Pinunasan niya ang mga mata. Nakakunot ang noo ko na naghihintay sa kaniya na magsalita.
"Adeline, kailangan kong sabihin sa'yo 'to,"
"Ano nga?" May kuryosidad kong tanong.
"Adeline, kailangan kong sabihin sa'yo 'to," inulit niya ang sinabi niya.
Halatang lasing na talaga.
Napahawak ako sa mukha ko. Ibinalik ko ang tingin sa kaniya. Nakaramdam ako ng kaba sa dibdib ko dahil sa biglaan niyang pagseseryoso.
"B-buntis ako," napahikbi siya at tinakpan ang bibig niya gamit ang mga kamay niya.
Dahil sa sinabi niya ay agad akong tumayo at inagaw ang bote ng alak mula sa kaniya.
Tinapon ko ito sa swimming pool. It caused a big splash and disturbance on the water. Tinapon ko rin ang ibang alak sa swimming pool at mabilis na hinarap si Embry.
"Kailan pa, Embry? Kailan pa?" Nabigla kong tanong.
"Two months," naiiyak niyang sagot.
"Ikaw ang magiging surrogate ng anak nila ate. Bakit hindi mo sinabi?" I questioned her with both of my eyebrows meeting one another.
"I was p-planning t-to. Pero hindi k-ko alam p-paano. K-kaya ikaw ang u-unang sinabihan k-ko," luhaan niyang saad.
"Adeline, I missed a shot," lumakas ang paghikbi niya at tinakpan ang mukha niya.
Umupo ako sa tabi niya at niyakap siya. Hinagod ko ang likod niya upang patahanin siya.
Unti-unti itong tumigil sa pag-iyak at tiningnan ako. Kumawala naman ako sa pagkakayapos sa kaniya.
"H-hindi ka galit?"
Pinunasan ko ang mga basa niyang mata gamit ang mga kamay ko.
"Nagulat lang ako pero hindi ako galit. Hindi kita lalayuan o kakamuhian. Buhayin mo ang bata," kalmado kong saad na naging dahilan ng tuluyang pagtahan niya.
"Alam ba 'to ni Drake?" Pagtukoy ko sa ex-boyfriend niya.
"Hindi. Sasabihin ko na s-sana kaso nakita ko siyang may b-babae sa condo niya," muli siyang umiyak na parang hindi alam ang gagawin.
"Sabihin mo sa kaniya! Dapat niyang panagutan ang dinadala mo," galit kong usal.
Umiling-iling naman ito at pinunasan ang mga basa niyang mata.
"Hindi. Walang magsasabi sa kaniya. Wala na siyang karapatan sa batang 'to," hinawakan niya ang tiyan niya na hindi pa masyadong malaki.
"Naglasing ka pa. Hindi 'yan mabuti para sa bata!" Pagsaway ko.
"Pero seryoso,ah. Ililihim mo 'yang anak niyo ni Drake mula sa kaniya? Are you sure about this?" My forehead creased out of disagreement.
She nodded her head out of decisiveness. She etched a dulcet smile despite of her teary eyes. She gazed a vision towards me emanating from her strong optimism.
"Hindi man ako mapalad sa lovelife pero nagpapasalamat ako kay Drake dahil sa biyayang 'to. I'll keep this. This child is my life now," her eyes became teary yet for now, is due to joy.
"Be happy with that child. Ako na ang magpapaliwanag kina ate," niyakap ko siya nang mahigpit.
Naramdaman ko ang pagtugon niya ng yakap sa akin. Sabay kaming kumawala sa isa't isa.
Pero hindi pa rin ako makapaniwala na nagpakalasing ang babaeng 'to. Naalala ko na ako pala ang nagyaya na mag-inuman kami.
Ngayon ang problema nalang namin ang magiging surrogate mother ng bata. Magiging problema ngayon kung saang bahay-bata ipapasok ang bata. Pero hindi ko na ito binanggit kay Embry upang hindi na siya magkaroon ng iisipin. Hindi mabuti para sa kaniya na isaisip pa ito.
Kasalukuyan akong nakaupo. Kaharap ko si ate. Pinapagitnaan kami ng isang table. Niyaya ko siya sa isang coffee shop upang sabihin ang tungkol sa pagbubuntis ni Embry.
She took a sip from her cup and gently put the cup of coffee down. She gazed at me calmly, after a great shock that pulsated her a while ago.
"I understand if she can no longer be the surrogate mother of the child," ramdam ko ang lungkot sa ekspresiyon ng mukha niya kahit hindi niya pinapabatid sa akin.
"The problem is who's gonna house the child," dugtong niya.
"Hindi ko na 'yan binanggit sa kaniya. Hindi mabuti para sa kalagayan niya. Nagloko pa naman ang ama ng bata. Mga lalaki talaga," I sighed.
Uminom ako mula sa tasa ko. Nang muli akong tumanaw kay ate ay nakita ko ang pagkagulat sa mukha niya.
"You heard it right," I briefly added.
I took my sight away and wandered it in the streets through the glass wall that allowed me to see through it. I threw my sight again to her that remained speechless.
"Don't be surprised. Cheating is normalized nowadays," I uttered.
"Does the father know about her pregnancy?" Nag-aalalang tanong ni ate na napahawak sa tasa.
"She preferred not to tell him. That bastard can't even treat a woman right," nanggigigil kong saad at muling ininom ang kape.
"But thank you though for telling me. Mabuti naman ay nalaman namin," pagpapasalamat niya at bumuntonghininga.
"Anong plano niyo ngayon?"
"Maghahanap ng papalit kay Embry. Pero hindi ko alam kung sino," naging problemado ang mukha ni ate.
"Maybe you have friends?"
Hindi ako sinagot ni ate at naging abala ito sa phone niya. Hinayaan ko nalang siya sa ginagawa niya.
"I found a surrogate!" Masaya niyang sigaw.
Nagpakawala siya nang malapad na ngiti tsaka iniharap sa akin ang screen ng phone niya.
𝐒𝐚𝐝𝐢𝐞 𝐌𝐞𝐥𝐥𝐨𝐫𝐲 𝐎𝐬𝐛𝐨𝐮𝐫𝐧𝐞
Muntik kong maibuga ang iniinom kong kape nang mabasa ko ang pangalan ng kausap niya.
"Are you kidding me?! Sa kaniya mo ipapalagay ang bata!" Hindi ko makapaniwalang bulalas.
Bahagya siyang natawa at masaya akong tiningnan.
"Oh, stop it! Siya ang napili ko. She has a healthy lifestyle!" Natutuwa niyang sabi habang abala ang mga daliri sa paggawa ng message para sa kaniya.
I sat in front of her out of infinitesimal disbelief. I couldn't believe my sister. She knows that Sadie is my mortal enemy. I will never forget how she humiliated me during high school. She ravaged the reputation that I invested in establishing with just one snap of her finger.
It caused me so much resentment.
I reminisced the moment she made fun of my former boyfriend. I remembered all the rumors she scattered throughout the plenary of the campus. I can never forget everything.
"Aalis na ako," agad kong sinuot ang red suede ko at mabilis na tumayo.
"Sandali!" Narinig kong sigaw ni ate.
Hindi na ako lumingon at dumeretso sa paglabas. Binuksan naman ng security guard para sa akin ang pintuan. Nang makalabas ako ay bigla akong nabangga ng isang lalaki.
"Sorry, miss. Pa---" saad ng lalaki na hindi itinuloy ang sasabihin.
Napatingin ako sa nakabangga ko. Ang lalaki sa mall. Ang lalaking nagyabang sa maliit niyang alaga.
Kapag minamalas naman talaga!
"You again?" Reklamo ko.
"It's such a small world isn't it?" Natatawa niyang saad na ikinapikon ko.
"Binangga mo na naman ako. Nananadya ka ba?" Brusko kong tanong.
"Hindi, ah. Nagmamadali lang ako," pagdepensa niya.
Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Nailang ako sa paraan ng pagtingin niya sa akin. Hindi ako sanay. Parang na-conscious ako dahil sa ginawa niya.
"Not bad. You're a 6," komento niya.
"Hey, you----"
"A SIX-y woman," pagputol niya sa sasabihin ko at tinaas ang isang kilay niya.
Ngumisi ito sa akin na naging dahilan ng pagkainis ko. Umakma akong hahampasin siya pero hindi ko tinuloy. Umiwas naman ito at tinakpan ang ulo gamit ang mga kamay niya.
"Pupuriin lang naman kita," pa-victim niyang pagdadahilan.
"Huwag mong ginugulo ang araw ko. Naba-badtrip ako sa'yo. Naku, huwag ako," galit kong bulalas at dinuro siya.
Nakapamewang siya ngayon. Ibinaba niya ang mga kamay at yumuko upang maging magkasingtaas kami.
"Ang init ng ulo mo. Pero anlamig ng puso mo,"
Hindi ako nakapagsalita nang sinabi niya 'yan. Masyado niya akong na-personal. Nawala ang lahat ng ekspresiyon ng mukha ko.
My heart in a sudden fell at its lowest the moment I heard that. He made me remember the reason behind the coldness of my heart.
I know he meant nothing personal. I know he's just teasing me. But it went through me.
"H-hey, I was just kidding, miss," malimit niyang sabi.
"Tabi! Aalis na ako!" Tinulak ko siya sa gilid at mabilis na lumakad palayo.
Nakita ko lang siya dalawang araw na ang nakalilipas. Ngayon nakabangga ko ulit. Nakakagulo ng isip! 
My phone, out of a sudden, rang at its noisiest state. I quickly took it from my pocket and responded.
"Is this Dr. Huevista?" A voice emanated from the other line.
"Y-yes. May I know your concern?"
"Doctor Huevista, I am the new receptionist of the hospital where you are working. Your presence is a necessity as of this moment," the voice from the other line announced.
Agad ko namang pinutol ang tawagan at ipinasok muli sa bulsa ang phone ko. Mabilis akong pumunta sa pinakamalapit na parking lot kung saan ko pina-park si Benjamin.
Mabilis ko itong natunton dahil dumaan ako sa short cut. Nakita ko si Benjamin na nakasandal sa labas ng sasakyan. Kumakanta pa ito nang lumang kanta na hindi ako napapansin.
"Benjamin, pupunta tayo ng ospital!" Mabilis kong sigaw.
Bumilis naman ang paggalaw niya at agad binuksan ang pinto ng kotse. Agad akong pumasok at malakas na isinarado ang pinto.
Mabilis siyang pumasok at pinaandar ang sasakyan. He maneuvered the car out of the parking lot. My forehead creased as my desire to quickly arrive attained its superiority.
Nang makarating kami ay mabilis kong pinaabot kay Benjamin ang white coat ko na nasa harapan ng kotse. I took my red suede off and wore the white coat. I didn't let Benjamin open the door this time due to the rush. I walked at my fastest all the way to the hospital building.
"Doc, thank God you came!" Richard greeted me in a relief the moment I stepped in.
"Dalawang doktor ang nag-resign ngayon, doc. Sina Dr. Buenavista at Dr. Chavez. Iilan nalang kayo na natitira," pagpapaliwanag niya.
Napakunot ang noo ko. Patuloy ang pagkawala ng mga doktor ngayon. Malaking problema ito dahil patuloy ang pagdami ng mga pasyente.
"May patient po. His genitalia needs to be examined. Pabalik-balik na po siya rito. Si Dr. Chavez ang doktor niya pero nag-resign na. Kaya pansamantala po na ikaw ang aasikaso sa kaniya, doc," dagdag niya.
Agad akong nagtungo sa silid kung saan isasagawa ang examination. Sanay na ako sa ganito kaya hindi na ako nabibigla tuwing nakakakita ng ano ng mga lalaki. I am just doing my job. That's all.
Richard handed me the chart of the patient.
𝐍𝐚𝐦𝐞: 𝐎𝐫𝐬𝐨𝐧 𝐋𝐚𝐳𝐚𝐫𝐮𝐬 𝐃𝐞𝐥𝐟𝐨𝐧𝐭𝐞
𝐀𝐠𝐞: 37
𝐒𝐞𝐱: 𝐌𝐚𝐥𝐞
Iyan ang nabasa ko sa chart na ibinigay ni Richard. So, he's three years older than me. Not a problem. I always view men who are around their thirties more matured and open-minded about this stuff. I guess this will not be a problem.
"Good morning, sir, I am Dr. Adeline Mariamonte Huevista. I have seen your background already. Now, please lay down on the bed and I will ask you to take off your garments down there," pagpapaliwanag ko at pagpapakilala sa lalaking nakatalikod sa akin.
Bigla itong tumayo at nagtungo sa hospital bed.
"Dito ba, doc?"
Agad itong lumingon sa akin.
S-shit.
Nabitawan ko ang chart na hawak-hawak ko nang mapagtantong siya ang lalaking nakabangga ko sa mall at kanina.
"Ikaw?! Doktor ka!" Gulat niyang sabi na nanlalaki ang mga mata.
"Ikaw ang pasyente ko?!" Pasigaw kong tanong.
Our faces were painted with extreme shock as we realize that we are familiar of one another.
"You'll examine me? I want another doctor," he rudely demanded.
Napahalukipkip naman ako at humakbang. Umatras naman ito tsaka ko siya tiningan mula ulo hanggang paa.
"Wala ng ibang doktor! Ako nalang ang may kakayahan sa ganitong examination. K-kaya huwag kang umarte!" Tinuro ko siya.
I grinned my teeth out of irritation. I need to act professional since I'm on my duty as of the meantime.
"So what do we do?" He asked.
Medyo na-green minded ako sa sinabi niya. Ano bang klaseng tanong 'yan?
"Lay on the bed and take off your pants," utos ko.
Napapikit ito at bumuntong-hininga. Halatang ayaw niya at napipilitan.
"There are sheets to cover your genitalia. Kaya gawin mo na. Hindi lang ikaw ang pasyente ko," I demanded.
Nakaramdam ako ng kaba. Palagi ko naman itong ginagawa pero ngayon hindi ko alam kung bakit nakararamdam ako ng hiya na gawin ang examination na ito.
Tumalikod naman ako at isinuot ang puting gloves sa bawat kamay ko. Kinuha ko ang isang device na magsisilbing ilaw ko kung titingnan ko na.
Sinunod niya ang ginawa ko. Tinanggal niya ang sinturon niya. Binaling niya ang tingin sa akin na naging dahilan ng pag-iwas ko ng tingin.
I heard him chuckle because of that. He continued to take off his belt. Then I heard him undress himself in the lower part of his body. He covered himself with the sheets.
I took a deep breath and waded towards him. I made him spread his legs apart for me to take a look.
Tell me this is not happening!
"Titingnan ko na 'sir'," masungit kong saad.
"Yeah, doc. Enjoy the view," he gave me a bashful smirk.
Binigyan ko siya ng inis na tingin. Nagpakawala siya ng mahinang tawa.
Agad kong pinasok ang ulo ko sa ilalim ng kumot na nakatakip sa kaniya.
"Are you loving it,doc?" He said in a relaxed manner.
"Tigil-tigilan mo ako diyan, ah! Doktor mo'ko!" Galit kong sambit.
Narinig ko ang pagtawa niya. Maya-maya ay tumigil ito. Wala na akong narinig mula sa kaniya.
I turned the light on which I had with me. Bumungad sa akin ang pagkalalaki niya. I saw his manhood with my own eyes. My heart began to thump wildly like a feral animal in the forest.
Napalunok ako nang mapagtantong kailangan ko itong hawakan.
"It's nine inches isn't it?" Panggugulo niya sa akin at mas ibinuka pa ang mga paa niya.
Is he enjoying this??!