Tila makukuba si Penelope sa paghatid niya kay Riley sa bahay nito at akay-akay niya ito hanggang sa ideposito niya ito sa kama nito.
"Langhiya kang higante ka." Nanggigigil na kinurot lang ni Penelope si Riley sa pisngi nito na ikinaungol lang nito. Minasahe niya ang balikat niyang nalamog sa pag-akay kay Riley. "Pinapahirapan mo talaga ako."
"Pen... Penny." usal nito, nakapikit ang mga mata at nakangiti. Napabuga na lang siya nang hangin at inayos ito sa pagkakahiga sa kama nito. Nabulabog pa talaga nito ang pamilya nitong natutulog na. Kilala din naman siya ng mga ito kaya hinayaan na siyang dalhin si Riley sa kuwarto nito.
"Ikaw ha, 'wag mo nang ulitin 'yung kanina." Siya na rin ang naghubad ng sapatos nito maging ang medyas nito. Naalala niya pa kung gaano ito nahirapan noon na maghanap ng size ng sapatos nito sa laki niyon. Hindi kasi pangkaraniwan. "Maf-fall talaga ang mga babae sa 'yo. Wag kang pa-fall kung di mo naman sasaluin."
"Wala akong sasaluin." Mahina itong natawa na parang may nakitang nakakatawa sa harap nito. Namumungay ang mga matang tiningnan siya nito, nakangiti. "Penny."
"Oh?" Bakit ba niya pinapatulan 'tong lasing na ito? Buti na lang pogi ito at napagtitiisan pa. Inilibot niya ang mga mata niya sa loob ng kuwarto nito. Malayo sa magulo niyang kuwarto sa bahay.
"Lumapit ka nga." Lumapit naman siya rito pero nagulat siya nang hilahin siya nito. Ang nangyari tuloy, nakatabi niya ito sa kama. Halos mabaon na ang ilong niya sa dibdib nito.
"Ano ba, Riley. Amoy alak ka." Nagusot ang ilong niya at babangon na sana pero pinigilan ni Riley. Dahil lalaki ito at mas malaki sa kanya ay hindi siya makaalis sa mga bisig nito.
"Dito ka muna." sambit nito at mas lalong niyakap ang leeg niya. Naestatwa lang siya doon, torn between punching Riley on his gut or bite his big hand. Huminga siya nang malalim. "Ayos lang ba sa 'yo kung magpapaalam na ako sa buhay mo?"
Out of nowhere ang tanong nito at lasing pa talaga. Of course not, bakit naman ito magpapaalam sa kanya. "Oo." sa halip na sagot niya. "Ack! Ano ba! Naiipit mo na ako e."
"Hindi ko gusto ang sagot mo." Nakikiliti na siya sa hininga nitong tumatama sa gilid ng kanyang tainga. Sensitibo pa naman siya doon. "Penny."
She didn't reply, instead she closed her eyes. Inaatake na siya ng antok at kung hindi siya papakawalan ni Riley ay tiyak na makakatulog siya doon. "Riley, uuwi na ako."
"No." sagot nito at ilang segundo ang lumipas ay pantay na ang paghinga nito tanda na tuluyan na talaga itong nakatulog. Bumibigat na rin ang talukap sa mga mata ni Penny hanggang sa lamunin na siya ng kadiliman.
Naalimpungatan si Penny nang maramdaman niyang may pumasok na liwanag mula sa bintana. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at natagpuan niya ang sariling katabi si Riley. Nakadantay ang mahaba nitong binti sa mga binti niya at yakap pa siya nito.
Nakalimutan ata nito na hindi siya nito hotdog pillow. Inalis niya ang pagkapulupot ng braso ni Riley sa beywang niya.
Bakit ba hinayaan niya ang sariling makatulog doon? At tabi pa talaga sila ni Riley. Anong iisipin ng pamilya nito? Aware ang mga ito na matalik na magkaibigan silang dalawa pero dalaga at binata pa rin sila.
Umalerto ang mga mata ni Penny nang may kumatok sa kuwarto ni Riley. Sa pagpipilit niyang makaalis sa mala-octopus na si Riley ay nahulog siya mula sa kama. Iyon ang nadatnan ni Iris, pinsang babae nito at pareho niya ng department at kurso. Nanlalaki ang mga matang nagpaliwanag siya.
"Natulog lang talaga kami. Literally. Walang nangyari."
Marahan itong natawa. "Nakita ko na kayo kaninang madaling araw. Ginawa ka ng unan ni Riley. Unless, kung may malisya sa 'yo." makahulugan nitong sambit na ikinailing-iling niya.
"Wala." Napahawak siya sa magulo niyang buhok. Mukha na yata siyang bruha ngayon. Nakakahiya kay Iris.
"Bumaba na kayo at sabay na kayo sa 'min kumain. Alam na rin naman nila na magkatabi kayong natulog dahil nga lasing si Riley. Clingy 'yan pag lasing e. Kung alam mo lang na halos masuka na si Jay nang magtabi silang matulog nang ihatid ng huli."
Kinindatan pa siya ni Iris bago umalis sa pinto. Napahinga siya nang malalim at sinamaan ng tingin ang bagong-gising na si Riley.
Kung saan-saang direksiyon na ang hibla ng buhok nito. Ang mga mata nito ay naging singkit. Kumurap-kurap pa ito nang makita siya saka nanlaki iyon. Inirapan lang niya ito at hinampas ito ng unan para magising na ang diwa nito.
"Gagi ka. Di ako makaalis-alis sa 'yo kagabi kaya natulog na rin ako katabi mo. Ang bigat-bigat mo. Utang mo ito sa 'kin." Pinameywangan niya ito. "Maghilamos ka na't mag-agahan na tayo sa baba. Alam na nilang sabay tayong natulog sa kuwarto mo."
Pinoproseso pa nito ang sinasabi niya base sa ekspresyon sa mukha nito.
"Wala ba akong ginawang kakaiba?" tanong nito.
Asa namang sasabihin niya ang pinagsasabi nito kagabi. "Nalasing ka lang. Nagka-amnesia ka na. Mauna na ako sa baba." sabi na lang niya nang makita niyang nagkamot lang ito sa tiyan nito.
Napangiti na lang siya nang mapagtantong flat ang tiyan nito.
"Morning po, Tito, Tita." nakayukong bati niya sa mga magulang ni Riley na naghahanda ng makakain nilang breakfast. May sunny side-up doon, hotdog, longganisa at pritong isda. May bandehado ng kanin sa gitna.
"Hindi ka ba dinaganan ng anak namin? Mabigat pa naman ang lalaking iyon." tanong ng Mama ni Riley.
Tumikhim ang ama nitong binaba ang binabasang dyaryo. Dito nagmana si Riley ng height nito. "Hindi ka ba pinagsamantalahan?"
Akmang sasagot siya nang biglang sumingit si Riley. Nakababa na ito at sinusuot ang puting sando nito. "Hindi, Pa. Hindi ako ganoon." tanggi nito.
"O siya, kain na tayo. Mag-lugaw ka. Para sa hang-over mo." ani ni Iris na dumulog na sa hapag-kainan.
"Hindi naman gaanong masakit ang ulo ko pero ang tiyan ko, kanina pa nagrarambol." Napatingin si Riley sa kanya at tinapik ang katabi nitong upuan. "Kain na tayo, Penny."
"Weird. Hindi mo tinaboy si Penny gaya ng pagtaboy mo kay Jay nung nagkatabi kayo. Ayaw mong madikit sa kung sino dahil naiinitan ka." buking ni Iris kay Riley na ikinatigil sa paghiwa ni Riley sa hotdog nito. Nakangiti lang ang mga magulang ni Riley.
"Shut up, Iris." sa halip ay saway ni Riley, hindi dineny ang sinabi ni Iris. Bakit nga ba? Napatingin siya kay Riley at napansing namumula ang tainga nito. Nahihiya siguro kaya napangiti na lang siya.
First subject sa araw na iyon at bumungad kaagad ang bulong-bulungan sa loob ng classroom. Kaya pala maingay ang mga ito dahil may nag-iwan ng maliit na bouquet ng flowers sa arm desk niya. May seating arrangement kasi sila sa subject na iyon.
"Wow ha, may pa bulaklak talaga. Ganda ng umaga natin." tukso sa kanya ni Ariel pagkalapag nito sa mga libro nito sa katabing upuan niya. Umupo na siya roon at inamoy ang bouquet ng flowers. Halo-halo ang bulaklak at ang tanging nakilala lang niya ay ang bulaklak ng sampaguita.
"Sino naman ang nagpadala dito?" tanong niya sa sarili. May nalaglag na yellow green note doon kaya pinulot niya iyon at binasa.
『To you, dear note girl, thank you for your words. it rescued me from ditching engineering. it's hell to be in a department but thanks to you, you're an angel to me. 』
"Sweet." nakangiting sambit niya. Pa-fall na mga linyahan. Ang totoo, wala pa siyang interest sa pagpasok sa panibagong relasyon. Galing pa siya sa wrecked relationship kahit pa dalawang taon na ang lumipas.
Pumasok na ang prof nila kaya di na nakahirit ang ibang magtanong sa kanya na alam nigang curious rin sa kung sino ang sender ng mga bulaklak.
"Kanino galing iyan?" Sabay silang nag-lunch ni Riley at ang mga mata nito'y dumako kaagad sa dala-dala niyang bouquet. Penny shrugged her shoulders.
"I don't know. Galing yata sa isang secret admirer. May note pa nga 'yan. Basahin mo." Kinuha niya sa bulsa ng bag niya ang nalukot ng note. Tinanggap iyon ni Riley at napasimangot lang sa nabasa.
"Corny." Ito na mismo ang lumamukos sa pobreng papel. "Binobola ka lang nito. Pare-pareho lang ang likaw ng bituka ng mga lalaki. Kapag nakuha na nila ang gusto nila, ididispatsa ka na nila pagkatapos. Magsasawa din ang mga iyan na suyuin ka."
"Lalaki ka din so kabilang ka rin sa kanilang gago?" nakataas ang kilay na putok niya rito. Sandali itong natahimik kaya napailing na lang siya. "Wala na akong time para sa ganito. Lovelife. Sumasakit na nga ang ulo ko sa Thesis. Ikaw? Hindi ka maghahanap ng girlfriend? Para tantanan mo na ako."
Riley just sarcastically smirked at her. "Hindi ko na kailangan ng girlfriend. Hindi sa sakit sila sa ulo. Baka mabalewala lang sila. Wala na akong time para sa ganyan."
"'Yun nga e, wala na tayong time para sa pag-ibig na 'yan. Bakit ganyan ka makatingin." Kumurap lang ito at uminom ng tubig.
"Wala. Naisip ko lang kung kagaya pa rin tayo ngayon sa future natin. Baka hindi na tayo ganoon ka-close." Nagkibit-balikat lang ito.
"So you mean, paano kung hindi natin makakasundo ang partners ng isa't isa? Of course, isaalang-alang ko iyon dahil ayokong mamili in the future sa inyong dalawa. Magkaiba naman kayo sa buhay ko."
"Bakit naman mamimili? Kung hindi naman kailangan iyon. If someone will ask that, red flag na 'yan sa 'kin."
"Paano kung ako na ang lumayo sa 'yo, Ry? Kung mahal mo talaga ang magiging girlfriend mo?" Situational lang naman iyon na tanong pero ilang segundo muna ang lumipas nang sumagot si Riley.
"Lalayo muna ako sa 'yo sandali. Titimbangin ko kung sino ang mas matimbang. At siya na ang pipiliin ko." sagot nito.
Hindi naman maiiwasan ang ganoong sitwasyon sa kanilang dalawa pero pareho silang titimbangin muna kung gaano ka importante ang isang tao sa kanila. Mararamdaman mo naman 'yan kung mananatili siya sa buhay mo.
『End of Chapter 5』