January 20, 1940 - Manila Hotel, Manila, Philippines / 9:01 PM
Pinagmasdan ni ariadna ang buong na ngayon ay tinanggalan na ng mga upuan at lamesa.
Kakatapos lamang ng sayawan at ngayon ay nasa harapan ang isa sa kilala rin na si Governor-General Herero De Robles ng Cagayan.
Ito ay kilala dahil kasanggang dikit nito ang Governor-General Golarte.
Naalala tuloy ni ariadna ng una niyang makita ito sa pinaka malapit na kampo dito sa manila hotel.
Hindi niya maka limutan ang araw na iyon, pero wala siyang oras para isipin iyon lalo na't kailangan niyang hanapin si foresa.
Nag simula naman ng mag salita ang Governor-General Herero, at si ariadna ay nag lakad na papalapit kay foresa ng makita niya itong nasa gilid at panay pa rin ang kain.
"Ako'y masayang makita kayo na nandito sa harapan ko ngayon. Sapagkat, hindi matutuloy ang salo salo na ito kung wala kayo bilang aming mg bisita"
Lahat naman ay nag palakpakan ng marinig ito.
"Makikiraan lamang" pag hingi ng paumanhin ni ariadna upang maka punta sa puwesto ni foresa.
"Ngayon ay hindi lamang pangkaraniwang salo salo ang gaganapin, ngunit, ngayon din ay masasaksihan niyo ang isang pinaka mahalagang pagkakataon hindi lamang para sa akin kundi para din sa inyo" Saad ni Governor-General Herero sabay tinignan ang bawat isa na nasa harapan nito.
Si ariadna naman ay pumwesto at tumayo sa gilid ni foresa.
"Oh! Ate alba, mabuti naman at naka balik ka na. Sayang nga lang at kanina lamang ay madaming nag hahanap sayo at nais ka maka sayaw subalit wala ka" bungad agad ni foresa dito.
Subalit, ang mga mata ni ariadna ay naka tingin sa paligid.
"Kung sayang, dapat ay ikaw na lang pumalit sa aking puwesto, marahil ay mas magugustuhan pa nila" pabalik na tugon ni ariadna dito habang ang mga mata niya ay naka tingin pa rin sa paligid na parang may inaabangan.
"Ganun nga ang nangyari, sapagkat ang mismong mama ang nanghila sa akin upang makisayaw. Wala naman akong magawa, ate alba. Kaya ayun, hindi na ako naka tanggi sa ibang mga ginoong humihingi ng aking kamay upang maisayaw, tsk!"
Mahinang tumawa si ariadna at tinignan si foresa.
"At nag papasalamat ako dahil ikaw ang pumalit sa aking puwesto, dahil rin sayo ay hindi uuwing malungkot ang mga kalalakihan na iyong naka sayawan"
Umikot ang mata ni foresa sabay nandidiring inisip ang lahat ng nangyari kanina sa sayawan.
Pero nalipat ang atensyon nila Foresa at Ariadna sa harapan ng entablado ng umakyat ang kanilang Ama.
Nag palakpakan naman ang mga tao na siyang sinundan din nila Foresa at Ariadna.
"Magandang gabi sa inyong lahat" unang pag bagi nito at ngumiti.
"Kinalulugod ko na maka harap kayong lahat ngayon, sapagkat minsan na lamang mangyari ang mga pagkakataon na ito na tayo ay mag kakasama. Aminado rin ako na dahil sa mga tungkulin na dapat ko'ng gawin ay madami na akong napabayaan na oras. Subalit, ngayon ay hindi ko papalagpasin ito upang gawin ang aking tungkulin bilang ama"
Tumingin naman ang kaniyang ama sa kaniya mismo sabay ngumiti.
Hindi naman maintindihan ni ariadna ang nangyayari, hanggang sa nasa tabi niya na ang Doña Dionisa na naka ngiti rin sa kaniya.
"Nais ko na gamitin ang pagkakataon na ito upang ipagdiriwang din ang pagbabalik ng aking panganay na anak na si Ariadna Alba Obrero. Lahat ng tasa ay ating itaas at sabay sabay tunggain ang alak na ito para sa aking anak na si Ariadna"
Ngumiti si ariadna at hindi maiwasan na mailang subalit alam niya na wala ng makaka pigil dito.
"Para sayo aking anak"
Lahat naman sila ay humarap mismo kay ariadna at sa bilang ng tatlo ay sabay sabay nilang tinungga ang alak na nasa baso at nag si palakpakan.
"Salamat, maraming salamat at maraming salamat, Ama"
Bumaba naman na ang kaniyang Papa sa entablado at ibinalik ang atensyon kay Governor-General Herero.
Habang ang ama naman ni Ariadna ay lumapit sa kaniya at niyakap siya sabay tinapik ang kaniyang balikat.
"Pasensya ka na kung ako'y naging abala sa mga bisita at hindi na kita nabigyan ng aking oras"
"Ayos lamang, naiintindihan ko na kailangan mo'ng gawin iyon para sa pamilya"
Ngumiti ang kaniyang ama.
"Napaka maintindihin talaga ni ariadna, aking asawa. Napaka swerte natin sa kaniya" biglang saad naman ni Doña Dionisa sabay kumapit sa braso ni Don Ontañon.
"Kung may kailangan ka ay sabihin mo agad sa akin o marahil ay sayong kapatid na si foresa" saad ni Doña Dionisa sabay tinuro si foresa na naka ngiting naka tayo sa likod mismo ni ariadna.
"Opo, ina"
"Mama naman, ako na ang bahala kay ate alba"
Napa tango naman ang mag asawa habang si Don Ontañon ay masayang pinagmasdang si foresa at ariadna maging ang kaniyang asawa na si Doña Dionisa na mag usap.
Hindi niya alam na masasaksihan niya muli ang ganitong imahe.
"Oh siya, dito na muna kayong dalawa habang doon naman kami ng iyong papa"
Nag paalam naman na ang mga ito kila ariadna dahilan para maiwan sila doon.
"Kahit kailan ay napaka kulit ni mama"
Ngumiti lang si ariadna at inilapat ang tingin sa nag sasalita sa harapan.
"Ngayong gabi, aking ihahayag ang saloobin sa mas lalong pag lakas ng puwersa ng mga hukbo ng komunista maging mga hukbong rebolusyonaryo. Sila ay patuloy na dumarami at patuloy na sinisira ang pangalan ng mga taong nasa posisyon ng militar."
Madami naman ang nag bulong bulungan tungkol dito pero ang iba ay naging tahimik at nag patuloy lang sa pakikinig.
Si ariadna naman ay seryosong pinakinggan ang mga ito.
"Sila ang tunay na gumagawa ng suliranin sa ating bayan, at sila ang gumagawa ng ikanakatakot ng bayan."
Napa buntong hininga si ariadna na siyang napansin ni foresa.
"May problema ba, ate alba?"
"Wala naman, sadyang...hindi ko lang nais ang maaaring patutunguhan nito"
Kumunot ang noo ni foresa dahil hindi niya masyadong maintindihan ito sanhi na rin ng malakas na boses mismo ng Governor-General Herero.
Naka tutok naman ang atensyon ni ariadna sa paligid.
"Gayunman, hindi niyo kailangan mag aalala sa inyong kaligtasan. Dahil ngayon ay nandito ako upang ipaalam sa inyo ang magaganap na Coalition Forces ng Limang kilalang mga Governor-General ng iba't ibang malalaking lalawigan, kung saan ang layunin nito ay mag kaisa upang paalisin at ikulong ang mga hukbong pilit na sinsira ang kinabukasan ng ating bansa"
Lahat naman ay tila sumangayon tungkol sa sinabi nito.
"Magandang ideya"
"Tama lamang iyan"
"Para sa ikabubuti ng mga susunod na henerasyon"
Nag palakpakan naman ang lahat subalit nanatiling walng kibo si ariadna sa mga sinabi nito.
Kahit isang salita na nag mula sa bunganga ng Governor-General ay hindi naging sapat upang palakpakan ito ni ariadna.
Bukod pa doon ay hindi niya nais ang ideya nito tungkol sa pag lunsad ng isang Coalition Forces, dahil alam na ni ariadna ang susunod dito.
"Kaya naman nandito kayo upang masaksihan na ako, bilang Governor-General ng Cagayan ay irerekomenda ko bilang Commander-in-chief ng coalition forces ang walang iba kundi ang ating Governor-General Golarte"
Lahat ay nag palakpakan pa lalo ng marinig ang pangalan nito.
Seryosong pinagmasdan ni ariadna ang nangyayari.
Hindi niya na tuloy alam kung ano ang gagawin niya.
Dahil ngayon ay labis ang pag ka dismayado niya, sapagkat lahat ng kaniyang inaasahan ay hindi niya inaakalang tunay at mangyayari talaga ng harap harapan sa kaniyang mukha.
Gayunman, alam niyang ganito ang mundo at dapat hindi na siya magulat pa.
Kaya naman hinarap niya si foresa at hinila ito papunta sa may sulok at likuran na parte.
"Teka, ate alba, saan mo ako dadalhin?" Tanong ni foresa kay ariadna.
Tumigil sila sa may sulok na dulong parte ng venue, kung saan hindi pansin ang mga nandito.
Bago sagutin ni ariadna ang tanong ni foresa ay tinignan niya ang paligid, nakita naman niya na nasa maayos at magandang puwesto ang kaniyang Ama at ang Doña Dionisa.
Kaya naman pinagpatuloy niya na ang kaniyang nasa isip.
"Ate alb-"
"Foresa, makinig ka sa akin."
Umayos naman si foresa at seryosong inilaan ang buong atensyon niya sa kaniyang ate alba.
Pero hindi niya maiwasan mag taka kung ano ang nangyayari.
Akmang mag tatanong pa sana si foresa pero mabilis iyon naputol ng mag salita si ariadna.
"Sa susunod na araw ko sasagutin ang iyong tanong"
"Ha? Bakit sa susunod na araw pa?"
Huminga ng malalim si ariadna sabay tinignan ang paligid, nakita niya naman na abalang nag kwekwentuhan sina remon at salvador sa may gilid.
Mukhang walang alam ang mga ito sa kanilang pinasok.. wika sa isip ni ariadna bago ibinalik muli kay foresa ang atensyon niya.
"Ate alba, anong gagawin mo? Bakit bukas? Hindi ba pwedeng ngayon?"
Seryosong umiling si ariadna dahilan para mas lalong malito si foresa.
"Basta, makinig ka at sundin mo lahat ng sasabihin ko, naiintindihan mo ba ako?"
"Hindi ka na koronel, pero bakit parang-"
"Makinig ka at wala na akong oras pa" puno ng awtoridad na saad ni ariadna dahilan para umayos si foresa.
"Pasensya na po, makikinig na po ako"
"Mabuti. Ngayon, makinig ka..huwag na huwag ka'ng aalis sa puwestong ito. Kapag pumasok ang isang lalake na hindi ka pamilyar ay huwag na huwag ka'ng aalis sa puwesto mo, at huwag na huwag ka rin lumapit sa mga sundalong susugod, kung meron man na darating ngunit sa aking nakikita ay maaaring mag karoon nga ng eksena mamaya."
Nanlaki naman ang mata ni foresa.
"Paano ka?"
"Huwag mo akong intindihin at huwag na huwag ka'ng lalabas naiintindihan mo ba ako?"
"Hindi ko nga kayang lumab-"
"Naiintindihan mo ba ako?" Napalunok si foresa sabay tumango.
"Naiintindihan po"
Seryosong tinignan ni ariadna ang paligid.
Isa isa niyang pinagmasdan ang bawat sundalo na nasa loob at tinignan ang mga armas.
Napa buntong hininga siya bago ibinalik muli ang atensyon kay foresa.
"Ate alba, ano ba ang mangyayari?"
Hindi rin siya sigurado kung ano nga ba ang mangyayari.
Dahil lahat ng kaniyang nasa isip ay tinansya niya lamang sa maaaring reaksyon ng mga tao at ng mismong nalalaman niya.
Gayunman, ang eksenang ito ay hindi na bago sa kaniya.
"Isang magandang palabas, foresa"
Pagak na tumawa si foresa.
"Sa narinig ko sayo ay magiging nakakatakot na palabas ito, ate alba"
"Nakakatakot kung hindi ka makikinig sa akin"
Sumimangot si foresa.
"Nga pala, bago ako umalis. Tandaan mo ito, huwag ka'ng kikilos hangga't hindi ko sinasabi, naiintindihan mo?"
Tumango naman si foresa.
Ngumiti si ariadna at agad na nag lakad papalayo habang si foresa ay kinakabahan na pinagmasdan ang kaniyang kapatid.
Subalit, pinagkakatiwalaan niya ito kaya naman susundin niya na lang ang sinabi nito sa kaniya.
Umakyat si ariadna sa may hagdan at mabilis na kumilos upang maka rating agad sa suite niya.
Pag dating niya doon ay kinandado niya ang pinto at mabilis na dumiretso sa paliguan.
Tinanggal niya ang takong na suot niya at kinuha sa loob nun ang mapa.
Tinignan niya ito.
"Pagkatapos nito ay kukuhain ko na ang liham"
Iniangat ni ariadna ang takip mismo ng inidoro, at doon ay hinulog niya ang mapa.
Pagka hulog niya ay mabilis niya itong flinush.
Sinuot niya muli ang kaniyang takong at lumabas na sa paliguan.
Dumiretso naman siya sa bintana at sumilip ng kaunti dito.
Napa tigil naman siya ng makita ang pag dating ng isang sasakyan.
"Ang palabas ay mag sisimula na"
Tinignan niya ang orasan.
At iyon na nga ang naging senyales niya para bumalik sa venue.