Third Person's Point of View
"Please po, Sir. Babawi po talaga ako sa susunod. 'Wag niyo lang pong ibagsak ang grades ko," pagmamakaawa ng dalaga sa kaniyang propesor.
"I am so dissapointed, Miss Seffrin. Hindi mo naman napapabayaan ang academics mo. You are one of the top achievers, we praised you because of your great academic performances. But what happened now is that you have completely change.. at nagsimula iyon nang maadmit sa ospital ang lola mo."
Napayuko siya at halos mangiyak-iyak na siya.
"Hanggang ngayon po kasi, nagbabakasakali parin ako na makahanap ng pansamantalang trabaho. Masyado pong mahal ang mga bayarin sa ospital, Hindi ko na po alam kung ano ano ang uunahin ko. Nawalan na ako ng pokus sa pag-aaral dahil sa kakaisip kung saan ako hahanap ng pera sa pagpapagamot kay lola. Pasensya na po talaga Sir, Sana mabigyan niyo ho ako ng konsiderasiyon," naisip ng dalaga na wala na siyang ibang makakapitan bukod ang sarili niya.
Ang kanyang tanging lola na ang tumayong magulang niya. Sumakabilang buhay na ang kaniyang ina bago pa lamang siya maisilang. Ang kanyang ama naman ay nagmimistula nakalibing sa puso niya, labis-labis ang hinanakit niya rito.
Ayon sa kwento ng kanyang lola, inabandona na raw siya ng kaniyang ama bago pa lamang siya maisilang, kaya't napagdesisyonan niyang hindi niya na ito hahanapin. Para saan pa? Kung ang responsibilidad niya bilang ama sa kanya ay matagal narin naman pala nitong tinalikuran.
"I'm really sorry, Miss Seffrin. As much as I want to understand your situation, you had already leave me no choice. You have missed a lot of exams, paper works, quizzes and-"
"Gagawin ko naman po ang lahat!" putol niya rito.
"K-kahit ano po.. ipapasa ko ho ang lahat ng na-missed kong exams, activities at paper works! Kung gusto niyo rin po akong maglinis ng school grounds, gagawin ko po! Pati narin po sa iba't-ibang banyo ng kada building, lilinisin ko po! Kahit ano Sir, gagawin ko po," she pleaded with certainty.
Her professor was caught off guard by her sudden outburst. He can't help but sympathize her.
Saglit na natahimik ang kanyang propesor. Napaisip pa ito bago ulit nakapagsalita
"I just thought of something. But I don't think you can do it."
Nanumbalik ang sigla sa kanyang mukha. "Sabihin niyo lang ho, Sir. Gagawin ko po!"
Her professor heave a deep sigh. "Well, I'm impressed with your determination," he nodded, convinced by her enthusiasm.
"I've been thinking.. for a young age like you, you are quite responsible, has an etiquette and a good model to the people around you."
Tumigin ito ng diretso sa mga mata niya. "Now, listen Miss Seffrin. I am not going to fail your grades if you just follow my condition."
natigilan siya. "Ano po ba ang kondisyon niyo?"
"As far as you have known. I am a coach, however I am having a hard time dealing with those seven idiots during our training," natigilan pa ito sa pagsasalita. There was a hint of a sudden distaste of who he was portraying.
"Naisapan kong mas mabuti siguro kong doon ka muna tumira sa apartamento kasama sila. They are all cocky, lazy- all the negative traits that you can possibly say ay nasa kanila na. They had cause a lot of troubles in or without the school. I am expecting that you are the perfect person for this job. You need to discipline them, help themselves to grow up. I knew your potential. You'll agree regarding with this, am I right?"
Limang segundo pa ang lumipas bago nakasagot ang dalaga. Tila ba nagulohan siya sa narinig niya.
"P-po?"
"Will you accept it or not? Think about it wisely. Remember that this is for the sake of your grades, and you should be grateful that I'm giving you this kind of treatment, Miss Seffrin. Isa ka sa magagaling na estudyante ko at alam mong hindi lahat ng estudyante ko nabibigyan ng ganitong klaseng pabor. I am not forcing you, this is all up to your decision."
Sandali lamang ay napaisip siya sa sinabi nito.
"Don't worry. I am planning to help you pay the bills. You don't have to worry about the expenses."
Mabilis at desperado siyang napatingin sa kanyang propesor.
"Talaga ho? Tutulongan niyo po ako sa bayarin sa ospital?" gulat na bulalas niya.
"Yes. If you agree with our condition, I certainly will," napakagat labi ang dalaga dahil dito. Hindi niya inaasahan ang pagboluntaryo nitong tulongan siya.
Wala pa siyang maisasagot rito ngunit alam niyang mahihirapan siya kung mag-isa lamang siyang gagastos sa pagpapagamot ng kanyang may sakit na lola. Kailangan niya naring pagtuonan ng pansin ang academics niya lalo na't siya ay scholar.
"You can think about it tonight. I'll just wait for your answer tommorow morning."
Mas lalo pang lumalim ang iniisip niya. Wala na siyang ibang choice kung hindi tanggapin ang kondisyon nito. Mahirap nga lang at labag sa kaniyang kalooban. Iniisip niya palang na makasama ang pitong kalalakihan sa iisang bobong ay parang nahihimatay na siya. Hindi niya inisip na darating sa buhay niya ang ganitong klaseng sitwasyon.
"Tatanggapin ko na po ang kondisyon niyo."