DUMIRETSO muna ako sa classroom namin. Nasa 3rd floor ito ng Cainnison Building. Pagkapasok ko rito ay nadatnan ko si Jovie Cris na busy sa pagdutdot ng kanyang cellphone. G*go, akala ko ba bawal magdala ng gadgets sa camping?
“Hoy! Bawal 'yan sa camping hindi ba?” biglang tanong ko sa kanya na ikinagulat pa niya.
Dali-dali niyang in-off ang kanyang cellphone saka isiniksik sa pinaka-ilalim na parte ng kanyang travel bag. “Shhh! Huwag kang maingay, Older Sis. Dinala ko 'to dahil alam kong boring sa camping mamayang gabi. Wala akong ibang pagkaka-abalahan kapag wala na tayong activity,” mabilis na palusot nito.
Hinayaan ko na lamang siya dahil alam ko namang hindi 'to mapakali kapag walang cellphone na hinahawakan. Saka, tama rin naman ang ginawa niyang pagpuslit ng gadget just in case na magkaka-emergency pa kami doon sa venue.
“Tayo pa lamang ba ang nandito?” tanong ko nang mapansin kong kaming dalawa lamang ang nandito sa loob ng aming classroom.
“Nandito na sina Rachelle, Armae, Jerra, at Justine, older sis. Lumabas lang saglit at nagpunta sa banyo. Nagbibihis pa ng uniform ang apat,” sagot nitong nakapangalumbaba.
“Partida, dito pa sila nagbihis ng uniform? Mga g*go.”
Humalakhak lamang siya habang nasa ganoon pa rin ang posisyon. “Oo, muntanga. Girlscouts pero hindi laging handa.”
“HEY guyz! Ano'ng pinag-tsismisan niyo diyan? May tea ba?” tanong ng tsismosang si Justine Mae Padua na kapapasok lamang sa classroom. Kasunod nito sina Rachelle, Armae, at Jerra na pawang nakakapit sa strap ng backpack na nakasabit sa likod nila.
“Wala namang tea. Maliban sa 'yo na mukhang tea-tea.”
Sinamaan ako ng tingin ni Justine matapos niyang marinig ang sinabi ko. Saka ito naglakad papunta sa 'kin at sinapak ako sa braso. “G*go ka talaga, Shaira.”
“Matagal na 'yang g*go, Jas. Ngayon mo lang alam?” sabat naman ni Rachelle na nakangisi pa akong tiningnan. Naiinis talaga ako sa babaeng 'to. Lagi na lang naninira ng pagkatao. Parang ang sara—wala wala, nevermind.
Ipiniling ko ang ulo ko at pilit na iwinaksi ang pumasok sa aking isipan. Pot*ngina, napapadalas na ang mga pag-iisip ko ng mga masasamang bagay. Hindi pwedeng magtuloy-tuloy 'to, baka masiraan pa ako ng bait.
“Ahm, ate Shai, ate Jov, tara na raw sa parking lot. Nakasalubong namin si Mother Superior pagkabalik namin dito, sinabi niyang aalis na daw tayo,” pagsingit ni Armae Cleofe sa usapan. Ang tinutukoy nitong Mother Superior ay ang adviser naming si Ms. Carmela.
Mother superior ang tawag namin dito dahil daig pa niya si Ms. Minchin ng Sarah Ang Munting Prinsesa. Parehas na parehas talaga kasi sila ng ugali ni Ms. Minchin, pati parehas na . . . walang jowa, kaya siguro siya laging parang nagme-menopause.
Alam ko kung bakit napasingit na naman si Armae sa usapan naming mga kaklase niya. Alam ko kung bakit niya ginawa 'yon. Dahil ayaw niyang may mangyari na namang hindi pagkakaintindihan sa pagitan naming dalawa ni Rachelle. Pero, kahit na lagi akong ipinagtatanggol ni Armae, alam ko at ramdam ko na may tinatago rin siyang galit sa 'kin. Kahit na ako, kahit na lagi siyang sumisingit sa pagitan namin ni Rachelle para kuno awatin kami, may kaunting katiting din sa kaloob-looban ko na naiinis ako sa kanya dahil minsan ay nararamdaman kong nagpapakitang-tao lamang siya.
“Oo nga, Jas, matagal na akong *, at matagal na rin tayong magka-klase pero bakit hindi mo alam 'yon?” biro ko kay Justine saka sinapak din siya sa balikat bago tumayo at sinukbit ang sariling backpack sa likod. “Tara na Jovyang, mamaya na 'yang pag-e-emote mo diyan.”
Nauna akong naglakad kina Jovie Cris at Justine Mae palabas ng classroom, at nang nasa bungad na ako ng pintuan ay nilagpasan ko lamang din ang tatlo. Nagderi-deritso lamang ako sa paglalakad. Walang lingon-lingon sa limang nakasunod lang sa aking likuran. Nang makababa na kami sa first floor ay nakasalubong namin si Mother Superior Carmela Brecken, nakakunot na ang noo nitong nakatingin sa 'ming anim.
“Bakit ang tagal n'yo? Nag-tsismisan pa ba kayo doon sa classroom bago bumaba rito?” deritsang tanong niya. Galit na galit na ang itsura. Halos mangangain na ng tao.
Ni isa sa aming anim ay walang sumagot sa kanya. Nilagpasan lamang namin siya na siyang pinangungunahan ko. Bahala siya diyang magalit, ano'ng akala niya sa amin, si Volt na kayang makarating kaagad dito sa first floor? Teacher nga pero hindi alam ang salitang common sense. P*sting Carmela Brecken na 'yan. Jowa jowa din kasi minsan ma'am para hindi ka na parating beastmode sa aming lahat.
“Ano'ng year kayo?” tanong ng isang lalaki na nasa may pintuan ng unang bus.
“Grade 12 ho," siga namang tugon ni Justine. Tumango lamang ang lalaki saka itinuro nito ang bus na nasa tabi niya. “Dito po kayo, ma'am.”