CHAPTER 3
PAKIRAMDAM ko nasa langit na ako. Araw-araw busog na busog ang mga mata ko maging ang puso ko.
Halos isang linggo na rin itong nakatira dito. At isa lang ang masasabi ko... I'm in love, mahal ko na siya.
Ang sarap matulog na siya ang katabi, hindi ko man siya maramdam in physical, ramdam ko naman ang presensiya niya. Tapos pagidilat ng mga mata ko sa umaga, ang gwapong mukha niya agad ang bumubungad sakin.
Para na nga niya akong anino na palaging nakabuntot sa kaniya.
Parang siyang magnet na humihila sa'kin. Wala na akong ibang ginawa kundi pagmasdan at panoorin na lang siya sa mga ginagawa niya, kahit na madalas siyang tulog ay aliw na aliw pa rin ako sa kaniya. Hindi ako magsasawa sa ginagawa kong 'to.
Simula ng dumating siya sa bahay na 'to—sa buhay ko. Pakiramdam ko bigla akong nabuhayan. Para bang nagkaroon ako ng saysay sa mundong ito.
Pero ngayon nakapag desisyon na ako. Susulitin ko na ang pagkakataong nakalatag sakin.
Sa ngayon ang aking sinta ay naliligo sa banyo.
Tulad sinabi ko susulitin ko na ang pagkakataon kaya heto nagbabalak akong silipan siya. At buo na akong pasiya ko. Gagawin ko na talaga.
Tingin sa kanan... Tingin sa kaliwa... Para namang may makakakita sakin. Hahaha! Parang tanga lang.
Nasa labas na ako ng banyo. Rinig na rinig ko na ang lagaslas ng tubig.
"Myself, kaya mo 'to! Huwag ka ng dapuan pa ng hiya." pilit ko pinalalakas ang loob ko.
Huminga muna ako ng malalim bago... dire-diretsong pumaso—este tumagos pala sa pinto.
Napalunok ako sa nakita ko. Bigla akong pinamulahan ng mukha.
Ang tambok naman ng pang-upo niya. Hehehe! Parang pisngi ng bata. Ahh... kuchi, kuchi, kuuu... Ang sarap kuritin, nakakagigil.
Wooh! Bigla akong pinagpawisan. Parang bigla akong nainitan.
Nakatitig lang ako sa pinagpala nitong pang-upo ng... What the!... bigla siyang... humarap!
Lumuwa ang mga mata ko at nalaglag ang panga ko sa nakita ko.
Ang laki... sobrang laki!
Ang haba... sobrang h-haba!
Ang taba... sobrang taba!
Napalunok ako. Ganito pala ang itsura ng sa lalaki... naka—nakaka.... takot! Pero teka, bakit nakatayo? At bakit parang ang tigas-tigas nito?
Muli akong napalunok. Nagpunas kasi siya katawan dahilan para umalog ang—hindi ko kayang ituloy pa. Parang hindi kayang bigkasin ng labi ko ang tawag sa pag-aari niya. Parang ang bastos kasi ng dating.
Haist! Ano ba 'tong ginagawa ko! Kasalanan na 'to!
Bago pa tuluyang magkasala sa Diyos ay agad na akong tumalikod at pinagsasampal ang mukha ko. "Myself, kailan ka pa naging manyakis, ha? Hindi porke hindi ka niya nakikita ay you gonna take advantage of him na!" sermon ko sa sarili ko. "Mali 'tong ginagawa mo! Umayos ka kung hindi baka sa impiyerno ang bagsakan mo!"
***
HAIST! Bakit hindi ko makalimutan 'yong nakita ko? Ayaw mawala sa isip ko! Hanggang ngayon malinaw na malinaw pa rin sa isipan ko ang itsura nito!
Kailangan ko ng holy water na ipanghuhugas ko sa mata at sa utak ko!
"Hindi mo kailangan ng holy water, tama lang ang ginawa mo."
Ha? Saan galing ang boses na iyon?
Out of nowhere bigla na lang may lumitaw na maliit na kulay itim na anghel. Siguro mg isang dangkal ko ang laki nito. In fairness ang gwapo niya para maging kampon ni Santanas. Oo, lalaki siya.
"Sino ka?" tanong ko rito.
"Ako si Daemon, ako ang magiging guardian mo para makapunta kang impiyerno."
Ha? Mukha ba gusto kong pumunta ng impiyerno?
"Hindi huwag lang makinig sa kaniya."
Bigla ulit may lumitaw na angehel, at this time kulay puti na.
"Huwag kang makinig sa kaniya, masama siya." anito.
Wala naman talaga akong balak makinig sa kaniya. I don't like to be in hell kaya, it's super hot do'n.
"At sino ka naman?" tanong ko sa puting anghel. Babae naman ito,  at sobrang ganda nito. Dinaig ang beauty ko.
"Ako si Seraphina, ako ang tunay mong guardian. Hindi siya na alagad ng dilim."
"Talaga ba, Miss. Seraphina?" nakangising tanong ni Daemon. "At least ako pinapakita ko ang totoo kong kulay, hindi katulad mo na nagbabait-baitan lang.
"Ayaw kong makipagtalo sayo, Ginoong Daemon, ayokong bumaba sa level mo.
"Mawalang galang na po sa inyong dalawa, bago pa kayo magkapikunan diyan ay eeksena na ako. Ano ba kasing papel niyo sa life ko, ha?"
"Ako ang gabay mo pauntang langit—Ako ang gabay mo papuntang impyerno." Sabay na sabi nila.
"Ikaw lady angel, mag-stay ka lang. Ikaw naman dimonyo ka, kung maaari lang lumayas ka na! Hindi ako intersadong pumuntang impiyerno kaya chupi-chupi bumalik ka na sa pinggalingan mo!"
"Hindi maaari binibini, ang utos sakin ay dalhin kita sa—"
"Hep, hep, hep!... Sabing hindi nga ako interesado, e.
"Hindi porke ayaw mo ay ibig sabihin hindi ka na mapupunta doon. Ang kilos na gagawin mo ang magsasabi o magiging daan para mapunta ka sa impyerno." -Daemon
"Hanggat nandito ako hindi siya magiging isa sa inyo. Ako ang magiging gabay niya sa paggawa ng tama at mabuti." -Seraphina
"Sayang ang ganda mo pa naman, kaso masiyadong kang EPAL, kulang sa pansin." Ani ni Daemon kay Seraphina.
Nginitian lang ni Seraphina si Daemon.
"Pangiti-ngiti ka pa diyan... halikan kita diyan, e." bulong ni Daemon.
Oh, my! Kinikilig ako sa kanila.
"Sorry Mr. Demonyo pero hindi ako nagpapahalik sa katulad mo."
"Baka kapag natikman mo labi ko baka, hanap-hanapin mo." aliw na aliw na sabi ni Daemon.
"Asa, Mr. Demonyo." ani Seraphina sabay bigla na lang naglaho.
"Hoy! Ikaw demonyo, may gusto ka ba kay Miss Angel?"
Peke itong natawa. "Never." anito, pagkatapos ay naglaho na rin ito.
Ano iyon, bigla na lang silang umexit, ni hindi manlang nila sinabi kung bakit sila nandito. Ibig sabihin ba malapit na akong mawala sa mundong ito at dalawang ang pwede kong patunguhan, it's either in heaven or in hell.
Kung kailan naman ako magkakalove life tsaka pa naatat si Lord na sunduin ako.
Si Lord lang ang may karapatang sumundo sakin.
At 'yong mga alagad ni Santanas, asa na lang sila kasi hindi nila ako mahahatak papuntang impiyerno.