wearing a simple fitted sando crop top partnered with my blue square pants. Nagsuot din ako ng isang peach square heels, at nag-lagay ako ng kaunting make-up.
Noong magsusuklay na ako at biglang tumunog ang phone ko, it's Chandria, she chatted me.
Chandria Mae: I am here at TAM Restaurant, where are you?
Amelia Fern: OTW.
Napabuntong hininga ako at sinukalay ang hanggang ilalim kong dibdib at itim na itim na buhok, madaming nagsasabi na ang ganda raw nang pag-aayos ko sa buhok ko, medyo makapal kasi ito at straight kaya sa tingin ng iba maganda.
I have this intimated aura, I have a fierce look, I have thick intimated brows, a little pointed nose, my big round eyes are color brown, my lips are always in fierce look.
Sinigurado kong naka-lock lahat ng pinto sa bahay bago umalis, kompleto na naman lahat ng gamit ko nasa bag ko na.
Amelia Fern: Good morning.
Amelia Fern sent a photo.
Request niya iyon kagabi, he said he want my face to see every morning, pinagbigyan ko nga.
Akala ko hindi siya online kaya agad kong ibinaba ang phone ko pero nagkamali ako dahil agad na n'ya iyong na-i-seen.
Kaiden Lee: Wow naman, gandang bungad sa umaga, mas maganda ka pa ata sa umaga ko, pero sa'n going ng baby na 'yan?
Hindi agad ako nakapag-reply dahil namula na naman ang pisngi ko at gumala na naman ang mga alaga kong paru-paro sa tiyan.
Kaiden Lee: Nako, kinilig ata ang baby na 'yan. Abunjing abunjing.
Amelia Fern: Masyado ka nang assuming, nawalan lang ako ng signal.
I lied, s'yempre, tang* ba ako para aminin ko sa kaniya na totoo ang sinasabi niya?!
Kaiden Lee: Sus, kinilig ka, e. Kita tayo mamaya pangit?
Nangunot ang noo ko noong mabasa ang word na pangit, ako pangit?! Ako ba talaga ang sinabihan nito?!
Amelia Fern: What the h*ll?! I'm not pangit!
Kaiden Lee: Hindi nga pangit, lagi naman walang kapuyatan.
Hindi na ako nag-reply dahil nagchat na ulit sa akin si Chandria na kanina pa siya nag-aantay, nag-drive na agad ako papunta roon para matapos na ang pag-uusapan namin.
"Bestie!" sigaw niya at sinugod ako ng yakap noong makita ako.
Napangiti naman ako at niyakap siya pabalik, baka naman kasi wala siyang kasalanan.
"I have a kwento!" she giggled.
"Wala ka pa ring pinagbabago, Chandria Mae, conyo girl at chismosa girl ka pa rin." sabi ko at tumawa.
"Eh! So this is the tea, sis, I have a family na!" masayang sabi niya.
Kinakabahang ngumiti ako sa kaniya at inantay ang susunod niyang kwento. Kaya ko pa naman, kakayanin ko.
"Kinasal kami 2 years ago! And now we have a baby for a year and a half!"
"So who's the unlucky boy?" I slightly laugh.
"Sis! Grabe na you, huh! You know Ace? Your his ex right?! He's now my husband and we have a baby! Ta's I am now pregnant!" kumikislap ang mga mata niya habang nagkukwento.
I smiled, sabi ko na nga ba, it's him, pinigilan kong huwag maiyak para lang hindi siya mag-alala.
"Ah, Ace! Wala raw bang girlfriend?" I asked and smirked.
Pakitang taong ngisi.
"He said, you guys broke up 5 years ago, tapos 2 years ago kaya siya pumunta ng America dahil sabi niya magpapakasal na raw kami!" she happily said.
Gulat akong tumingin sa kaniya, so all this time, hindi trabaho ang inatupag niya roon kundi kal*ndian?! So all this time he was cheating on me?!
"Congrats! Masaya ako para sa inyo." nakangiting sabi ko.
Kanina ko pa gustong umiyak pero ayaw ko namang mag-alala siya, masaya na si Ace at okay na ako do'n, masaya na siya sa feeling ng kaibigan ko.
"Thank you, bestie! Ninang ka ng kambal huh?" excited niya akong niyakap.
Ngumiti nalang ako at tumango, tangina ilang taon akong niloko ni Ace tapos no'ng nakaraang buwan lang niya ako iniwanan?! T*ngina!
Nagkwentuhan pa kami ng iba roon pero puro kasayahan sa kasal at binyag ni Carter, anak niya ang pinag-uusapan namin.
"Sige na, bye bestie! Need ko pang magpacheck-up, see you when I see you!" sabi niya at bumeso sa akin.
Tumango ako at tinanaw siya hanggang makaalis ng resto, pagkaalis niya ay do'n umagos ang mga luha kong kanina pa gustong umalis.
"A-Ang sakit." I said, crying.
Pinagtitinginan na ako ng ibang customer pero wala naman akong paki-alam, nasasaktan ako ngayon, 'yon lang ngayon ang pinapakailaman ko.
"L-Lord, b-bakit po ako?" I asked.
Ilang minuto pa ako roon na nag-iiyak nang nag-iiyak hanggang sa naisipan kong umalis nalang, wala na rin naman akong magagawa kundi tanggapin nalang, si Chandria and mahal ni Ace, ang kaibigan ko ang una niyang minahal bago ako.
Iyak ako nang iyak noong lumabas ako, kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan si Kaiden, siya lang ang nasa isip ko ngayon.
"H-Hello, Kaiden?" pinilit kong hindi umiyak.
"Oh ano? Miss mo na agad ako?"
"P-Pwede mo ba akong puntahan dito sa The Amazing Moment Restaurant, sa may p-parking? K-Kailangan kita."
Hindi ko na napigilan ang sarili ko na umiyak. Narinig ko naman ang pagpapanic niya.
"Okay ka lang?! Teka d'yan ka lang, pupunta na ako riyan!" nagpapanic na sabi niya.
Napangiti nalang ako at nanghihinang pinatay ang tawag, umiyak ako nang umiyak doon hanggang sa makita kong kumakatok na siya sa bintana ng kotse ko.
"Anong nangyari?" malambing na tanong niya.
"K-Kaiden,"
Hindi ko na napigilan ang sarili ko at agad siyang niyakap ng mahigpit habang umiiyak.