AMYSTIEL'S POV
"THAT FREAK! ARGH!" Pagka-upo ko palang sa cafeteria ay uminit agad ang ulo ko ng maalala ang lalaking yun.
Tinignan ko naman si Byron na nakayuko lang. His fist was still clenched. I moved my hand to his hand, I caressed it. He suddenly look at me, I want to make him calm.
"Ron, It's fine. Im fine." I assured him.
Never have I ever thought that he will lose his sense just because of a newbie. Well, who wouldn't if that arrogant will be the newbie!
Tinanggal ko agad ang kamay ko ng mag ring ang bell, senyas na break time na para sa umagang iyon.Nang makitang papasok na si Ty, ay agad kong inayos ang sarili ko.
"You look pathetic." Natatawang sabi ni Byron. Inirapan ko lang sya. Ofcourse, he knew what I feel for his twin. I dont know how and when but Im not gonna ask for that.
"Tiellll! Omygeeee, you look amazing kanina!" Nagulat naman ako kay Briella. Bigla bigla kasing sumulpot sa likod ni Tyson.
"Saan naman?" Natatawang tanong ko ng makaupo sya sa tabi ko.
"You didn't say you'll perform for the last performance kanina!" Sa lakas ng boses nya ay tiyak na nakukuha namin ang atensyon ng mga kalapit namin.
Nakarinig ako ng iba't ibang puri, pero natuon lang ang atensyon ko sa lalaking dumaan sa gilid ko.
"Tss." Ang tanging narinig ko lamang sa kanya bago sya makalagpas sakin. Aba't!
"She's always great at that. What do you still expect?" Ani ni Byron.
"It wasn't even planned. Our performer is nowhere to be found and i dont have a choice." Natatawang umiling ako bago tumingin kay Tyson. "At pinilit nya lang ako, without knowing na sasama pala sya sa performance!"
"Yieeeeee! Ayaw kasi ni Kuya na mag isa ka daw!" Halakhak ni Briella bago ako sundot-sundutin sa tagiliran ko. Natawa naman ako.
"Ah stop it. I just want to impressed Mina. I guessed it works." Ngiting ngiting sabi ni Ty. "And I know she can do it,alone. She doesn't need me there, though." Sabay pitik nya sa noo ko.
I do..I need you.
Unti unting napawi ang ngiti samin ni Briella. Ofcourse, Briella knows, too. Tyson is so dense for not knowing how I really feel for him.
"Y-yeah." I awkwardly laughed.
Bago pa tuluyang maging awkward ang atmosphere ay agad akong hinila patayo ni Byron.
"C'mon. My treat." Habang tinutulak nya ako paountang counter. "I know you're broken hearted so I'm gonna treat you." Bulong nya pa sa akin.
Natatawang umikot ako paharap sa kanya at hinampas sya sa balikat. Pero wrong turn dahil lumagpas ang tingin ko sa likod ni Ron. It was the Arrogant Freak with his friends. Nakatingin din sya sa akin pero walang emosyon. Kinakausap sya ng katabi nya, dahil siguro hindi sya pinapansin ay sinundan nya ang tingin nito sa akin. Bahagya naman syang nagulat, bumulong sa mga kasamahan nya at tumingin sila sa akin.
Tinaasan ko sila ng kilay. Umiwas naman sila pero hindi inalis ng mayabang na yun ang tingin nya sa akin. Inirapan ko sya bago ako humarap ulit sa counter.
"Woah, kaya mo bang ubusin yan?" Tanong nya nung makita ang mga inorder ko.
Tumango ako. Nakatingin pa rin sya sa akin.
"What? Sabi mo treat mo, diba?"
"Grabe ka pala ma-broken, mamumulubi ako sayo." Naiiling syang tumawa.
Im gonna eat all of my frustrations for this first day of school!
Pagbalik namin sa table ay tawa ng tawa si Brie, habang ngingisi-ngisi lang si Tyson.
"Oh, mauubos mo yan, Tiel?" Komento ni Brie ng ilapag ko ang tray ko. Ang sa kanila kasi ay pinasunod ni Byron sa table namin.
"Yun nga yung sabi ko e. Mauubos allowance ko, grabe." Napapahawak pa sa dibdib na sabi ni Byron.
Agad ko syang sinamaan ng tingin, tumatawang tinaas naman nya ang dalawang kamay nya na parang sumusuko.
" Treat daw nya e. Sayang naman." Sabi ko habang nilalantakan ang carbonara. Grabe pakiramdam ko, gutom na gutom talaga ako.
Masaya kaming nag kwentuhan noong dumating na rin ang tray ng magkapatid.
"Teka, kuha lang ako ng ketchup." Nakalimutan ko palang humingi ng ketchup para sa fries.
Tumayo agad ako ng makitang tatayo si Byron, tinulak ko sya paupo at sinabing ako na dahil malapit naman ang counter.
Pagkarating ko doon ay agad akong kumuha ng maliit na plastic plate ng may humawak rin doon.
Nagtaas ako ng tingin at biglang uminit ang ulo ko.
Yung antipatiko!
Pinipilit kong hilahin ang plate pero ayaw nyang bitawan. Nagtitinginan na kami ng masama at walang may balak bumitaw.
" Hindi mo ba bibitawan? Ako ang nauna dito. " Pinipilit kong maging mahinahom habang nagsasalita.
" Nauna ka dito pero nauna akong humawak ng plate. " Depensa naman nya.
"Maraming plate na nandyan, kunin mo nalang yung kasunod." Ngiting peke ako sa kanya habang hinihila ang plate.
"Marami nga. So why don't you just grab the next plate?" Sagot nya at di pa rin binibitawan.
Kalma, Tiel. Ayaw mo namang gumawa ng eksena sa cafeteria diba?